로그인공유
EP.6 ผมจะไม่ปล่อยคุณไป
최신 업데이트:
2025-12-25 14:17:08EP.6
“คุณ” ดวงตาหวานกลมโตสีน้ำตาล มองพายุอย่างตกตะลึงเมื่อเขาปรากฏตัว ทันทีที่ชายหนุ่มนั่งลงข้าง ๆ เธอ ลำแขนของเขาวางพาดไว้บนไหล่เล็ก ราวกับว่าเขากำลังแสดงความเป็นเจ้าของ นี่เขาคิดจะทำอะไรกันแน่
“ฟ้ามีผัวแล้วทำไมไม่บอก” เพิร์สแทรกถามคนทั้งสอง ใบหน้าชวนสับสน
"ผมบอกอยู่นี่ไง อ้อลืมแนะนำตัว ผมชื่อพายุ ผัวฟ้าใส” เน้นย้ำคำว่าผัวให้ชัด ๆ พายุยื่นมือรอ แต่อีกฝ่ายกลับยืนมองเขานิ่ง
“คุณคิดจะทำอะไร” ฟ้าใสกระซิบกระซาบถามพายุให้ได้ยินสองคน
“ทำหน้าที่ผัวให้คุณไง”
“มาทางไหนกลับไปทางนั้น”
“พอดีเจอทางรักเลยแวะเลี้ยวแป๊ป”
“มันใช่เวลาเล่นไหมเนี่ย”
ปวดหัวตุบ ๆ แทบจะระเบิด ฟ้าใสนวดขมับสองข้าง ยังไม่ทันจะจัดการคนมาก่อนเรียบร้อยดี ก็ต้องมารับมือกับตัวป่วนอีกคน
“คืนนี้ผมยัดเยียดสถานะผัวให้คุณเอง” หยอกแกล้งเธอสำเร็จ ก็หันไปมองไอ้หน้าจืด “ยืนทำไม ผัวเมียแสดงความรักกันอยู่” บอกจบ เรียวปากได้รูปยื่นไปจูบแก้มนวลให้อีกคนเห็น
มองตาขวางอย่างคาดโทษ เขาฉวยโอกาสจูบแก้มเธออีกแล้ว
“ฟ้าหลอกเพิร์สทำไม” ชายหนุ่มยังคงหาคำตอบ เขาสับสนมึนงงไปหมด ไหนเธอบอกเขาว่าโสด
“เพิร์สกลับไปเถอะ ฟ้าขอคุยกับเขาก่อน”
“ไล่เพิร์สเหรอฟ้า”
“เอ้าไอ้นี่ ฟ้าก็บอกอยู่ว่าจะคุยกับผม” เข้าใจเธอแล้วว่าทำไมถึงไม่อยากไปต่อกับไอ้หมอนี่ แม่งตื๊อฉ่ำจนน่ารำคาญ
“แล้วเพิร์สจะติดต่อไป”
ตัวน่าปวดหัวคนแรกกลับไปแล้ว ฟ้าใสหันมาพูดกับคนที่น่ารำคาญอีกคน
“คุณพายุ ฉันอยากอยู่คนเดียว”
“อ่าว เมื่อกี้บอกมีเรื่องจะคุยกับผมไง” ตอบหน้าตาย ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเธอต้องไล่เขาแน่ ๆ
“หรืออยากจะโดนฉันทุบ”
“ทุบมาก็จูบกลับ...แบบนี้”
ยื่นกระจับปากแตะจูบไปบนกลีบปากสีชมพู
“นี่แค่ตัวอย่าง ถ้าอยากลองหนักกว่านี้ก็...”
“เอาอีกแล้วนะ” นั่งมองตาเขียวปั๊ด ยกกำปั้นขึ้นทุบลำตัวเขารัว ๆ พายุรวบมือเธอทั้งสองข้างไว้บนตัก
“ปล่อยฉัน” ฟ้าใสบิดข้อมือตัวเองออก พายุจำต้องปล่อย ไม่อยากยื้อเธอแรงกลัวข้อมือเธอจะเป็นรอยแดง
“ปล่อยแล้ว”
ฟ้าใสจับข้อมือตัวเองถูไปมา ก่อนจะสบตากับคนขี้แกล้ง เผลอแยกเขี้ยวใส่ราวกับเป็นแวมไพร์ แต่พายุกลับมองว่ามันน่ารัก
“ทำอะไรก็น่ารักไปหมด” พูดลอย ๆ แต่ตั้งใจให้คนฟังได้ยิน พลางหยิบเมนูบนโต๊ะขึ้นมาดู
ฟ้าใสไม่อยากอยู่กับเขา เธอจับกระเป๋าสะพายบ่า ผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่มีคนตาไวรีบจับข้อมือเธอเอาไว้เมื่อเธอคิดชิ่ง ใบหน้าหล่อเหลาจึงเงยหน้าขึ้นสบดวงตาหวาน
“กินข้าวเป็นเมียผมก่อนสิ แล้วค่อยกลับ วันนี้ผมเลี้ยงคุณเอง”
“ปล่อย”
“ไอ้ยุ กูควรกลับก่อนไหมวะ” มันคงลืมไปว่าเพื่อนยังอยู่ วาฟิกซ์อุตส่าห์ทำตัวเป็นนักเสือก แต่ไอ้พายุเสือกลืมเพื่อนทิ้งไว้ข้างหลัง แล้วแดกข้าวกับสาวของมัน
ส่วนเขากลายเป็นหมาหัวเน่า
“กลับไปดิ” ตอบอย่างไม่สนใจ ไม่มองหน้ามันด้วย เห็นอยู่ว่าชวนสาวกินข้าว
“กูก็ไม่น่าถาม” วาฟิกซ์ขยับตัวออกห่าง ก้าวเดินออกจากร้านเพียงลำพัง
“ยืนค้ำหัวผู้ใหญ่ไม่น่ารักนะ” เขาอายุมากกว่าเธอสามปี เผื่อเธอไม่รู้
“ทำตัวเหมือนพี่ชายฉัน”
“แต่ผมยากเป็นผัว มีอะไรไหม แต่ถ้าจะให้เป็นเพื่อน เป็นพี่ ผมไม่เป็นหรอกนะ” พูดดักเธอทุกสถานะ เพราะนี่คือเจตนารมณ์ของเขา ผัวเท่านั้น สถานะอื่นไม่ต้องการ
ร่างบอบบางทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมอย่างเอือมระอา กอดอกมองค้อนปะล้ำปะเหลือกชายหนุ่มข้าง ๆ เธอนั่งเอียงตัวไปอีกทางเพราะไม่อยากมองหน้าใครบางคน
“คุณโอเคหรือเปล่า “เนียนจับมือบางกุมไว้บนหน้าขาของตัวเอง
“ไม่ต้องมาจับ” กระชากมือจากการถูกกอบกุม เธอไม่โอเคก็เพราะเขานี่แหละ จัดการคนแรกได้ก็คิดว่าจะจบ แต่ เหมือนฟ้ากำลังกลั่นแกล้งเมื่อส่งคนขี้แกล้งมาให้เธอปวดหัวต่อ
“คุณอยากดื่มอะไรไหม”
“ไม่” ตอนนี้เธออยากกลับ เธอเหนื่อย
“น้อง...ขอเมนู” พายุยกมือขึ้นกวักเรียกพนักงานมารับออเดอร์
“ก็ฉันบอกว่าไม่” ไม่ของเขาและเธอคงความหมายไม่เหมือนกัน ไม่ของเธอคือปฏิเสธ แต่ไม่ของเขาก็คือไม่ฟังที่เธอพูดเลย
“ที่ผมสั่ง คุณดื่มได้หรือเปล่า”
“ไม่รู้” ตอบส่ง ๆ เพราะเธอไม่ได้ฟัง และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาสั่งเครื่องดื่มอะไรไปบ้าง
“งั้นเอาแค่นี้” พายุปิดเมนูส่งคืนให้กับพนักงาน
กระทั่งเครื่องดื่มวางเสิร์ฟตรงหน้า ฟ้าใสมองขวดเหล้า เบียร์วางอยู่เรียงราย
“นี่คุณจะมอมเหล้าฉันเหรอ” เธอควรจะมีสติให้มากกว่านี้ จะได้รู้ว่าเขาสั่งอะไรไปบ้าง
“วันนี้ผมเลี้ยงคุณเอง ผมรวย” เวลานี้ เหล้าเบียร์ สดชื่นที่สุดแล้ว เขาสั่งเผื่อเธอมาหลายขวดเลยนะ
ยื่นขวดเบียร์ยี่ห้อหนึ่งให้กับเธอ ฟ้าใสประหลาดใจมากกว่าเดิม มองขวดเบียร์ที่เขาถืออยู่ในมือ
เพราะมันเป็นยี่ห้อเบียร์ที่เธอชอบ เวลาที่ได้สังสรรค์กับเพื่อน เธอจะต้องสั่งมันทุกครั้ง ด้วยรสชาติไม่ฝาดเหมือนยี่ห้ออื่น ไม่ขม มีความหอมหวานของกลิ่นผลไม้เจือ ๆ แต่ข้อเสียคือเมาไวมาก
“รับไปสิครับ”
“ขอบคุณ” เปิดปากเพียงนิดเอ่ยคำขอบคุณ แล้วรับขวดเบียร์มาถือก่อนจะยกซดจนหมดขวด
“เบา ๆ สิคุณ” พายุห้ามปราม แต่เธอก็ไม่ฟัง
“อ่าส์” โคตรสดชื่นกับรสชาติเบียร์ที่คุ้นเคย มือบางยกหลังมือเช็ดปาก ในวันแย่ ๆ อย่างน้อยก็ยังมีเบียร์เย็น ๆ ให้เธอดื่มได้ชื่นใจ
ขวดแล้ว ขวดเล่า ฟ้าใสดื่มเบียร์คนเดียวไปสิบขวด ส่วนพายุเพิ่งจะดื่มเหล้าไปแค่สองขวดเท่านั้น
“ทำไมคุณหล่อจาง~” เสียงคางยานกับใบหน้าสวยขึ้นสีแดงทั่วทั้งใบหน้า เมื่อฤทธิ์แอลกอฮอล์มันตีไปทั่วร่างกาย ฟ้าใสดื่มจนเมามาย สติเธอมันหายไปชั่วขณะ
“แล้วชอบผมหรือเปล่า” นั่งยิ้มดีใจมองสาวสวยที่ตอนนี้กลายเป็นคนไร้สติไปชั่วคราว
“หล่อแบบนี้ใครจะไม่ชอบ ใช่ม๊า~”
“ชอบผมแล้วทำไม่ต้องไล่”
“ฉันก็ไล่คุณไปงั้นอ่ะ อึก~”
“งั้นต่อไปคุณห้ามไล่ผมอีก เข้าใจไหม”
“อึก~ เข้าใจแล้ว ฉันจะไม่ไล่คุณอีก”
“ผมจะไม่ปล่อยให้คุณหายไปอีกแล้ว"
หลงนางเอกเข้าเต็มเปา ตอนต่อไป คุณพี่เขาจะทำอะไรน๊า
최신 챕터
Spind Around บังเอิญร้ายให้รัก EP.30. เบื่อแล้วมิสยู อยากมิสลำ
EP.30ฟ้าใสกลับถึงบ้านพร้อมพี่ชายตัวดี สุดสัปดาห์นี้เธอจะไม่ได้เจอหน้าพายุถึงสองวัน ครั้งก่อนเธอก็ไม่ได้กลับบ้าน อ้างว่าอยู่ทำรายงานกับเพื่อน แต่ความจริงเธออยู่กับพายุ คุณแม่ย้ำและกำชับให้เธอกลับบ้าน เพราะท่านมีเรื่องอยากจะคุยด้วย ฟ้าใสเหมือนคนวิตก คิดไปต่าง ๆ นา ๆ โทษพี่อันดาก่อนอันดับแรก ว่าแอบไปฟ้องอะไรคุณพ่อคุณแม่อีก ซึ่งเธอได้คำตอบมาว่า‘ฟ้อง เรื่องที่ฟ้าเอาผู้ชายมานอนห้อง’ อยากจะทุบให้หลังแอ่น“กลับมาแล้วเหรอลูก” คุณแม่เธอเอ่ยถาม ยิ้มละไมเมื่อเห็นหน้าลูกสาว ลูกชายกลับถึงบ้าน “ค่ะคุณแม่ คิดถึงคุณแม่ที่สุดเลย” ฟ้าใสอ้าแขนเดินเข้าไปกอดคุณแม่ ใบหน้าสวยซบบนเนินอก คนเป็นแม่ก็ชื่นใจ ไม่เจอหน้าลูกสาวมาหลายวัน “ปลอม” เสียงห้วนห้าวจะเป็นใครไปได้ อันดาพี่ชายฝาแฝดเธอ ฟ้าใสแยกเขี้ยวใส่มองค้อนอันดา เกิดมา 22 ปี ไม่เคยพูดกับน้องนุ่งดี ๆ เลยสักวัน“พี่อันดาว่าฟ้า”“ไปแกล้งน้องทำไม อันดา” เอาเลยค่ะคุณแม่ ว่าเยอะ ๆ พี่อันดาน่ะติดผู้หญิง ไม่ต่างจากเธอหรอก แล้วมาทำเป็นฟ้อง “ผมพูดความจริง น้องติดผู้ชายครับ ชวนเข้าคอนโด พาขึ้นห้อง ไม่รู้ทำอะไรกัน” ทิ้งระเบิดไว้ให้น้องสาว ส่วนตัวเองวิ่งหนีขึ้นห
Spind Around บังเอิญร้ายให้รัก EP.29 (คู่รอง) ไม่ใช่ผู้หญิง
EP.29โยชิกลับถึงคอนโด อันดับแรกที่ทำคือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเข้าเกมส์ที่เล่นค้างไว้ จนกระทั่งมีข้อความเด้งขึ้น เป็นข้อความของภูริภัศ เธอได้อ่านทุกข้อความของชายหนุ่ม แต่ไม่คิดตอบกลับ โยชิกดปิดระบบเสียงและสั่น เพื่อกันการรบกวนการเล่นเกมส์ของเธอ “สบายใจกว่าเยอะ” จะได้ไม่คิดฟุ้งซ่านกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ แต่ก็รู้สึกผิดหวังนิดหน่อย เมื่อชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของร้านไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิด “เขาทำงาน จะมาสนใจอะไร” เขาไม่ผิด เธอก็ไม่ผิด แต่หัวใจเธอเนี่ยสิ โยชิแอบหวังเล็ก ๆ ว่าเขาอยากมีความสัมพันธ์ดี ๆ ร่วมกัน ถึงได้ทักข้อความมาหา นั่นแปลว่าเขาคิดถึงเธอใช่ไหม ถ้าเขาอยากให้เป็นเพื่อน โยชิก็พร้อมจะเป็นให้ แต่...กลัวหัวใจตัวเองมากกว่า มันคงไม่รักดีเท่าไหร่ ถ้าได้ใกล้ชิดเขามากขึ้น รักษาระยะคงไว้แบบนี้ อยู่ห่าง ๆ อย่างที่ควรจะอยู่ รู้ตัวเองดีว่าคงเป็นมากกว่านี้ไม่ได้ “อยู่แบบนี้มันดีอยู่แล้ว” เลิกคิดถึง แล้วกลับมาจดจ่อกับหน้าจอสี่เหลี่ยม “อ่าว นี่แม่งรีแรงค์เหรอเนี่ย โอ๊ยกูจะเครซี่” อีกฟากที่ยังคงนั่งรอข้อความตอบกลับจากโยชิ แก้วเหล้าสีอำพันวางตั้งตรงหน้า นิ้วเรียวยาวถูวนรอบปากแก้วไปมา
Spind Around บังเอิญร้ายให้รัก EP.28 ตัวตลก
EP.28 คืนนี้โยชิตั้งใจจะไปบาร์ร้านเดิม ไม่ได้ไปมาเกือบสัปดาห์ กลัวถ้าไปบ่อยแล้วจะตกหลุมรักเจ้าของร้าน กระเทยอย่างเธอมีวาสนาหนุ่ม ๆ มาจีบเยอะ เพียงเพราะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิง แต่พอรู้ว่าเธอเป็นเพศสภาพต่าง ก็หนีหายกันไปหมด แต่กับเขาคนนั้นโยชิรู้สึกว่าต่างจากผู้ชายที่เคยเจอ โยชิแค่ไม่อยากเอาความรู้สึกเทให้เขาจนหมดหน้าตัก เว้นระยะห่างนาน ๆ เจอครั้ง เซฟหัวใจเธอได้ดีที่สุด โยชิยังจดจำสายตาคู่นั้นได้ไม่ลืม เพราะแบบนี้โยชิถึงไม่อยากไปที่ร้านบ่อย ๆ เกิดใจเธอมันไม่รักดี ชอบเขาขึ้นมาจริง ๆ หัวใจคงเจ็บหนัก กลัวไม่สมหวัง ติ๊ง~มีเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ เป็นข้อความทางไอจี โยชิหยิบขึ้นมาดูVae : ใช่คุณโยชิหรือเปล่าครับ คนเปิดอ่านยังไม่คิดตอบกลับ ขอเข้าไปดูโพรไฟล์ก่อนว่าเป็นใคร “คุณ...” ยกมือขึ้นปิดปากอย่างไม่อยากเชื่อสายตา คนที่ทักข้อความมาหาโยชิ ก็คือภูริภัศหนุ่มหล่อเจ้าของร้านบาร์คนนั้น Yoshi : ใช่ค่ะ ตอบสั้น ๆ รออีกฝ่ายทักกลับมา ทว่าเพียงแค่เธอตอบก็ขึ้นคำว่าอ่านในทันทีVae : ผมเวย์นะ ไม่เห็นคุณมาที่ร้านเลย Yoshi : คืนนี้โยเข้าไปนะคะ Vae : ดีเลยครับ ผมจะรอ Yoshi : คุณหาไอจีโยเจอได้ไง V
Spind Around บังเอิญร้ายให้รัก EP.27 NC กระแทกแรง แสดงว่ารักมาก
EP.27พายุบังคับฟ้าใสออกกำลังกายหนึ่งชั่วโมงกับอีกสามสิบนาที ผิวกายอันขาวผ่องเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ฟ้าใสร้องงอแงตั้งแต่สิบนาทีแรก ทว่าพายุก็ยังคงบีบบังคับให้เธอออกกำลังกายจนจบ มีเขาเป็นเทรนเนอร์คอยกำชับในแต่ละท่า ดีกว่าไปจ้างคนอื่นให้เสียตังเปล่า ๆ พายุหยิบขวดน้ำใช้กล้ามท้องหมุนฝาขวดแล้วยกดื่ม ฟ้าใสเห็นเขาทำก็อยากทำบ้าง “โอ๊ย...ไม่เห็นทำได้เลย” “ทำอะไร” “ก็เปิดขวดน้ำ” ทำท่าตามเขา “ทำได้ยังไง”“ไปสร้างกล้ามก่อน ดูสิมีแต่ไขมัน” จับบีบส่วนเกินบนหน้าท้องเธอเล่น “มีไขมันแล้วจะไม่รักกัน”“พูดแบบนี้สงสัยอยากออกกำลังกายเพิ่ม” พายุยิ้มมีเลศนัย เขาบอกรักเธอทุกวัน เอาอะไรมาไม่รัก หลงจะตายอยู่แล้ว ฟ้าใสมองอย่างรู้ทัน ก่อนจะชวนกันไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วพากันไปออกกำลังกาย...บนเตียงลงทุนเปิดโรงแรมใกล้ ๆ เพราะทนกำหนัดที่เกิดในร่างกายต่อไปไม่ไหว สองหนุ่มสาวเดินเข้าประตูห้องพักของโรงแรม ต่างเข้าชาร์ตกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันตั้งแต่หน้าห้องจนมาถึงปลายเตียง “เพิ่งรู้ว่าคุณชอบ...”“ชอบก็เพราะคุณ” ฟ้าใสตอบเอาใจ มองอีกฝ่ายด้วยสายตาชวนเสน่หา ในเมื่อมีความต้องการเหมือนกันทั้งคู่ก็ไม่มีความจำเป็นต้องปิ
Spind Around บังเอิญร้ายให้รัก EP.26 (2)
“ใช่ แม่ไม่ชอบ ลูกก็รู้นี่เรื่องของมันกับแม่ของมัน” ใช้คำเรียกอีกฝ่ายอย่างจงเกลียดจงชัง เปรมมิกาไม่เคยให้ค่าพริตากับพายุ เป็นแค่ผู้หญิงจน ๆ สะเออะอยากจะเป็นคุณนายในบ้านหลังใหญ่ เธอทนเหม็นสาปความจนอยู่ชายคาเดียวกับพริตามานานนับสิบปี ไม่สิ มันนานมากกว่านั้น หิรัญคอยให้ท้ายพริตากับลูกชายของมัน เวลาที่เธอแยกเขี้ยวเหมือนนางมารยักษ์ สองแม่ลูกนั่นมีดีอะไรนัก หรือเพราะชินกลิ่นสาปความจนของพวกมัน “ผมอยากพักผ่อน” เขาต้องการรักษาเยียวยาบาดแผลหัวใจ แต่คุณแม่เขากลับพูดให้เกิดการไขว้เขว ทั้งที่เขาคิดอยากจะตัดใจ หลังจากนี้เขาควรจะฟังใคร ฟังตัวเอง หรือเปรมมิกา “จำสิ่งที่แม่พูด ค่อย ๆ คิด ถ้ามีอะไรปรึกษาแม่ได้ตลอด แม่รักลูกนะรัณ” จูบกลางกระหม่อมลูกชาย แล้วถอยตัวเองเดินออกจากห้อง “ความเหมาะสม” เขาและฟ้าใสเหมาะสมแค่เรื่องฐานะ แต่เรื่องหัวใจเขาไม่ได้มาครอบครอง แล้วสิ่งที่เปรมมิกาบอก มันจะไปสำคัญอะไร วินาทีนั้นเขาเลยตัดสินใจในทันที ถ้าเขาจะแพ้ ก็แพ้เสียตั้งแต่ตอนนี้ อย่าดันทุรังแย่งผู้หญิงของพี่ชาย วันนี้เขาเห็นทุกอย่างแล้ว ว่าหัวใจของฟ้าใสมีแค่พายุเพียงคนเดียว ฟ้าใสยืนเหี่ยวแห้ง ใบหน้าสวยบึ้งตึงมองค
Spind Around บังเอิญร้ายให้รัก EP.26 อกหัก(1)
EP.26เปรมมิกาเห็นลูกชายเดินขากะเผลกเข้าบ้าน เร่งรีบเดินเข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง หรือว่าพารัณจะโดนใครทำร้าย เธอจะได้จัดการจับตัวมันมาทำโทษ “เป็นอะไรรัณ ใครทำลูก ทำไมเดินแบบนั้น” ประคองพารัณลงนั่ง สั่งแม่บ้านให้เรียกหิรัญมาดูอาการลูกชายเธอ “รถล้มครับ” “ตายจริง แม่บอกแล้วใช่ไหมขับบิ๊กไบค์มันอันตราย รถยนต์ที่บ้านเรามีตั้งหลายคัน ซูปเปอร์คาร์ก็จอดทิ้งไว้ทำไมไม่เอาไปขับ”“ผมชอบบิ๊กไบค์”“ให้แม่บ้านไปตามผมมามีอะไร” หิรัญถามเสียงเรียบ ใบหน้าเปรมมิกาดูร้อนรน “ลูกบาดเจ็บค่ะ รถล้ม” คนเป็นแม่สีหน้าซีดเซียว แค่ลูกเจ็บนิดเดียวเปรมมิกาก็แทบร่ำไห้ “ผมไม่เป็นไรครับ” “ไปตรวจหน่อยไหม ให้เจ้ายุมันมาตรวจให้ พี่เราเป็นหมอ” “จะให้มันมายุ่งทำไม” เปรมมิกาทำเสียงขึ้นจมูก ยิ่งพักหลังหิรัญเรียกพายุเข้าไปพบที่ห้องทำงานบ่อยครั้ง เข้าไปแต่ละทีก็นานสองนาน เธอถามอะไรไปหิรัญก็ไม่ปริปากพูด บอกแค่อยากคุยกับลูก แล้วพารัณไม่ใช่ลูกหรืออย่างไร “เปรม” เรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงเข้ม เปรมมิกาถูกสายตาคมกล่าวตักเตือน พายุเป็นลูกชายคนโตของหิรัญอย่างน้อยก็ให้เกียรติกันบ้าง“แม่ครับ พาผมขึ้นห้องที” พารัณมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณ
다른 추천
ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ56.9K 조회수หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี63.3K 조회수นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก57.2K 조회수บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก447.3K 조회수พ่ายรักคุณผู้ใหญ่บ้าน
rossu29 조회수พิสูจน์ใจให้เธอรัก
橙花414 조회수อยากมีแฟนเรียนวิศวะ
มู๋สะเต๊ะ1.4K 조회수เด็กเสี่ย
เกศิณีแอดมินสกั้ง1.5K 조회수
