LOGIN“พี่กุมภ์!” กุลยาถลาไปประคองร่างสามีเอาไว้ ทำเอาทุกคนตกใจกัน ยกใหญ่ สุดท้ายก็พากันไปโรงพยาบาลแทนที่จะไปสถานีตำรวจ
“พี่กุมเป็นยังไงบ้างคะ” กุลยาเอ่ยถามสามีที่เดินขากะเผลก ๆ เพราะตกบันไดอย่างห่วงใย
“ไกลหัวใจครับ แล้วคุณนุชเป็นยังไงบ้าง โดนคดีความมากไหม”
“ผู้กองนะก็ทำตามหน้าที่น่ะค่ะ ผิดก็ว่ากันไปตามผิด ถูกก็ว่ากันไปตามถูก แต่พ่อหมอยอดยิ่งอะไรนั่นมีโจทย์เยอะนะคะ เพราะเที่ยวไปหลอกคนเอาไว้มากมาย เลยโดนดำเนินคดีทางกฎหมายข้อหาหลอกลวงและข้อหา อื่น ๆ อีกมากมายเลยค่ะพี่กุมภ์”
“ดีแล้วครับ จะได้เข็ดหลาบไม่ทำอีก”
“เพิ่งรู้นะคะว่าคืนนั้นคุณนุชให้ของขวัญเป็นชุดนอนไม่ได้นอน” กุลยานึกถึงแล้วอดที่จะขำปนหน้าแดงเสียไม่ได้ มารู้ในตอนหลังว่าคืนวันเข้าห้องหอนุชรีให้ชุดนอนวาบหวิวเพื่อให้เธอใส่ยั่วกุมภ์
“คุณนุชทะเล้น แต่พี่ก็ว่าดีนะ อยากให้เมียใส่” เขากัดปากทำตาหวาน คนฟังถึงกับหน้าแดงลามไปถึงใบหู
“กุมภ์เป็นไงบ้างลูก แม่ทำอาหารบำรุงให้กุมภ์เยอะแยะเลยนะ ทำกระเพาะปลาที่ลูกชอบด้วยนะจ๊ะ” เสียงหวาน ๆ ของมารดาทำให้กุมภ์โกรธไม่ลงเลยจริง ๆ ที่สำคัญก็รู้ว่ามารดานั้นเป็นห่วงเป็นใย อยากให้เขามีความสุขที่สุด จึงทำไปเช่นนั้น สำหรับมารดาแล้วเขาให้อภัยท่านได้เสมอ
“ตอนนี้ผมโคตรสบายเลยนะครับ นายแม่กับเมียเอาใจทุกอย่างเลย”
“แม่ไปคุยธุระกับน้านาก่อนนะ เอาไว้เราค่อยเจอกันตอนอาหารเย็นจ้ะ แม่รักกุมภ์นะลูก” คุณกันยาหอมแก้มลูกชายซ้ายขวา และไม่ลืมหอมแก้มลูกสะใภ้ด้วย
“พอพูดเรื่องนี้ทีไร นายแม่เดินหนีทุกทีเลย”
“ปล่อยไปเถอะค่ะ ให้อภัยนายแม่ได้แล้ว”
“พี่ไม่ถือโทษโกรธนายแม่หรอกครับ”
“วันนี้พี่กุมภ์ต้องโกนหนวดโกนเคราได้แล้วนะคะ” เธอใช้มือทั้งสองข้างกุมใบหน้าของสามีเอาไว้แล้วตบเบา ๆ อย่างแสนรัก
“ครับ ให้เมียประคองไปนะครับ” คนขี้อ้อนแกล้งทำตัวเซให้เมียรักประคองไปโกนหนวด แต่วันนี้เขาไม่อยากโกนหนวดในห้องน้ำ อยากไปโกนหนวดตรงลำธารมากกว่า
“ได้เวลาแปลงโฉมแล้วค่ะ” กุลยายิ้มหวานให้สามี ก่อนจะค่อย ๆ บรรจงโกนหนวดให้อย่างเบามือ กุมภ์นั่งยิ้มเอ็นดูให้ภรรยา ทำให้เขาถูกดุเบา ๆ
“อย่าขยับหน้าสิคะ เดี๋ยวบาดขึ้นมาเสียโฉมเลยนะคะ” กุลยาพูดเสียงนุ่มปนดุเล็ก ๆ ค่อย ๆ บรรจงโกนหนวดให้อย่างเบามือจนใบหน้าของเขาสะอาดหมดจด
กุมภ์วักน้ำจากลำธารใสเย็นมาล้างหน้า ก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาหอมแก้มสาวฟอดใหญ่
“ขอบใจมากจ้ะ พี่หล่อไหมครับ” หอมแก้มแล้วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
“หล่อมากค่ะ ดีกว่าหน้ามหาโจรก่อนหน้านี้เป็นไหน ๆ”
“อาบน้ำกันดีกว่า”
“ขาพี่กุมภ์ยังเจ็บอยู่นี่คะ ต้องระวังนะคะลงน้ำไปเดี๋ยวจะลื่น ว้าย! พี่กุมภ์” กุลยากรีดร้องเมื่อโดนดึงลงไปในน้ำ เธอเห็นเขายืนได้อย่างไม่เจ็บปวดก็ถึงกับตาโต
“พี่กุมภ์ นี่แน่ะ ๆ หลอกให้ดูแลตั้งหลายวัน หายแล้วทำไมไม่บอกล่ะคะ” เธอทุบอกเขาระรัว
“พี่หายตั้งแต่วันแรกแล้ว แต่อยากแกล้งนายแม่เฉย ๆ” กุมภ์ดึงเมียรักมากอดแนบอก
“หายก็ดีแล้วค่ะ รู้ไหมคะว่าเป็นมากห่วงแค่ไหน” เธอไม่โกรธเขาเพราะจริง ๆ ก็รู้อยู่แล้ว แต่รอดูว่าเขาจะทำเนียนไปอีกสักกี่วันและคิดว่ามารดาของเขาคงจะเข็ดไปอีกนาน
“ว้าย! พี่กุมภ์น่ะ” กุลยาหลุดเสียงร้องออกมาก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะยามที่เขาหยอกล้อ อ้อมแขนแข็งแรงตวัดอุ้มร่างของเธอขึ้นและพาเดินไปยังกระท่อมหลังงาม
กุลยาโอบกอดรอบคอหนาเอาไว้ ยินยอมพร้อมใจให้เขาอุ้มไปวางบนเตียงกว้าง มองฝากระท่อมที่ถูกซ่อมเรียบร้อยแล้วก็อมยิ้ม อดนึกถึงคืนแรกที่มาหาเขาที่เกาะไม่ได้
ร่างน้อยถูกร่างสูงแข็งแรงตระกองกอดเอาไว้แนบอก จุมพิตของเขาอ่อนหวานซาบซ่านหัวใจ ทำให้หัวใจดวงน้อยของเธอล่องลอยราวปีกผีเสื้อโบยบิน
“พี่รักกุลนะครับ”
“กุลก็รักพี่ค่ะ”
“นึกว่าจะไม่ได้ยินคำรักจากเมียซะแล้ว”
“ทำไมล่ะคะ”
“ก็คนใจแข็งไม่เคยยอมบอกพี่ว่ารักหวาน ๆ แบบนี้เลยสักครั้ง มีแต่พี่คนเดียวที่เป็นฝ่ายบอก”
“กุลรักพี่กุมภ์ค่ะ พอใจหรือยังคะ”
“พี่รู้แล้วครับ และดีใจเหลือเกินที่เราได้กลับมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ต่อจากนี้ไปพี่จะทำให้ทุก ๆ วันของเรา เป็นวันที่ดีและมีคุณค่ามากที่สุด” กุมภ์ดึงมือของภรรยาสาวมาจุมพิตเบา ๆ ด้วยความรักสุดหัวใจ เขามีเพียงความรักและความปรารถนาดีให้เธอเสมอ
“พี่ไม่รู้ว่ารักกุลตอนไหน แต่ที่รู้ ๆ ก็คือรักไปแล้ว และจะรักตลอดไป อยากทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ตอนที่เราห่างกันมันทำให้พี่ยิ่งคิดถึงและรู้ใจตัวเองมากขึ้นว่าต่อจากนี้ไปพี่คงอยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มีกุล” น้ำคำแสนหวานของเขามาพร้อมกับจุมพิตดูดดื่มในเวลาเดียวกัน
เธอประคองใบหน้าของเขาเอาไว้ จูบตอบเขาไปอย่างดูดดื่มเช่นกัน เสื้อผ้าอาภรณ์ที่เปียกชุ่มถูกเขาปลดออกจากกายอย่างอ้อยอิ่ง ด้วยการอำนวยความสะดวกของเธอที่ยกหยัดให้เขาดึงรั้งมันออกไปได้โดยง่าย แล้วปากร้อนของเขาก็แนบชิดสนิทเสน่หา
ใบหน้าแสนหวานของเธอถูกพรมจูบอย่างถ้วนทั่ว เสียงคราง แผ่ว ๆ ของกุลยาดังขึ้นเป็นระลอก ยามที่ปากร้อนสัมผัสไปทั่วสรรพางค์กาย
“พี่กุมภ์” เธอเรียกเขาด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความรักใคร่
กุลยารู้สึกวาบหวามยามที่เขาสัมผัสแตะต้องร่างกาย เธอหลับตาพริ้มรับร่างร้อนผ่าวที่แนบชิดลงมาหา สายรักสายสวาทถักทอเข้าหาดวงใจสองดวง ก่อให้เกิดความรู้สึกอบอุ่นอ่อนหวานและซาบซ่านในเวลาเดียวกัน
มือหนาแสนอบอุ่นลูบไล้ไปทั่วผิวกายผุดผ่องยามที่ร่างกายของเขาแนบชิดเข้ามาหา มันทำให้เธอวาบหวิวสยิวซ่าน เนื้อกายร้อนผ่าวคลึงเคล้าเข้าหากันด้วยความรัญจวน
เนื้อกายชายสอดรักเข้าแนบชิดสนิทเนื้อ ให้เธอโอบรัดเขาทุกทิศทาง ความอ่อนนุ่มที่สัมผัสยามเสียดสีกันและกันให้ความรู้สึกกระสันซ่าน ทำให้ร่างหนุ่มสาวสั่นสะท้านไปพร้อม ๆ กันด้วยความสุขสม
สะโพกสอบที่ผลักดันเข้าหาความอบอุ่นของเรือนกายสาวกำลังโหมกระพือให้อารมณ์ปรารถนาเดินทางไปจนถึงจุดหมายปลายทางฝันที่แสนหวาน
ข่าวดีของครอบครัวที่รอคอยก็มาถึง เมื่อนุชรีกับกุลยาตั้งครรภ์พร้อมกัน สองสาวเจอกันแทบไม่ได้ ต้องเอาท้องชนกันแล้วหัวเราะอย่างมีความสุข แต่คนที่แพ้ท้องแทนเมียกลายเป็นสองหนุ่มที่รักเมียสุดหัวใจ
นุชรีคอยเป็นลูกมือช่วยกุลยาทำอาหารให้สามี ครอบครัวของกุมภ์นั้นเป็นครอบครัวใหญ่ จึงรับประทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากันหลายคน ทุกวันกุลยาจึงมีกิจกรรมมากมายให้ต้องทำโดยไม่เหงาเลยสักนิด
กุมภ์หาทำเลที่ตั้งร้านใหม่ภรรยามาเปิดสาขาที่ประจวบคีรีขันธ์ เพราะร้านขายขนมนั้นเป็นร้านในฝันที่กุลยาอยากมีมานานแล้ว
กุลธิดานั้นเดินทางกลับมาจากต่างประเทศพร้อมด้วยแฟนหนุ่มอย่างราฟาเอล และเธอก็คิดจะกลับมาปักหลักอยู่ที่ประเทศไทยด้วย โดยย้ายมาอยู่กับคุณยายอย่างเป็นทางการ นั่นทำให้กุลยาคลายความเป็นกังวลที่จะทิ้งคุณยายเอาไว้ที่บ้านสวน เพราะท่านก็ชรามากแล้ว แม้กุมภ์จะส่งสาวใช้ไปเพิ่มให้ดูแลอีกแต่เธอก็ยังรู้สึกกังวลอยู่ดี
“วันนั้นน่ะพี่กุลหน้าหงอยเชียวค่ะ ไม่คิดใช่ไหมล่ะคะว่าจะโดนหลอก”
กุลธิดาที่กลับมาประเทศไทยพาแฟนหนุ่มมาเยี่ยมพี่สาวทางใต้หัวเราะออกมาเบา ๆ ขณะเล่าความหลังเมือหลายเดือนก่อน
อังคารได้แต่งงานกับมยุริญสมใจ ตอนนี้ก็มีทายาทแล้วเหมือนกัน อายุไล่เลี่ยกับลูกๆ ของเจ้านายเลยเป็นเพื่อนเล่นกันกันต์ธีร์ กายสิทธิ์ กชกร กิรณาวิ่งมากอดมารดาก่อนจะแนบหูไปกับหน้าท้องนูน ๆ เพื่อคุยกับน้อง“วันนี้น้องเงียบกริบเลยครับ” กันต์ธีร์เอ่ยขึ้น“ใช่ ๆ น้องทำอะไรอยู่น้า ท่าทางจะหลับ”“อุ๊ย!” ไม่ทันขาดคำ กุลยาก็อุทานเบา ๆ เพราะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกภายในท้องของเธอ เคลื่อนไหวคล้ายตอบโต้กับบรรดาพี่ ๆ“น้องดิ้นด้วยครับ สงสัยจะรู้ว่าพวกเรามาทักทาย ผมอยากเห็นหน้าน้องจัง” กายสิทธิ์ลูบท้องนูน ๆ ของมารดาไปมา“หนูก็อยากเห็นหน้าน้องเหมือนกันค่ะคุณแม่” กชกรพยักหน้ายิ้มแป้น“หนูก็ด้วยค่ะ” กิรณาก็เช่นเดียวกัน ก่อนจะอ้อนให้บิดาอุ้มไปนั่งตัก“สงสัยว่าน้องก็อยากจะเห็นหน้าทุกคนแล้วเหมือนกันจ้ะ พี่กุมภ์คะ คุณแม่คะ ปะ... ปวดท้องจังเลยค่ะ”เสียงของกุลยาที่ร้องบอกทุกคนว่าเจ็บท้องทำให้กุมภ์ตื่นเต้นไม่น้อย“ไอ้อังคาร ไอ้อังคาร เอารถออกเดี๋ยวนี้เลย!”“น้องจะออกมาแล้วเหรอคะ น้องจะออกมาแล้ว”เด็ก ๆ เดินวนไปวนมามาให้วุ่นเพราะตื่นเต้นที่จะได้เห็นหน้าน้อง ทำเอานุชรีที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอดถึงกับอมยิ้ม“ทุกคนตั้งส
“เล่นซะเนียนเลย พี่ตกอกตกใจหมดเลย เล่นเอามีดจี้คอขนาดนั้น พี่ทำอะไรไม่ถูกน่ะสิจ๊ะ” กุลยายอมรับว่าวันนั้นเธอตกใจจริง ๆ เลยรับปากไปเสียทุกอย่างที่น้องสาวต้องการ“ก็คุณธิดาเป็นดารานี่คะ ถ้าเล่นไม่เนียนจะเป็นดาราดังได้ยังไงกัน” ไม่ว่ายังไงนุชรีก็ยังชื่นชมในฝีมือการแสดงของกุลธิดาอยู่ดี“แล้วนั่นพี่กุมภ์กับผู้กองจะพาคุณราฟไปไหนคะ” กุลยาเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าแต่ละคนเตรียมถังเตรียมคบเพลิงมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้าน“มีรังผึ้งรังใหญ่อยู่หลังบ้านน่ะครับ พวกเราหนุ่ม ๆ อยากจะไปจับผึ้งกันเสียหน่อย น้ำผึ้งแท้น่ะ เอามากินบำรุงสุขภาพนะ” กุมภ์หันไปตอบเมียรัก“ไปจับผึ้งกันเหรอคะ แล้วนั่นต้องเอาปี่ไปด้วยเหรอคะ” กุลธิดาถามอย่างสงสัย“ใช่ครับ พี่น่ะมือวางอันดับหนึ่งในการจับผึ้งเลยนะครับ” กุมภ์ยืดอก ตบเบา ๆ อย่างภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเอง“คุณกุลคงยังไม่รู้ว่าพี่กุมภ์น่ะจับผึ้งเก่ง เป่าปี่ก็เก่งด้วยค่ะ ไม่ใช่เป่าปี่เรียกผีเสื้อสมุทรนะคะแต่เรียกผึ้งนี่แหละ คิก ๆ” นุชรีเล่าแล้วทำท่าขำ“ทำไมคุณนุชต้องทำท่าขำแบบนั้นด้วยล่ะคะ”“หยุดเลยคุณนุช เมื่อก่อนกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้คุณกุมภ์เก่งแล้ว” ก
“พี่กุมภ์!” กุลยาถลาไปประคองร่างสามีเอาไว้ ทำเอาทุกคนตกใจกัน ยกใหญ่ สุดท้ายก็พากันไปโรงพยาบาลแทนที่จะไปสถานีตำรวจ“พี่กุมเป็นยังไงบ้างคะ” กุลยาเอ่ยถามสามีที่เดินขากะเผลก ๆ เพราะตกบันไดอย่างห่วงใย“ไกลหัวใจครับ แล้วคุณนุชเป็นยังไงบ้าง โดนคดีความมากไหม”“ผู้กองนะก็ทำตามหน้าที่น่ะค่ะ ผิดก็ว่ากันไปตามผิด ถูกก็ว่ากันไปตามถูก แต่พ่อหมอยอดยิ่งอะไรนั่นมีโจทย์เยอะนะคะ เพราะเที่ยวไปหลอกคนเอาไว้มากมาย เลยโดนดำเนินคดีทางกฎหมายข้อหาหลอกลวงและข้อหา อื่น ๆ อีกมากมายเลยค่ะพี่กุมภ์”“ดีแล้วครับ จะได้เข็ดหลาบไม่ทำอีก”“เพิ่งรู้นะคะว่าคืนนั้นคุณนุชให้ของขวัญเป็นชุดนอนไม่ได้นอน” กุลยานึกถึงแล้วอดที่จะขำปนหน้าแดงเสียไม่ได้ มารู้ในตอนหลังว่าคืนวันเข้าห้องหอนุชรีให้ชุดนอนวาบหวิวเพื่อให้เธอใส่ยั่วกุมภ์“คุณนุชทะเล้น แต่พี่ก็ว่าดีนะ อยากให้เมียใส่” เขากัดปากทำตาหวาน คนฟังถึงกับหน้าแดงลามไปถึงใบหู“กุมภ์เป็นไงบ้างลูก แม่ทำอาหารบำรุงให้กุมภ์เยอะแยะเลยนะ ทำกระเพาะปลาที่ลูกชอบด้วยนะจ๊ะ” เสียงหวาน ๆ ของมารดาทำให้กุมภ์โกรธไม่ลงเลยจริง ๆ ที่สำคัญก็รู้ว่ามารดานั้นเป็นห่วงเป็นใย อยากให้เขามีความสุขที่สุด จึง
“นาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นค่ะพี่กันยา” นารีรีบตอบ“ไอ้อังคาร แทนที่แกจะมาช่วยฉัน แล้วนั่นแกชวนหลานสาวกับหลานเขยฉันไปดูคลิปอะไรห้ะ” คุณกันยาหันไปดุด่าลูกน้องเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่แอบถ้ำมองลูกชายกับลูกสะใภ้“ผมนั่งดูคลิปอยู่ครับคุณป้า โคตรมันเลยครับ” ชัยชนะเป็นคนเอ่ยตอบ“คลิปอะไรของแกที่บอกว่ามัน” คุณกันยาเดินขึ้นไปบนกระท่อม ในขณะที่กุมภ์กับกุลยารีบไปแต่งตัวในห้องน้ำให้เรียบร้อย“นี่ไงครับ สำนักอาจารย์ยอดยิ่งโดนปาระเบิดครับ ผมว่ามันคุ้น ๆ นะครับคุณป้า” ชัยชนะพูดออกมาก่อนทำท่านึก เหมือนเขาได้ยินชื่อสำนึกอาจารย์ยอดยิ่งที่ไหน“ห้ะ! เอามาให้ป้าดูสิ” คุณกันยารีบคว้าโทรศัพท์มาดูก่อนจะเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง“พี่กันยาคะ นี่มันสำนักอาจารย์ยอดยิ่งที่ดูดวงให้เรานี่คะ” นารีชะโงกหน้าไปดูก่อนจะอุทานเสียงดัง“ผมก็ดูวนไปวนมา คุ้น ๆ ชื่อสำนักอยู่เหมือนกันครับ ไปดูดวงที่นี่มาเหรอครับ ในข่าวบอกว่าโดนคนที่ไปดูดวงปาระเบิดใส่เพราะแค้นจัดที่ดูดวงไม่แม่น แถมยังไปแนะนำอะไรแปลกประหลาดด้วยครับ แต่รายละเอียดที่ลงลึกกว่านี้ผมไม่รู้นะครับ” อังคารสาธยายละเอียดยิบ“นี่แหละเรียกลงลึก” ชัยชนะกับนุชรีพูดประสานเสียงกัน“
“แล้วทำไมนายไม่ยุแยงตะแคงรั่วกันเล่า” นุชรีเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจ“ผมยุแยงตะแคงรั่วแล้วครับ แต่แพ้ทางนายหญิงจริง ๆ นายหญิงเล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ขนาดนั้น ผมเป็นแค่ลูกน้องจะไปสู้ยังไงไหว นั่นเขาเป็นถึงเมียเลยนะครับ”“อดเอาคืนคุณกุมภ์น่ะสิ เซ็งเป็ดเลย”“คุณนุชนี่หน้าซื่อใจคดนะครับ”“นายว่าฉันเหรอ”“ผมพูดไปตามเนื้อผ้าครับ”“ไม่ได้การละ พรุ่งนี้ต้องไปยุแยงตะแคงรั่วต่อ”“จะดีเหรอจ๊ะแม่นุช”“เฮ้ย! คุณป้ากับนายแม่มาแอบฟังนุชตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เสียงถามที่ดังขึ้นทำให้นุชรีหันไปมองก็เจอเข้ากับมารดาและผู้เป็นป้าที่กระซิบเข้ามาถามอย่างอยากรู้อยากเห็น“นานแล้วครับ ตั้งแต่คุณนุชเรียกผมมาถามนั่นแหละครับ” อังคารช่วยตอบแทนบรรดาเจ้านายทั้งหลาย“แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน”“ผมไม่กล้าครับ” ก็แต่ละคนเล่นจ้องเขาเหมือนจะปาดคอ เขาจะกล้าพูดอะไรได้“งั้นค่าสินสอดของมยุริญสองแสนนายก็อดนะอังคาร” นุชรีพูดอย่างงอน ๆ“นายแม่จ่ายให้ผมแล้วครับ”“ไอ้คนเห็นแก่เงิน” นุขรีด่าอย่างขัดใจ“ไม่ใช่นะครับ นายแม่มีบุญคุณ นายหัวก็มีบุญคุณ ผมหรือจะกล้าขัด”“หรา... อังคาร งั้นฉันขอให้นาย...” นุชรียังพูดไม่ทันจบประโยค ผู้ร้ายก็รีบสารภ
“กรี๊ด!!! ผีขี้โคลน” แล้วสติของหญิงสาวก็ดับวูบลงไปในทันที“เฮ้ย! ตายห่า นายหญิงหมดสติไปแล้ว”“มึงนี่แหละจะตาย ทำไมไม่บอกกูก่อนว่าเมียกูมา เป็นลมล้มฟุบไปแบบนี้ จะเป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้” กุมภ์หันไปตบหัวลูกน้องเต็มแรง อังคารร้องเสียงหลง มึนลูกตบของเจ้านายจนแทบเข่าทรุด“ผมบอกไม่ทันครับ อย่าว่าแต่นายหญิงเลย ผมเห็นนายหัวครั้งแรกยังตกใจ”“มึงมาช่วยประคองเมียกูขึ้นเตียงก่อน เวรเอ๊ย!”“นายหัวด่านายหญิงทำไมครับ”“กูสบถไอ้นี่ เดี๋ยวถีบยอดอก”“ครับ ๆ” อังคารช่วยเจ้านายประคองร่างของกุลยาไปวางบนเตียง“มึงรีบไปหายาลมยาดมยาหม่องมาปฐมพยาบาลเมียกูเร็ว ๆ เลย”“ผมว่าเจ้านายไปอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ”“เออ ๆ แต่มึงไปเอายามาก่อน” กุมภ์รีบสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวและอาบน้ำเร็วที่สุดในชีวิต ก่อนจะรีบมาที่เตียงอย่างห่วงใย“เจ้านายดูเป็นห่วงนายหญิงมาก ๆ เลยนะครับ”“มึงเอาสักอย่างเถอะไอ้อังคาร จะเรียกกูว่านายหัวหรือเจ้านาย กูโคตรสับสน” เป็นประโยคเดิม ๆ ที่กุมภ์ด่าอังคารเป็นประจำ ซึ่งมันก็ยังเรียกเขาตามอารมณ์ และเขาก็ยังอยากจะด่ามันเช่นเดิม“นายหัวไม่คิดจะเล่นตัวสักนิดเลยเหรอครับ”“เล่นตัวอะไรของมึง”“ก็นายหญิงทิ้งนายห






![summer เมษาพาเสียว [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
