Mag-log inالأم هى الصخرة التي تقف متأهبة من أجل إسنادك، هى الصديق الحقيقي الذي يزيذ في وفاءه لك ولا يتغير مع تغير وتقلب الزمان ، هى النجمة اللامعة في العالم المظلم المحيط بك وبغض النظر عن صعوبة الأمور في بعض الأحيان الا أنها تظل دائمًا موجودة من أجل الحماية والدفاع عن أولادها فهى جنة الله فالأرض فنبع حنانها يفيض ، فهى تعطي دون النظر إلى اي مقابل. اللهم أجعل أمي من سيدات أهل الجنة واحفظها من كل سوء وأمهات الجميع. آمين يا رب العالمين ،،
view more"คืนนี้ฉันไม่ว่างนะ จะไปหาเพื่อนที่คลับ เธอกลับคอนโดของเธอได้เลย ไม่ต้องรอ" ชัชชวีร์บอกกับไวท์ เลขาสาวสวยสุดเซ็กซี่ของเขา ที่เป็นมากกว่าเลขาเพราะนอกจากเธอจะทำงานเป็นเลขาในห้องทำงานแล้วเธอยังรับบทเลขาบนเตียงที่ปรนเปรอสวาทให้กับท่านประธานมานานหลายปี วรุณธิดาเป่าปากและทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเพราะไม่พอใจชายหนุ่มที่ช่วงนี้ทำตัวห่างเหินกับเธอ จนอดคิดไม่ได้ว่า เขาแอบมีคนอื่นที่นอกเหนือจากเธอหรือเปล่า ถึงแม้เธอจะไม่มีสถานะแต่ก็อดคิดมากและอดหึงเขาไม่ได้
ชัชชวีร์ อาชานนท์ หรือ ชัช หนุ่มโสด อายุใกล้เลขสี่ ถึงแม้ปีนี้เขาจะอายุสามสิบแปดปีแล้ว แต่รูปร่างหน้าตาไม่ได้แก่ตามอายุ ยังคงดูหล่อ เท่ สมาร์ต ชายหนุ่มหน้าตาคมคาย ผิวสีแทนตามแบบฉบับหนุ่มที่รักการออกกำลังกายกลางแจ้ง เขาดูแลตัวเองอย่างดีเสมอ ตอนนี้ชัชไม่มีทีท่าว่าจะแต่งงานมีครอบครัวกับใคร เขาเป็นไฮโซ และเป็นนักธุรกิจหนุ่มที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง ครอบครัวมีฐานะร่ำรวย เข้าขั้นมหาเศรษฐีของประเทศ เขาเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลที่มั่งคั่ง ตอนนี้เขารับช่วงกิจการต่อจากครอบครัว ธุรกิจทุกอย่างเขาเป็นผู้กุมบังเหียนแต่เพียงผู้เดียว เหตุผลที่เขาไม่อยากแต่งงานเพราะชัชมีความคิดว่า รักแท้ไม่มีอยู่จริงและความซื่อสัตย์เป็นเรื่องของหมาไม่ใช่ของคน ชัชเคยเจ็บปางตายเพราะถูกผู้หญิงทิ้งมาแล้ว ก็ไม่แปลกที่เขาจะคิดแบบนั้น หากแต่จะเอาผู้หญิงคนเดียวมาตัดสินผู้หญิงทั้งโลกก็คงไม่ได้ วรุณธิดา สถานนท์ หรือ ไวท์ สาวสวยสุดเอ็กซ์ ที่มาทำงานในตำแหน่งเลขาให้กับชัชชวีร์ ซึ่งปีนี้ก็จะครบห้าปีแล้ว ตอนนี้หญิงสาวอายุยี่สิบเจ็ดปี เธอทำงานที่นี่ตั้งแต่เรียนจบ ทั้งเก่งทั้งสวย เลยอยู่ได้นาน แต่ความจริงที่ไม่เคยมีใครล่วงรู้แม้แต่ชัชชวีร์ก็คือ ไวท์แอบรักพี่ชัชตั้งแต่แรกเจอมาจนถึงตอนนี้วินาทีนี้ ความรักที่มีให้ชายหนุ่มมันมากมายจนจะล้นออกมาแล้ว วันใดก็ตามที่ไวท์เดินไปบอกความในใจก็คือวันที่เธอเก็บซ่อนรักไว้ไม่ไหวอีกต่อไป ขนาดช่วงนี้ที่เขาแทบไม่มีเวลาให้เธอ เธอก็แทบจะขาดใจตาย ทั้งสองแอบแซ่บกันมาตั้งแต่ไวท์มาทำงานปีแรก หญิงสาวแอบรักชัชชวีร์ตั้งแต่เธอขึ้นมหาวิทยาลัยปีหนึ่ง ได้เจอกับชัชตอนที่เขามาเป็นวิทยากรรับเชิญที่มหาวิทยาลัย หลังจากที่ไวท์ได้สบตากับชัช ไวท์ก็ตามติดชีวิตชัชเสมอ พยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับชายหนุ่มทุกอย่าง พอเรียนจบก็ตามมาสมัครงานที่บริษัทของชัชชวีร์ เมื่อได้เข้ามาทำงานในตำแหน่งเลขาเพื่อใกล้ชิดกับหนุ่มในฝันได้ เธอก็งัดมารยาหญิงร้อยแปดเล่มเกวียนของเธอออกมาอ่อยชายหนุ่มเต็มที่ ประกอบกับช่วงนั้นชัชอกหักจากแฟน จึงเข้าทางไวท์พอดี เหมือนโชคชะตาฟ้าลิขิตให้เราเกิดมาคู่กันเพราะช่วงนั้นชัชโสด ไม่มีใคร ไวท์คิดเข้าข้างตัวเอง ที่ผ่านมาไวท์เพียรทำดีเอาอกเอาใจ อยู่ในโอวาท ไม่เคยละเมิดข้อตกลงที่เขาตั้งขึ้นมาสักข้อ เพราะไวท์ก็หวังลึกๆ ว่าเขาจะรักเธอเหมือนที่เธอรักเขาบ้าง แต่หลายปีผ่านไป ก็เหมือนว่าความสัมพันธ์ของเธอกับเขาจะไม่พัฒนาไปไหนเลย เขายังคงให้เธอเป็นคนในความลับ เป็นแฟนเก็บ เป็นเด็กเลี้ยง แล้วแต่หลายๆ คนจะแอบตั้งสถานะให้ ยิ่งตอนนี้เหมือนว่าเขาพยายามตีตัวออกห่างจากเธอด้วยซ้ำไป "ช่วงนี้พี่ชัชไม่ค่อยว่างเลยนะคะ เบื่อไวท์เหรอคะ" ไวท์ถามออกไปตรงๆ ตามนิสัยของเธอ ที่เป็นคนมั่นใจในตัวเอง กล้าพูดกล้าถาม ตรงนี้ก็เป็นเสน่ห์อีกอย่างของเธอที่ทำให้ชัชพอใจ "เปล่านิ! อย่าถามอะไรแบบนี้อีก ฉันไม่ชอบ" ชัชตอบกลับมาอย่างเย็นชาตามสไตล์ผู้ชายขั้วโลก เงียบขรึม พูดน้อย หากแต่เวลาพูดอะไรออกมาก็เจ็บไปถึงขั้วหัวใจ "อีกอย่างฉันว่าเธอกำลังพยายามเรียกร้องและแสดงตัว หยุดเถอะ!! ไม่งั้นเธอจะไม่เหลืออะไรเลย" ชัชชวีร์ พูดทิ้งท้ายด้วยความหงุดหงิดก่อนจะเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้ไวท์ยืนนิ่งเหมือนโดนสาป ดวงตารื้นไปด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า หล่อนพยายามสะกดกลั้นไม่ให้มันไหลออกมาแต่ก็ชั่งยากเย็นเหลือเกิน เพราะสุดท้ายแล้วน้ำตาของไวท์ก็ไหลลงอาบแก้ม เธอใช้เพียงหลังมือปาดน้ำตาออกจากแก้มอย่างลวกๆ ณ คลับแห่งหนึ่งใจกลางเมือง ชัชนั่งดื่มกับนนท์ ชายหนุ่มทั้งสองเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยมัธยม "มีไรเปล่าวะ ดูเครียดๆนะมึง" รัชชานนท์ถามเพื่อนเมื่อเห็นอาการของชัชดูหงุดหงิด เหงาๆ "ตอนนี้กูสับสน เหมือนความคิดในหัวมันตีกันว่ะ" ชัชพูดระบายออกมาให้นนท์ฟัง "เรื่องไรวะ ทำตัวสับสนเหมือนคนอกหัก ยังกับวัยรุ่นเลยนะมึง ว่าแต่มึงมีแฟนเหรอวะ" "เห้ย! ไม่มีแฟนดิ ก็แค่เด็กอ่ะ เด็กในสังกัด แล้วมันจะเป็นไปได้ไหมวะที่เราจะมีใจให้" ชัชชวีร์ถามออกไป "โห่! มึงตกหลุมรักเด็กเหรอวะ กูดีใจว่ะที่มึงยังมีหัวใจ กูคิดว่ามึงจะรักใครไม่ได้อีกแล้ว ตั้งแต่คุณพราวฟ้าหักอกมึงคราวนั้น" ไวท์นั่งร้องไห้ในรถยุโรปคันหรูที่จอดอยู่ลานจอดรถของบริษัท หล่อนนั่งร้องไห้เป็นชั่วโมง ทั้งเสียใจ น้อยใจ ที่พี่ชัชเอาตัวออกห่าง ก่อนหน้านี้ชัชมักจะไปหาไวท์สัปดาห์ละสามถึงสี่วัน หล่อนมักจะทำอาหารให้เขาทานถ้าไปคอนโดของชัช บ่อยครั้งชัชชวีร์ก็พาหล่อนออกไปทานข้าวข้างนอกบ้าง ไปดูหนังฟังเพลงบ้าง จนบ่อยครั้งที่ไวท์เกือบคิดว่าเราทั้งสองคนเป็นแฟนกัน แต่ชายหนุ่มมักจะย้ำเตือนหล่อนเสมอถึงสถานะของทั้งสอง ไวท์คิดว่าเธอสามารถเอาชนะใจชายหนุ่มได้ แต่ยิ่งนานวันยิ่งชัดเจนว่าหล่อนอาจจะไม่สามารถปีนข้ามกำแพงที่สูงชะลูดเพื่อข้ามไปหาพี่ชัชได้ ไวท์ยอมรับว่าตอนนี้หล่อนเป็นได้แค่เด็กในสังกัดของชัชเท่านั้น ชัชตอบแทนดูแลและจ่ายให้ไวท์ไม่อั้น ทั้งคอนโด รถหรู กระเป๋าแบรนด์เนม เครื่องเพชร เงินสด ตลอดห้าปีที่ไวท์อยู่กับชัช เรื่องข้าวของเงินทองเขาดูแลดีมาก ไม่ขาดตกบกพร่อง แต่หล่อนไม่ได้ต้องการ เพราะสิ่งที่ไวท์ต้องการคือหัวใจ "ไวท์ต้องการหัวใจพี่ชัชค่ะ ไวท์รักพี่ชัช" ไวท์พึมพำก่อนจะขับรถออกไปليست كل الخيبات تأتي من الأغراب، فبعضها يولد داخل البيوت التي أفنينا أعمارنا نبني دفئها بأيدينا، حتى إذا ما اشتد بنا التعب اكتشفنا أننا نقف وحدنا أمام جدران باردة لا تشبه ما حلمنا به يومًا.كانت فريدة تظن أن سنوات التضحية الطويلة كفيلة بأن تزرع داخل قلوب أبنائها شيئًا من الوفاء، وأن ذلك البيت الذي جمعت شتاته بعد رحيل زوجها سيظل عامرًا بالمحبة مهما تبدلت الظروف. لكنها مع مرور الأيام بدأت تدرك أن الزمن قادر على تغيير النفوس، وأن الأولاد الذين كانوا يلتفون حولها يومًا صار لكل منهم عالمه الخاص الذي لا مكان لها فيه إلا عند الحاجة.وبرغم ذلك، ظل قلبها معلقًا بأصغر أبنائها، سامر، ذلك الصغير الذي كان الأقرب إليها، والأكثر تعلقًا بها، حتى خُيل إليها أنه سيبقى دائمًا سندها الأخير في هذه الدنيا. كانت ترى فيه بقايا الأمان الذي تركه زوجها الراحل، وتحلم أن تشهد يوم زفافه على ابنة عمه هيام، الفتاة التي كبرت بينهم، وحملت داخل قلبها حبًا صادقًا له منذ سنوات طويلة.لكن الأحلام أحيانًا تتبدل بصمت، دون أن نشعر.فها هو سامر يقف اليوم أمام والدته بقرار جديد، يخفي خلفه أسرارًا لم تعلم بها، ويضعها للمرة الأو
هل ستستجدي العطف منهم؟ أم إنها ستترفّع عن هذا الألم الذي ينهش قلبها بصمت؟ابتسمت فريدة بسخرية مريرة من الأقدار التي وضعتها في مثل هذا الموقف. هي نفسها التي كان رأيها يومًا نافذًا لا يُرد، وكلمتها مسموعة بين أبنائها، ها هي اليوم تشعر أن وجودها أصبح هامشيًا، وأن رأيها لم يعد يُؤخذ بعين الاعتبار.هل للأم حق في العتاب أصلًا؟أم أنها خُلقت فقط لتسامح، وتحتوي، وتتجاوز؟وهل يحق لها أن تقف أمام رغبة أحد أبنائها، رافضة هذا الارتباط أو ذاك؟ أم أن دورها أصبح يقتصر على الصمت، ومجاراة قراراتهم مهما آلمتها؟ليتها تستطيع التماسك أكثر من ذلك...فما فعله سامر لم يكن هينًا على قلبها كأم. ربما لم يرتكب جريمة، لكنه طعن إحساسها بالمكانة داخل حياته، حين أخفى عنها خطوة مهمة كهذه.جلست صامتة بعد انتهاء مكالمتها مع رهف، بينما سامر يقف أمامها مترددًا، ينتظر منها أن تسمح له بالكلام. رفعت عينيها إليه للحظة، ثم همست داخلها بألم:_للدرجادي مبقاش ليا لازمة وسطكم يا ولادي؟حركت رأسها بأسى، ثم التزمت الصمت.أما سامر، فبرغم خطئه، لم يكن يرى نفسه مذنبًا بالصورة التي تتخيلها والدته. كان فقط يحاول أن يختار حياته بطريقته،
أجابتها الأم بحبور واضح:_ لا يا حبيبتي، تعالي إنتِ بس وملكِيش دعوة بأي حاجة. أنا بخلي أم سعد، جارتنا، تشتريلي كل اللي محتاجاه متوضب وجاهز للحشو، والست بصراحة مبتتأخرش أبدًا، ومرات ابنها سعد بتجيبلي الطلبات لحد البيت، ربنا يسعدهم زي ما بيساعدوني.ثم أكملت بابتسامة ممتنة لبعض احبائها:_ وكمان هيام ومرات عمك بيساعدوني كتير و معايا على طول.ظلت تتجاذب أطراف الحديث مع ابنتها، تبثها حنانها من خلف شاشة الهاتف، بينما قلبها يتوق لاحتضانها ولملامسة وجهها الذي اشتاقت لكل تفصيلة فيه. كانت رهف الوحيدة التي ما زالت تمنحها شعور الأمومة الحقيقي، رغم المسافات والغربة التي تفصل بينهما.استمر حديثهما لأكثر من ساعة، حتى استيقظ شاب متوسط الطول، وسيم الملامح إلى حد كبير، يرتدي ملابس منزلية بسيطة، وشعره مبعثر من أثر النوم. اقترب من والدته ليظهر خلفها في إطار المكالمة، ثم بدأ يداعب أخته بنظراته المرحة وهو يلوح لها بيديه: _روفي الجميلة عاملة إيه؟ وحشتيني.بادلته رهف النظرات نفسها، ثم غمزت له بمشاكسة: _سمور عامل إيه يا راجل؟ إيه اللي صحاك بدري كده؟ كنت لسه هقطع في فروتك مع ماما.لوّح سامر بيديه باعتراض ساخر:
عودة إلى الحاضر...وقفت فريدة في اشتياق أمام صورة فوتوغرافية كبيرة تحتل واجهة غرفة المعيشة، تلك الغرفة التي أصبحت عالمها الخاص ومقرها الدائم، تقضي فيها أغلب أوقاتها تستعيد ذكرياتها معه؛ ذلك الزوج الذي كان خير أنيس وجليس، ورفيق رحلة عمر طويلة تشاركا خلالها تربية الأبناء، وعاشا معًا حلو الحياة ومرارتها. وبرغم ما مرّا به من أزمات ومشكلات، ظل دائمًا السند الحقيقي لها، حتى لاقى لقاء ربه منذ أكثر من خمسة عشر عامًا.رحل وتركها تجاهد وحدها مع الأبناء، فلم يحضر من أفراحهم سوى زفاف ابنهما الأكبر كمال، وابنتهما ابتهال. وبعد رحيله، ساندت هي ابنها الأوسط رأفت حتى أتم زواجه، ثم ابنتها الصغرى رهف، وها هي اليوم تجاهد مع ابنها الأخير السامر، وقلبها يتمنى أن تفرح بزواجه هو الآخر، غير عابئة بما تشعر به من هجرٍ وبُعد، فما دام سيكون بخير فذلك وحده يكفيها.أنهت قراءة بعض آيات القرآن، وأتبعتها ببعض الأدعية والأذكار، ثم اتجهت نحو أريكتها المفضلة لتستريح قليلًا قبل أن تبدأ يومها المعتاد.نهضت بعد ذلك لتصنع فنجانها اليومي من الشاي الممزوج بالحليب، محاولة أن تكبت داخلها حزنها الدفين ولوعتها مما اقترفه أبناؤها ف












Rebyu