Bibliothek
Suchen
Startseite / Romance / Parausan Ni Ninong (SPG) / KABANATA 113

Teilen

KABANATA 113

Supremo
last update Veröffentlichungsdatum: 07.09.2026 20:54:25

“You already know the answer, Nica.”

Parang may kung anong mabigat na bagay na biglang humampas sa dibdib ko. I should be happy, right? Bakit hindi niya masabi ng diretso? Was he hesitating?

Nanigas ako sa kinalalagyan ko, halos hindi makahinga habang nakatitig sa mga mata niya.

Gusto kong magtanong. Gusto kong marinig mula mismo sa bibig niya, nang walang pag-aalinlangan, ako ba? Ako ba talaga ang dahilan?

Ngunit bago pa man kumawala sa bibig ko ang mga salitang gusto kong itanong, umalingawn
Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen
Vorheriges Kapitel Nächstes Kapitel
Gesperrtes Kapitel

Aktuellstes Kapitel

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 129

    Nilingon ko siya at nakita si Ali na may hawak na helmet. “Ano 'yon?”“Ihahatid na kita sa labas.”Napakunot ang noo ko sa kaniyang sinabi. “May kotse naman ako. You don't have to, Ali.”“I know.” Napakamot siya ng buhok.“Eh bakit mo pa ako ihahatid?”Hilaw siyang ngumiti sa akin. “Ewan. Gusto ko lang? Babalik ka pa bukas, 'di ba?”Napangiti rin ako. “Ang galing mong sumagot, pero oo, babalik. Pero kung maraming trabaho sa office, baka hindi ako matuloy. Depende sa workload.”Tahimik kaming naglakad papunta sa gate ng site habang presko ang simoy ng hangin sa paglubog ng araw.“Ma'am Nica?” tawag niya sa mahinang boses.“Hm?”“Kanina…” napatingin ako sa kaniya habang naglalakad. “I told you already.”“Told me what?”“Wala akong girlfriend.” He reminded.Natigilan ako sa paghakbang. “Ali—”“Baka kasi iniisip mo pa.”Hindi ko alam ang sasabihin sa kaniya. Bakit niya kailangang linawin iyon nang paulit-ulit? Bakit parang napakahalaga sa kaniya na malaman ko ang katotohanan?“I see.” Tum

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 128

    “Yes.” Hindi tumitingin na sagot ko sa kanya.“Parang hindi.”Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang nanginginig kong boses, even my body. Damn it. “Magtrabaho na tayo, Ali.”Tumango siya. “Okay.”Tahimik kaming kumain nang ilang segundo hanggang sa bigla siyang magsalita muli.“Ma'am,” kaswal niyang tawag sa akin.I didn't bother to look at him. “What?”“Pangit ba ako ngayon?”Napalingon ako sa kaniya, nagulat sa kaniyang tanong. “H-Ha?”“Kanina kasi tumatawa ka pa. Ngayon parang ayaw mo na akong tingnan at kausapin,” tila nagtatampo niyang sabi.Napahilot ako sa aking sentido. “Ali…”“Baka kailangan ko nang magpalit ng helmet.” What the—bakit kailangan magpalit ng helmet?Hindi ko napigilan ang sarili kong mapangiti sa kaniyang kakulitan. “Ang kulit mo.”“Effective naman, Ma'am?” pilyong tanong niya.Umiling ako. “No.”“Konti?” Pinilig niya ang ulo para tingnan ang mukha ko.Nararamdaman ko na ang pag-iinit ng mukha ko. Namumula na ako dito!“No.” I said firmly. “Pangit ka nam

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 127

    “K-Kailan pa?” wala sa sariling tanong ko sa babae nang kami na lamang dalawa ang nasa loob ng banyo.Bahagya siyang nagulat sa tanong ko bago nagpakawala ng isang banayad na ngiti. “Ha? Ah, matagal na kaming magkakilala ni Ali.”Matagal na? Sa loob ng tatlong taon?Hindi niya man direktang sinabing girlfriend siya nito, pero kanina ay iyon na ang naging pagkakaintindi ko nang marinig ko siyang tawaging “Babe.” Mali ba ang dinig ko, o masyado lang akong naging kampante sa mga ipinapakita ni Ali sa akin?“Close kayo?” kaswal kong tanong habang naghuhugas ng kamay sa sink.Tumango siya. “Oo. Dati kasi, tumulong si Ali sa pamilya namin. Minsan pumupunta rin siya sa bahay.”Napakagat ako sa loob ng aking pisngi habang pilit na pinakakalma ang sarili. “Ah.”“Bakit?” tanong niya na nakangiti pa rin. “May problema ba?”Mabilis akong umiling upang pagtakpan ang aking reaksyon. “Wala.”Pero ang totoo, hindi ako mapakali. Naiirita ako. At alam kong hindi dapat. Hindi dapat ako naapektuhan at hi

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 126

    Napatigil ako sa pagkilos, at natigilan din siya. For one second, neither of us moved. His eyes met mine, and there was something in his expression, something so familiar that it made my chest tighten with a bittersweet ache.Bahagya siyang humakbang pabalik. “Okay.”Nilunok ko ang kaba sa aking dibdib. “Thank you.”He smiled softly. “You're welcome.”Mabilis akong tumalikod dahil ayaw kong makita niya ang aking mukha. I was smiling, and a part of me hated that I was enjoying this. Maybe because for three long years, I had been carrying nothing but grief. Every single day, I remembered Alaric and missed him terribly. At ngayon, ang lalaking kamukha niya ang muling nagpapatawa sa akin.Maybe it wasn't wrong. Maybe it was okay to feel something, not complete love yet, but just a harmless, quiet spark. Something I could pretend meant nothing for now.“Ma'am?” tawag niya ulit mula sa likuran.Lumingon ako habang nakatayo siya ilang hakbang ang layo. “Hmm?”He smiled slyly. “Why are you sm

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 125

    Nagtawanan ang ibang mga trabahador sa paligid habang nararamdaman ko ang pag-init ng aking mga pisngi.“Work,” utos ko sa kanila habang pinipilit magtunog seryoso.“Yes, ma'am,” mabilis na sagot ni Ali, pero nananatili pa rin ang pilyong ngiti sa kaniyang labi.By lunchtime, nagtipon-tipon ang lahat sa ilalim ng temporary tent sa tabi ng construction site. Simple lang ang tanghalian, kanin, manok, gulay, at ilang bottled drinks. Umupo ako sa isang maliit na plastic table at magbubukas na sana ng pagkain nang biglang lumapit si Ali at naglagay ng malamig na bote ng tubig sa aking harap.“Inom kayo, ma'am. Masama kapag kulang ng tubig ang katawan.”“I have water.”“That's warm,” turo niya sa dala kong bote.Tinitigan ko ang aking tubig at narealize na mainit nga iyon dahil sa bilad sa araw. “I can drink it.”“But you shouldn't.” Kumuha pa siya ng isa pang mas malamig na bote mula sa cooler at inilagay muli sa harap ko. “Here.”“Thank you.”Umupo siya sa bakanteng upuan sa aking tapat.

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 124

    “Ayan, ma'am, para hindi kayo mapuwing kakatitig sa akin,” nakangiting usal niya.Napakurap ako sa ginawa niya. Ang lapit ng mukha niya sa akin, sapat na para maaninag ko ang maliliit na alikabok sa kaniyang pisngi. He was already wearing his own safety glasses, yet he still found another pair and carefully placed them over my eyes.Dahan-dahan kong hinawakan ang frame niyon. “Thank you.”“You're welcome,” nakatitig niyang sagot habang nananatili ang matamis na ngiti sa kaniyang labi.That smile, God, my heart knows that smile by heart. Hindi man eksaktong katulad ng dati, ngunit sapat na para muling kumirot ng matinding sakit at pangungulila sa aking dibdib.“Bakit lagi kang nakangiti?” tanong niya nang mapansin ang pagtitig ko.Mabilis akong umiling. “Wala.”“Sure?”“Yes.” Nag-iwas na lang ako ng tingin.Pinanliitan niya ako ng mga mata habang pinag-aaralan ang mukha ko. “Parang may iniisip kayo.”“I'm thinking about the project,” dahilan ko.“Really?”“Yes.”“Hindi tungkol sa akin?

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   SIMULA

    Nica's POV"Subukan mo lang, Nica, tayo lang naman ang nandito." Udyok sa akin ni Brea, ang kaibigan ko. "Subukan mong ipakita ang cleavage mo. Ayan ganyan. Malaki naman ang susô mo kaya papaldo ka dyan. Isipin mo ang nanay mong nakaratay sa ospital."Pikit-mata kong sinunod ang kaibigan ko. No'ng

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 4

    Nagpatest agad ako. Habang hinihintay namin ni Brea ang apat na result ng pt, magkahawak kamay kami. Parehong nanlalamig. Napapikit ako nang biglang sumigaw si Brea. Pakiramdam ko sasabog ang dibdib ko. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. "Positive lahat, besh!" tili niya. Natulala ako sa kawalan

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 3

    Hindi isa o dalawang beses kundi maraming beses na nakikita ko araw-araw si Ninong Alaric na may kalampungan sa sala. Minsan naririnig ko pa ang babae na umuûngol, pero hindi ko pinapansin.Hindi na ako magugulat kung may anak na siya. Pero iyong nakaraan, daddy lang ang tawag sa kanya no'ng bata.

  • Parausan Ni Ninong (SPG)   KABANATA 2

    Maaga pa lang gumising na ako para maglaba. Iniwan ko sa kwarto si Brea dahil mahimbing pa ang tulog.Naabutan ko si Ninong Alaric sa sala kaya pinagtimpla ko na rin ito ng kape. Hinain ko na rin iyong binili kong pandesal."You're early." Nakasunod ang tingin niyang sabi. "Bakit hindi ka pumunta s

Weitere Kapitel

Das könnte dir auch gefallen

Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status