Lior Del Fierro

"Saphira, apo ko, balita ko ay tumigil ka ng dalawang taon sa pag-aaral mo? Diba dapat ay nasa kolehiyo kana ngayon?"

Kasalukuyang nasa loob ng cabin na sila ngayon, naka upo sila sa mahaba at malambot na kulay gintong sofa. Naiwan ang iba sa labas, at ang mga bata naman ay naliligo na sa swimming pool.

Napa yuko si Saphira, pinaglaruan ang sarili niyang mga daliri at mapait na ngumiti.

"Wala po kasing sapat na pera, masiyado pong mahal ang mga bayarin sa loob ng paaralan." pagsisinungaling ng dalaga.

Nakaramdam naman ng kahabagan ang matanda sa apo at hinawakan ang mga kamay nito.

"Bakit? Hindi ka ba kayang pag-aralin ng mga umampon sa iyo?" kaagad namang tumango si Saphira.

"Simple lamang po ang buhay nila, ayaw ko naman din pong maging pabigat sa kanila." ngunit ang totoo ay pinatigil siya sa pag-aaral ni Ginang Linka para mag pokus siya sa pag-aalaga kay Danica.

Ayaw niya nalang sabihin ito sa matanda, ngunit hinding hindi niya kalilimutan ang mga sandaling iyon. Kung paano siya nagmakaawa kay Ginang Linka at Ginoong Antonio na huwag siyang patigilin sa pag-aaral.

"Saang unibersidad pala ang gusto mong pumasok? Sabihin mo lang at ang lola mo na ang bahala sa'yo," may ngiti na saad nito sa kanya. Hindi niya mawari kung bakit napakagaan ng loob niya sa matanda.

"Talaga po?"

Tumango ito habang abot tainga ang ngiti sa mga labi.

"Oo naman apo ko," marahan nitong isinukbit sa likod ng tainga niya ang nakaharang na hibla ng buhok sa kaniyang noo. "Gagawin ko ang lahat upang makabawi sa mga taon na hindi kita naalagaan."

"You can go to Regalia University of Manila."

Napa tingin kaagad ang dalawang babae sa bukana ng pintuan. It's Lior, isinarado nito pabalik ang pintuan at ipinahinga ang likod nito sa pader at ipinagkrus ang dalawa nitong braso aa dibdib.

Kumunot ang noo ng matanda, halatang hindi ito sang ayon sa naging suhestiyon ng binata.

"Hindi puwede Lior, masiyadong malayo ang Manila sa Davao. Sino na lang ang makakasama niya doon?" napa tingin ang matanda kay Saphira at kaagad nahabag sa dalaga.

Napa buntong hinga ang lola ni Saphira.

"Gusto mo ba doon sa unibersidad na sinabi ni Lior apo ko?"

"Kahit saan po wala naman akong problema," ang mas importante sa kanya ay mayroon na siyang pamilya ngayon.

"Sige, maganda at disiplinado din ang unibersidad na iyon at nababagay karin doon." tumayo silang parehas ng kaniyang lola at pumunta sa swimming pool area.

Nagkatinginan pa silang dalawa ni Lior at napansin niya ang munting pag ngisi nito sa kanya. Dahil sa hindi siya kumportable ay siya na ang unang pumutol ng tinginan nilang dalawa.

Naka sunod lamang si Lior sa likod habang naka pamulsa.

"Makinig kayong lahat," natigilan ang lahat sa ginagawa at tumingin sa matanda. Doon napatunayan ni Saphira na talagang ginagalang ang matanda sa kanyang tabi.

"Kailangan ng apo ko ang tulong niyo, simula sa susunod na pasukan ay papasok siya sa Regalia University of Manila hindi ba't doon ka nag-aaral ngayon Elina?" nakita ni Saphira kung paano tumirik ang mata ni Elina sa ere. Ramdam ni Saphira na hindi siya tanggap ng iba maliban sa kaniyang lola.

"Lola, I'm in my third year now. Wala akong oras to deal with her, like I'm so busy talaga." sabay pout pa nito.

Napa buntong hininga ang matanda. Si Elina lang kasi ang nag-aaral sa RUM dahil graduate na ang ibang apo niya.

"Kailangan may mag-alaga sa kanya roon Elina. Hindi natin alam ang panahon,"

Marahang pinisil naman ni Saphira ang kamay ng kaniyang lola at nahihiyang ngumiti. Ayaw niyang magdulot ng pagkalito sa pamilya para lang sa kanyang kapakanan.

"Lola, okay lang kahit hindi na--"

"I can," walang emosyon na enterapsyon ni Lior sa usapan nila. Napa lingon silang lahat sa likuran kung saan naka sandal ang binata sa hamba ng pintuan.

"Hindi ba nakaka abala sa iyo apo?"

"It's a hassle, but I can handle it." walang halong plastikan na tugon ng binata kaya napa tawa ng mahina ang matanda.

Nagkasalubong kaagad ang kanilang paningin sa pangalawang pagkakataon, pakiramdam ni Saphira ay hinihigop ng binata ang lahat ng enerhiya ng kaniyang katawan kaya si Saphira na ang unang nag-iwas ng tingin.

Ito ang unang pagkakataon na nag suhestiyon ang binata at ito pa mismo ang nag-offer na personal na samahan si Saphira. Para sa kanila ay bihira lamang itong mangyari.

"Sige, may tiwala ako sa iyo apo ko." sabay kindat ng matanda kay Lior. Parang hindi naman nagustuhan iyon ng binata at bumalik itong pumasok sa cabin.

"Lior, wait for me naman!" malakas na sigaw ni Elina ang ipinakilala ng matanda sa kanya kanina na kapatid daw niya sa ama. Huminto ito sa harapan niya at tiningnan siya mula ulo hanggang paa.

"Hmp!" maarteng sabi nito at hinabol si Lior.

"Pagpasensyahan mo na si Elina ija, ganoon lang talaga iyon ngunit mabait naman siya na bata." ngumiti nalang si Saphira at hindi na nagkumento pa.

***

Ilang linggo na ang nakakalipas at hindi parin mawala sa isipan ni Danica ang na-i-kwento ni Nelson sa kanya.

"Papa, sino kaya iyong mga kasama ni Saphira noong mga nakaraang linggo?" kasalukuyang nasa hapag sila ngayon, kumakain ng umagahan.

Tumigil sa pagsubo ng adobong manok ang kaniyang Ina.

"Oo nga mahal ko, sabi rin kasi ng Mama sa akin na naroon daw si Saphira sa Floroverga resort. Alam naman nating mga may kaya lang na pamilya ang nakakapasok doon, kagaya natin." taas noo nitong sabi.

Napa buntong hininga si Antonio at inilagay muna sa mesa ang isang tasa ng kape.

"Huwag kayong mag-aalala, sigurado akong nandoon lang si Saphira dahil baka nagtatrabaho siya doon." napa tango tango naman ang mag-ina.

Naisip nga nila at biglang napa ngiti nalang.

"May punto karin Papa, baka nga wala ng pera iyong babae na iyon. Mabuti nga sa kanya," parang may nabunot na tinik sa lalamunan ni Danica. Ayaw niya kasing maramdaman na nalalamangan siya ni Saphira kahit sa kaunting pagkain pa ito.

"Kamusta pala ang mata mo anak ko? Sumasakit paba?" malambing na tinig ng ama. Nag-pout naman kaagad si Danica.

"Okay naman Papa, pero iyung debut ko, hindi ko nagawa dahil kaka labas ko palang sa hospital."

Napa tawa naman kaagad ang Ina niyang si Linka at inabot ang pisngi ng anak.

"Sige, gagawa tayo ng napaka engrandeng kaarawan mo. Selebeasyon narin ito dahil sa tagumpay na operasyon ng mata mo."

Gumuhit ang malawak na ngiti sa mukha ni Danica at niyakap ng mahigpit ang kanyang Ina at gayundin ang kanyang Ama.

"Salamat Mama, Papa! At saka gusto ko sanang imbitahan lahat ng kaklase ko, gusto kong ipakita sa kanila na okay na ako! Na nakakakita na ako!" nagkatinginan naman kaagad ang mag-asawa, halatang nagdadalwang isip si Antonio.

"Oo naman anak, kung anong gusto mo, gagawin natin."

"Pero Linka--"

"Antonio, hindi ba may trabaho ka pa sa opisina?" pinandilatan siya ng mata ng asawa.