เข้าสู่ระบบAgad akong napahawak nang sobrang higpit sa bakal na hawakan, kinakabahan nang sobra habang unti-unting umaakyat ang tren sa pinakamataas na rampa ng riles!"Oh my gosh! It's starting!" tili ni Tala sa tabi ko.Hinablot ko ang isang kamay niya para hawakan ng mahigpit nang unti-unti nang bumilis at tuluyang umabot sa dulo ang tren. At sa isang iglap... bigla kaming nahulog pababa nang napakabilis!Napapikit ako sa takot at hangin na humahampas sa mukha ko!"Wooohhhh!" sigaw ng mga tao.Nikolai's right hand remained securely on my shoulder from behind, providing a heavy, solid pressure. Sinisigurado niyang maayos ako at nararamdaman ko ang presensya niya kahit na halos mamatay na ako sa g-force ng bawat ikot ng riles! Dumadagundong ang buong paligid sa ingay ng makina at sigawan ng mga tao."Woooooaahh!""Kyaaahhhhhh!"
Natawa ako sa sagot ng bunso ko. Sinipat naman siya ng ate niya nang matalim, akmang babatukan ito."Ang sarap mo rin talagang tampalin no? Napakapilosopo mo,""We'll ride, Tala. Angelo might want another thrilling ride with his daddy later, kaya huwag mo na siyang pilitin sa Ferris wheel," sulpot ko bago pa man makasagot si Angelo, dahil alam kong walang katapusang bangayan na naman ang susunod kapag hinayaan ko sila.Kumislap ang mata ni Tala at biglang tumili sa tuwa, niyakap ako sa tagiliran."Yes! Mommy, you're the best! I love you!"Nang makabalik si Nikolai dala ang apat na VIP tickets, pumila na kami nang sa rollercoaster. The kids were so excited, panay ang talon ni Tala habang pumapalakpak ang mga kamay, si Angelo naman ay hindi mapigilan ang malawak na ngiti sa kaniyang mukha habang nakatingin sa umaandar na tren sa itaas."You sure you want to ride this, Maya?" tanong ni Nikolai sa aking tabi.Nakapamulsa siya habang cool na cool na nakasandal sa bakal na harang, he was we
"I'm so excited! Sana inaya ko mga friends ko! But anyways, I will just take a video then post it on my TikTok account!" masayang sabi ni Tala habang kinukulikot ang kaniyang cellphone.Nasa amusement park kami ngayon gaya ng hiling nga ni Angelo. Kakagaling lang namin mag-mall para mag-ikot at dumeretso na lang kami rito para lubusin ang araw. Hawak ko ang kamay ni Nikolai habang tinatanaw ang mga anak kong sobrang excited na nagtatalon sa harap ng entrance. The bright neon lights and the smell of popcorn filled the cold evening air, giving the place a lively, magical vibe.Parang ngayon lang sila nakawala sa kanilang hawla."Let's ride the rollercoaster! Angelo! Come here, I'm sure my internet friends will ask about you! Dali!" sigaw ni Tala habang vinivideo ang kaniyang sarili at marahas na hinihila ang kaniyang kapatid para makita ito sa camera. Si Angelo naman ay napapabuntong-hininga na lang pero hinayaan na lang ang ate niya.Pinisil ni Nikolai ang aking palad kaya naman niling
"Nikolai...." I moaned the moment his kisses went down my jaw to my neck.My hands travelled on his body, ramdam ang pamilyar na init ng kaniyang balat na matagal kong hinahanap-hanap. Bawat haplos niya ay tila nagpapawi sa lahat ng pangungulila ko nitong mga nakaraang araw."Baka marinig tayo ng mga bata," kagat labi kong sambit habang hinuhubad niya ang aking suot na nighties.His kisses were full of affection, delivering a reassurance that words often failed to capture. He made me feel safe and deeply cherished, enveloping me in his embrace.Oh my! I miss him! Parang ilang taon din kaming hindi nagkaroon ng ganitong katahimik at personal na sandali para sa aming dalawa.Walanghiya ka maya, manyak ka din eh no? Sa kaibuturan ng puso mo, alam mong sabik na sabik ka rin sa kaniya.He chuckled while looking at me with so much fondness."Why so concern right now hmm? We've been doing this so many times, we didn't even lock our room, baby,"Mahina kong sinuntok ang kaniyang tiyan, kinaka
May kulang sa kuwento, may piraso ng puzzle na sadyang itinago sa amin.I scanned her files more hanggang sa dumating ako sa dulo. My heart skipped a beat when I saw the last paper.It was my father's file.Carlo Trinidad, born on August, 18, 1973, died in May, 6, 2006. Cause of death, gún shót.....Napahawak ako sa aking bibig. G-gún shót? Ang buong akala ko—ang pinaniwalaan ko sa loob ng maraming taon ay tuluyan nang gumuho sa isang saglit.I was told his death was because of an car accident! What the hell?! Bakit may tama ng bala? Sino ang bumaril sa kaniya at bakit itinago sa amin ang katotohanan?"Mommy, are you alright?"Tinabihan ako ni Tala. Hindi ko siya masagot, my eyes were so blurry with the tears forming on my eyes. Pakiramdam ko ay hihinto ang pagtibok ng puso ko. The room felt suddenly suffocating, and the text on the paper started to blur as my vision drowned in tears, clear deception was staring right back at me.Why is my father's file here? Does their death.....conn
Tala looked at me guiltily. Yumuko naman si Drake, hindi din alam ang gagawin habang hindi mapakali sa kaniyang kinatatayuan. Halatang pareho silang nabigla sa pagdating ko, at ang mabigat na katahimikan sa pagitan naming tatlo ay unti-unting nilalamon ang buong pasilyo.Lumapit ako sa dalawa, kagat labi akong tinignan ni Tala. Lumilikot ang mga mata niya na tila naghahanap ng madahilan."M-mommy, it's not what you think, you know I—""Why the need of my sister's files, Tala? What is this all about?" putol ko sa kaniya. Direct, cold, and unwavering.Hindi ko maisip kung anong dahilan niya, bakit niya gustong ungkatin ang pagkawala ng totoo niyang ina, ng kapatid ko. It was all stated, Cleah murdered her. Naka-archive na ang kaso, kaya bakit kailangan pa nilang kalkalin ang mga lumang papel na ito?Bago pa man niya mabuksan ang kaniyang bibig, sinenyasan ko siyang tumahimik muna at nilingon ang lalaking si Drake, napayuko nang makita ang pagtitig ko sa kaniya. Kitang-kita ang takot sa
“Huhuhu… Daddy… Where are you?”Mas lalong lumakas ang iyak ng bata habang sumasabay ang buhos ng ulan. Bilang isang mabuting tao, lumapit ako, binalewala ang sarili kong basang damit at ang sakit sa puso. Agad akong lumuhod sa harap niya para mapantayan siya.“Hey, sweetie… Bakit ka nandito sa ula
MAYA'S POV“Go, Kenji! Wooo!”Halos mawalan ako ng boses sa pagsigaw habang iwinawagayway ang hawak kong banner sa VIP section ng Grand Apex Velocity Arena. Ang ingay ng paligid. Bawat ugong ng makina ng mga sports car ay yumayanig sa dibdib ko. Pero wala akong pakialam. Lahat ng pagod ko bilang co
Halos lumabas ang mga mata ko sa gulat. Tumingin ako kay Nikolai na kasalukuyang nakatitig sa amin na parang nakakita ng multo. Ang mukha niya kanina na punong-puno ng galit ay biglang napalitan ng matinding kalituhan.“No! I won’t go home unless Auntie Maya comes with us! I want her to be my new m
“Maya! Maya, babe, are you in there?!”Palapit nang palapit ang boses ni Kenji. Naririnig ko na rin ang ingay ng ilang reporter na sumusunod sa kaniya, nagtatanong tungkol sa kontrobersiyal na halik nila ni Chloe sa live broadcast. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Sasabog na yata ako sa halo-h







