INICIAR SESIÓNIvanna didn’t expect na si Jax Alister, yung lalaki na in-hire niya bilang bodyguard, ay isang bloodsucker. She found herself tangled, completely enamored sa attractiveness ni Jax at unti-unting nagiging isang indescribable na feeling ang nararamdaman niya. Pero, marami pang secrets sa buhay ni Jax na hindi niya alam, na slowly nagbubukas kasabay ng common thread sa pagitan nila. *** “Are you sure you want this? Kasi hindi mo ako mapipigilan,” sabi ko habang nasa gitna ng aming extraordinary night. Tumango si Ivanna. “Go ahead, Jax. Do it harder at never stops.”
Ver másIvanna's PoV
Lumabas ako sa building na punong-puno ng malakas at crazy na music, mahigpit na isinampay ang coat ko sa katawan para shield sa cold night wind. Ang damit ko tonight, medyo revealing kaysa usual, kasi party sa bahay ng old friend ko. Even hindi pa late, ang paligid parang tahimik at eerie. Hindi na nakapagtataka na yung ibang residents malapit sa club, stay na lang sa bahay after 8 PM. Kumakalat yung rumors about gangs na walang hesitation sa violent acts, kasama na yung rape at murder. Robbery lang? Hindi na sapat yun. Recent news nag-highlight ng brutal tendencies ng mga criminals, kung paano nila pinapatay yung victims nila pagkatapos ma-assault. Nakakakilabot, at habang naglalakad ako sa deserted streets, ramdam ko yung fear sa katawan ko. Attending sa nightclub? Mistake. Especially kasi na-inform ko na sina Bri at Damon na aalis ako early at uuwi. Ngayon, contacting them? Imposible, lalo na late na at malamang busy pa sila sa party. “Don’t move, beautiful. Take off everything on your body right now!” utos ng isang lalaki na hindi ko kilala, may banta sa voice niya. Hindi ko naglakas-loob i-turn around; alam kong may naka-point sa ulo ko. Baril sigurado yun, at yung thought na ma-early death? Terrifying. Sumunod ako, inalis ang jewelry ko at inabot sa kanya, body ko frozen sa fear. “The contents of your wallet!” snap niya, demanding more. “What? No, sir. I need to get home, and I don’t have anything except—” sinimulan ko protest, pero bago ko matapos, bam! Fire yung gun niya. Natumba ako, shocked, at wala akong magawa kundi ibigay lahat ng nasa wallet ko. To my dismay, hindi lang isa, tatlo sila. At kahit nakuha na nila lahat, na-misjudge ko na aalis na sila. But they didn’t. Isa sa kanila lumapit, eyes nakafix sa outfit ko. Curse ko si David sa pagiging late to pick me up, blam ko siya sa sitwasyon. Hands ko sweaty, body ko trembling sa fear. “What are you going to do? You’ve already taken everything; please let me go. I won’t report you to the police,” plea ko, voice trembling. SLAP! “Ah! Let go of me!” sigaw ko habang hinila at hinagis ako sa street. Yung laughter nila echo sa empty streets, forever etched sa memory ko. Next moment, they mocked and taunted me, left me totally defenseless. Wala akong magawa kundi surrender habang hawak ng isang lalaki yung arms ko, another sa legs ko, at third walang mercy na binugbog at sinuntok ako. Dress ko torn, at ready na yung isa para i-rape ako habang ako’y sumisigaw for help. Pero yung cries ko? Fallen sa deaf ears. Anong oras na kaya? Residents sa paligid, safe sa beds nila, unaware sa horror sa labas ng club. “Damon, help me,” pabulong ko, desperation peaking. Parang magiging victim ako ng lust nila kung hindi dumating yung lalaki na mabilis na na-incapacitate yung tatlong thugs, binugbog to a pulp. Events felt like blur, time slowed down. Nang regain ko consciousness, tatlong assailants nakahandusay sa ground, helpless. I opened my eyes and saw myself staring sa mesmerizing, intense gray eyes ng man who rescued me. Rugged features, chiseled jawline—undeniably attractive. Aura niya nakabibighani, left me momentarily stunned. Without looking away, inalis niya coat niya at gently draped sa trembling form ko. Fabric felt warm and comforting sa chilled body ko. Strong yet gentle presence niya gave solace during chaos, at hindi ko ma-deny ang undeniable beauty emanating from him. “Are you okay?” tanong niya sa deep, resonant baritone voice, filled with concern. Ramdam ko yung genuine care at empathy sa words niya. Nod slowly, still captivated sa presence niya. Inakay niya ako sa parked motorcycle, engine humming softly. “Hop on; I’ll take you home,” alok niya, voice soothing. Nod again, silently acknowledging offer, sinunod ko lead niya. As rev engine, motorcycle surged forward, carrying us swiftly sa night. During ride, parang caught in a daydream, lost sa mix of emotions at adrenaline sa veins ko. Enigmatic aura niya never wavered, left me wondering about identity at depth ng character niya. Finally, motorcycle stopped sa harap ng mansion ko, journey passed in a blink of an eye. Slowly regained bearings, realized hindi ko man lang na-ask pangalan niya or say thanks. How foolish! “I hope you’re doing well. Make sure may mag-aattend sa wounds mo at provide necessary care. And next time, never wander alone, especially sa night, kasi hindi lahat knows who you are, Miss Sanchez,” sabi niya with concern and sternness. Sighed heavily, acknowledging advice, regretted inability to thank him properly. Sasakyan ng lalaki soon moved away, disappeared sa night, iniwan ako contemplating events at mysterious stranger na nagligtas sa akin. *** “Oh my God, Ivanna! Ano nangyari sa’yo?” exclaim ni Brianna, eyes niya wide sa pagkakita sa bruised face ko. Agad kong sinubukang cover ang marks gamit ang makeup, desperado na itago ang evidence ng nangyari. Si Brianna, hindi lang trusted assistant ko kundi isa rin sa closest friends ko, ay palaging reliable at dedicated sa role niya. Over the years, napatunayan niya yung competence at unwavering support niya. Pero, hindi ko maiwasang mapansin yung absence ni Tatiana, na hiniling ko na sumama sa amin kasabay ni Brianna. Yung delay niya ay nakapagtataka, lalo pang nagdagdag sa gulo ng events kagabi. “I’m alright now, thanks sa pag-aalala,” sagot ko, trying to downplay yung severity ng situation at comfort Brianna. “No, Vans! Dapat mo na i-fire si David for repeatedly making mistakes! And where’s Tatiana?” exclaim ni Brianna, worry niya lagpas pa sa physical wellbeing ko. Habang tinatapos ni Brianna ang sentence niya, narinig ko yung footsteps papunta sa room ko. Pumasok sina Tatiana at Damon together, gaya ng madalas nilang gawin. Si Tatiana ay cousin ni Damon, at yung close relationship nila makes ganitong encounters common. “I’m here. Did I miss something?” tanong ni Tatiana playfully; agad nag-change yung expression niya sa concern nang makita yung messy look ko. “Oh my God, Ivanna! Ano nangyari sa’yo?” eyes ni Damon wide habang tinitingnan yung bruised face ko. “Dapat inaalagaan mo siya, hindi hinahayaan na mangyari ito. Palagi kang abala sa work.” Pinigilan kong huminga deeply, ayaw kong lumala pa yung sitwasyon. “Please, let’s not make a big deal out of it. It’s nothing compared sa pwedeng nangyari.” “What do you mean?” sabay silang tanong, concern nila tumataas. “They almost assaulted me,” confess ko, voice ko halos whisper lang. Napalabo ang face ni Damon sa galit habang lumapit para suriin injuries ko. “But how are you now? Who did this to you, Ivanna? Tell me so I can make them pay!” growl ni Damon, clenching fists tightly. Maingat kong hinaplos yung jaw niya at inalok siya ng warmest smile na kaya ko. “I’m fine, babe. Wala kang dapat i-worry,” reassure ko, ayaw ko pa lumala yung conflict. Last thing I wanted ay mas palalain yung situation. “No! I think you should have a personal bodyguard!” chime in ni Brianna, voice niya puno ng determination. “Someone to ensure your safety all the time.” “I appreciate your concern, Brianna, pero gusto ko lang mahanap isang tao, if possible. Yung tao na nag-save sa akin from those attackers,” explain ko, hoping maiintindihan nila ang desire ko. Nagkunot ang brows ng iba, unsure kung paano i-process yung request ko. Biglang bumagsak ang room sa isang brief na silence habang iniisip nila yung words ko, contemplating ang significance ng paghahanap sa mysterious stranger na nag-rescue sa akin. Sa isang swift motion, itinaas ni Tatiana yung cellphone niya, ipinakita yung identity at photo ng isang tao na parang familiar. Pero dahil sa impact ng attack kagabi, nahirapan akong maalala yung lalaki sa picture. “What’s this?” tanong ko, puzzled sa sudden revelation ni Tatiana. May talent siya sa surprising actions na hindi nagbibigay ng explanation unless tanungin. “Your future bodyguard. At hindi mo pwedeng sabihin na ‘no.’ Ang pangalan niya ay Jax, at darating siya this afternoon. Kaya be prepared. Damon at ako, mawawala muna for a while,” explain ni Tatiana, tumayo at hinalikan yung cheek ko. “Where are you both going?” tanong ko, curious sa frequent outings nila together. While hindi ako jealous dahil family ties si Damon at Tatiana, hindi ko maiwasang mag-isip kung may iba pang reason. “We’re organizing a fundraising event for cancer patients, remember? Yung hospital na sinuportahan namin ang nagho-host ng event,” clarify ni Tatiana, words niya caught me off guard. How could I have been unaware sa ganitong significant event? Lumiko ako kay Damon, seeking explanation sa sinabi ni Tatiana. Pero he seemed distant, hindi tumitingin sa akin. Ano na naman ito? May hindi ba akong alam? “Never mind! Hindi natin pwedeng pag-usapan ito ngayon, okay? Malalate tayo kung hindi tayo aalis agad. Besides, Jax is already on his way here,” interject ni Tatiana, eager i-redirect yung conversation. “Do you even know who Jax is?” tanong ko, hoping for more information. Ikinunot lang ni Tatiana ang shoulders, hesitant response. “I found him through a private bodyguard search platform. A friend recommended him para hindi ka madisappoint. O sige, I’m heading out first,” declare ni Tatiana bago umalis. Habang pinapanood ko yung departure nila, Bri remained sa side ko, understanding yung turmoil na nararanasan ko. “Stay calm, Vans. Just cousins sila; wala nang iba. Tatiana would never betray you,” reassure ni Bri. “Yeah, I hope so,” sagot ko, may halo uncertainty at hope. Honestly, I did hope na everything was as it seemed. Ilang hours ang lumipas, at may well-built na lalaki na nakatayo sa harap ko. Itinaas ko yung face mula sa paper na unang pinagtuunan ng attention ko. At nung nakita ko yung mga lalaki na naka-black shirts at pants, wide-eyed ako. Halos tumalon ang puso ko dahil sa mixed feelings ng nervousness at excitement.Jax's PoV"Nakita mo ba siya?" tanong ko kay Ayden, na pang-ilang beses nang bumisita sa akin. Tumango ang lalaki. Pero hindi ko mabasa ang ekspresyon sa mukha niya. "May problema ba? Okay lang naman si Ivanna, 'di ba?"Umiling si Ayden tsaka tumingin nang diretso sa mga mata ko. "Hindi siya okay, Jax. Kailangan mong gumawa ng paraan. Bakit hindi ka humingi ng tulong kay Jason? Siguradong tutulungan ka niya. Nakakalimutan mo yatang kapatid mo ang clan leader na makakatulong para makalaya ka. Walang maglalakas-loob na kumontra sa kanya."Totoo ang sinabi ni Ayden, pero hindi ako ang tipong hihingi ng tulong sa kapatid ko. Sa mga intensyon at balak niya kay Ivanna, imposibleng pumayag ako roon. At 'yon siguradong magiging kondisyon niya.Blood moon, ritual eating, at pagpapalakas ng angkan ang goal ni Jason. Kahit hindi ko alam kung may kinalaman 'yon kay Ivanna, hindi ko nakikitang tama ang paraang 'to."Alam mo naman kung paano si Jason. Walang libre sa mundong 'to, Ayden."Tumango si
Ivanna PoVHindi ko maigalaw ang katawan ko. Tanging mga mata ko lang ang mahinang kumukurap at sinusubukang alamin kung nasaan ako ngayon. Pero, hindi pa rin gumagana. Napakaraming kamalasan ang naranasan ko at dalawang bagay na lang ang inaasahan ko: iligtas ako ni Jax at ilayo rito, o mamatay na lang.Sinong makakaligtas pagkatapos maranasan ang klase ng panggigipit at pang-aabuso na dinanas ko? Wala nang ligtas na lugar para sa akin ngayon kasi mas pinaniniwalaan ni Bri ang mga sinabi ni Kay kaysa sa mga lumalabas sa bibig ko. Kaya, walang silbi ang umasa ng tulong mula sa kanya.Naglaan ako ng oras para maglakad-lakad sa gabi habang nasa ospital. Si Bri ang nagtulak ng wheelchair ko at sinamahan ako saglit. Tahimik lang ako mula noong dumating siya hanggang sa makarating kami sa park. At mukhang nagsisimula nang mag-alala si Bri dahil sa ikinikilos ko."Vans, anong problema? Bakit ka nagkakaganyan at gumagawa ng mga delikadong bagay na ganito? Hindi mo na ba ako itinuturing na ka
Ivanna's PoVHindi ko pa rin makapaniwala ang nangyari sa akin. Hindi lang ang pagbubukas ng pinto ng kuwarto ko; hindi ko man lang maidilat ang mga mata ko. Masakit ang ulo ko mula sa salpukang ibinigay sa akin ni Kay kagabi.Itinakip ko ang dalawang tainga ko gamit ang unan, umaasang walang maririnig na kahit anong tunog mula sa labas, maging si Bri man 'yon o ang kasambahay na sinusubukan pa ring pilitin akong buksan ang pinto at kumain kahit kaunti, lalo na kung si Kay 'yon.Bumangon ako, naglakad patungo sa sulok ng kuwarto, binuksan ang walk-in closet, at nag-aalanganin na humakbang papasok. Gusto kong makasiguro sa pagkakataong 'to na totoo ang mga salita ni Jax. Kahit na napatunayan ko na sa sarili ko na si Kay ay hindi kasing bait ng kilala ko, ang pusong 'to ay sinusubukan pa ring magkaila at umaasang ang ginawa sa akin ni Kay noong gabing 'yon ay bunga lang ng epekto ng mga gamot niya. So paano naman kagabi? Dahil din ba 'yon sa epekto ng gamot?Binuksan ko ang cabinet
Trigger warning!May ilang eksena ng pang-aabuso at panggigipit.Ivanna's PoVNakatitig ako sa sulok ng kuwarto kung saan naroon si Jax noon. Walang tao. Wala siya kahit saan. Sigurado akong si Jax ang nagligtas sa akin kay Kay, pero hindi siya nagpakita nung kailangan ko siya nang husto. Man lang para makausap ako at protektahan ako. 'Di ba 'yon naman ang trabaho niya bilang bodyguard ko?Nag-aalala lang ako. Paano kung bumalik si Kay at gawin ulit 'yon kasi pakiramdam niya may karapatan siya sa akin at sa lahat ng mayroon ako?Ah, bwisit! Naalala ko ang sinabi ni Jax nung isang araw tungkol kay Kay at sa ginawa nito nung wala ako. Bumangon ako at nagmadali papunta sa walk-in closet na naglalaman ng ilang pera at mahahalagang gamit, kung saan nakatago ang safe ko. Dahan-dahan ko 'yong binuksan, hindi dahil sa duda, kundi sa takot na baka totoo ang sinabi ni Jax.Nung hahawakan ko na sana ang lahat ng nasa loob para makasiguro, nakarinig ako ng napakapamilyar na boses sa tainga k
"Miss, what are you doing there?" Oh my! Puwede na niya akong mapasok sa heart attack kung tuloy-tuloy lang ang carelessness niya ng ganito. "Talk to me later, Jax! Hurry up and help me! I can't hold on here. Please..." Sinusubukan ko rin siyang tulungan. Pero hindi ko maikaila ang mga tanong na
Jax's PoV Ivanna Sanchez is not some teenage girl na basta nahuhulog sa isang lalaki at nagiging tanga. Alam niya at naamoy niya ang ginagawa ni Damon sa likod niya. At ngayon, nahuli niya si Damon sa akto, at agad-agad na sisikaping turuan siya ng leksyon ay hindi magandang ideya. Siguro nagtata
Ivanna's PoVGrabe, I was still stunned, parang baliw. Ang scene sa harap ko, hindi ito dream. Gagawin ba ni Jax na parang mali lang ang nakikita ko? Obvious naman na yung mga tao sa harap ko, hindi ordinary humans. At si Jax na biglang lumitaw—paano niya nagawa makipag-communicate sa mga vampires
Ivanna's POVShould I believe Jax? Sabi niya na ako raw yung nakipagtalik kay Damon, kahit na nandoon ako at witnessed ko yung ginawa nila. Hindi ko naman naramdaman ang sexual na bagay, at inamin din ni Jax na na-faint ako, at siya ang nagligtas sa akin.Then, ano ba ang point ng pagsasabi ng laha
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.