บทที่ 2/2

รถม้าคันโอ่อ่ามาจอดอยู่ประตูหลังของหอกุ้ยโยว ก่อนที่ร่างโตของเจ้าของหอจะก้าวขาลงจากรถม้าด้วยความรีบร้อน ตอนนี้เขาแทบจะประคองสติตัวเองไม่อยู่แล้ว เขาต้องรีบจัดการฤทธิ์ยากำหนัดที่อยู่ในร่างกายให้เร็วที่สุด มิเช่นนั้นอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้

“นายท่านเชิญทางนี้ขอรับ” คนที่ได้รับหน้าที่มาดูแลเจ้าของหอรีบมานำทางผู้เป็นนายทันที “ห้องชั้นบนสุดขอรับ”

“เจ้ามีอันใดก็ไปทำ ไม่ต้องตามมา” เขาเดินโซซัดโซเซขึ้นไปชั้นบนสุด ชั้นนี้ไม่ค่อยมีคนขึ้นมาใช้บริการ และมีเพียงไม่กี่ห้องเท่านั้น และก่อนเขาออกไปก็ยังไม่มีคนมาใช้บริการในชั้นนี้ เขาจึงได้เดินตรงไปที่ห้องที่ดีที่สุด โดยไม่รู้เลยว่าสตรีที่อยู่ในห้องนั้นมิใช่สตรีของหอกุ้ยโยว

ทันทีที่เข้าเปิดประตูเข้าไปก็พบว่าสตรีผู้นั้นกินเหล้าเมามายอยู่ก่อน แม้จะไม่พอใจอยู่น้อย ๆ ที่สตรีผู้นั้นไม่รู้จักหน้าที่ของตนเอง แต่ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะมาต่อว่านาง เพราะตอนนี้เขามีอารมณ์อย่างอื่นมากกว่า

หลัวไป๋เย่ที่กำลังเมามายเมื่อมีคนเปิดประตูเข้ามาก็หันไปมอง พบว่าคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่หน้าตาหล่อเหลาถูกใจนางยิ่งนัก

“ไม่คิดว่าที่นี่จะมีบริการหนุ่มรูปงามด้วย” หญิงสาวยิ้มหวาน ถูกใจ ถูกใจนางยิ่งนัก “แต่ข้าไม่มีเงินจะจ่ายแล้ว”

นางมองคนที่เดินเข้ามาใกล้ ๆ ด้วยสายตาพร่ามัว ขนาดนางเมายังมองออกเลยว่าเขารูปงามเป็นอย่างมาก หล่อขนาดนี้นางยอมถวายตัวให้เลย

ชายหนุ่มที่เดินมาถึงตัวหญิงสาวก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงดึงตัวหญิงสาวเข้ามาไว้ในอ้อมกอดแล้วฉกฉวยริมฝีปากบางอย่างหิวกระหาย เขาไม่เคยเป็นเช่นนี้มาก่อน เพียงแค่ได้กลิ่นกายที่หอมหวานของนางความต้องการของเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรง

หากจะบอกว่าเป็นเพราะฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัด เขาเองก็รู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่ได้ส่งผลรุนแรงกับเขามากถึงเพียงนี้

“อือออ” หญิงสาวที่ถูกจูบอย่างดูดดื่มก็ร้องประท้วงขึ้นเมื่อรู้สึกเหมือนว่ากำลังจะขาดอากาศหายใจ

จางเข่อซินถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ความหวานจากปากของนางช่างถูกใจเข้ายิ่งนัก ที่ผ่านมาไม่เคยมีผู้ใดทำให้เขาถูกใจได้มากเพียงนี้มาก่อน เพียงแค่ได้สัมผัสตัวนุ่มนิ่มของนางก็ทำให้เขาแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง

“รูปงามมาก ถูกใจข้ายิ่งนัก” หญิงสาวถือโอกาสที่เขาถอนริมฝีปากออกสำรวจใบหน้าของเขาอย่างละเอียด ยิ่งมองนางก็ยิ่งรู้สึกถูกใจ หลงลืมไปเลยว่าตนเองอยู่ในยุคที่ความบริสุทธิ์ของสตรีนั้นสำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด

ชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบไล้ใบหน้างามอย่างหลงใหล ใบหน้านี้ของนางก็ถูกใจเขามิต่างจากร่างกายนุ่มนิ่มและริมฝีปากบางนั่นเลย ไม่คิดว่าเขาจะหลงใหลสตรีที่เพิ่งเจอหน้าเพียงครั้งเดียว

ดวงตาคมมองสำรวจใบหน้าหวานอีกครั้ง ใบหน้าอมชมพูระเรื่อ หน้าผากกลมนูน คิ้วเรียวเล็กได้รูป ดวงตากลมโต แก้มแดงระเรื่อจากฤทธิ์ของสุรา จมูกโด่งเรียวเล็ก ริมฝีปากอวบอิ่ม ทุกอย่างยามที่อยู่บนใบหน้าของนางช่างดูลงตัวยิ่งนัก

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากอวบอิ่ม มันช่างดึงดูดเขายิ่งนัก เขาชกชิมริมฝีปากที่ถูกใจเขาอีกครั้ง ครั้งนี้ยิ่งทวีความร้อนแรงมากขึ้น ก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงมาซุกซอกคอขาวผ่องแล้วสูดดมความหอมอย่างพอใจ ยิ่งได้กลิ่นหอมยั่วยวนของนางความต้องการของเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น

เขาเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าอ่อนหวานที่บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเย้ายวน เสื้อผ้าของทั้งสองถูกถอดออกไปด้วยความรีบร้อน เขาก้มหน้าลงไปดูดดึงหน้าอกอวบอิ่มอย่างเอาแต่ใจ มือหน้าก็ชักรูดแก่นกายของตนเองเพื่อเตรียมความพร้อม ทั้ง ๆ ที่มันก็พร้อมใช้งานเต็มที่แล้ว โดยที่ไม่คิดเล้าโลมสตรีด้านล่างเลยแม้แต่น้อย เพราะคิดว่านางเตรียมตัวเองมาพร้อมแล้ว สตรีเหล่านี้รู้ดีว่าต้องทำอย่างไรยามที่ต้องปรนนิบัติเขา

เมื่อพร้อมแล้วเขาก็จ่อแก่นกายไปที่บุปผางามและค่อย ๆ ดันเข้าไปช้า ๆ แต่รู้สึกว่ามันคับแน่นยิ่งนัก

“อื้ออ จะ เจ็บ พอก่อนได้หรือไม่” หญิงสาวได้แต่ครางเสียงหวาน แทนที่จะทำให้เขาเห็นใจ ทว่ามันกลับกระตุ้นความต้องการของเขาให้เพิ่มมากขึ้น

“ไม่ได้ มิเช่นนั้นข้าขาดใจตายเป็นแน่ อ่าาา” พูดจบเขาก็ดันแก่นกายเขาไปจนสุดลำ ทำให้หญิงสาวกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ก็ไม่ได้เรียกความเห็นใจจากเขาได้เลยแม้แต่น้อย

หลังจากที่หญิงสาวปรับตัวได้ บทรักร้อนแรงดำเนินไปอย่างต่อเนื่องแบบไม่มีใครยอมใคร สองร่างแทบจะหลอมร่วมกันเป็นหนึ่งเดียว กว่าภายในห้องนั้นจะสงบลงก็เกือบฟ้าสาง ทั้งสองนอนกอดก่ายสลบไสลอยู่บนเตียง

เป็นจางเข่อซินที่เป็นฝ่ายตื่นขึ้นมาก่อน เขาลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าเพื่อออกไปจากห้องนี้ ทว่ากลับไปเหยียบป้ายหยกยืนยันตัวตนที่ตกอยู่บนพื้นจึงได้หยิบขึ้นมาดู

หลัว

“ใช่หลัวเดียวกับเสนาบดีกรมขุนนางหรือไม่นะ” เขาได้แต่พึมพำกับตนเองแล้วเดินออกไปนอกห้อง “เฝ้าเอาไว้ให้ดี อย่าให้นางหนีไปได้”

ก่อนจะรู้เรื่องทุกอย่างเขาไม่มีทางปล่อยให้นางออกไปจากที่นี่ได้ เขาอยากจะรู้นักว่าสตรีผู้นี้แท้จริงแล้วคือผู้ใดกันแน่ และนางมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

“ขอรับ” องครักษ์สองคนมายืนเฝ้าที่หน้าประตูห้องตามคำสั่งของเจ้านาย