LOGIN“นาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นค่ะพี่กันยา” นารีรีบตอบ
“ไอ้อังคาร แทนที่แกจะมาช่วยฉัน แล้วนั่นแกชวนหลานสาวกับหลานเขยฉันไปดูคลิปอะไรห้ะ” คุณกันยาหันไปดุด่าลูกน้องเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่แอบถ้ำมองลูกชายกับลูกสะใภ้
“ผมนั่งดูคลิปอยู่ครับคุณป้า โคตรมันเลยครับ” ชัยชนะเป็นคนเอ่ยตอบ
“คลิปอะไรของแกที่บอกว่ามัน” คุณกันยาเดินขึ้นไปบนกระท่อม ในขณะที่กุมภ์กับกุลยารีบไปแต่งตัวในห้องน้ำให้เรียบร้อย
“นี่ไงครับ สำนักอาจารย์ยอดยิ่งโดนปาระเบิดครับ ผมว่ามันคุ้น ๆ นะครับคุณป้า” ชัยชนะพูดออกมาก่อนทำท่านึก เหมือนเขาได้ยินชื่อสำนึกอาจารย์ยอดยิ่งที่ไหน
“ห้ะ! เอามาให้ป้าดูสิ” คุณกันยารีบคว้าโทรศัพท์มาดูก่อนจะเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง
“พี่กันยาคะ นี่มันสำนักอาจารย์ยอดยิ่งที่ดูดวงให้เรานี่คะ” นารีชะโงกหน้าไปดูก่อนจะอุทานเสียงดัง
“ผมก็ดูวนไปวนมา คุ้น ๆ ชื่อสำนักอยู่เหมือนกันครับ ไปดูดวงที่นี่มาเหรอครับ ในข่าวบอกว่าโดนคนที่ไปดูดวงปาระเบิดใส่เพราะแค้นจัดที่ดูดวงไม่แม่น แถมยังไปแนะนำอะไรแปลกประหลาดด้วยครับ แต่รายละเอียดที่ลงลึกกว่านี้ผมไม่รู้นะครับ” อังคารสาธยายละเอียดยิบ
“นี่แหละเรียกลงลึก” ชัยชนะกับนุชรีพูดประสานเสียงกัน
“อ้าว... เหรอครับ”
คนพูดถึงกับเกาหัวไปมา ยิ้มยิงฟันให้เจ้านายทั้งหลาย
“โอ๊ย! ฉันจะเป็นลม” กันยารู้สึกหน้ามืดไปหมด
“พี่กันยาอย่าเพิ่งเป็นลมนะคะ”
นารีรีบประคองพี่สาวนั่งลงที่เก้าอี้ตรงนอกชานของกระท่อม
“นี่คะนายแม่” นุชรีรีบยื่นยาดมให้มารดาที่รีบรับไปจ่อที่จมูกของพี่สาว
“คุณป้าคะ เป็นลมกลบเกลื่อนความผิดตัวเองหรือเปล่าคะ” นุชรีได้ทีขี่แพะไล่
“เรานี่ ป้าจะไปทำแบบนั้นทำไม” คนเป็นลมลืมตัวเผลอพูดเสียงดัง ก่อนจะรีบซุกหน้าที่ไหล่บอบบางของน้องสาวคนเดียวซึ่งในขณะนี้ได้ลงเรือลำเดียวกันเรียบร้อยแล้ว ยังไงนารีก็ต้องเข้าข้างกันอยู่แล้วเพราะเป็นพี่น้องคลานตามกันมา ซึ่งดู ๆ แล้วอีกสามคนที่มาด้วยกันจะเป็นกบฏแปรพักตร์ไปเรียบร้อยแล้ว
“คุณป้าสารภาพให้คุณกุมภ์ฟังเถอะค่ะว่าที่คุณกุมภ์กับคุณกุลเจอวิบากกรรมครั้งนี้เพราะอะไร” นุชรีรีบเปิดทางให้ผู้เป็นป้าได้สารภาพความจริงทุกอย่าง่ เข้าใจว่าไม่รู้จะอธิบายยังไงดี
“เพราะอะไรเหรอครับนายแม่” กุมภ์เอ่ยถาม เขาก็รู้สึกทะแม่ง ๆ พิกล แต่ก็คิดในทางที่ดีว่าคงไม่มีอะไรลึกลับซับซ้อนหรอก อาจจะมีอะไรที่เขาไม่รู้เท่านั้นเอง
“หรือจะให้หนูเล่าแทนคะ เผื่อคุณป้าไม่สะดวกใจ”
“ป้าเจ็บคอ นุชเล่าก็ได้ลูก เดี๋ยวป้าจะคอยเสริม”
“ค่ะ งั้นนุชเล่านะคะ” เมื่อถามความเห็นเรียบร้อยแล้ว นุชรีก็เริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมด กุมภ์กับกุลยาถึงกับอ้าปากค้าง ใบหน้าเหลอหลาไม่คิดว่าเรื่องราวทุกอย่างจะเป็นเช่นนี้
“บ้านไอ้หมอผีนั่นอยู่ไหน กูจะไปปาระเบิดบ้านมัน” กุมภ์พูดเสียงกร้าว
“เจ้านายครับ” อังคารรีบเข้ามากระซิบกระซาบตรงหูเจ้านาย
“อะไรของมึง”
“สำนักหมอดูโดนปาระเบิดใส่เรียบร้อยแล้วครับ เพราะลูกค้าบอกว่าไม่แม่นไม่ศักดิ์สิทธิ์จริง ดังนั้นเจ้านายไม่ต้องไปแล้วนะครับ มีคนช่วยปาให้แล้ว ที่สำคัญเขาเป็นหมอดูครับ ไม่ใช่หมอผี เจ้านายพูดผิดแบบนี้ปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อเลยนะครับ”
“อ้อ... เหรอ อะแฮ่ม นายแม่ก็แกล้งกันแรงไปนะครับ จริง ๆ ถ้าไม่เชื่อหมอดูหมอเดาผมกับกุลอาจจะมีลูกกันไปแล้ว คิดดูสิครับ เราพลัดพรากจากกันนานแค่ไหน”
“คุณกุมภ์ก็ได้ทีขี่แพะไล่นะคะ จากกันแค่เดือนเดียว จะขยี้เพื่อ? ดูคุณป้าสิคะ ร้องไห้เป็นเผาเต่าหมดแล้ว” นุชรีค้อนพี่ชาย
“นายแม่ไม่ต้องคิดมากนะคะ พี่กุมภ์ก็อย่าดุนายแม่อีกเลยค่ะ เพราะนายแม่หวังดีกับพวกเราเลยทำแบบนี้ คุณยายของกุลก็ยังเชื่อเลยค่ะ ดูสิคะนายแม่ร้องไห้ใหญ่แล้ว คงเสียใจในสิ่งที่ทำลงไป” กุลยาเข้าไปนั่งคุกเข่าปลอบแม่สามีด้วยความเห็นใจ คิดว่าอีกฝ่ายเป็นห่วงและคงไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้เธอกับกุมภ์เข้าใจผิดกันแบบนี้
“ที่แม่ร้องไห้น่ะ แม่เสียดายเงิน ไอ้หมอบ้านั่นเอาค่าดูดวงตั้งสามแสนน่ะ”
“อ้าว...” ทุกคนร้องออกมาพร้อมกัน
“ดีนะครับที่โดนไปแค่สามแสน ดีที่มันไม่ให้เซ็นยกโรงแรมให้มันด้วย”
กุมภ์ประชดมารดา ทำเอาทุกคนรีบปรามเอาไว้ ในขณะที่กันยาร้องไห้โฮออกมา
“จะมีใครเข้าใจฉันเท่าลูกสะใภ้ ไม่มีอีกแล้ว แกนี่เป็นลูกชายฉันไหมเจ้ากุมภ์ ฉันทำไปเพราะเป็นห่วงแกล้วน ๆ เลยนะ”
“โอเคครับ ถือว่าผิดเป็นครูนะครับนายแม่ รู้ตอนนี้ก็ยังดีกว่ารู้หลังจากนี้ ไม่อย่างนั้นอาจจะเสียเงินมากกว่านี้ก็ได้” กุมภ์ปลอบใจมารดา
“นายหัวครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ” คนงานวิ่งหน้าตาแตกตื่นมาหา ทำให้ทุกคนหันไปสนใจกับคนงานแทน
“เกิดอะไรขึ้นเหรอ” กุมภ์เอ่ยถามอย่างสงสัย
“ตำรวจมาเต็มเกาะเลยครับ”
“มาทำไมวะ”
“มาจับผู้ต้องสงสัยครับ”
“ผู้ต้องสงสัยคดีอะไรวะ หรือว่ามีคนค้าของเถื่อนหรือค้ายา ใช้เกาะของเราเป็นที่พักของหรือขนของอีก” สีหน้าของกุมภ์นั้นเป็นกังวลยิ่งนัก ทุกคนก็ลุ้นไปด้วยว่าจะมีคดีร้าย ๆ อะไรเกิดขึ้นบนเกาะอีกไหม เพราะคนเดี๋ยวนี้หากินไม่สุจริตกันเยอะ
“คือเอ่อ... ผมไม่รู้จะพูดยังไงดีครับ”
คนงานเริ่มอึกอัก พูดไม่ออกบอกไม่ถูก
“ก็พูดมาสิ ตำรวจจากที่ไหน ผู้ต้องหาคดีอะไร” ชัยชนะรีบเอ่ยถาม
“คนจ้างวานเอาระเบิดไปปาสำนักพ่อหมอยอดยิ่งครับ อยู่บนเกาะของเรา คือ เอ่อ คือ...” คนงานหนุ่มยังอึกอัก
“คือใครล่ะก็ตอบมาสิ”
ทุกคนเร่งเร้า ขัดใจที่อีกฝ่ายไม่ยอมพูดออกมาสักที
“คือคุณนุชครับ” คนงานชี้ไปยังนุชรี หญิงสาวยกมือขึ้นด้วยสีหน้าเหยเก
“นุชเองแหละค่ะ ให้คนเอาระเบิดไปปาบ้านไอ้พ่อหมอยอดแย่นั่น”
“โธ่... คุณนุช ทำไมช่างเป็นคนดีแบบนี้ คงไม่อยากให้นายแม่ของพี่โดนหมอดูจอมหลอกลวงหลอกเอาเงินเอาทองไปอีกใช่ไหม ถึงได้ตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลม และคงอยากให้ความจริงเปิดเผยพี่ชายคนนี้จะได้รู้ เอางี้แล้วกัน ถ้ามีคดีอะไรพี่ชายคนนี้จะรับผิดชอบทุกอย่างเอง เพราะว่าคุณนุชทำเพื่อคุณกุมภ์ขนาดนี้”
เจ้านายกูเสียหมาอีกแล้ว อย่าไปออกรับแทนใครเลยคร้าบ ถ้ายังไม่รู้ความจริง ผมนี่แหละคนหามือปาระเบิด อังคารคิดในใจพลางเกาหัวไปมาด้วยความรู้สึกคันปากยิบ ๆ
น้ำท่วมปากอีกแล้วกู…
“คุณนุชขอบคุณคุณกุมภ์มากนะคะที่รักน้องสาวคนนี้เสมอ” นุชรีตบแก้มพี่ชายเบา ๆ อย่างรักใคร่ ทำเอากันยากับนารีหันไปยิ้มให้กันอย่างมีความสุขที่เห็นพี่น้องรักกันขนาดนี้
“คุณนุชเป็นน้องของพี่ ยังไงพี่ก็ต้องรักคุณนุชอยู่แล้วครับ” กุมภ์ยิ้มให้น้องสาวอย่างขอบใจ ที่น้องสาวห่วงใยเขาขนาดนี้ เขาเองก็ควรตอบแทนน้ำใจของน้องสาวเช่นเดียวกัน
“คุณกุมภ์ทำใจดี ๆ เอาไว้นะคะ จริง ๆ แล้วคุณนุชมีเรื่องจะสารภาพ คือคุณนุชไปดูดวงกับไอ้หมอยอดแย่มาน่ะค่ะ เพราะอยากมีลูกกับพี่นะเร็ว ๆ ไอ้หมอยอดแย่เรียกเงินค่าทำพิธีเจิมท้องไปแสนหนึ่งบอกว่าท้องแน่นอน แต่ปรากฏว่ามันไม่ท้องค่ะทุกคน คุณนุชก็เลยให้อังคารไปหาคน เอาระเบิดไปปาบ้านมันค่ะ แต่คุณนุชสั่งให้คนที่ไป แกล้งตะโกนว่าไฟไหม้แล้วนะคะ คนในสำนักจะได้หนีออกมาจากบ้าน เวลาปาระเบิดหลังคาบ้านมันจะได้ไม่มีใครเป็นอันตรายน่ะค่ะ”
ทุกคนมองนุชรีตาปริบ ๆ ในขณะที่ชัยชนะแทบล้มทั้งยืน!!!
“คุณนุชฉลาดใช่ไหมคะคุณกุมภ์ พอคนวิ่งหนีออกมาจากสำนักหมดแล้วคนของคุณนุชก็จะได้ปาระเบิดถล่มสำนักมันได้ให้ย่อยยับโดยที่ไม่มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต” นุชรีเล่าเสร็จก็ยิ้มแฉ่ง ในขณะที่กุมภ์เดินอาด ๆ ลงบันไดกระท่อม เพื่อเจรจากับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ออกันอยู่หน้ากระท่อมถึงกับเข่าอ่อนพลัดตกจากบันไดสลบเหมือดคาที่
อังคารได้แต่งงานกับมยุริญสมใจ ตอนนี้ก็มีทายาทแล้วเหมือนกัน อายุไล่เลี่ยกับลูกๆ ของเจ้านายเลยเป็นเพื่อนเล่นกันกันต์ธีร์ กายสิทธิ์ กชกร กิรณาวิ่งมากอดมารดาก่อนจะแนบหูไปกับหน้าท้องนูน ๆ เพื่อคุยกับน้อง“วันนี้น้องเงียบกริบเลยครับ” กันต์ธีร์เอ่ยขึ้น“ใช่ ๆ น้องทำอะไรอยู่น้า ท่าทางจะหลับ”“อุ๊ย!” ไม่ทันขาดคำ กุลยาก็อุทานเบา ๆ เพราะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกภายในท้องของเธอ เคลื่อนไหวคล้ายตอบโต้กับบรรดาพี่ ๆ“น้องดิ้นด้วยครับ สงสัยจะรู้ว่าพวกเรามาทักทาย ผมอยากเห็นหน้าน้องจัง” กายสิทธิ์ลูบท้องนูน ๆ ของมารดาไปมา“หนูก็อยากเห็นหน้าน้องเหมือนกันค่ะคุณแม่” กชกรพยักหน้ายิ้มแป้น“หนูก็ด้วยค่ะ” กิรณาก็เช่นเดียวกัน ก่อนจะอ้อนให้บิดาอุ้มไปนั่งตัก“สงสัยว่าน้องก็อยากจะเห็นหน้าทุกคนแล้วเหมือนกันจ้ะ พี่กุมภ์คะ คุณแม่คะ ปะ... ปวดท้องจังเลยค่ะ”เสียงของกุลยาที่ร้องบอกทุกคนว่าเจ็บท้องทำให้กุมภ์ตื่นเต้นไม่น้อย“ไอ้อังคาร ไอ้อังคาร เอารถออกเดี๋ยวนี้เลย!”“น้องจะออกมาแล้วเหรอคะ น้องจะออกมาแล้ว”เด็ก ๆ เดินวนไปวนมามาให้วุ่นเพราะตื่นเต้นที่จะได้เห็นหน้าน้อง ทำเอานุชรีที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอดถึงกับอมยิ้ม“ทุกคนตั้งส
“เล่นซะเนียนเลย พี่ตกอกตกใจหมดเลย เล่นเอามีดจี้คอขนาดนั้น พี่ทำอะไรไม่ถูกน่ะสิจ๊ะ” กุลยายอมรับว่าวันนั้นเธอตกใจจริง ๆ เลยรับปากไปเสียทุกอย่างที่น้องสาวต้องการ“ก็คุณธิดาเป็นดารานี่คะ ถ้าเล่นไม่เนียนจะเป็นดาราดังได้ยังไงกัน” ไม่ว่ายังไงนุชรีก็ยังชื่นชมในฝีมือการแสดงของกุลธิดาอยู่ดี“แล้วนั่นพี่กุมภ์กับผู้กองจะพาคุณราฟไปไหนคะ” กุลยาเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าแต่ละคนเตรียมถังเตรียมคบเพลิงมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้าน“มีรังผึ้งรังใหญ่อยู่หลังบ้านน่ะครับ พวกเราหนุ่ม ๆ อยากจะไปจับผึ้งกันเสียหน่อย น้ำผึ้งแท้น่ะ เอามากินบำรุงสุขภาพนะ” กุมภ์หันไปตอบเมียรัก“ไปจับผึ้งกันเหรอคะ แล้วนั่นต้องเอาปี่ไปด้วยเหรอคะ” กุลธิดาถามอย่างสงสัย“ใช่ครับ พี่น่ะมือวางอันดับหนึ่งในการจับผึ้งเลยนะครับ” กุมภ์ยืดอก ตบเบา ๆ อย่างภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเอง“คุณกุลคงยังไม่รู้ว่าพี่กุมภ์น่ะจับผึ้งเก่ง เป่าปี่ก็เก่งด้วยค่ะ ไม่ใช่เป่าปี่เรียกผีเสื้อสมุทรนะคะแต่เรียกผึ้งนี่แหละ คิก ๆ” นุชรีเล่าแล้วทำท่าขำ“ทำไมคุณนุชต้องทำท่าขำแบบนั้นด้วยล่ะคะ”“หยุดเลยคุณนุช เมื่อก่อนกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้คุณกุมภ์เก่งแล้ว” ก
“พี่กุมภ์!” กุลยาถลาไปประคองร่างสามีเอาไว้ ทำเอาทุกคนตกใจกัน ยกใหญ่ สุดท้ายก็พากันไปโรงพยาบาลแทนที่จะไปสถานีตำรวจ“พี่กุมเป็นยังไงบ้างคะ” กุลยาเอ่ยถามสามีที่เดินขากะเผลก ๆ เพราะตกบันไดอย่างห่วงใย“ไกลหัวใจครับ แล้วคุณนุชเป็นยังไงบ้าง โดนคดีความมากไหม”“ผู้กองนะก็ทำตามหน้าที่น่ะค่ะ ผิดก็ว่ากันไปตามผิด ถูกก็ว่ากันไปตามถูก แต่พ่อหมอยอดยิ่งอะไรนั่นมีโจทย์เยอะนะคะ เพราะเที่ยวไปหลอกคนเอาไว้มากมาย เลยโดนดำเนินคดีทางกฎหมายข้อหาหลอกลวงและข้อหา อื่น ๆ อีกมากมายเลยค่ะพี่กุมภ์”“ดีแล้วครับ จะได้เข็ดหลาบไม่ทำอีก”“เพิ่งรู้นะคะว่าคืนนั้นคุณนุชให้ของขวัญเป็นชุดนอนไม่ได้นอน” กุลยานึกถึงแล้วอดที่จะขำปนหน้าแดงเสียไม่ได้ มารู้ในตอนหลังว่าคืนวันเข้าห้องหอนุชรีให้ชุดนอนวาบหวิวเพื่อให้เธอใส่ยั่วกุมภ์“คุณนุชทะเล้น แต่พี่ก็ว่าดีนะ อยากให้เมียใส่” เขากัดปากทำตาหวาน คนฟังถึงกับหน้าแดงลามไปถึงใบหู“กุมภ์เป็นไงบ้างลูก แม่ทำอาหารบำรุงให้กุมภ์เยอะแยะเลยนะ ทำกระเพาะปลาที่ลูกชอบด้วยนะจ๊ะ” เสียงหวาน ๆ ของมารดาทำให้กุมภ์โกรธไม่ลงเลยจริง ๆ ที่สำคัญก็รู้ว่ามารดานั้นเป็นห่วงเป็นใย อยากให้เขามีความสุขที่สุด จึง
“นาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นค่ะพี่กันยา” นารีรีบตอบ“ไอ้อังคาร แทนที่แกจะมาช่วยฉัน แล้วนั่นแกชวนหลานสาวกับหลานเขยฉันไปดูคลิปอะไรห้ะ” คุณกันยาหันไปดุด่าลูกน้องเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่แอบถ้ำมองลูกชายกับลูกสะใภ้“ผมนั่งดูคลิปอยู่ครับคุณป้า โคตรมันเลยครับ” ชัยชนะเป็นคนเอ่ยตอบ“คลิปอะไรของแกที่บอกว่ามัน” คุณกันยาเดินขึ้นไปบนกระท่อม ในขณะที่กุมภ์กับกุลยารีบไปแต่งตัวในห้องน้ำให้เรียบร้อย“นี่ไงครับ สำนักอาจารย์ยอดยิ่งโดนปาระเบิดครับ ผมว่ามันคุ้น ๆ นะครับคุณป้า” ชัยชนะพูดออกมาก่อนทำท่านึก เหมือนเขาได้ยินชื่อสำนึกอาจารย์ยอดยิ่งที่ไหน“ห้ะ! เอามาให้ป้าดูสิ” คุณกันยารีบคว้าโทรศัพท์มาดูก่อนจะเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง“พี่กันยาคะ นี่มันสำนักอาจารย์ยอดยิ่งที่ดูดวงให้เรานี่คะ” นารีชะโงกหน้าไปดูก่อนจะอุทานเสียงดัง“ผมก็ดูวนไปวนมา คุ้น ๆ ชื่อสำนักอยู่เหมือนกันครับ ไปดูดวงที่นี่มาเหรอครับ ในข่าวบอกว่าโดนคนที่ไปดูดวงปาระเบิดใส่เพราะแค้นจัดที่ดูดวงไม่แม่น แถมยังไปแนะนำอะไรแปลกประหลาดด้วยครับ แต่รายละเอียดที่ลงลึกกว่านี้ผมไม่รู้นะครับ” อังคารสาธยายละเอียดยิบ“นี่แหละเรียกลงลึก” ชัยชนะกับนุชรีพูดประสานเสียงกัน“
“แล้วทำไมนายไม่ยุแยงตะแคงรั่วกันเล่า” นุชรีเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจ“ผมยุแยงตะแคงรั่วแล้วครับ แต่แพ้ทางนายหญิงจริง ๆ นายหญิงเล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ขนาดนั้น ผมเป็นแค่ลูกน้องจะไปสู้ยังไงไหว นั่นเขาเป็นถึงเมียเลยนะครับ”“อดเอาคืนคุณกุมภ์น่ะสิ เซ็งเป็ดเลย”“คุณนุชนี่หน้าซื่อใจคดนะครับ”“นายว่าฉันเหรอ”“ผมพูดไปตามเนื้อผ้าครับ”“ไม่ได้การละ พรุ่งนี้ต้องไปยุแยงตะแคงรั่วต่อ”“จะดีเหรอจ๊ะแม่นุช”“เฮ้ย! คุณป้ากับนายแม่มาแอบฟังนุชตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เสียงถามที่ดังขึ้นทำให้นุชรีหันไปมองก็เจอเข้ากับมารดาและผู้เป็นป้าที่กระซิบเข้ามาถามอย่างอยากรู้อยากเห็น“นานแล้วครับ ตั้งแต่คุณนุชเรียกผมมาถามนั่นแหละครับ” อังคารช่วยตอบแทนบรรดาเจ้านายทั้งหลาย“แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน”“ผมไม่กล้าครับ” ก็แต่ละคนเล่นจ้องเขาเหมือนจะปาดคอ เขาจะกล้าพูดอะไรได้“งั้นค่าสินสอดของมยุริญสองแสนนายก็อดนะอังคาร” นุชรีพูดอย่างงอน ๆ“นายแม่จ่ายให้ผมแล้วครับ”“ไอ้คนเห็นแก่เงิน” นุขรีด่าอย่างขัดใจ“ไม่ใช่นะครับ นายแม่มีบุญคุณ นายหัวก็มีบุญคุณ ผมหรือจะกล้าขัด”“หรา... อังคาร งั้นฉันขอให้นาย...” นุชรียังพูดไม่ทันจบประโยค ผู้ร้ายก็รีบสารภ
“กรี๊ด!!! ผีขี้โคลน” แล้วสติของหญิงสาวก็ดับวูบลงไปในทันที“เฮ้ย! ตายห่า นายหญิงหมดสติไปแล้ว”“มึงนี่แหละจะตาย ทำไมไม่บอกกูก่อนว่าเมียกูมา เป็นลมล้มฟุบไปแบบนี้ จะเป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้” กุมภ์หันไปตบหัวลูกน้องเต็มแรง อังคารร้องเสียงหลง มึนลูกตบของเจ้านายจนแทบเข่าทรุด“ผมบอกไม่ทันครับ อย่าว่าแต่นายหญิงเลย ผมเห็นนายหัวครั้งแรกยังตกใจ”“มึงมาช่วยประคองเมียกูขึ้นเตียงก่อน เวรเอ๊ย!”“นายหัวด่านายหญิงทำไมครับ”“กูสบถไอ้นี่ เดี๋ยวถีบยอดอก”“ครับ ๆ” อังคารช่วยเจ้านายประคองร่างของกุลยาไปวางบนเตียง“มึงรีบไปหายาลมยาดมยาหม่องมาปฐมพยาบาลเมียกูเร็ว ๆ เลย”“ผมว่าเจ้านายไปอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ”“เออ ๆ แต่มึงไปเอายามาก่อน” กุมภ์รีบสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวและอาบน้ำเร็วที่สุดในชีวิต ก่อนจะรีบมาที่เตียงอย่างห่วงใย“เจ้านายดูเป็นห่วงนายหญิงมาก ๆ เลยนะครับ”“มึงเอาสักอย่างเถอะไอ้อังคาร จะเรียกกูว่านายหัวหรือเจ้านาย กูโคตรสับสน” เป็นประโยคเดิม ๆ ที่กุมภ์ด่าอังคารเป็นประจำ ซึ่งมันก็ยังเรียกเขาตามอารมณ์ และเขาก็ยังอยากจะด่ามันเช่นเดิม“นายหัวไม่คิดจะเล่นตัวสักนิดเลยเหรอครับ”“เล่นตัวอะไรของมึง”“ก็นายหญิงทิ้งนายห





![เจ้าสาวใคร่ราคะ [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

