CHAPTER 3

Biglang sumama ang pakiramdam ni Karina.

Agad niyang tinanggal ang kuwintas sa leeg niya. Walang pag-aalinlangan niya iyong ibinato sa basurahan ng kuwarto. Kumalansing ang mga diyamante nang tumama sa bakal na basurahan.

Mabilis siyang pumasok sa guest bathroom at binuksan ang shower.

Dumampi sa balat niya ang napakainit na tubig, ngunit wala siyang pakialam.

Dali-dali niyang kinuha ang shower gel at desperadong kinuskos ang leeg at katawan niya. Kailangan niyang alisin ang lahat ng bakas ni Benjamin.

Lahat ng alaala ng paghawak nito.

Namula ang balat niya sa sobrang lakas ng pagkuskos, ngunit pakiramdam niya marumi pa rin siya.

Naiisip niya ang kuwintas na nakasuot din sa leeg ng babaeng iyon.

Nai-imagine niyang gumagalaw iyon habang nasa ilalim ng katawan ni Benjamin ang babaeng iyon.

Biglang sumikdo ang sikmura niya.

Maya-maya, bumukas ang pinto ng banyo.

Nakatayo roon si Benjamin habang nakatitig sa kaniya sa kabilang salamin ng shower door. Dahan-dahang bumaba ang tingin nito mula sa basa niyang buhok pababa sa kanyang mga balikat, saka sinundan ang mga patak ng tubig na dumadaloy sa makinis niyang kurba.

Bumigat ang paghinga ni Benjamin.

Nagliyab sa pagnanasa ang mga mata nito.

“Karina…you are so beautiful,” paos nitong bulong.

Narinig ni Karina ang boses nito at agad na binalot ng tuwalya ang sarili. Lumabas siya ng shower room. Nang maisip niyang baka ganoon din ang tingin ni Benjamin sa babaeng kasama nito kagabi, muli siyang nasuklam.

“’Wag kang lalapit sa akin.”

Napaatras siya ng ilang hakbang, pero papalapit na si Benjamin.

“Baby, what’s wrong?” Tinaas nito ang kamay para hawakan ang pisngi niya, ngunit mabilis siyang umiwas.

Hindi sumuko si Benjamin.

Sa halip, hinila siya nito papunta sa dibdib nito.

Dahan-dahang gumapang ang mga kamay nito sa likod niya sa ibabaw ng tuwalya, saka unti-unting bumaba.

“Karina… I want you tonight,” bulong nito sa tainga niya. Mainit ang hininga nito laban sa balat niya.

Biglang nanigas ang katawan ni Karina.

Sinubukan niyang kumawala, ngunit mas malakas si Benjamin.

Humawak ang isang kamay nito sa dibdib niya habang ang isang kamay naman ay dahan-dahang dumudulas pababa sa kanyang hita.

“Let’s make a baby,” puno ng pananabik ang boses ni Benjamin. “Magiging maganda ang anak natin. Imagine, a little girl carrying your eyes.”

Parang binuhusan ng yelo ang buong katawan ni Karina.

Biglang sumagi sa isip niya ang larawang ipinadala ng babaeng iyon.

Ang parehong mga kamay na humahawak sa kaniya ngayon ay gumala rin sa katawan ng ibang babae ilang oras pa lang ang nakakalipas.

Biglang sumabog ang galit at pagkasuklam sa dibdib niya.

“Lumayo ka sa akin!”

Buong lakas niyang itinulak si Benjamin.

“Benjamin, pagod ako! Huwag ngayon!”

Napaatras si Benjamin, halatang nagulat sa biglaan niyang galit.

Napatitig ito sa mukha niya habang nababalot ng pagkalito ang ekspresyon nito.

“Honey, I’m sorry.” Puno ng guilt ang boses nito. “Hindi kita dapat pinilit. It’s just that I really want to make love to you tonight. Mahal na mahal kita.”

Huminto ito sandali habang pinag-aaralan ang kanyang mukha.

“Fine. If you are not ready to become a mother yet, puwede naman tayong maghintay.”

Habang pinagmamasdan ang mukha ni Benjamin na puno ng pasisisi, gumulo ang emosyon sa dibdib ni Karina.

Tatlong taon siyang naging maalaga at mabuting asawa nito.

Hindi niya maikonekta ang lalaking nasa harapan niya ngayon sa lalaking nakita niyang kasama ng ibang babae kagabi.

Pero malinaw ang katotohanan.

Ang mga litrato.

Ang mga mensahe.

Ang kuwintas na nasa basurahan.

Ilang minuto pa at nahiga na sila ni Beenjamin. Nakatitig sa kisame si Karina habang mahimbing ang pagtulog ni Benjamin sa tabi niya.

Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang masasakit na eksenang natunghayan kahapon..

Hindi siya nakatulog hanggang madaling-araw.

Kinabukasan, bakas ang pagkabalisa noong nagdaang gabi sa mga mata ni Karina. Mukha siyang pagod at walang buhay nang makita ang sariling repleksyon sa salamin.

“Honey, okay ka lang ba?” nag-aalalang tanong ni Benjamin. “You look exhasuted. Baka gusto mong magpahinga muna ngayon.”

Umiling si Karina.

“Ayos lang ako. Kailangan nating maghanda para sa birthday party ng lolo mo.”

Habang pumapasok sila sa gate ng Del Valle family estate, biglang humarurot lampas sa kanila ang isang itim na Rolls-Royce.

Diretso itong huminto sa harap ng pangunahing entrance.

Nakasulat sa plate number:

RAMON-1.

Biglang humigpit ang hawak ni Benjamin sa manibela.

Dumilim agad ang mukha nito.

“Si Tito Ram…” mahina nitong bulong.

Si Ramoncito “Ram” Del Valle ay tiyuhin ni Benjamin at bunsong anak ni Don Richard Del Valle. Kahit anim na taon lang ang tanda nito kay Benjamin, matagal na nitong kinatatakutan ang tiyuhin.

Tumanggi si Ram na sumali sa kanilang family business at nagtayo ng sarili nitong kumpanya.

Ngayon, limang beses na mas malaki ang halaga ng kumpanyang iyon kaysa sa Del Valle Group of Companies.

Kilala si Ram sa business world bilang matalino, walang awa, at mapaghiganti.

Noong nakaraang taon, narinig ni Ram si Benjamin na nagsasalita nang masama tungkol sa kanya sa isang business dinner.

Bilang kaparusahan, tinanggihan ni Ram ang partnership na sana’y magdadala ng daan-daang milyong kita sa Del Valle Group.

Ipinarada ni Benjamin ang kotse sa likod ng Rolls-Royce.

Pagkababa ni Karina, sumabit ang mataas niyang takong sa graba ng driveway.

Nawalan siya ng balanse at muntik nang matumba paatras.

Ngunit bago bumagsak sa lupa, may malalakas na brasong sumalo sa baywang niya, sabay kabig papalapit sa matigas at matipuno nitong dibdib.

Napatingala si Karina.

Tumambad sa kaniya ang pares ng malalalim at maiitim na mata.

Matangkad ang lalaki at may nakaka-intimidate na presensya. Mukha itong nasa dalawampu’t siyam na taong gulang.

Matalim at halos perpekto ang mga features nito.

Matangos na ilong.

Malinaw na jawline.

Matitigas na cheekbones.

Suot nito ang fitted dark gray suit na lalong nagbigay-diin sa malapad nitong balikat at matipunong pangangatawan.

Sigurado siyang si Ram Del Valle ito.

“Careful,” mababa at malalim nitong sabi. May bahagyang pag-aalala sa magnetikong boses nito.

Sandaling natulala si Karina sa mga mata nito.

Biglang lumapit si Benjamin sa kanila, halatang namumula ang mukha sa selos.

Marahas nitong hinablot ang kamay ni Karina palayo kay Ram.

“Thank you, Tito ,” malamig nitong sabi habang pilit na kinokontrol ang galit.

Hinila niya si Karina papunta sa manor entrance.

Pagkalayo nila ng ilang hakbang, yumuko si Benjamin malapit sa tainga niya.

“Karina, alam mong ayokong lumalapit ka sa ibang lalaki,” madiin nitong bulong. “Especially, kay Tito Ramon.”

Halos matawa si Karina sa kaplastikan nito.

Ito ang lalaking kagabi lang ay nasa kama ng ibang babae, pero ngayon ay nagseselos dahil kinausap siya ng tiyuhin nito.

“So mas gusto mong mapahiya ako at matumba sa harap ng buong Del Valle family estate gano’n ba?” malamig niyang sagot.

Agad umurong si Benjamin.

“Honey, hindi iyon ang ibig kong sabihin. Ayoko lang na may maling isipin ang mga tao.”

Hindi na siya pinansin ni Karina at nagpatuloy lang sa paglalakad.

Napakagara ng Del Valle family manor.

Mula sa engrandeng foyer hanggang sa naglalakihang crystal chandeliers.

Pero walang anumang saya ang naramdaman ni Karina habang naroon siya.

Pagpasok nila sa living room, agad silang tinawag ng lola ni Benjamin na si Mariana habang nakangiti nang malapad.

“Karina, Benjamin! Dumating na kayo!”

Huminga nang malalim si Karina bago pilit ngumiti nang magalang.

Anuman ang galit na nararamdaman niya para kay Benjamin, nirerespeto pa rin niya ang mga lolo’t lola nito.

Napakabuti sa kanya ni Don Richard.

“Hello po, Lolo. Hello po, Lola,” magiliw niyang bati.

Lalong lumiwanag ang mukha ni Mariana habang pinagmamasdan sina Benjamin at Karina.

Sa kabilang banda, matagal na nitong pinipilit ang anak na si Ram na mag-settle down.

“Come and sit beside me,” wika ng matanda habang tinatapik ang sofa.

Nang makaupo sila, siya namang pagpasok ni Ram sa living room.

Agad nagbago ang ekspresyon ni Mariana at napalitan ng dismaya.

“Tingnan mo si Benjamin,” matulis nitong sabi kay Ram. “Maayos ang kumpanya niya at may napakaganda pang asawa. I have a feeling that they will give me a great-grandchild soon.”

Lalong tumigas ang boses nito.

“How about you? You’re almost thirty, and you’re still single. Kapag wala kang dinalang girlfriend sa susunod na family gathering, huwag ka nang magpakita rito!”

Saglit na napatingin si Ram kay Benjamin bago muling bumaling kay Karina.

Bahagyang umangat ang gilid ng labi nito.

“You’re right, Mom,” mahina nitong sabi.

“She’s very beautiful.”