Mag-log in
Sa isang Presidential Suite.
Kakaibang init ang bumabalot sa buong kwarto, init na parang yumayakap sa kanilang pagkatao. Dalawang tao ang magkayakap sa paraang ayaw nang magkahiwalay. Ang kutis ng babae ay kasing puti ng jade, kasing kinis ng nyebe, maselan at malambot, na may bahagyang mapulang kinang. Ang lalaking may malapad na balikat, makitid na baywang, matalas na hubog ng mga buto, at matitipunong kalamnan ay naglalabas ng makapangyarihang presensya na lalo siyang nagiging seksi at kaakit-akit. Kakabalik lang ni Astrid galing China. Nakipagkita siya agad sa matalik niyang kaibigan na si Fiona. Kahit may jetlag pa si Astrid ay nagtungo agad sila ni Fiona sa isang club para uminom at mag-party. Hindi malakas ang alcohol tolerance ni Astrid kaya agad din siyang nalasing. Kaya naman nag book ng isang Presidential suite na may kasamang spa service si Fiona para sa kaibigan. Pagkarating sa suite ay inihiga ni Fiona ang kaibigan sa king sized bed. “Maiwan na kita, hintayin mo na lang ‘yong spa technician. Kumuha rin kasi ako ng spa service para sa’yo.” Saad ni Fiona. “Hmmm,” Umalis na nga si Fiona pagkatapos nun. Nakaramdam ng init si Astrid kaya tumayo ito at naghubad. Naghalungkat siya sa luggage niya at nakita niya ang isang red laced night gown kaya iyon ang isinuot niya. Naupo siya sa kama habang nakaharap sa glass window at may hawak-hawak na Isang baso ng red wine. Maya-maya ay narinig niyang bumukas ang pintuan sa likuran niya pero hindi siya lumingon. Pumasok si Xavian at napako ang tingin niya sa maputi at makinis na likod ng dalaga. Napalunok siya dahil sa nakita niya. “Fucked,” Napalingon si Astrid nang makarinig ng boses ng isang lalaki. “Lalaki ka?” Gulat na tanong ng babae. Never pa kasi siyang naka experience ng spa service na lalaki ang spa technician. Napakunot naman si Xavian. Hindi niya ba ako nakikilala? Maya-maya naglakad ng kamay si Astrid. “Ipakita mo sa akin ang medical certificate mo.” Nagdalawang-isip pa si Xavian kung ipapakita niya ba sa babae ang medical certificate niya o hindi. At habang nagdadalawang-isip siya ay hindi niya namalayan na nasa harapan na niya ang babae. Nakatingala ito sa kanya dahil mas mataas siya dito. “Ang pogi mo naman.” Dun na confirm ni Xavian na lasing nga ang babae. Aside kasi sa mapula-pula na ang pisngi nito ay hindi rin siya nito makilala. Huminga siya ng malalim at doon nakatitig si Astrid sa Adams apple ng binata na nagtaas-baba noong huminga ito. Hindi na nagdalawang-isip pa si Astrid at hinalikan ang Adams apple ni Xavian saka marahang kinagat ito. Gulata naman na napakagat ng labi niya ang lalaki at may kumawalang munting ingay sa labi nito. Fucked, Astrid, you’re driving me nuts. “Do you want to sleep with me?” Tanong ni Astrid. “Nakikilala mo ba ako?” “My spa technician?” Napapikit nang mariin si Xavian. She’s asking a random male spa technician to sleep with her? Is she out of her mind?! “Don’t worry, I’ll double the pay.” Saad pa ni Astrid. Hindi na nakapag pigil si Xavian at sinunggaban na niya ng halik ang babae. It’s been five years. He’s been looking for her for five years. Ngayon niya lang ulit nakita ang babae tapos nag aaya pa ito ng kung sino-sino. She deserved a punishment for that. Mariin niyang kinagat ang leeg ng babae kaya napaungol ito. Five years simula nang maghiwalay silang dalawa. Simula nun hindi na niya nakita muli ang babae. Hindi niya alam kung saan ito nagpunta. Halos nalibot na niya ang buong Pilipinas sa loob ng five years pero hindi niya mahanap-hanap ang babae. Hanggang isang araw ay may natanggap siyang balita na uuwi raw si Astrid galing China. Hindi niya manlang nalaman na nagpunta ito ng China. Kaya kaninang umaga palang ay nasa airport na siya at naghihintay. Galit na galit siya. Gusto niyang saktan at patayin ang babae dahil sa sakit na idinulot nito sa kanya. Nang makita niya ito sa airport ay hindi agad siya lumapit. Sinundan niya muna ito. Nakasunod lang siya noong nagpunta ito sa club kasama ang kaibigan nito. Hanggang sa nagpunta ito sa Lawrence hotel ay nakasunod parin siya. Nang makita niyang umalis si Fiona at naiwang mag-isa si Astrid sa Presidential Suite sa 55th floor ay doon na siya pumasok. Handa na siyang patayin ito pero no’ng nakita niya ang likod ng babae ay nanlambot siya. Ang tagal na nang huling dumampi ang mga labi niya sa makinis at maputing likod na iyon. Nang halikan at kagatin ni Astrid ang Adams apple niya ay doon na siya tuluyang bumigay. Hindi na namalayan ni Astrid kung paano sila napuntang presidential suite ng 56th floor gayong nasa 55th floor lang naman sila kanina. Hindi na niya iyon iniisip pa dahil nababaliw na siya sa sarap na ipinararanas sa kanya ng lalaking kasama niya ngayon. Hindi niya alam kung ilang beses siyang inagkin ng lalaking ‘yon noong gabing iyon. “You know what, you look like my ex-boyfriend.” Saad ni Astrid. So naaalala parin niya ako? After five long years ay naaalala niya parin ako. And while they were doing it, Astrid keeps moaning Xavian’s name. Louder and louder. “That's it, keep moaning my name. Because I’ll be damn jealous if you moan another man’s name while I’m claiming you.” Mariing napakapit si Astrid sa balikat ni Xavian habang habol-hininga itong napapapikit. Nanginginig pa ang buo niyang katawan sa init na dulot ng lalaki. Ngunit sa kabila ng kalasingan niya, may kung anong pamilyar sa paraan ng paghawak nito sa kanya. Sa paraan ng marahang pagkagat nito sa leeg niya. Sa paraan ng paghaplos nito sa bewang niya na para bang kabisado ang bawat kurba ng katawan niya. At higit sa lahat… Sa paraan ng pagtitig nito sa kanya. “X-Xavian…” mahina niyang bulong habang unti-unting namumulat ang isip niya. Napatigil ang lalaki. Saglit na nanahimik ang buong kwarto maliban sa mahinang tunog ng ulan sa labas ng glass windows ng suite. Dahan-dahang itinaas ni Astrid ang kamay niya at hinawakan ang mukha ng lalaki. Dumako ang tingin niya sa matalas nitong panga, sa malamlam nitong mga mata, hanggang sa maliit na peklat sa gilid ng labi nito. Pamilyar na pamilyar. Biglang nanlaki ang mga mata niya. “I-Ikaw…” Madilim ang ekspresyon ni Xavian habang titig na titig sa kanya. “Finally recognized me?” malamig nitong tanong. Napaatras si Astrid ngunit agad din siyang nahila pabalik ng lalaki. “Five years, Astrid.” Paos ang boses nito. “Five damn years kang nawala na parang bula.” Nanuyo ang lalamunan ng babae. Hindi niya inaasahang magkikita silang muli nang ganito. Hindi matapos-tapos ang paghahanap sa kanya ni Xavian noon. Alam niya iyon. Kaya nga siya umalis. Pero hindi niya inakalang hanggang ngayon ay ganoon pa rin katindi ang emosyon nito. “Bitawan mo ako…” mahina niyang saad. Ngumiti si Xavian ngunit walang init iyon. “You disappeared without a word.” Marahan nitong hinaplos ang buhok niya ngunit puno ng pagpipigil ang galaw nito. “Tapos pagbalik mo dito, nagyayaya ka ng ibang lalaki?” “I was drunk…” “That’s not an excuse.” Napapikit si Astrid nang maramdaman niyang sumandal ang noo ng lalaki sa kanya. “Do you know how crazy I became looking for you?” bulong nito. “Halos masiraan ako ng ulo.” Bahagyang nanginig ang pilikmata ni Astrid. Naalala niya lahat. Kung paano sila nagmahalan noon. Kung paano naging possessive si Xavian. Kung paano sila nasaktan pareho hanggang sa siya mismo ang kusang lumayo. Akala niya, nakalimutan na siya nito. Pero mukhang hindi. Lalong humigpit ang hawak ni Xavian sa bewang niya. “You left me,” madiin nitong sabi. “And now you’re back… what do you expect me to do?” Hindi agad nakasagot si Astrid.Ilang minuto nang nakatayo si Xavian sa harap ng hagdan habang nakatitig sa pintuan ng kanilang silid. Hindi pa rin mawala sa isip niya ang mga salitang binitiwan ni Astrid bago ito muling pumasok sa kuwarto.Pagod ka na ba sa akin? Pabigat na ba ako sa iyo?Napapikit siya at napahawak sa kanyang noo. Hindi niya gustong marinig ng asawa ang mga sinabi niya kay Fiona, lalo na't alam niyang napakaraming bagay na ang kinatatakutan nito. Ngunit nangyari na iyon, at wala na siyang magagawa kundi harapin ang naging epekto nito.“Sir, puntahan mo na si bespren,” mahinang saad ni Fiona. “Alam kong nasaktan siya sa narinig niya. Kailangan ka niya ngayon.”Napalingon si Xavian sa dalaga.“Paano kung ayaw na niya akong papasukin? Paano kung lalo lang siyang magalit kapag kinausap ko siya?”“Hindi mo malalaman kung hindi mo susubukan. Pero sir, huwag mo rin siyang piliting makipag-usap kung hindi pa siya handa. Iparamdam mo lang sa kanya na nandiyan ka.”Tumango si Xavian bago dahan-dahang umakya
Ilang araw na ang lumipas mula nang muling lumala ang kalagayan ni Astrid. Sa mga nagdaang araw, halos hindi na ito kumakain nang maayos at madalas na rin itong hindi makatulog sa gabi. Paulit-ulit nitong sinasabi kay Xavian na naririnig niya ang iyak ng kanilang anak at kailangan niya itong hanapin.Sa tuwing sinusubukan naman ni Xavian na pakalmahin ang asawa, lalo lamang itong nababalisa. Minsan ay umiiyak ito nang walang tigil, at may mga pagkakataong nagagalit ito sa kanya dahil hindi raw niya naririnig ang kanilang baby.Hindi na rin halos umaalis si Xavian sa tabi ni Astrid. Siya ang naghahanda ng pagkain nito, nagpapaalala na uminom ng tubig, at sumasama sa tuwing kailangan nitong magpatingin sa doktor. Sinisikap niyang sundin ang lahat ng payo sa kanya, ngunit habang tumatagal ay unti-unti na ring nauubos ang kanyang lakas.Hindi niya ito gustong aminin, pero napapagod na rin siya.Napapagod siyang mag-isip kung ano ang tamang sasabihin sa asawa. Napapagod siyang magpanggap n
Pagkaalis ni Fiona para sunduin sina Ashton at Nanay Nena, ay agad na umakyat si Xavian sa second floor upang puntahan si Astrid. Hindi pa rin mawala sa isip niya ang naging reaksyon nito kanina. Hindi niya alam kung bakit ganoon na lamang ang takot nito sa restaurant at maging sa pagdating ni Fiona.Pagdating niya sa tapat ng kanilang silid, marahan siyang kumatok.Knock! Knock! Knock!“Love, ako ito. Maaari ba akong pumasok?” mahinahon niyang tanong.Walang sumagot mula sa loob kaya ilang sandali muna siyang naghintay bago muling kumatok.“Love, please. Gusto ko lang malaman kung ayos ka lang.”Ilang segundo pa ang lumipas bago niya narinig ang mahinang tinig ng kanyang asawa.“Umalis ka muna, Xavian. Gusto kong mapag-isa.”Napapikit si Xavian at malalim na napabuntong-hininga. Gusto niya itong yakapin at alamin kung ano ang gumugulo sa isip nito, ngunit ayaw rin niyang pilitin ang asawa.“Okay, love. Nandito lang ako sa labas, ha? Kapag kailangan mo ako, tawagin mo lang.”Pagkasabi
Matapos ang konsultasyon, marahang binuksan ni Dr. Reyes ang pinto at lumabas upang tawagin ang asawa ng kanyang pasyente. Agad namang tumayo si Xavian mula sa kinauupuan niya, halatang balisa at sabik malaman ang kalagayan ni Astrid.“Mr. Avanzado, maaari po ba tayong mag-usap sandali?”“Opo, Doctor. Kumusta po ang asawa ko? May problema po ba sa kanya?” tanong naman ni Xavian pagkalapit niya sa doctor.“Naiintindihan ko po na nag-aalala kayo sa kalagayan ng inyong misis. Sa ngayon, nakararanas siya ng matinding emosyonal na paghihirap mula nang mawala ang inyong anak.”“Alam ko pong nahihirapan siya, Doc. Pero nitong mga nakaraang linggo, mas lumala po. Minsan, hinahanap niya ang baby namin sa kalagitnaan ng gabi. Sinasabi niyang umiiyak daw ito at kailangan siya.”“Opo. Nabanggit din po niya na nakaririnig siya ng iyak ng sanggol kahit wala namang sanggol sa paligid. Mahalaga pong maunawaan natin ang mga karanasang ito at kung kailan at paano nangyayari ang mga ito.”“Ibig sabihin
Kinabukasan, kinausap ni Xavian si Astrid tungkol sa mga napapansin niya dito. Nakinig naman si Astrid at naunawaan niya ang ibig sabihin ni Xavian.“Hon, I think you're right. Need ko na ata talagang mag seek ng help from professionals. Hirap na rin talaga ako makatulog sa gabi eh,” saad ni Astrid habang nag uusap sila ni Xavian sa loob ng kwarto nilang dalawa.“Yes, hon. So ibig bang sabihin nito na pumapayag ka nang magpatingin sa psychiatrist?”Tumango naman si Astrid. “Thank God,” bulong ni Xavian saka niyakap ang asawa. “Thanks, Hon. I assure you that everything will be okay soon.” So the next morning, nagtungo nga sina Astrid at Xavian sa isang private psychiatric clinic na nirecommend ni Fiona. Pagkapasok nila sa clinic ay si Xavian lang ang nakipag usap sa staff at hindi nagtagal pinapasok na rin sa office ng doctor si Astrid. Inihatid ni Xavian si Astrid sa loob ng opisina ng psychiatrist. Pero bago magsimula ang konsultasyon, mahinahong hiniling ng psychiatrist kay Xavi
Nanatili lamang si Nanay Nena sa labas ng silid habang pinagmamasdan sina Astrid at Xavian. Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang gawin. Hindi niya alam kung dapat ba siyang pumasok o hayaan muna ang mag-asawa. Pero nang marinig niyang muling humikbi si Astrid, hindi na niya napigilan ang sarili. Dahan-dahan siyang pumasok sa silid.“Ma’am…”Napalingon si Astrid. Agad niyang pinunasan ang mga luha sa kaniyang pisngi.“Nay…”Lumapit si Nanay Nena at maingat siyang hinawakan sa balikat.“Okay lang po ba kayo?”Tumango si Astrid.“Okay lang ako.”Pero alam ni Nanay Nena na hindi iyon totoo.“Ma’am, kung gusto niyo pong umiyak, umiyak lang po kayo. Huwag niyo pong sarilinin.”Hindi sumagot si Astrid. Sa halip ay muli siyang napatingin sa kaniyang tiyan.“Nay…”“Opo?”“Masama ba akong nanay?”Napaluha si Nanay Nena.“Hindi po.”“Pero hindi ko siya naprotektahan.”“Hindi niyo po kasalanan.”“Pero kung hindi ako lumaban…Baka buhay pa siya.”Hindi na nakasagot si Nanay Nena. Lumapit si Xa
Mabigat ang katahimikan sa loob ng condo. Mahigpit na nakakapit si Ashton sa bewang ni Astrid habang nakatingin naman si Xavian sa kanilang dalawa. At habang tumatagal mas lalong lumalalim ang tingin nito sa bata. Parang may unti-unting nabubuo sa isip niya. Isang katotohanang pilit itinatanggi ni
Nanigas ang buong katawan ni Astrid. Pakiramdam niya tumigil ang oras habang nakatayo si Xavian sa labas ng condo at nakatitig sa batang nasa harapan nito.Tahimik ang buong hallway. Ngunit sa loob-loob ni Astrid, parang napakalakas ng tibok ng puso niya.Hindi… Hindi pwede. Hindi pwedeng malaman n
Halos magdamag na hindi nakatulog si Astrid.Paulit-ulit niyang binabasa ang mensaheng natanggap niya kagabi mula sa unknown number habang nakatitig sa kisame ng condo unit na pansamantala niyang tinutuluyan.You ran away again.This time, I’ll make sure you can’t escape from me anymore.Kahit hind
Mabigat ang talukap ng mga mata ni Xavian nang dahan-dahan siyang magising.Bahagyang kumunot ang noo niya habang nakatitig sa puting kisame ng Presidential Suite. Hindi niya maalala kung kailan siya huling nakatulog nang ganito kahimbing.Tahimik ang buong paligid.Walang tunog ng ulan. Wala ring







