เข้าสู่ระบบParang matalim na punyal ang bawat salitang lumabas sa kaniyang bibig na paulit-ulit na sumasaksak sa aking puso. I didn't want to hear her say those hopeless words, mas gugustuhin ko pang ako na lang ang makaramdam ng sakit kaysa makita siyang sumusuko nang ganito."Chloe, please, huwag kang magsalita nang ganiyan, nandito ako para sa'yo.""Mas mabuti pang mawala na lang ako kaysa maranasan ko pa ang sakit na ito araw-araw, Maya. Nakakapagod nang maging matapang para sa iba habang ako naman ang nauubos," hagulgol niya.Nikolai stood quietly beside us, his towering figure casting a shadow as he looked down at us with a grim, unreadable expression, clearly affected by how devastated my sister was."I have accepted everything from the very start. Una pa lang alam ko nang wala akong pag-asa sa puso niya, tinanggap ko iyon nang buo, pero hindi ko rin naman mapigilan ang sarili kong sumubok. Gusto ko lang namang sumubok na mahalin siya kahit mula sa malayo," sumbong niya sa gitna ng hikbi.
Bago pa man ako makapag-react, malakas na tumunog ang cellphone sa aking bulsa. Dinukot ko ito nang mabilis at tiningnan ang screen—Chloe was calling. Parang biglang huminto ang tibok ng puso ko nang makita ang pangalan ng kapatid ko sa screen, lalo na't hindi naman siya madalas tumawag nang ganito ka-aga.Nagkatitigan kami ni Nikolai habang mabilis kong pinipindot ang answer button at itinatapat ang telepono sa aking tenga. Nakabitin pa rin sa ere ang tensyon sa pagitan namin, ngunit agad itong napalitan ng pag-aalala."Chloe? Hello, Chloe?" bungad ko, ang boses ko ay may bahid na agad ng kaba.I heard heavy, ragged sobs on the other line, followed by a sound of something heavy crashing against the floor. Parang binuhusan ng malamig na tubig ang buong katawan ko."M-Maya.... can you come here to my condo..... please. Hindi ko na kaya, Maya..."My heart sank into the deepest pit of my stomach when I heard her voice crack so painfully. She sounded broken, suffocating, and desperate for
I heard him let out a heavy, frustrated sigh behind me."If you want to stay here, Maya, I'll stay too.""I don't want you here right now, Nikolai. Ano, sisiksik ka pa rito sa kama ng mga bata?" inis kong tugon bago siya nilingon nang may masamang tingin.His eyes were dark, shadowed, and visibly frustrated by my stubbornness, his jaw ticking as he tried to keep his temper in check."We're not fighting, aren't we, Maya?" mahinahon niyang sabi.Umirap ako sa hangin at tumayo mula sa kama saka siya tuluyang hinarap."Kung ayaw mong mag-away tayo, get out of here and let me sleep."His large palms slowly squeezed into tight fists at his sides, suppressing the urge to argue back."Then let's talk about our problem right now, Maya. Let's fix it before we sleep."Pagkatapos kong isabit ang towel sa gilid ay bumalik ako sa kama saka humiga nang patagilid, deliberately turning my back on him to end the conversation."Turn off the lights if you're getting out. I want to sleep now," walang paki
"Let's drop this topic, Maya..." mahinahon niyang sambit, ang boses niya ay mababa at may halong pagod, pilit na pinapakalma ang tensyon sa pagitan naming dalawa.Galit ako. I still can't believe he knew all along about the mess Leo was tangled in, at hinayaan niya lang akong magmukhang tanga at walang kaalam-alam habang unti-unting nahuhulog ang kapatid ko sa isang bitag. The silence he kept felt like a quiet betrayal, isang lihim na nagbigay-daan para masaktan ang taong mahalaga sa akin.I want to go to Chloe right now and comfort her, yakapin siya at sabihing hindi siya nag-iisa sa sakit na dinadala niya. I couldn't stand the thought of her crying alone in her empty condo while I sat here with the very man who tolerated his friend's deceit."Umuwi na tayo, Nikolai," malamig kong sagot.Inayos ko nang maigi ang sarili ko sa passenger seat, pinunasan ang gilid ng aking mata, at tumingin na lang nang diretso sa madilim na kalsada sa harapan upang hindi na magtama ang aming mga mata.I
"Teka, Chloe.... ihahatid ka na namin," pigil ko, hinawakan ang braso niya.She turned to me, and her face was telling me everything she felt this time—she was suffocating, broken, and desperate to run away before her tears fell in front of everyone."I'll call you later, Maya...." hinalikan niya ako nang mabilis sa pisngi, bago siya tumalikod at mabilis na naglakad palabas ng private room.Napatayo si Luna para sana habulin ang kapatid ko nang magulat kaming lahat nang mabilis ding tumalikod at umalis si Leo palabas ng pinto upang sundan si Chloe."My gosh, sorry talaga, Maya... dapat hindi ko na lang iyon sinabi," nag-aalalang bulong ni Luna, nakatingin sa nakasarang pinto.Nikolai came near me, placing a comforting hand on my back. "Give her time and space, Maya. Hayaan mo muna sila.""What happened, Mommy? Why did Tita Mommy go away so fast? Is she mad?" inosenteng tanong ni Tala.I felt so sad for my sister. Gusto ko siyang sundan at aluin. I felt like I should not let Leo face h
I laughed out loud at her reminder. Nikolai even chuckled deeply on my side, not even denying the accusation."Can I come too, Tita Luna?" biglang singit ni Tala, kumikislap ang mga mata sa excitement.Napabaling kaming lahat sa kaniya, natutuwa sa biglaang pagiging sabik ng dalagita."Big girls are only allowed, baby girl. Next time na lang kapag nasa legal age ka na para hindi ka ma-shock!" sagot ni Luna.Sumimangot agad si Tala. Angelo, on her side, dramatically rolled his eyes, obviously thinking his sister was being overly childish again."But when will that be? Eh, tapos na naman ang kasal mo noon sa panahong 'yon, edi hindi na ako makakapag-join sa kahit anong bridal shower?" reklamo ni Tala."Anong hindi? After ng wedding ko, may panibagong wedding ulit na magaganap!" masayang sambit ni Luna habang pumapalakpak na parang bata.Mabuti na lang at nasa VIP private dining room kami ngayon kaya walang ibang mga tao ang nakakarinig sa ingay ni Luna kundi kaming pamilya lang.Pinunas
“Huhuhu… Daddy… Where are you?”Mas lalong lumakas ang iyak ng bata habang sumasabay ang buhos ng ulan. Bilang isang mabuting tao, lumapit ako, binalewala ang sarili kong basang damit at ang sakit sa puso. Agad akong lumuhod sa harap niya para mapantayan siya.“Hey, sweetie… Bakit ka nandito sa ula
“Maya! Maya, babe, are you in there?!”Palapit nang palapit ang boses ni Kenji. Naririnig ko na rin ang ingay ng ilang reporter na sumusunod sa kaniya, nagtatanong tungkol sa kontrobersiyal na halik nila ni Chloe sa live broadcast. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Sasabog na yata ako sa halo-h
“Ano?! Kasal? Nababaliw ka na ba?!”Halos mapasigaw ako sa loob ng kotse. Mabuti na lang at malalim na ang tulog ni Tala kaya hindi siya nagising. Agad kong binawi ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya at dinala ang sarili ko palapit sa pinto ng kotse, palayo kay Nikolai.“You think marriage is ju
MAYA'S POV“Go, Kenji! Wooo!”Halos mawalan ako ng boses sa pagsigaw habang iwinawagayway ang hawak kong banner sa VIP section ng Grand Apex Velocity Arena. Ang ingay ng paligid. Bawat ugong ng makina ng mga sports car ay yumayanig sa dibdib ko. Pero wala akong pakialam. Lahat ng pagod ko bilang co







