LOGIN
Sa isang Presidential Suite.
Kakaibang init ang bumabalot sa buong kwarto, init na parang yumayakap sa kanilang pagkatao. Dalawang tao ang magkayakap sa paraang ayaw nang magkahiwalay. Ang kutis ng babae ay kasing puti ng jade, kasing kinis ng nyebe, maselan at malambot, na may bahagyang mapulang kinang. Ang lalaking may malapad na balikat, makitid na baywang, matalas na hubog ng mga buto, at matitipunong kalamnan ay naglalabas ng makapangyarihang presensya na lalo siyang nagiging seksi at kaakit-akit. Kakabalik lang ni Astrid galing China. Nakipagkita siya agad sa matalik niyang kaibigan na si Fiona. Kahit may jetlag pa si Astrid ay nagtungo agad sila ni Fiona sa isang club para uminom at mag-party. Hindi malakas ang alcohol tolerance ni Astrid kaya agad din siyang nalasing. Kaya naman nag book ng isang Presidential suite na may kasamang spa service si Fiona para sa kaibigan. Pagkarating sa suite ay inihiga ni Fiona ang kaibigan sa king sized bed. “Maiwan na kita, hintayin mo na lang ‘yong spa technician. Kumuha rin kasi ako ng spa service para sa’yo.” Saad ni Fiona. “Hmmm,” Umalis na nga si Fiona pagkatapos nun. Nakaramdam ng init si Astrid kaya tumayo ito at naghubad. Naghalungkat siya sa luggage niya at nakita niya ang isang red laced night gown kaya iyon ang isinuot niya. Naupo siya sa kama habang nakaharap sa glass window at may hawak-hawak na Isang baso ng red wine. Maya-maya ay narinig niyang bumukas ang pintuan sa likuran niya pero hindi siya lumingon. Pumasok si Xavian at napako ang tingin niya sa maputi at makinis na likod ng dalaga. Napalunok siya dahil sa nakita niya. “Fucked,” Napalingon si Astrid nang makarinig ng boses ng isang lalaki. “Lalaki ka?” Gulat na tanong ng babae. Never pa kasi siyang naka experience ng spa service na lalaki ang spa technician. Napakunot naman si Xavian. Hindi niya ba ako nakikilala? Maya-maya naglakad ng kamay si Astrid. “Ipakita mo sa akin ang medical certificate mo.” Nagdalawang-isip pa si Xavian kung ipapakita niya ba sa babae ang medical certificate niya o hindi. At habang nagdadalawang-isip siya ay hindi niya namalayan na nasa harapan na niya ang babae. Nakatingala ito sa kanya dahil mas mataas siya dito. “Ang pogi mo naman.” Dun na confirm ni Xavian na lasing nga ang babae. Aside kasi sa mapula-pula na ang pisngi nito ay hindi rin siya nito makilala. Huminga siya ng malalim at doon nakatitig si Astrid sa Adams apple ng binata na nagtaas-baba noong huminga ito. Hindi na nagdalawang-isip pa si Astrid at hinalikan ang Adams apple ni Xavian saka marahang kinagat ito. Gulata naman na napakagat ng labi niya ang lalaki at may kumawalang munting ingay sa labi nito. Fucked, Astrid, you’re driving me nuts. “Do you want to sleep with me?” Tanong ni Astrid. “Nakikilala mo ba ako?” “My spa technician?” Napapikit nang mariin si Xavian. She’s asking a random male spa technician to sleep with her? Is she out of her mind?! “Don’t worry, I’ll double the pay.” Saad pa ni Astrid. Hindi na nakapag pigil si Xavian at sinunggaban na niya ng halik ang babae. It’s been five years. He’s been looking for her for five years. Ngayon niya lang ulit nakita ang babae tapos nag aaya pa ito ng kung sino-sino. She deserved a punishment for that. Mariin niyang kinagat ang leeg ng babae kaya napaungol ito. Five years simula nang maghiwalay silang dalawa. Simula nun hindi na niya nakita muli ang babae. Hindi niya alam kung saan ito nagpunta. Halos nalibot na niya ang buong Pilipinas sa loob ng five years pero hindi niya mahanap-hanap ang babae. Hanggang isang araw ay may natanggap siyang balita na uuwi raw si Astrid galing China. Hindi niya manlang nalaman na nagpunta ito ng China. Kaya kaninang umaga palang ay nasa airport na siya at naghihintay. Galit na galit siya. Gusto niyang saktan at patayin ang babae dahil sa sakit na idinulot nito sa kanya. Nang makita niya ito sa airport ay hindi agad siya lumapit. Sinundan niya muna ito. Nakasunod lang siya noong nagpunta ito sa club kasama ang kaibigan nito. Hanggang sa nagpunta ito sa Lawrence hotel ay nakasunod parin siya. Nang makita niyang umalis si Fiona at naiwang mag-isa si Astrid sa Presidential Suite sa 55th floor ay doon na siya pumasok. Handa na siyang patayin ito pero no’ng nakita niya ang likod ng babae ay nanlambot siya. Ang tagal na nang huling dumampi ang mga labi niya sa makinis at maputing likod na iyon. Nang halikan at kagatin ni Astrid ang Adams apple niya ay doon na siya tuluyang bumigay. Hindi na namalayan ni Astrid kung paano sila napuntang presidential suite ng 56th floor gayong nasa 55th floor lang naman sila kanina. Hindi na niya iyon iniisip pa dahil nababaliw na siya sa sarap na ipinararanas sa kanya ng lalaking kasama niya ngayon. Hindi niya alam kung ilang beses siyang inagkin ng lalaking ‘yon noong gabing iyon. “You know what, you look like my ex-boyfriend.” Saad ni Astrid. So naaalala parin niya ako? After five long years ay naaalala niya parin ako. And while they were doing it, Astrid keeps moaning Xavian’s name. Louder and louder. “That's it, keep moaning my name. Because I’ll be damn jealous if you moan another man’s name while I’m claiming you.” Mariing napakapit si Astrid sa balikat ni Xavian habang habol-hininga itong napapapikit. Nanginginig pa ang buo niyang katawan sa init na dulot ng lalaki. Ngunit sa kabila ng kalasingan niya, may kung anong pamilyar sa paraan ng paghawak nito sa kanya. Sa paraan ng marahang pagkagat nito sa leeg niya. Sa paraan ng paghaplos nito sa bewang niya na para bang kabisado ang bawat kurba ng katawan niya. At higit sa lahat… Sa paraan ng pagtitig nito sa kanya. “X-Xavian…” mahina niyang bulong habang unti-unting namumulat ang isip niya. Napatigil ang lalaki. Saglit na nanahimik ang buong kwarto maliban sa mahinang tunog ng ulan sa labas ng glass windows ng suite. Dahan-dahang itinaas ni Astrid ang kamay niya at hinawakan ang mukha ng lalaki. Dumako ang tingin niya sa matalas nitong panga, sa malamlam nitong mga mata, hanggang sa maliit na peklat sa gilid ng labi nito. Pamilyar na pamilyar. Biglang nanlaki ang mga mata niya. “I-Ikaw…” Madilim ang ekspresyon ni Xavian habang titig na titig sa kanya. “Finally recognized me?” malamig nitong tanong. Napaatras si Astrid ngunit agad din siyang nahila pabalik ng lalaki. “Five years, Astrid.” Paos ang boses nito. “Five damn years kang nawala na parang bula.” Nanuyo ang lalamunan ng babae. Hindi niya inaasahang magkikita silang muli nang ganito. Hindi matapos-tapos ang paghahanap sa kanya ni Xavian noon. Alam niya iyon. Kaya nga siya umalis. Pero hindi niya inakalang hanggang ngayon ay ganoon pa rin katindi ang emosyon nito. “Bitawan mo ako…” mahina niyang saad. Ngumiti si Xavian ngunit walang init iyon. “You disappeared without a word.” Marahan nitong hinaplos ang buhok niya ngunit puno ng pagpipigil ang galaw nito. “Tapos pagbalik mo dito, nagyayaya ka ng ibang lalaki?” “I was drunk…” “That’s not an excuse.” Napapikit si Astrid nang maramdaman niyang sumandal ang noo ng lalaki sa kanya. “Do you know how crazy I became looking for you?” bulong nito. “Halos masiraan ako ng ulo.” Bahagyang nanginig ang pilikmata ni Astrid. Naalala niya lahat. Kung paano sila nagmahalan noon. Kung paano naging possessive si Xavian. Kung paano sila nasaktan pareho hanggang sa siya mismo ang kusang lumayo. Akala niya, nakalimutan na siya nito. Pero mukhang hindi. Lalong humigpit ang hawak ni Xavian sa bewang niya. “You left me,” madiin nitong sabi. “And now you’re back… what do you expect me to do?” Hindi agad nakasagot si Astrid.Kinabukasan, nagising si Astrid dahil sa mumunting halik sa pisngi niya. Pagmulat ng mata niya ay nakita niya si Xavian. Napangiti ito nang makitang gising na siya.“Good morning, Mrs. Avanzado.” Saka muling inilapat ang labi nito sa labi niya.Pagkatapos ng halik ay agad na tinakpan ni Astrid ang mukha niya. Bigla siyang nahiya nang mag-sink in sa isip niya kung ano ang itinatawag sa kanya ni Xavian.“Bakit? May problema ba?”“Stop flustering me.”“What did I do?”“You just called me Mrs. Avanzado.”Napatawa si Xavian dahil doon.“What's wrong with that? Eh Mrs. Avanzado ka naman na talaga ngayon ah?”“Kahit na.”Inalis naman ni Xavian ang kamay ni Astrid na nakatakip sa mukha niya at tinitigan siya.“Alam mo bang matagal ko nang gustong idugtong sa pangalan mo ang apelyido ko? Sobrang tagal ko nang gustong gawin ’yon. At sa wakas, nangyari na. Kung alam mo lang kung gaano ako kasaya ngayon na dala-dala mo na ang apelyido ko. Everyone will know that you are mine already.”Hinampas si
“Handa ka na ba?” bulong ni Xavian sa asawa.Nagtataka namang napalingon sa gawi niya si Astrid, “Handa para saan?”Napangiti si Xavian, “Alam mo na.”Biglang nasamid si Fiona na nasa likod lang nila nang marinig ang sinabi ni Xavian. Nanlalaki naman ang mga mata ni Astrid at pinalo niya sa dibdib ang asawa. Bigla siyang namula sa hiya.“Xavian! Yang bibig mo!” sita niya sa asawa. Tumawa lang si Xavian.“Bestie, no worries. Kasal naman kayo kaya okay lang ‘yan. It's normal.” Maya-maya, mas lumapit si Fiona at bumulong sa kaibigan. “Saka wala kang dapat na ikahiya kasi nagawa naman na ninyo ‘yan ‘diba? Kaya nga nabuo si Ashton. At remember no’ng time na kababalik mo lang galing China. Pinag-book kita ng spa service hindi ko naman alam na humirit ka pa pala ng extra service.”Kahit bulong lang iyon ay medyo malakas parin ang boses ni Fiona, sinadya niya iyon para marinig parin ni Xavian ang sinasabi niya. Mas lalong natawa si Xavian dahil dun.“Fiona, isa ka pa! Tumahimik nga kayo!” P
Pagkatapos ng kasal ay dumiretso naman sila sa reception. Same hotel pa rin, pero ibang kwarto o venue na.Pagbukas pa lang ng pinto ng ballroom, napahinto si Astrid.Parang ibang mundo ang sumalubong sa kanya.Pastel yellow ang pangunahing motif ng buong venue, hinaluan ng ivory at white accents. Sa bawat mesa ay may eleganteng floral centerpiece na binubuo ng puting rosas at maliliit na dilaw na bulaklak. Nakapalibot naman sa malawak na dance floor ang maliliit na golden lights na nagbibigay ng warm at romantic na glow sa buong lugar.Sa harapan ay may malaking stage na napalilibutan ng flowers at sheer white curtains. Sa ibabaw nito ay nakasulat ang pangalan nilang dalawa, habang ang crystal chandeliers sa kisame ay lalong nagpapatingkad sa eleganteng ambiance ng ballroom.Napangiti si Astrid. Hindi niya napigilang mapatingin kay Xavian.“Did you do all this?”Ngumiti lamang ang lalaki at hinawakan ang kamay niya.“I wanted tonight to be perfect for you.”Biglang uminit ang dibdib
“Xavian, your vows,” tawag naman ng pastor kay Xavian.“Para sa’yo, Astrid…”Huminga nang malalim si Xavian habang nakatingin sa babae. Kita sa mga mata niya ang halo-halong emosyon; pagsisisi, pagmamahal, at pasasalamat.“Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ‘to, dahil alam kong maraming bagay akong kailangang sabihin sa’yo. At alam kong hindi sapat ang mga salita para mabawi lahat ng sakit na naibigay ko sa’yo.”Saglit siyang tumigil.“I hurt you. I made you afraid of me when I was supposed to be the person who made you feel safe. I let my jealousy and anger control me, and because of that, I almost lost you and our family.”Nangingilid na rin ang luha sa mga mata ni Xavian.“When you left, I finally understood what it meant to lose the people who mattered most to me.”Tumingin siya kay Ashton bago muling bumalik ang tingin kay Astrid.“For five years, you and Ashton lived without me. You raised our son, watched him grow, and gave him the love and life I should have been there to g
Habang nagsisimula nang maglakad papasok ng entrance ang mga bridesmaid, si Astrid naman ay palingon-lingon sa paligid. Hindi siya mapakali. Iniisip niya kung sino ang nag-send ng message na iyon at kung ano ang ibig sabihin nito. Dahil sa mga nangyari nitong nakaraang buwan na nalagay sa panganib ang buhay nila especially si Ashton ay hindi niya maiwasang kabahan ngayon.Maya-maya napansin ni Fiona ang kakaibang ikinikilos ni Astrid kaya tinanong na siya nito.“Bestie, what's wrong? You look tense.”Ipinakita naman ni Astrid ‘yong message na natanggap niya from unknown number.“Then let them watch. This is your day. Don't let whoever sent that message steal even a second of it. Okay?”Tumango naman si Astrid at ngumiti. Pilit kinukumbinsi ang sarili na magiging okay ang lahat ngayon.‘Breath, Astrid. Baka naman spam message lang ‘yon kaya wala kang dapat na ikabahala.’ Pagkausap ni Astrid sa sarili.Nagsimula nang maglakad sa aisle si Fiona kaya huminga na nang malalim si Astrid dahi
“You look beautiful,” nakangiting saad ni Fiona habang pinagmamasdan si Astrid. “Talaga? Hindi ba parang masikip itong gown ko?” kinakabahang saad naman ni Astrid.Umiling naman si Fiona saka hinawakan ang kamay ng kaibigan.“Astrid, relax.”Ngayon na ang araw ng kasal nina Astrid at Xavian. Matagal na niya itong pangarap pero hindi niya maiwasang kabahan ngayon. “Matutupad na rin ang pangarap mo. Ikakasal ka na. Sa wakas tapos na ang single mom era mo, hindi ka ba natutuwa nun?”“N-natutuwa naman—”“Then get a grip and smile.” Dahan-dahan namang ngumiti si Astrid kahit na ang totoo ay nanginginig na ang kalamnan niya.“Ayan! Diba, sobrang ganda mo, best friend!” sabay hila kay Astrid paharap ulit sa salamin. “Salamat kasi nandito ka.”“Psh! Kung hindi lang dahil sa inaanak kong si Ashton ay hindi naman talaga ako pupunta. Nagtatampo parin kaya ako sa’yo.” Umatras si Fiona at biglang humalukipkip. “Sorry na, hindi ko naman kasi alam na si Xavian pala ang boss mo na magiging boss
Halos magdamag na hindi nakatulog si Astrid.Paulit-ulit niyang binabasa ang mensaheng natanggap niya kagabi mula sa unknown number habang nakatitig sa kisame ng condo unit na pansamantala niyang tinutuluyan.You ran away again.This time, I’ll make sure you can’t escape from me anymore.Kahit hind
Mabigat ang talukap ng mga mata ni Xavian nang dahan-dahan siyang magising.Bahagyang kumunot ang noo niya habang nakatitig sa puting kisame ng Presidential Suite. Hindi niya maalala kung kailan siya huling nakatulog nang ganito kahimbing.Tahimik ang buong paligid.Walang tunog ng ulan. Wala ring
Mabigat ang katahimikan sa loob ng condo. Mahigpit na nakakapit si Ashton sa bewang ni Astrid habang nakatingin naman si Xavian sa kanilang dalawa. At habang tumatagal mas lalong lumalalim ang tingin nito sa bata. Parang may unti-unting nabubuo sa isip niya. Isang katotohanang pilit itinatanggi ni
Nanigas ang buong katawan ni Astrid. Pakiramdam niya tumigil ang oras habang nakatayo si Xavian sa labas ng condo at nakatitig sa batang nasa harapan nito.Tahimik ang buong hallway. Ngunit sa loob-loob ni Astrid, parang napakalakas ng tibok ng puso niya.Hindi… Hindi pwede. Hindi pwedeng malaman n







