เข้าสู่ระบบบทที่8 แนะนำตัว
เช้าวันใหม่ในเพนท์เฮ้าส์ที่เงียบสงบแสงแดดอ่อน ๆ สาดผ่านม่านบางเข้ามาไล้ผิวขาวของคนที่นอนขดอยู่ในผ้าห่มผืนใหญ่ ไอรินพลิกตัวหนีแสง แถมซุกหน้าไปในอะไรบางอย่างนุ่ม ๆ ที่...อุ่นมาก เธอขมวดคิ้วมือเล็ก ๆ กวาดสำรวจไปเรื่อย ๆ …แล้วก็หยุดกึก “...!!!” ก้อนกล้ามแน่น ๆ ที่แตะอยู่บนปลายจมูก ไม่ใช่หมอนแน่ ๆ เธอเงยหน้าขึ้นช้า ๆ สายตาเจอกับรอยยิ้มมุมปากที่ขยับก่อนเสียงจะดังตามมาเบา ๆ “ตื่นแล้วเหรอครับ...ใครนะที่เมื่อคืนบอกว่า ‘พี่เบา ๆ นะ’ ตั้งหลายรอบ” ไอรินแทบจะมุดกลับเข้าไปใต้เตียง “พี่ซัน!!! หยุดพูดแบบนี้ได้เเล้วหนูเขินจะตายแล้วเนี่ย!!!” “ก็เมื่อคืนหนูพูดเองนี่นา พี่แค่ทบทวนความจำ…” “ไม่ต้องทวนแล้ว! เดี๋ยวถีบเลย!” ไอรินรวบผ้าห่มแน่นจนตัวเหมือนก้อนข้าวเหนียว หน้างี้แดงเป็นลูกตำลึงสุก ขณะที่ซันยกมือขึ้นลูบหัวเธอเบา ๆ เหมือนกำลังหยอกหมาเด็ก “เมื่อคืนก็ดื้อ วันนี้ยังจะขู่ถีบอีก” “ก็...หนูเขินนี่ พี่มันคนบ้า ชอบแกล้งหนู!” เธอพึมพำแล้วซุกหน้าแน่นกว่าเดิม ซันหัวเราะในลำคอก่อนจะพูดเบา ๆ แต่ทำให้เธออยากกลั้นหายใจตาย “พี่รักหนูนะ ยัยตัวแสบ” ไอรินเงยหน้าขึ้นช้า ๆ แอบมองเขาใต้ขนตาแล้วก็พูดสวนด้วยเสียงอ้อมแอ้ม “พี่ก็อย่าทิ้งหนูไปนะ...ไม่งั้นจะไม่ใช่แค่ถีบ อาจมีเตะซ้ำด้วย” “ครับ ๆ พี่จะอยู่กวนตีนหนูไปจนแก่ตายเลย” หลังจากนั้นไม่ถึงสิบนาทีเธอก็ลุกไปอาบน้ำแบบหน้างอ ส่วนซันก็เปลี่ยนไปใส่เสื้อกล้ามกับกางเกงลำลอง กำลังทำอาหารเช้าแบบง่าย ๆ — แต่หน้าตาหล่อเท่ห์มีอ่อร่าแบบพระเอกซีรีส์เกาหลี ไอรินเดินออกมาด้วยเสื้อยืดตัวใหญ่ของซันกับกางเกงขาสั้น นั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้หน้าเคาน์เตอร์ แล้วพูดเสียงเบา ๆ แต่กวนสุด “เมื่อคืนพี่ทำหนูเหนื่อย วันนี้พี่ก็ต้องทำกับข้าวชดใช้นะคะ” ซันหันมาเลิกคิ้ว ยิ้มมุมปาก “อ้าว ทีเมื่อคืนหนูบอก ‘อย่าหยุด’ อยู่เลย” “พี่ซัน!!!” เธอโยนหมอนใส่เขาทันทีแล้วรีบมุดโต๊ะหนี เสียงหัวเราะของทั้งคู่ดังสะท้อนในห้องครัวหรูหลังจากอาหารเช้าแบบเบา ๆ ซันก็ขับรถพาไอรินออกจากเพนท์เฮ้าส์ รถยนต์หรูแล่นเข้ามาในบริเวณคฤหาสน์เมฆา—บ้านหลังใหญ่ของพี่ชายเขา หลังคาสีเข้มตัดกับผนังหินอ่อนขาว บรรยากาศร่มรื่นด้วยต้นไม้นานาชนิด แต่สิ่งที่ทำให้ไอรินกลืนน้ำลายไม่ลงไม่ใช่แค่ขนาดบ้าน...มันคือ “คนในบ้าน” ต่างหาก ซันจอดรถแล้วหันมาทางเธอ “ตื่นเต้นเหรอ?” ไอรินพยักหน้าเร็ว “บ้านเหมือนในละคร...พี่แน่ใจนะว่าจะพาหนูมาหาครอบครัวพี่?” “มั่นใจ...เพราะยังไงหนูก็ต้องมาอยู่ในบ้านนี้บ่อยอยู่แล้ว” “หืมม...ว่าแต่พี่จะพามาแนะนำในฐานะอะไรนะ?” ซันยิ้ม มุมปากกระตุกเล็กน้อย “แฟนครับ” เมื่อทั้งสองเดินเข้ามาภายใน สิ่งแรกที่พวกเขาเห็นคือ “พี่เมฆ” — เมฆา บารมีอนันต์ เจ้าของห้างหรู เจ้าของปั๊มน้ำมันหลายแห่ง เรือขนส่งน้ำมันบารมีออยล์ หน้าตาหล่อคมดุจเทพนิยาย หล่อแบบเจ้าพ่อระดับพรีเมียม กำลังนั่งจิบกาแฟกับ “ลูกพลับ” ภรรยาสาวสวยที่ดูดีแบบนางเอกช่องสาม ข้าง ๆ มีเด็กฝาแฝดวิ่งไล่กันในบ้าน — “นาวา” เด็กชายหน้าตาหล่อกวนกับ “พาย” เด็กหญิงหน้าใสแก้มยุ้ยจอมโหด ทันทีที่ซันเดินเข้ามา พร้อมจับมือไอรินไว้ ทุกสายตาก็หยุดมอง...เหมือนมีคลื่นความเงียบกระแทกบ้านทั้งหลัง ลูกพลับวางถ้วยกาแฟแทบหล่น “เห้ย...เฮียซันพาผู้หญิงมาบ้าน!?” นาวาเบิกตากว้าง “ลุงอาทิตย์มีแฟนเหรอครับ!? พายดูสิ อาควงสาว!!” พายยิ้มแป้น “สวยน่ารักด้วย!” เมฆกระตุกคิ้วขึ้นอย่างชัดเจน “นี่ใคร?” ซันพยักหน้าแล้วยิ้มมุมปากก่อนจะพูดสั้น ๆ ด้วยเสียงนิ่งแต่แฝงความภูมิใจแบบล้นทะลัก “แฟนครับ” ไอรินแทบจะสำลักลมหายใจตัวเอง “สวัสดีค่ะพี่ๆ ...หนูไอรินค่ะ” ไอรินยกมือไหว้เมฆและลูกพลับ หันมามองเขาแบบ “บอกก่อนไม่ได้เหรอพี่!!!” แต่เขาแค่ขยับมือมากุมเธอแน่นขึ้น ลูกพลับรีบลุกมาคว้ามือไอริน “น้องงงงไอริน~! นี่แฟนเฮียซันจริง ๆ เหรอเนี่ย!? สวยมาก!! ทำอาชีพอะไรลูก? เจอกันได้ไง!? พี่รอวันนี้มานานนน~” นาวากับพายวิ่งมาจับมือไอรินคนละข้าง “ป้าสวยยย~ นี่ป้าของหนูเหรอครับ?” “หนูชอบป้าคนนี้มากเลย! ป้าชื่ออะไรคะ?” ไอรินยิ้มกว้าง แต่ออกแนวเขินจนเกือบจะกราบบ้าน “ชื่อไอรินค่ะ...เอ่อ ทำบัญชีค่ะ ตอนนี้พักงานอยู่...เอ่อ...เจอพี่ซันใน...เอ่อ…” “ผับครับ” ซันตอบแทนหน้าตาเฉย “พี่ซัน!!!” ไอรินหันมาดุทันที ลูกพลับหัวเราะลั่น “โอ๊ยยยย สไตล์มาเฟียจริง ๆ!! บอกตรง ๆ แบบนี้พี่ชอบ!” พี่เมฆลุกขึ้น เดินเข้ามามองไอรินแบบพิจารณานิด ๆ แต่สุดท้ายก็พยักหน้าเบา ๆ “สวย ใช่ แต่กล้าเดินมากับไอ้ซันขนาดนี้...นับถือ” ไอรินก้มตัวนิดหน่อยแบบประหม่า ซันยืนข้าง ๆ เอื้อมมาแตะหลังเธอเบา ๆ แล้วกระซิบ “ไม่ต้องเกร็งนะ ทำตัวสบายๆ” ไม่นาน ทุกคนก็นั่งพร้อมกันที่โต๊ะอาหาร ฝาแฝดตักขนมใส่จานให้ไอริน ลูกพลับลากเธอไปเม้าท์เรื่องหนุ่ม ๆ แบบเพื่อนสาวในซีรีส์ ส่วนพี่เมฆ...ก็หัวเราะเบา ๆ มองน้องชายตัวเอง “นึกว่าจะไม่มีหัวใจ...สุดท้ายก็มีแฟน” ซันยกไหล่ “คนนี้อย่างห้าว” บ้านที่เงียบเหงาของตระกูลมาเฟีย...กลับกลายเป็นบ้านที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เสียงฝาแฝด วิ่งเล่น เสียงพี่สะใภ้แซว เสียงแฟนใหม่เขินและเสียงของผู้ชายคนหนึ่ง...ที่ยิ้มอย่างมีความสุขที่สุดในรอบหลายปี “พี่ซัน” “ครับ?” “หนูดีพอรึเปล่าสำหรับบ้านนี้…” “สำหรับพี่...หนูคือคนที่ดีที่สุด” ลูกพลับเดินไปกดโทรศัพท์หาพลอยและภูผาทันที “จริงเหรอ!!?? เฮียซันมีแฟน!?” เสียงพี่พลอยดังลั่นจากปลายสายทันทีที่ลูกพลับโทรไปบอก “ไม่ใช่แค่มีแฟนจ้ะพี่ เขาพามาด้วย ตัวจริงเสียงจริง!! สวยยยยยยมากกกก!! น่ารักด้วย!” ลูกพลับพูดเร็วจี๋ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นอย่างคนไม่เคยเห็น ตำนานน้องชายผัวสุดขรึม “เดี๋ยวพี่กับพี่ภูผาไปเลย! เอาเด็กไปด้วย” “เอามาเลยยยย นาวากับพายอยู่ เดี๋ยวมีปาร์ตี้ฝาแฝด!” ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงรถ SUV สีดำเงาวับก็เลี้ยวเข้ามาจอดในคฤหาสน์เมฆา พลอยกับภูผาก้าวลงจากรถอย่างรวดเร็ว พร้อมด้วยฝาแฝดตัวเล็ก “ขุนเขา” กับ “สายลม” อายุ 4 ขวบ หน้าตาหล่อแบบลูกดารา แถมมีความแสบซนพอ ๆ กับพายกับนาวา ซันนั่งอยู่บนโซฟากับไอริน และทุกคนกำลังหัวเราะกันเบา ๆ ทันทีที่เสียงฝีเท้าและเสียงเด็กดังขึ้น ลูกพลับก็หันไปโบกมือ “มาแล้วววววว!” “ไหนนนนนนนนน!! สาวของเฮียซันอยู่ไหนคะ!?” พลอยพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ก่อนจะชะงักกลางทางเพราะความสวยของไอรินมัน “กระแทกตา” อย่างจัง “สวยจังเลยลูกกกก...นี่น้องไอรินเหรอ?” “ค่ะ” ไอรินลุกขึ้น ยกมือไหว้อย่างนอบน้อม “สวัสดีค่ะพี่พลอย พี่ภูผา” ภูผา ผู้ชายมาดนิ่ง แต่น้ำเสียงนุ่ม ยิ้มออกมาก่อนพูด “พี่ไม่คิดเลยว่าไอ้ซันจะพาใครเข้าบ้านแบบนี้” ซันหันไปทำหน้ากวนใส่ภูผาสามีของพลอย “พี่ก็อย่าเพิ่งแซว” พายกระโดดมาคว้ามือสายลม “น้อง ๆ ทางนี้ ๆ มาเจอป้าคนสวย!” ขุนเขากับสายลมเดินมานิ่ง ๆ ก่อนยกมือไหว้ไอรินพร้อมกัน “สวัสดีครับป้าไอริน ป้าสวยเหมือนคุณแม่เลยครับ” “โอ้ยยยยยย!! เด็กบ้านนี้พูดเก่งทุกคน” ไอรินหัวเราะหน้าแดง บรรยากาศในคฤหาสน์ตอนนี้แทบจะกลายเป็นงานรวมญาติ เด็ก ๆ วิ่งเล่นกันเต็มบ้าน ฝาแฝด 4 คนวิ่งไล่กันจนเสียงหัวเราะก้องไปทั่ว พี่ ๆ ทั้งสามคน — เมฆ พลอย และภูผา ก็นั่งล้อมวงกับลูกพลับ ซักไซ้ถามน้องสะใภ้คนใหม่แบบไม่ได้ให้หยุดหายใจ “ไอรินเรียนจบบัญชีเหรอ?” “อ้าว เคยทำงานบริษัทเดียวกับวิชัย!? คนที่ซันมันไล่ถีบออกจากผับใช่ไหม!?” “ซันมีแฟนแล้วแต่งตัวดีขึ้นเลยนะ นี่พี่ไม่เคยเห็นมันใส่สีขาวเลยอะ!” ซันถอนหายใจแรงแต่ยอมโดนแซว “คนกำลังอินเลิฟ หยวน ๆ” ไอรินหัวเราะจนตาหยี เธอไม่เคยคิดเลยว่าการเข้ามาในบ้านของมาเฟียระดับประเทศจะอบอุ่นและเป็นกันเองขนาดนี้ เธอรู้สึกได้ว่า “ซัน” ไม่ได้แค่มีเธอในชีวิต...แต่เขาพาเธอเข้าสู่ครอบครัวของเขาอย่างแท้จริง “นี่รู้ไหมว่าตอนเฮียซันมีแฟนอะ นี่เทียบได้กับโลกหมุนกลับหัวเลยนะ?” พลอยแซวพลางเท้าคางมองน้องสะใภ้คนใหม่ “ค่ะ...หนูก็ไม่คิดเหมือนกันค่ะ...ว่าเขาจะทนหนูได้ขนาดนี้” ไอรินตอบแบบเขิน ๆ ซันที่นั่งฟังเงียบ ๆ พูดขึ้นสั้น ๆ แต่ทำให้ทุกคนเงียบ “ก็รักไง” “อุ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!” ลูกพลับแหกปากกรี๊ด พลอยลุกขึ้นแล้วตบหลังซัน “พูดอะไรโรแมนติกได้ขนาดนี้เฮีย!?” ขุนเขาหันมาถาม “ลุงซันเขินไหมครับ?” “ไม่เลยลูก ลุงซันสายโหด...แต่ตอนนี้โดนยัยตัวแสบขโมยหัวใจไปแล้ว” ไอรินหน้าแดงจัด ยกหมอนขึ้นบังหน้า “พอแล้วววววว~!!! หนูจะไม่ไหวแล้วววว” ไอรินยิ้มน้อย ๆ พลางหันไปมองลูกพลับกับพี่พลอย ที่กำลังหัวเราะกับเด็ก ๆ อยู่ ในหัวเธอมีแต่คำว่า “โอ้โห...บ้านนี้เขาหน้าตาดีทั้งตระกูลเลยใช่ไหม?” เธอเผลอพูดออกไปเสียงเบา ๆ แต่เพราะบรรยากาศมันอบอุ่น ทุกคนเลยได้ยินกันหมด... “หนูว่า...พี่พลับกับพี่พลอยสวยจังเลยค่ะ...เหมือนนางเอกเลย” ลูกพลับที่กำลังป้อนเค้กให้พายอยู่หันขวับ “แหม~ น้องไอรินพูดแบบนี้ พี่ก็จะเขินตายพอดีจ้ะ! พูดอีกสิ~ เอาอีก~ ฮ่าๆๆๆ” พี่พลอยหัวเราะใส่ พร้อมยกมือขึ้นแตะแก้มตัวเอง “โอ๊ย...ใครชมพี่ว่าสวยแบบนี้ พี่จะเลี้ยงขนมฟรีตลอดปีเลยเอ้า!” ซันที่นั่งข้างไอรินหรี่ตามองนิด ๆ แล้วกระซิบ “ชมคนอื่นเสียงหวานเลยนะ...ตอนชมพี่ไม่เห็นพูดแบบนี้เลย” ไอรินหันมาถลึงตาใส่ซันแล้วกระซิบกลับ “อ๋อ...เพราะพี่มันหล่อแบบไม่น่าไว้ใจไงคะ ไม่อยากชม เดี๋ยวเหลิง~” ซันหัวเราะในลำคอทันที “โห ยัยนี่…” พี่พลอยที่เห็นโมเมนต์กระซิบกันก็ยิ้มแซว “นี่แหละ เฮียซันของพี่ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าทำท่ากวน ๆ ใส่เลย มีแต่ไอรินนี่แหละ เอาอยู่!” ลูกพลับพยักหน้าแรง “รักแล้วแน่ ๆ ดูสิ...นั่งยิ้มอยู่ได้~ เมื่อก่อนนั่งนิ่งเหมือนหิน ตอนนี้ยิ้มเหมือนคนโดนของ!” ซันเหล่มองสองสาว พลับพลอย “ก็ของมันดี...จะไม่ยิ้มได้ไงล่ะครับ” ไอรินแทบสำลักชาเขียว “พี่ซัน!! พูดอะไรเนี่ย!!” เสียงหัวเราะดังครืนทั้งบ้านฝาแฝดทั้งสี่วิ่งกันให้วุ่น ครอบครัวตระกูลมาเฟียที่เคยดูเคร่งขรึม กลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ความรัก และผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่ชื่อว่า... ไอริน “สะใภ้ตัวจี๊ดประจำตระกูลบารมีอนันต์”บทที่45 ตอนพิเศษซันไอรินเช้าวันอากาศสดใสในเพนเฮ้าส์แสนอบอุ่น ไอรินสะดุ้งลุกขึ้นมาจากเตียงแบบไม่ทันตั้งตัว ก่อนรีบวิ่งปรู๊ดเข้าห้องน้ำไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ“ไอริน!” ซันที่ยังนอนกึ่งหลับกึ่งตื่นรีบดีดตัวขึ้นตามไปทันที ใจหายวาบ เพราะเสียงไอรินอาเจียนดังสะท้อนออกมาจากในห้องน้ำเขาผลักประตูเข้าไปอย่างร้อนรน เจอเธอนั่งคุกเข่าอยู่ตรงชักโครกใบหน้าซีดนิด ๆ เหงื่อซึมตามขมับ มือเล็ก ๆ กำขอบอ่างไว้แน่น“เป็นอะไร ทำไมไม่ปลุกพี่ก่อน!” เสียงเข้มแฝงความห่วงใยดังขึ้นทันที ก่อนที่เขาจะรีบเข้าไปนั่งยอง ๆ ข้างหลัง ใช้มือใหญ่ลูบหลังเบา ๆ “ไหวไหมครับ หื้ม?”ไอรินเงยหน้ามองเขานิดหน่อย พยายามฝืนยิ้ม แต่เสียงยังแผ่ว“หนู… อ้วกค่ะตั้งแต่เมื่อคืน รู้สึกแปลก ๆ ด้วย”ซันขมวดคิ้วทันที ความคิดแรกที่แล่นเข้ามาคือ หรือว่า… แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เสียงเคาะประตู ตึกตัก ๆ ก็ดังขึ้น“แม่ แม่ๆ ค้าบ~”เสียงทะเลดังมาก่อน ตามด้วยเสียงตะวัน “แม่ หนูหิว หม่ำ ๆๆ”สองแฝดวัยสองขวบกว่า ๆ ยืนดุกดิ๊กอยู่หน้าประตู เคาะไม่หยุด ซันได้ยินก็ถอนหายใจยาว แต่หันไปมองไอรินที่ยังนั่งอ่อนแรงอยู่ เขารีบเอาผ้าขนหนูเช็ดปากเช็ดหน้าเมียให้เรียบร้อย
บทที่44 ทะเลหมอกหนึ่งสัปดาห์ถัดมารถเคลื่อนตัวเข้าสู่เขตอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์อย่างสง่างาม รถเบนซ์คันหรูสองคันตามด้วย ทั้งสามครอบครัวนั่งกันมาพร้อมหน้า พร้อมลูกน้องติดตามคุ้มกันอีกห้าคน“โอ้โห…วิวแบบนี้ สุดกว่านี้ไม่มีแล้วมั้งคะพี่ซัน!” ไอรินที่นั่งข้างซันหันมาเบิกตากว้าง ขณะที่รถกำลังเลี้ยวเข้าสู่ถนนลาดขึ้นเขา โอบล้อมด้วยสายหมอกบาง ๆ ลอยเคลื่อนขนาบสองข้างทาง“แค่เห็นหนูตื่นเต้น พี่ก็ถือว่าคุ้มแล้วล่ะ” ซันยิ้มมุมปาก ลูบหัวภรรยาเบา ๆ ขณะสายตายังจับที่เส้นทางข้างหน้าอย่างมั่นคงพอรถมาถึงหน้าบ้านพักที่เช่าไว้ — บ้านพักสไตล์วิลล่าหรู 4 หลัง แยกเป็นสัดส่วน มีวิวหันหน้าสู่ไหล่เขา เปิดม่านกระจกกว้างปุ๊บ เจอหมอกปั๊บ! ด้านข้างมีสนามหญ้ากว้างไว้ให้เด็กวิ่งเล่น และโซนบาร์บีคิวที่เตรียมไว้พร้อมกับเก้าอี้ไม้ยาว ๆ พร้อมมุมถ่ายรูปที่ไม่ต้องใส่ฟิลเตอร์เลยแม้แต่นิดเดียว“บ้านของพี่กับพลับตรงนี้เลยนะ” เมฆลงจากรถ พาเด็ก ๆ วิ่งไปดูสนามหญ้า ส่วนพลับยืนถ่ายวิดีโอไว้ลงสตอรีพร้อมเสียงหัวเราะแสบหู“บ้านของเราหลังนี้นะคะ!” ไอรินหันมายิ้มกว้างแล้วเปิดประตูรั้วเข้าไปสำรวจ ก่อนหันกลับมาโบกมือเรียกเด็ก ๆ แล
บทที่43 โกรธNCเสียงน้ำอุ่นจากฝักบัวไหลรินเป็นสายบางเบา ไอน้ำลอยฟุ้งอบอวลไปทั่วห้องน้ำขนาดใหญ่ของเพนเฮาส์ ไอรินกำลังใช้มือถูฟองสบู่เบา ๆ ที่แขนตัวเอง ท่ามกลางความรู้สึกเหนื่อยอ่อนทันใดนั้น — แกร๊ก“พี่ซัน!” เธอร้องเสียงหลงเมื่อเห็นร่างสูงเปิดประตูเข้ามาในห้องน้ำพร้อมผ้าเช็ดตัวพาดบ่า“อย่าไล่เลยน่า...” ซันยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาคมคู่อย่างกับเสือย่องเข้ามาในคอก “ก็เมียทั้งคนจะปล่อยให้อาบน้ำคนเดียวได้ยังไง”“อาบก็อาบไปสิคะ อย่ามาทำเนียน—” ไอรินถอยหนี แต่ก็ชนเข้ากับผนังพอดีซันโน้มตัวเข้ามาใกล้ ลมหายใจอุ่น ๆ แผ่วที่แก้มเธอ “ยังโกรธอยู่เหรอ”“โกรธสิคะ...พี่ทำลูกหัวโน แฝดร้องจ้าเลยเห็นมั้ย!”“พี่ขอโทษแล้วไง คนมันเผลอไปหน่อย แฝดน่ะตัวหนักจะตาย” เขายื่นมือไปลูบผมเธอเบา ๆ“อย่าอ้อน หนูยังโกรธอยู่!” ไอรินเบะปาก สะบัดหน้าหนี แต่ใบหน้าเริ่มแดงระเรื่อเพราะแรงสายตาที่อีกฝ่ายส่งมาซันไม่ยอมแพ้ เอามือโอบเอวเธอเข้ามาแนบตัว แล้วกระซิบเสียงพร่า “แล้วต้องทำยังไงหนูถึงจะหายโกรธล่ะ หื้ม?”ไอรินชะงัก “ก็...ก็ไม่รู้ แต่...อุ้ย! อะไรมันทิ่มหน้าท้องหนูอะ!”ซันหัวเราะเบา ๆ “อ้าว...หายโกรธแล้วเหรอ ยังไม่ทันได้อธิบา
บทที่42 เพนเฮ้าส์เช้าวันใหม่ที่เพนเฮ้าส์ครอบครัวบารมีอนันต์หลังจากวันที่ไปเยือนบ้านพี่เมฆกับพลับอย่างเต็มอิ่ม ครอบครัวเล็กๆ ของซันก็กลับมาใช้เวลาสงบ ๆ ในเพนเฮ้าส์ของตัวเองบ้างไอรินกับซันนอนตื่นสายกว่าปกตินิดหน่อยเพราะความเหนื่อย แต่ก็ยังมีโมเมนต์น่ารัก ๆ กันตั้งแต่เช้า ไอรินในเสื้อยืดตัวโคร่งของซัน เดินมาหอมแก้มสามีหนึ่งที ก่อนที่เจ้าลูกชายฝาแฝดตัวจ้อยจะมานอนซ้อนทับทั้งพ่อทั้งแม่แล้วส่งเสียงงอแงเบา ๆ"หิว หิว หิว พะโล้!""ปะป๊า หิวแล้วอะ หม่าม๊าไข่พะโล้~"ซันหัวเราะเบา ๆ ลูบผมลูกชายแล้วหันไปมองไอรินที่กำลังลุกจากเตียง"พี่ว่าเราเลี้ยงหมูน้อยสองคนรึเปล่า...ทำไมกินจุเหมือนคนโตเลย?"ไอรินหัวเราะแล้วหอมแก้มลูกชาย "ก็ลูกพี่ซันไงล่ะคะ! สงสัยได้พ่อมาเต็ม ๆ"เธอรีบเดินไปที่ครัว เตรียมวัตถุดิบแบบมืออาชีพ ทั้งไข่ต้ม หมูสามชั้น ซอสซีอิ๊วหอม ๆ และเครื่องเทศครบชุด ซันเดินตามมาแบบเนียน ๆ แล้วกอดจากด้านหลังแน่นขณะเธอกำลังหั่นหมู"เดี๋ยวโดนมีดนะคะ พี่ซัน!""ไม่ต้องมาห้ามเลย พี่อยากหอมเมีย" เขากระซิบเสียงต่ำใกล้หู จนไอรินหน้าร้อนวูบ"อย่าหยอดตอนหนูหั่นของได้มั้ย!""โอเค ๆ งั้นพี่ไปจัดโต๊ะก็ได้"ลูก
บทที่41 20นาทีNC“พะ...พี่ซัน อื้อ” ซันกดริมฝีปากลงที่ปากหยักได้รูปของไอรินทันทีเมื่อวางเธอบนเตียง แล้วจุมพิตเบาๆ ไปทั่วซอกคอ ความร้อนรุ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายบางเบาของไอริน และเธอก็เอียงคอรับปากและลิ้นร้อนๆ ชองเขาซันเอาเข่าแทรกกลางหว่างขาไอรินให้อ้าออก แล้วกดนิ้วแทรกลงไปที่เนินสาวอย่างรวดเร็ว แล้วนิ้วร้อนก็หลุบเข้าไป“อื้ออ...อ๊ะ”ไอรินยกเอวขึ้นเล็กน้อย เธอเกร็งเสียวไปทั้งตัว มืออีกข้างของซันก็บดเบียดที่ติ่งเสียวของไอรินไม่หยุด“อ๊า อ๊า หนูชอบแบบนี้ อ้าส์”“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” ไอรินครางกระเส่า แล้วดึงใบหน้าเขาขึ้นมาจูบซอกคอและบดจูบที่ริมฝีปากเขาอย่างดูดดื่ม ท่อนล่างของไอรินก็ส่ายร่อนรับความเสียวซันชักเรียวนิ้วกระหนำจนไอรินหน่ำใจ ปลดปล่อยน้ำรักใสๆ พุ่งออกมา และถอนนิ้วออกก่อนเขาจะจับลำรักท่อนใหญ่จ่อไปที่เนินสาวของเธอ แล้วค่อยๆ เสียบแทงลงไป“อ๊ะ อ๊า”เมื่อลำรักเข้าจนมิดลำไอรินสะท้านทั้งตัวด้วยความเสียว มือสองข้างโอบไหล่เขาแล้วซบหน้าไปที่ซอกคอของซันเอวสอบขยับข้าเนินนาบก่อนจะเร่งจังหว่ะเร็วแรงขึ้น“อ๊ะ อื้อ อ๊า”ขาที่อ้าออกของไอรินเป็นรูปตัวเอ็มเริ่มยกขึ้นสูงตามแรงกระแทก และมือหนาสองข้างของซั
บทที่40 ทำลายไฟสปอตไลต์ฉายวับวาบกลางลานจัดแสดงแฟชั่นโชว์หรูของแบรนด์ฝรั่งเศสชื่อดัง บรรยากาศคึกคักไปด้วยแขกวีไอพี ดารา นางแบบ นายแบบ และเหล่าผู้จัดจำหน่ายหรูทั้งไทยและต่างประเทศ แฟชั่นโชว์กำลังจะเริ่ม และหนึ่งในพรีเซนเตอร์หลักของแคมเปญนี้…ก็คือ แอนนา นางแบบสาวระดับเอเชียที่หวนคืนสู่วงการไทยด้วยเสียงฮือฮาเสียงประกาศจากพิธีกรเริ่มต้นขึ้น พร้อมไฟบนเวทีที่หรี่ลง เหลือเพียงแสงจากรันเวย์… และทันทีที่แอนนาเดินก้าวออกมาด้วยชุดเดรสปักคริสตัลหรูหรา บรรยากาศในฮอลล์ก็เปลี่ยนไปทันทีเสียงปรบมือดังขึ้น...แต่ไม่ทันถึงกลางรันเวย์ เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นจากฝั่งประตูด้านข้าง“ปัง!!”“หยุดการแสดงทั้งหมดเดี๋ยวนี้!!”เสียงทุ้มต่ำ แหลมคมของชายคนหนึ่ง ดังแทรกทะลุกำแพงหูของทุกคนในงานซัน ในชุดสูทดำเรียบขรึม เดินตรงเข้ามากลางฮอลล์ พร้อม พี่เจษ และลูกน้องในแก๊งค์เมฆาของซันอีกสองคน เดินแหวกกลุ่มแขกวีไอพีอย่างไม่แยแสเขาหยุดยืนตรงกลางรันเวย์ข้างหลังคือฉากแบรนด์หรูข้างหน้า คือแอนนา ที่ชะงักอยู่กลางเวทีซันยกมือขึ้นและพูดเสียงนิ่ง ชัดถ้อยชัดคำ“ผมคือเจ้าของห้างนี้—เมฆา ผมมีเรื่องจำเป็นต้องแจ้งให้ทุกท่านท







