บทที่7 เขินจะตายแล้วเนี่ยnc

บทที่7 เขินจะตายแล้วเนี่ยNC

“หายดีแน่แล้วใช่มั้ย?”

เสียงทุ้มต่ำของซันดังขึ้นข้างตัวไอริน ขณะที่เขาเปิดประตูรถให้เธอขึ้น ร่างสูงในสูทสีดำเรียบยังคงเนี้ยบทุกกระเบียดแม้จะเป็นวันหยุด เขายืนพิงประตูอย่างสบายๆ แต่สายตายังคงจ้องมองเธอด้วยความห่วงใย

ไอรินยิ้มบางๆ พยักหน้า

“หมอบอกว่าพักพอแล้วค่ะ...แค่ยังเจ็บแผลช้ำนิดหน่อย”

“ก็ยังไม่ต้องทำอะไรพักก่อน” เขาว่า ก่อนจะพาเธอขึ้นรถ

ปลายทางคือคอนโดของเธอ — ที่ที่เขาจะพาเธอไปเก็บของก่อนย้ายออก

ตลอดทางไม่มีใครพูดอะไร ไอรินนั่งนิ่ง มองนอกหน้าต่าง…แต่ใจเต้นตุบๆ เพราะเธอรู้ดีว่า “จุดหมาย” ต่อจากนี้ ไม่ใช่แค่ย้ายบ้าน — แต่คือการเริ่มต้นใช้ชีวิตร่วมกับใครบางคนจริงๆ

ใครบางคนที่เธอไม่คิดว่าจะได้รักและไม่คิดว่า...เขาจะจริงจังกับเธอถึงขนาดนี้

คอนโดเก่าของไอริน

เป็นห้องเล็กๆ ขนาด 26 ตารางเมตร อยู่ใกล้ป้ายรถเมล์ และเสียงรถจากถนนก็ได้ยินลอดหน้าต่างตลอดเวลา

ซันยืนอยู่กลางห้องอย่างนิ่งๆ มองไปรอบๆ มุมห้องที่มีพัดลมเก่าๆ ชุดครัวเล็กๆ และเตียงขนาดพอดีสำหรับคนเดียว

เขาไม่พูดอะไร

แต่แค่แววตาก็เห็นชัดว่า...เขา ไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะอยู่ที่แบบนี้คนเดียวได้ตั้งหลายปี

เธอยิ้มแห้งๆ

“มันไม่ได้หรูหราอะไรหรอกค่ะ แต่ก็ดีกว่าไม่มีที่ซุกหัวนอน”

“อืม…” ซันตอบแค่นั้น

ไอรินก้มหน้าจัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าผ้าเก่าๆ ใบหนึ่ง มันขาดนิดๆ ตรงมุมแต่เธอยังเก็บมันไว้ เพราะเป็นของที่เธอใช้ตอนเริ่มต้นทำงาน

ซันมอง แล้วก็เอ่ยขึ้นเรียบๆ

“กระเป๋านั่น...ไม่ต้องเอาไปก็ได้นะ”

“ทำไมคะ?” เธอหันมามองงงๆ

“เดี๋ยวมันจะไปวางอยู่ข้างกระเป๋า Louis ของฉัน แล้วเธอจะเขิน”

ไอรินหันขวับ

“พี่ซันกวนตีนเหรอค่ะพี่ซัน”

“ฮาฮ่าๆ” ซันขำพรืดออกมา

แต่หน้าเธอแดงแจ๋จนแทบกลายเป็นมะเขือเทศ

เพนท์เฮาส์ของซัน

ชั้นบนสุดของตึกสูง ห้องกระจกสูงโปร่ง เพดานสูง ห้องครัวโมเดิร์นแบบเปิด ห้องนอน 2นอนขนาด ที่หมอนเยอะจนน่าจะนอนได้สิบคน

ไอรินเดินเข้ามาช้าๆ สะพายเป้ของตัวเองที่มีเสื้อผ้าแค่ไม่กี่ชุดยืนและมองไปรอบๆ อย่างประหม่า

“ห้องพี่...เหมือนในซีรีส์เกาหลีเลย” เธอพูดเบาๆ แล้วก็หันมามองเขา “คงอยู่ไม่ชินแน่ๆ”

“ไม่ต้องชิน” ซันตอบขณะถอดสูทออก

“แค่เธออยู่กับฉันก็พอ”

ประโยคนั้นทำเอาไอรินยืนนิ่งไม่รู้จะวางมือวางไม้ยังไงดีจะเดินไปนั่งโซฟาก็กลัวเปื้อน จะนั่งเตียงก็ไม่กล้า

“จะยืนทั้งวันไหม? ตื่นเต้นอะไรเธอเคยนอนแล้ว”

ซันพูดขำๆ ขณะคลายเนกไทแล้วโยนมันลงโซฟา

“เธอไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น ฉันไม่ได้ติดกล้องจับฝุ่นไว้ซะหน่อย”

“มันก็ต้องเขินบ้างสิคะ! อยู่ๆ จะมาอยู่บ้านผู้ชาย...แล้วผู้ชายก็หล่อแล้วก็รวยขนาดนี้อีก!”

“อืม” ซันยิ้ม “แล้วผู้ชายคนนี้ก็หื่นมากด้วย ฮาฮ่า”

ไอรินเงียบเธอนั่งลงที่โซฟา ช้อนเข่าขึ้นกอดแน่น แล้วพูดเบาๆ

“พี่ซัน”

“ครับ”

“หนูยังไม่ชิน...แต่ก็...ดีใจนะคะ”

ซันยืนพิงเคาน์เตอร์ มองเธอด้วยแววตาที่อ่อนโยนกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

เขาเดินเข้ามาช้าๆ นั่งลงข้างๆ แล้วเอามือแตะผมเธอเบาๆ

“พี่อยากให้เธออยู่ตรงนี้ อยู่กับพี่จริงๆ”

ไอรินกลั้นยิ้มไว้ไม่ไหวหน้าแดงจัด แต่ก็เอนหัวพิงไหล่เขาเบาๆ

จากสาวห้าวในผับวันนี้เธอกลายเป็น “ผู้หญิงของเขา” อย่างเต็มตัวแล้วและทั้งสองก็เข้าไปในห้องนอน

ซันนั่งเอนหลังอยู่ที่หัวเตียง มือหนึ่งถือรีโมต อีกมือถือแท็บเล็ตที่เขากำลังตรวจงานของปั๊มในเครือบารมีออยใส่แว่นกรอบบาง เสื้อยืดสีดำตัวเรียบ แต่ความน่ากินเกินเหตุ

ไอรินยืนอยู่ปลายเตียงหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นมา แล้วเอ่ยเรียบๆ

“พี่ซัน…หนูจะอาบน้ำนะ”

“อืม”

เขาตอบโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ

เธอยืนค้างอยู่ตรงนั้น ก่อนจะพูดเสียงเข้มขึ้น

“ออกไปก่อนดิ!”

คราวนี้ซันเลิกคิ้ว หันมามอง

“ทำไมต้องออก?”

“ก็หนูจะอาบน้ำ! จะเปลี่ยนเสื้อผ้า!”

“ห้องน้ำมันมีประตูไม่ใช่เหรอ?”

เขาตอบนิ่ง ๆ แต่ดวงตากลับมีแววขำจาง ๆ

ไอรินทำตาโต

“พี่! ออกไปก่อนไม่ได้รึไงวะ!”

ซันยักไหล่ แล้วพูดเสียงเรียบ

“ไม่ได้”

“ไอ้บ้านี่!”

ไอรินว่าเบา ๆ แล้วคว้าผ้าเช็ดตัวแน่น เดินกระแทกเท้าเข้าไปในห้องน้ำอย่างหงุดหงิดปนเขิน

เสียงประตูห้องน้ำปิดดัง แกร๊ก

ซันยิ้มมุมปากเบา ๆ เอื้อมมือถอดแว่นวางลงบนโต๊ะหัวเตียง แล้วพิงหัวกับหัวเตียง สายตาเลื่อนมองประตูห้องน้ำด้วยความขำ

“ห้าวนัก...แต่เวลาเขินก็น่ารักเหมือนกันว่ะ”

สักพักประตูห้องน้ำเปิดออกอีกครั้ง พร้อมเสียงฝีเท้าเบา ๆ

ไอรินเดินออกมาผมยาวเปียกหมาด ๆ ลูบผ้าเช็ดเบา ๆ ใส่เสื้อยืดสีขาวธรรมดาแต่พอดีตัว จนเห็นเค้าโครงรูปร่างได้ชัด กางเกงขาสั้นที่เผยเรียวขาขาวสวย — ขาแบบที่ถ้าไม่มองก็บาป

ซันที่กำลังเอนหลังอยู่ ลุกหันไปมองโดยไม่ตั้งใจ...แล้วก็ค้าง

เธอเดินมาตรงหน้ากระจก หยิบครีมทาหน้าทาแขนตามปกติแต่รู้สึกเหมือนมีสายตาจ้องมาแรง

ไอรินเงยหน้าขึ้นในกระจก เห็นซันมองอยู่เลยหันขวับ

“มองอะไร!”

“ไม่ได้มอง...”

“พี่อ่ะมอง!” เธอเดินไปหยิบหมอนขึ้นมา “บอกว่าไม่ได้มอง แต่ตาแทบทะลุขา!”

ซันยิ้มมุมปาก ไม่ปฏิเสธสักคำ

“ก็ขามันขาว”

“พี่ซัน!”

เธอเขวี้ยงหมอนใส่เขา เขาหัวเราะเบา ๆ แล้วจับไว้ได้ทัน

“ไอริน”

“อะไร!”

“พี่ไม่ได้จะลามกนะ”

“...”

“แต่แฟนพี่โคตรน่ารักเลยว่ะ...มันน่านัก...น่าเอา ฮาฮ่าๆๆ”

เสียงในห้องเงียบลงเหลือเพียงเสียงหัวใจของสาวห้าวที่ตอนนี้แทบระเบิด

“หุบปากไปเลย!”

ไอรินว่าแล้วรีบวิ่งหนีขึ้นเตียง มุดผ้าห่มทั้งที่ยังตัวเปียกอยู่

ซันลุกขึ้นยืน มองตามแล้วยิ้มแล้วพึมพำเบา ๆ

“อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อย ๆ นะ”

ไอรินยังซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มเหมือนลูกหมาตกใจทั้งตัวเปียกทั้งใจร้อนผ่าว เธออยากจะหายตัวหนีไปจากโลกหลังได้ยินคำว่า “แฟนพี่โคตรน่ารัก”

เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของซันเดินมาช้า ๆ ก่อนที่เตียงจะยวบลง

เขานั่งลงข้างเธอ เงียบ ๆ

แล้วค่อย ๆ ดึงผ้าห่มออกจากใบหน้าของเธออย่างใจเย็น

“อย่ามายุ่ง...หนูอาย”

เสียงอู้อี้ดังมาจากใต้ผ้า

ซันหัวเราะเบา ๆ

“อายอะไร พี่ก็เห็นหมดแล้ว”

“อี๋! พี่ซัน! ไปไกล ๆ เลยนะ”

“ไปไกลก็ไม่ได้กอดหนูดิ”

เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้ เอาคางวางพาดบนผ้าห่ม

“หยอดอีกคำเดียว หนูถีบจริงนะ”

“ขออีกคำเดียวก็พอ…”

เขากระซิบข้างหูเบา ๆ

“แฟนพี่แม่งน่ากินฉิบหายเลย”

“พี่ซัน!!”

เธอสะบัดผ้าห่มออกมาฟาดเขา แต่เขาไม่หลบกลับหัวเราะแล้วรวบตัวเธอมากอดแทน

“ไม่เอา ๆ ไม่เล่นแล้ว พี่รู้ หนูยังไม่หายดี...”

ซันค่อย ๆ ขยับมือแตะเบา ๆ ตรงรอยช้ำบนแขนของเธอที่ยังเหลืออยู่

ไอรินสะดุ้งนิด ๆ

“เจ็บไหม”

“นิดหน่อย แต่ดีขึ้นเยอะแล้ว” เธอพูดเบา ๆ

เขาโน้มตัวลงมากดจูบบาง ๆ ตรงรอยนั้น ราวกับอยากจะลบมันออกไปด้วยความอ่อนโยน

แล้วเงยหน้ามองตาเธอด้วยแววตาที่อ่อนโยนกว่าทุกครั้ง

“พี่จะไม่ยอมให้ใครทำแบบนี้กับหนูอีก...ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม”

ไอรินชะงัก ใจเต้นแรงขึ้นนิดหน่อย

มือเธอเลื่อนมากอดเขาเบา ๆ ตอบกลับ

“แล้วถ้าคนที่จะทำให้หนูใจเต้นแรง...คือพี่เองล่ะ?”

เธอแกล้งหยอดกลับ

ซันหัวเราะหึในลำคอ

“งั้นพี่ขอโทษที่ทำให้แฟนเขินจนต้องมุดผ้าห่ม”

“ก็คนมันเขินจริงนี่”

“แล้วถ้าพี่จะทำให้เขินกว่านี้อีกล่ะ?”

เขาโน้มลงช้า ๆ จนปลายจมูกแตะปลายจมูกเธอ

ริมฝีปากที่เคยแข็งเรียบกลับแนบลงมาอย่างอ่อนโยน นุ่มนวลเต็มไปด้วยความคิดถึง

มือของซันค่อย ๆ เลื่อนมากอบกุมแก้มเธอ

ไอรินวางมือลงบนอกเขา เบา ๆ — เธอไม่ได้ผลัก ไม่ได้หนี

แค่รู้สึกว่าหัวใจของผู้ชายคนนี้...มันเต้นแรงพอ ๆ กับเธอ

ซันผละออกมาเล็กน้อยมองเธออย่างขำ ๆ

“ยังจะมาถีบพี่อยู่อีกมั้ย…”

“ถ้าแกล้งอีกก็ถีบ!”

“งั้น…พี่จะไม่แกล้งแล้ว”

เขาพูดเสียงแผ่ว

“จะรักจะเอาอย่างเดียวเลย”

ไอรินผลักอกซันเบา ๆ เมื่อเขาโน้มมาจูบอีกครั้ง

“อย่ามากวน เดี๋ยวก็โดน!”

“โดนอะไร? กอด? หรือถอด?”

ซันถามหน้าตาย แต่สายตากรุ้มกริ่มเกินทน

“พี่ซัน!! พูดแบบนี้กับหนูได้ไงวะ”

“ก็กับหนูคนเดียวแหละ”

ไอรินส่ายหน้า ยิ้มขำ ๆ แล้วลุกขึ้นยืน

ค่อย ๆ เอื้อมมือไปที่ชายเสื้อยืดของตัวเอง แต่ก็รู้สึกถึงสายตาเจ้าของบ้านที่นั่งกอดอกอยู่บนเตียง มองเธอแบบไม่กะพริบ

“เลิกมองเลย!”

“พี่ไม่ได้มอง...แค่ตั้งใจดู”

เขาตอบหน้าตายมาก จนไอรินอยากเอาหมอนฟาดซ้ำ

เธอกระตุกชายเสื้อขึ้นไปครึ่งทางแล้วก็หันหลังให้

“ไม่ต้องมาช่วยนะ หนูถอดเองได้!”

“หนูถอดเองกี่นาทีก็ยังไม่หลุด พี่เวียนหัวแทน”

“โอ๊ย! จะยั่วไปถึงไหน!”

“ถึงเตียงก็พอ…”

เขาพูดเบา ๆ แต่แอบขำในลำคอ

ไอรินกัดฟันแล้วพยายามถอดเสื้อยืดด้วยท่าทางลำบากเพราะยังมีรอยช้ำที่แขน พอซันเห็นว่าเธอเริ่มทำหน้าเจ็บก็ลุกขึ้นเดินมาช้า ๆ

“มานี่ เดี๋ยวพี่ถอดให้”

“ไม่ต้อง!”

“อย่าดื้อ”

เสียงเข้มขึ้นนิดหน่อย แต่ก็เต็มไปด้วยความเป็นห่วง

มือหนาค่อย ๆ เอื้อมมาจับชายเสื้อของเธออย่างระวัง

“พี่จะไม่มอง...แค่ช่วยหนูถอด”

“ไม่เชื่อหรอก…พี่น่ะตัวร้าย”

เธอพูดงึมงำ แต่นิ่งยอมให้เขายกเสื้อออกช้า ๆ

สัมผัสมือที่แตะหลังเธอเบา ๆ แบบคนกลัวเธอเจ็บ กลับทำให้เธอใจสั่นยิ่งกว่าโดนแกล้งตรง ๆ

เมื่อเสื้อยืดพ้นหัวเธอออกไป

ซันก็หยุดนิ่ง — ไม่ใช่เพราะอะไร แต่เพราะเขากำลังกลั้นหายใจ

เธอยืนนิ่งในเสื้อชั้นในสีอ่อน ใบหน้าแดงก่ำ และไม่กล้าหันไปมองเขา

“อย่ามองนะพี่...ไม่งั้นต่อยจริง”

“พี่ไม่ได้มอง...” ซันว่าเสียงเบา

“แล้วพี่หยุดหายใจทำไม?”

“เพราะแฟนพี่สวยฉิบหาย”

เสียงตอบเบามาก...เบาพอให้ไอรินหน้าร้อนขึ้นอีกระดับ

“โอ๊ยพอเลย! ไปไกล ๆ ไป๊!”

เธอคว้าหมอนมาฟาดใส่เขา แต่เขากลับรวบตัวเธอมากอดแน่นจากด้านหลังแทน

ซันรั้งเธอมากอดแน่นแล้วมือปลาหมึกก็ไปถอดตะขอบราเซียของเธอออก ทำให้นมขาวคู่งามแนบสัมผัสกับแผงอกกว้างของเขา แล้วเขาก็พลิกร่างบางของเธอลงนอนกลางเตียงและจัดการกับตนเอง คือถอดทุกสิ่งที่ขัดขวางความสุขของเขาออกจนร่างกายสูงใหญ่จนเปลือยเปล่า

แล้วเคลื่อนมือมาถอดกางเกงขาสั้นและกางเกงในตัวจิ๋วของคนรักที่นอนรอบนเตียงออก แล้วโน้มร่างสูงใหญ่คร่อมทับลงไปที่ร่างบางๆ ของเธอ

ริมฝีปากของทั้งสองคนบรรจบกันอีกครั้ง แต่มันช่างดูดดื่มและโหยหา จากความอ่อนโยนค่อยเพิ่มความรุนแรงขึ้น ซันดูดริมฝีปากล่างและบนสลับกันไปอย่างรุนแรงจนทำเอาปากเธอบวมเจ่อ

“อ๊ะ...พี่ซันหนูเจ็บ”

“คนสวยของพี่...หนูทำพี่เดือดมากตอนนี้” ว่าเสร็จเขาก็รวบเอวขอดเธอด้วยแขนแกร่งแล้วตะโมมดูดเลียที่นมขาวคู่งามอย่ารุนแรง จ๊วบบบบ!!!

“อื้มมม”

“อ๊ะ อ๊าส์ พี่ซัน” เธอแอ่นร่างรับความเสียวที่ซันมอบให้หลับตาพริ้มในอ้อมกอดเขา

ปากหยักโลมเลียจนทั่วร่างกาย แล้วทิ้งรอยคิสมาร์กไว้ตั้งแต่ต้นคอ ไหปลาร้า เนินนม เอว หน้าท้องแบนราบ สะโพก

“พี่อย่าดูดมันจะเป็นรอยนะค่ะ” เธอพูดพลางดันใบหน้าคนตัวโตออก แต่ก็สู้แรงปรารถนาเขาตอนนี้ไม่ไหว เขาขึงมึงเธอไว้บนหัวทั้งสองข้าง แล้วดูดทิ้งรอยไว้จนทั่วร่าง

“เธอเป็นของฉัน หากมีใครมายุ่งหรือเธอไปยุ่งกับใคร ต้องตายเท่านั้นเข้าใจไหม”

พุดจบเขาก็เคลื่อนปากลงมาตำกว่าสะดือ แล้วใช้มือแกร่งอ้าขาเธอออกก่อนจะแทรกตัวลงกลางหว่างขา แล้วใช้ปลายนิ้วคลี่รอยแยกงามของเธอ ก่อนจะก้มไปดูดเลียทางรักสีหวานอย่างเร้าอารมณ์

“อ๊าสสส์ พี่ซัน พี่...ทำ อะ...ไร เนี่ย อ๊า”

เขากระดกลิ้นเร็วรัวบริเวณติ่งอารมณ์ของเธอ จนร่างบางแอ่นขึ้น แล้วอ้าขากว้างออกก่อนจะใช้มือขยุ้มผมเขา

“อะ อ๊า อ๊ะ” เธอครางเสียงหวานออกมาไม่หยุด

ซันลุกกายขึ้นแล้วใช้ปลายนิ้วเขี่ยวนที่รอบเนินสวาทของไอริน อย่างอ่อนโยนก่อนจะแทรกนิ้วเรียวสองนิ้วลงไปในร่องสวาทเธอ เขาค่อยกระแทกย้ำๆ ลงไปที่เดิม จากนั้นน้ำหวานจากร่องรักก็เริ่มปริ่มขึ้นมาเต็มเรียวนิ้ว

“อ๊า อ๊า พี่ซัน อ๊ะๆ หนู สะ เสียว นะ” ร่างบางดิ้นเร่าๆ เหมือนกำลังจะตายเพราะความเสียวซ่าน

ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ

“อ๊า อ๊า จะแตกแล้ว พี่ซัน”

“อ๊ะ...อร๊ายยย!!!

“เฮ่ออออ...ทำไมเสียวจัง”

ไอรินหายใจหอบอยู่นาน เมื่อลมหายใจเริ่มคงที่ ซันไม่รอช้าที่จะแทรกกายลงตรงหว่างขาเธอ และจับเอาลูกชายขนาด69 ถูวนไปที่ปากทางรักของเธออีกครั้ง

“อืมมมม...เข้ายากฉิบ อ๊ะ”

ซันออกแรงจับหัวลูกชายแทรกเข้าร่องสวาทไอรินด้วยความยาก

เมื่อท่อนสวาทเริ่มเข้าไปได้แค่ครึ่งท่อน ความรู้สึกบีบรัด ตอดแน่น ก็ทำเขาแทบบ้า

“โอ้ยยยย...แน่นน...มาก...อ่าห์”

“พี่ซัน...อ๊ะ อ๊า”

ซันเริ่มขยับสะโพกตอดอัดความเป็นชายใส่ร่างบาง เขาถึงกับกัดกราม ดังกรอดกรอดเพราะความเสียว จนกรามเป็นสันนูนขึ้น

มือแกร่งรวบดึงสะโพกผายเธอไว้แน่น แล้วออกแรงกระแทกกระทั้นเข้าไปอย่างสม่ำเสมอ

“อ๊า อ๊าส์” หญิงสาวหลุดครางออกมาดังลั่น ถึงกับชะโงกหัวขึ้นมาดูสองจุดสวาทที่ดูดดึงกันไว้ที่ท่อนล่าง แล้วครางกระเส่าไม่หยุด ก่อนจะเอาแขนบางโอบกอดแผ่นหลังกว้างของซันไว้

“อื้ออออ...อ้าส์”

“ลุกมานี่มา ไอริน” เขาจับร่างบางของเธอพลิกขึ้นมานั่งทับท่อนลูกชายไว้ แล้วจับสะโพกของเธอโยกไปโยกมาจากแรงแขนของเขาเอง

“หนู ทำไม่เป็น อ๊ะ อ๊า”

“พี่ช่วยอยู่นี่ไง อ้าส์ โคตรดี”

ทันนั้นนั้นเองซันเอามือรองตรงก้นเธอไว้แล้วยกสูงค้างไว้เบาๆ ก่อนจะกระแทกท่อนร้อนเข้าที่รูรักเธอจากด้านล่าง เสียงร่างกายกระทบกันดังรุนแรงทั่วห้อง ตับตับตับ!!!

“พี่ซันนนน!!! อ๊า หนูจุก อ๊ะอ๊าห์”

ซันออกแรงกระแทกอย่างสุดชีวิต เขาถึงกับครางออกมา “โอ้ย อ้าห์”

“หนูจะแตกอีกแล้วอ้าส์”

“อีกนิดเดียว ที่รัก พี่จะ เส...เสร็จ...แล้ว...อ้าสสสสส์”

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊าส์”

พั่บพั่บพั่บ ฮึก!!! เสียงกระหน่ำเอวสอบย้ำลงไป

ทำเอาสาวงามถึงกับอ่อนระทวย ครวญครางออกมาไม่หยุดพร้อมปลดปล่อยน้ำหวานออกมาผสมกับน้ำขุ่นขาวจากซัน