Under Your Spell (Tagalog/Completed) BISU Series

Kasalukuyan silang nasa Gov. Feliciano V. Mercado Gymnasium at nagkakagulo sa dami ng estudyanteng naghahanda para sa practical sa volleyball. Mainit ang paligid kahit may bentilador sa gilid, at naririnig pa rin ang mahihinang kalabog ng bola at mga tawanan mula sa ibang grupo.“Boys, tulungan niyo akong i-set up ang court. Ilalagay na natin ang net at markers para makapagsimula na tayo,” sigaw ni Sir Aniano, ang kanilang MAPEH professor, habang bitbit ang net stand at ilang cones.Agad namang tumayo si Zanjoe, kasunod ang ilan pang lalaki sa klase. Bago ito bumaba mula sa bleachers, iniabot niya ang backpack at water jug sa kanya.“Ash… sa iyo muna ‘to. Tulungan ko lang si Sir.” habilin nito habang nagmamadaling bumaba.“Okay, ingat.” sagot niya sabay kuha ng mga gamit nito. Maingat niyang itinabi ang mga iyon sa tabi ng sarili niyang bag, sabay tayo at pag-unat ng likod.“There's something in the way he looks at you.” sabay sabing may halong panunukso ng katabi niyang si Bergz, ang

One of the biggest regrets ni Ashley ay hindi man lang siya nakapagpa-picture with Hugh. Nais man niyang bumalik sa oras, kahit ilang minuto lang, para lang masabi sa sarili niyang hindi niya pinalampas ang pagkakataon, pero syempre, hindi puwedeng rewind ang buhay. Tatlong selfie lang sana. O kahit isa lang. Isang picture lang sana habang hawak ang kamay nito sa ibabaw ng mesa—ebidensya na totoo ang lahat, hindi lang isang ilusyon o panaginip.Napabuntong-hininga siya habang pinagmamasdan ang mga dahong naglalaglagan sa gilid ng pathway ng BISU. Hawak niya ang kanyang notebook pero hindi siya nakakapagsulat. Imbes, paulit-ulit lang sa isip niya ang tanong na, “Babalik pa kaya si Hugh? Makikita ko pa kaya siya uli?”Napapikit siya, sabay ngiti habang naaalala ang ngiti nito, 'yung pisil sa kamay niya, 'yung pagkasabi ng “It’s nice to hear that from you.” Para siyang kinilig muli kahit wala namang bagong nangyayari.Pero bigla rin siyang nabalik sa realidad. "Siopao for my Ash!"

Kinabukasan ng UmagaMaagang umaga. Maambon pa rin sa labas. Tahimik ang buong paligid maliban sa mahinang pagtili ng hangin sa siwang ng bintana. Sa loob ng kwarto, banayad na liwanag lamang mula sa kurtinang cream ang tumatama sa mukha ni Ashley.Maingat na binuksan ni Zanjoe ang pinto ng kwarto, hawak-hawak ang maliit na tray na may prutas, isang baso ng tubig, at gamot. Tahimik niyang isinara ang pinto at lumapit sa kama.Nakahiga pa rin si Ashley, nakabalot sa kumot. Maputla pa rin ang pisngi nito, at medyo namumugto ang mga mata. Ramdam niyang hindi pa ito ganap na nakaka-recover—hindi lang sa ginaw at sakit ng katawan kundi pati sa takot na iniwan ng gabi ng kahapon.“How do you feel now?” malumanay na tanong ni Zanjoe, habang inilalapag ang tray sa bedside table.Dahan-dahan siyang umupo sa gilid ng kama at marahang hinaplos ang buhok ng dalaga, tila sinasalisod ang bawat hibla ng pag-aalala. Tumingin lang si Ashley sa kanya—walang imik pero puno ng damdamin ang mga mata.“Are

Ilang araw na rin ang lumipas ngunit hindi pa rin makapaniwala si Ashley na may komunikasyon sila ng songwriter slash singer slash actor slash model na si Hugh Perez. Tuwing umaga hindi ito nakakalimot magtext at bumati sa kanya. Sa gabi naman ay through video call. Kaya naman tuwing hapon ay excited na siyang umuwi ng bahay upang makausap na si Hugh. Hindi naman niya magawang ishare ang kabanata ng buhay niyang ito sa kaibigan niyang si Zan dahil tiyak na tatawanan na naman siya nito. Baka isipin na naman nitong nababaliw na siya gaya nang dati. It was a dream come true. From the moment she laid her eyes on him noong contender pa lang ito ng XYZ Factor, agad na napukaw nito ang kaniyang atensiyon at interes. Hindi naman siya couch potato at mahilig sa mga artista but when she saw Hugh, hindi niya mapigilan ang sariling humanga sa binata. Total package ito, hindi trying hard na tulad ng iba at talaga namang talented. Ang makita lang ito ay masaya na siya, bonus na lang ang ma

Sa kabila ng mga tilian at hiyawan ng libu-libong fans, isa lang ang naririnig ni Ashley—ang malakas, mabilis, at walang pattern na tibok ng kanyang puso. Para itong tambol sa loob ng dibdib niya, waring nakikipagsabayan sa lakas ng bass ng background music. Pero hindi ito kaba sa entablado. Hindi ito takot sa crowd. Kundi dahil sa lalaking kaharap niya—si Hugh.Napako ang tingin niya sa mga mata nito. Ganoon pala iyon kapag tinitigan ka ng isang taong parang may alam sa puso mo. Isang segundo lang ang tingin, pero parang may sanlibong damdaming dumaan.Ngunit sa isang iglap, parang binuhusan siya ng malamig na tubig.Dumating si Kristel—fresh na fresh, may confidence na parang walang hindi kayang angkinin. At gaya ng laging ginagawa nito sa camera, ikinawit nito ang mga braso sa beywang ni Hugh.At si Hugh? Bagaman bahagyang nagulat ay agad ring humarap dito at ngumiti. That smile... the one fans swoon over. The one that used to make Ashley giggle like a high schooler.A-W-K-W-A-R-D!