مشاركة

5.พอใจ

last update تاريخ النشر: 2025-04-09 20:52:55

ทันทีที่มาไคออกมาจากห้องของท่านนักบุญหญิงสิ่งแรกที่เขาเห็นคือนักบุญฟลิน ที่กำลังยืนรออยู่หน้าห้องเขา

“เพราะใกล้ที่จะเริ่มพิธีอันแสนศักดิ์สิทธิ์แล้ว ท่านคาดินันจึงเมตตาให้ข้านำชุดนี่มาให้ท่านอัศวินครับ ช่วยกรุณาแต่งกายอย่างเต็มยศเพื่อที่จะได้ปกป้องท่านนักบุญหญิงด้วยนะครับ”

มาไคก้มหน้าลงเพื่อเป็นการขอบคุณ เขารับกล่องเสื้อผ้านั้นมาด้วยความรู้สึกไม่ไว้ใจ แต่ถึงอย่างนั้นเขาไม่ได้อยู่ในสถานะที่สามารถปฏิเสธการรับสิ่งของที่ท่านคาดินันส่งให้ได้

“ฝากท่านนักบุญไปขอบคุณท่านคาดินันด้วยนะครับ”

ฟลินพยักหน้า แน่นอนว่าเขาจะต้องยืนอยู่หน้าห้องของท่านอัศวินเพื่อส่งท่านอัศวินเข้าห้องตามมารยาท

มาไคเข้ามาในห้องพักของตนเอง เขาวางกล่องปริศนานั้นเอาไว้ก่อนจะเดินไปยกแก้วน้ำชาที่เย็นชืดขึ้นมาดื่มเพื่อดับกระหาย หากช้ากว่านี้อีกนิดเดียว ในบางทีเขาอยากจะกระโดดขย้ำท่านจานีคไปแล้วก็ได้ หรือไม่เขาอาจจะเผลอใช้มือของตัวเองสัมผัสลงไปบนเนินอกที่เต่งตึงนั้นสักครั้ง ไล้ไปตามหน้าท้องคอดกิ่วหรือไม่ก็ตามเส้นขนสีเงินที่ขึ้นอยู่รำไรที่ด้านล่าง แม้กระทั่งในจุดที่ลับที่สุดก็ยังคงมีสีที่เหมือนกับดอกกุหลาบ..ท่านจานีคของเขานั้น..งดงามมากเหลือเกิน

การหักห้ามใจและปั้นหน้าเย็นชาต่อเรือนร่างที่เปลือยเปล่านั้นมิได้กระทำได้โดยง่าย หากเขาไม่ได้รับการฝึกมาเป็นอย่างดีมีหวังเขาคงจะกระโจนใส่นางและแสดงสีหน้าที่น่าละอายออกมาแล้ว

มาไควางแก้วน้ำชาลงก่อนจะพ่นลมหายใจยาวออกมาทางจมูก..ครั้งต่อไปพระเจ้าจะทดสอบเขาแบบไหนกันนะ..หากมากกว่านี้เขาคิดว่าเขาคงไม่สามารถยับยั้งชั่งใจได้อย่างแน่นอน

เขาเดินไปเปิดกล่องเสื้อผ้าที่ได้รับมอบมาเพื่อจะเปลี่ยนชุด..เขาไม่อยากทำให้ท่านนักบุญหญิงรอนานแต่ทว่าในช่วงเวลาที่เขาเปิดฝาของกล่องนั้นออก กลุ่มควันสีเหลืองทองก็ลอยฟุ้งออกมา.พร้อมกับอาการง่วงนอนที่เขาไม่สามารถต้านทานได้

มาไคล้มลงที่พื้นพรม พร้อมกับหลับอยู่ตรงนั้น..ตลอดทั้งวัน

......................

“นางงดงามมากรึเปล่าไมเนอร์?”

ไมเนอร์ไม่เห็นประโยชน์จากการถามเรื่องความงดงามเลยแม้แต่น้อย

“พ่ะย่ะค่ะ หากเป็นเรื่องความงดงามนั้น ถึงแม้ว่าจะเห็นในช่วงเวลาสั้นๆ แต่กระหม่อมก็สามารถยืนยันได้เป็นอย่างดีว่านักบุญหญิงจานีคนั้นงดงามมากๆ แต่ทว่าเรื่องความตราตรึงใจนั้น..กระหม่อมว่านางยังมิได้ตราตรึงใจมากขนาดนั้น”

องค์รัชทายาทอีธานยกมือขึ้นมาลูบคางเบาๆ

“แต่ไม่ว่าจะงดงามมากหรือไม่ ในยามนี้นางคงจะตกอยู่ในการควบคุมของคาดินันผู้นั้นแล้ว..ช่างน่าสงสารสตรีตัวน้อยที่กำลังเดินเข้าไปในกองเพลิง หลังจากนี้ทั้งเจ้าและข้าควรสวดภาวนาไม่ให้นางหลงใหลในตัวของคาดินันผู้นั้นมากเกินไป..หรือหากนางหลงเขา เช่นนั้นน้องของเจ้าจะต้องทำงานหนักสักหน่อย”

ไมเนอร์ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมวันนี้เขาไม่เห็นมาไคอยู่ที่งานพิธีเลย หรือว่าน้องชายของเขาจะถูกลงโทษกันนะ?

“ไม่ว่าจะด้วยสิ่งใดก็ตาม กระหม่อมและน้องชายจะทำให้นางอยู่ฝ่ายเราพ่ะย่ะค่ะ”

องค์รัชทายาทเป็นลูกพี่ลูกน้องของไมเนอร์ และเขามีหน้าที่ปกป้องเจ้าเด็กคนนี้ให้ขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งที่สมควรจะอยู่

อีธานเอนหลังพิงเก้าอี้ เขาหลับตาลงเล็กน้อย

“เช่นนั้นข้าขอภาวนาให้พี่ทำสำเร็จนะ..ทำให้สตรีผู้นั้นมาอยู่ในมือของเราให้ได้ แล้วทำลาย..คาดินันแซลัสลงเสีย”

........................

หากมีคำถามว่า  “จานีคบนโลกใบนี้มีสิ่งใดที่เจ้าเกลียดชังบ้าง?”  ฉันจะตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่าสิ่งที่ฉันรู้สึกเกลียดชังมากที่สุด มันคือการถูกบังคับให้ “ทำ” ในสิ่งที่ไม่อยากทำ

ท่านคาดินันแซลัสนั้นเลยคำว่างดงามไปไกลมาก เขาดูสวยมากกว่าที่จะใช้คำว่าหล่อเหลา แค่มองใบหน้านั้นไม่ว่าใครก็ตาม คงจะต้องอยู่ในอาการประหม่าเหมือนกันทั้งหมด

เขาหล่อ..รวยและ..ตรงนั้นก็ใหญ่โตจนกำไม่มิด ร่างกายของเขาสมบูรณ์แบบ กล้ามเนื้อในทุกจุดดูสวยงาม ประณีตราวกับรูปปั้นมากมายที่กำลังยืนรายล้อมเรา

ทุกสิ่งทุกอย่างของเขามันไร้ที่ติ..แต่ทว่าการถูกกดเอาไว้ด้วยคำสั่งของเขามันทำให้ฉันถึงกับหลั่งน้ำตาเงียบๆ ในใจ

หากการกระทำสิ่งนี้ของเรามันมีความอ่อนโยนเข้ามาเกี่ยวพันสักนิด แน่นอนว่าฉันจะยอมรับและเพลิดเพลินไปกับมัน แต่นี่ฉันขัดใจหรือว่าขัดคำสั่งของเขาไม่ได้

มีหน้าต่างของเกมที่เด้งขึ้นมา พร้อมกับตัวหนังสือสีแดงที่บอกว่า

คุณผู้เล่นกำลังตกอยู่ในสภาวะลุ่มหลงต่อท่านคาดินันแซลัส

ฉันไม่สามารถผลักไสเขาออกไปด้วยซ้ำ ไม่สามารถแม้แต่จะละใบหน้าไปทางอื่นเพื่อหลีกเลี่ยงการประสานสายตากับดวงตาที่กำลังฉายแววสะใจของเขาด้วยซ้ำ

เกลียดเกมนี้ชะมัดเลยโว้ย!!

“ใจเย็นหน่อยจานีค หากเจ้าดูดมันแรงเช่นนั้น..อา..ข้าอาจจะถึงไวมากเกินไป ข้ายังไม่อยากเสร็จสมออกมาในตอนนี้สักหน่อย เพราะอย่างนั้น..ทำช้าๆ ที่รัก..ราตรีนี้ยังอีกยาวไกลมากเหลือเกิน ตราบใดที่รุ่งอรุณยังไม่มาเยือน เราจะไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้เลย”

นรก..ชัดๆ

เขาดึงรั้งแท่งรักนั้นออกไปจากริมฝีปากของเธอ จานีคมองดูเจ้าส่วนโอฬารที่ถูกเคลือบไปด้วยน้ำลาย เส้นเลือดที่กำลังปูดโปนขึ้นมา บอกเล่าความต้องการของเขาได้เป็นอย่างดีว่าท่านคาดินันแซลัสกำลังรู้สึกตื่นตัวมากแค่ไหน

ลมหายใจอุ่นร้อนของเธอเป่ารดลงไปบนนั้น เขาเคาะมุมปากของเธอด้วยแท่งที่ดูน่าหวาดหวั่นนั่นอีกครั้ง

“จานีค..ว่าแต่ในตอนนั้น ที่หว่างขาของเจ้ามันกำลังเปียกอยู่รึเปล่าล่ะ.อยากให้เจ้านี่ใส่เข้าไปในปากหรือว่าใส่เข้าไปที่หว่างขาของเจ้ากัน”

ไอ้คนเลว..แล้วใช่ เธอก่นด่าเขาแค่ในใจเท่านั้น เพราะไม่อาจต่อต้านค่าเสน่ห์100 ของเขาได้

“ข้ายังอยาก..กินมันเข้าไปอยู่ค่ะ”

แววตาที่กำลังมองหน้าเธอวาวโรจน์ขึ้นมา

“ที่เจ้ายังอยากใช้ปากกับมัน คงไม่ใช่ว่าเจ้าไม่อยากทำเรื่องเช่นนั้นกับข้าหรอกใช่ไหมจานีค..คิดจะเก็บครั้งแรกเอาไว้ให้ใครกัน ให้มาไคผู้นั้นงั้นหรือ?”

หัวใจของเธอกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อเธอถูกเขาจับทางได้

“ไม่ใช่..อย่างนั้นนะคะ คือว่าข้า..ข้ายังไม่เคยกระทำเรื่องเช่นนั้นมาก่อน ในใจจึงเกิดความกังวลว่าข้าอาจจะไม่สามารถทำให้ท่านแซลัสพึงพอใจในตัวข้า..บางทีหากว่าท่านค่อยเป็นค่อยไปและสอนข้า..เรื่องราวมันอาจจะดี..”

เขายื่นมือมาจับที่แก้มของเธอก่อนจะบีบมันเบาๆ เพื่อให้เธออ้าปากออก แซลัสจับเข้าที่กลางลำแกร่งไปจ่อที่กลีบปากอ่อนนุ่ม แล้วค่อยๆ สอดมันเข้าไปในปากเล็กๆ นั่น

“ข้าเชื่อว่าแค่เจ้าถ่างขาให้กว้างๆ ข้าก็พอใจแล้วจานีค..อื้ม..ดูสิว่าเจ้าเก่งกาจมากแค่ไหน ต้องอมมันอย่างไรเจ้าก็สามารถทำได้ตามที่ข้าสอนอย่างแม่นยำ..”

 

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ก็บอกว่าไม่เอาบทบาทนักบุญหญิงไงล่ะ   2.30 สบายดีรึเปล่า ? (จบซีซั่น 2)

    หัวใจที่เข้มแข็งของเด็กหนุ่มไม่หวั่นไหวเลย เขาเคยตกหลุมรักโรซาลีนอย่างไรเขาก็ยังคงรักเลดี้ผู้นั้นอย่างนั้นวันเปิดเทอมเขาปรากฏตัวต่อหน้าโรซาลีนด้วยใบหน้าที่มั่นใจ ก่อนจะรวบรวมความกล้าเพื่อขอสตรีที่เขารักคบกันเราคือคู่รักที่น่าอิจฉาที่สุดในอคาเด็มมี่ ถึงจะอยู่คนละชั้นปีแต่เราตัวติดกันแทบจะทุกเวลา ฟลอยด์ไปหาโรซาลีนที่คฤหาสน์นิกาอยู่บ่อยๆ ครอบครัวทั้งสองของเราก็ไม่ติดขัดเรื่องความสัมพันธ์โรซาลีนทำให้เขานึกถึงคำว่าตลอดไป..เธอเป็นแบบนั้น ทำให้เขาเพ้อฝันว่าเราจะได้เป็นสามีภรรยา เขาจะเป็นท่านเคาน์ ส่วนเธอจะเป็นเคาน์เตสผู้ทรงเกียรติ..หกปี..ที่เรารักกัน มันไร้ความหมายเมื่อโรซาลีนหญิงคนรักของเขาตั้งครรภ์หลังจากเดินทางกลับมาจากการเป็นสหายคนสนิทของพระสนม..ในตอนที่นางกล่าวถึงช่วงเวลาตอนที่นางได้รับคัดเลือกเป็นพระสหายของพระสนมที่กำลังตั้งครรภ์ โรซาลีนดีใจมากๆ นางชื่นชอบพระราชวังมากทีเดียว นางชอบสถานที่ที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์มากมาย..และนั่นทำให้ฟลอยด์ไม่ขัดขวางนางแม้แต่ครึ่งคำ ทั้งๆ ที่วันนั้นเขาตั้งใจจะขอนางแต่งงานแล้วด้วยซ้ำ“หลังจากที่พระสนมทรงคลอดพระโอรสออกมา ข้าจะกลับมาแต่งงานกับเจ้านะฟ

  • ก็บอกว่าไม่เอาบทบาทนักบุญหญิงไงล่ะ   2.29 ทำไม

    เมื่อแสงแรกของรุ่งอรุณเดินทางมายืน จานีคก็ปรือตาขึ้นมาเล็กน้อย เธอนอนหลับในอ้อมแขนของท่านเคาน์ฟลอยด์นี่ผ่านมาสามวันแล้ว..สามวันที่ผ่านเราเอาแต่กระโจนเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง การกินดื่มไม่สำคัญเท่ากับช่วงเวลาแสนหวานที่อยู่บนเตียง แต่ในตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกหิวแล้วล่ะ..จานีคลุกขึ้นจากเตียงอย่างแผ่วเบา เธอเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อจะหยิบชุดนอนสีขาวออกมา การเตรียมความพร้อมในห้องนี้ทำให้มันเชื่อได้ยากว่าเขาพึ่งจะพาเธอมาที่ห้องนี้เป็นครั้งแรก เพราะที่นี่มีเสื้อผ้าของสตรีจัดเตรียมเอาไว้ ทั้งชุดนอน ชุดชั้นในและชุดเดรสสำหรับที่จะสวมใส่ออกไปเธอเดินไปในครัวขณะที่กำลังมวยผมขึ้นไปมัดเอาไว้อย่างหลวมๆ จานีคล้างหน้าด้วยน้ำเย็นจัด ก่อนที่เธอจะหยุดยืนอยู่ที่หน้าต่างกระจกในครัวที่นี่วิเศษมากจนเธออดจะทึ่งไม่ได้ ห้องนี้ส่วนใหญ่จะใช้หน้าต่างที่ทำมาจากกระจก คืนแรกที่เธอมาอยู่ที่นี่ แน่นอนว่าเธอไม่ได้สนใจจำนวนหน้าต่างอะไรพวกนั้นเลย เธอแค่สนใจร่างกายของฟลอยด์ก็เท่านั้น แต่เมื่อถึงยามเช้า เมื่อเธอตื่นขึ้นมา..สิ่งแรกที่เห็นคือวิวสวยๆ ของทะเล แสงของดวงตะวันที่สะท้อนลงบนผิวน้ำสีคราม นกนางนวลสีขาวกำลังบินไปมาเพื่อย

  • ก็บอกว่าไม่เอาบทบาทนักบุญหญิงไงล่ะ   2.28 อย่ากังวล

    ใบหน้าชาหนึบไปหมด และในยามนี้จานีคเข้าใจอย่างท่องแท้แล้วว่าการคิดอะไรไม่ออกนั้นมันหมายความว่าอย่างไร เขามีความสามารถในการทำให้เธอเสียสติแบบคาดไม่ถึงเลยจริงๆเธอใช้ลิ้นลากวนส่วนที่เป็นช่องเล็กๆ สิ่งที่อยู่ในปากพองขยายส่งสัญญาณว่าใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว ปลายลิ้นดูดดันส่วนยอดอ่อนนุ่ม พลางเลียไปรอบๆ อย่างระมัดระวังจากส่วนนั้นค่อยกระตุกเบาๆฟลอยด์ลุกขึ้นในทันที เขาอุ้มจานีคขึ้นมาก่อนจะพลิกตัวเพื่อให้เธอนอนอยู่ภายใต้ร่างกายของเขาแทน“คงจะน่าเสียดายเกินไป หากข้าเผลอถึงที่หมายก่อนที่เราจะเริ่มต้นอย่างจริงจัง..”เขาผลักดันใต้ข้อพับเข่าของเธอให้ยกขึ้นสูงจนถึงช่วงอก จากนั้นจึงนั่งคุกเข่าลงเพื่อบดเบียดร่างกายเข้ามาหาจานีครู้สึกคล้ายกับว่าตัวเองจะพลิกกลับหลัง แท่งร้อนตีกระทบปากทางเข้า ลากไว้วนไปมาทั่วปากทาง กระทั่งเขี่ยปุ่มเนื้อก่อนจะชำแรกเข้ามาในที่สุดฟลอยด์กดแทรกเข้ามาตามจังหวะของลมหายใจ มือใหญ่ของเขายังคงรวบใต้ขาของเธอเอาไว้ ท่าทางมันน่าอายแต่ทว่าในยามนี้ จานีคกลับลืมเลือนความอายไปจนหมดสิ้น เมื่อส่วนนั้นของเขาสอดลึกเข้ามาลมหายใจของเธอก็รุนแรงมากยิ่งขึ้น แผ่นหลังของเธอแนบติดที่นอน มือปัดป่ายไปมา

  • ก็บอกว่าไม่เอาบทบาทนักบุญหญิงไงล่ะ   2.27 ไม่อยากเอาเปรียบ nc

    ช่วงเวลาแห่งความหอมหวาน เริ่มต้นในทันทีที่รองเท้าของจานีคถูกถอดออกดวงตาของฟลอยด์ช้อนขึ้นมาก่อนที่ดวงตาคู่นั้นจะหรี่ลงเล็กน้อย ราวกับว่าเขากำลังตะลึงค้างกับความงดงามของโลกใบนี้ เขาไม่อาจละสายตาจากใบหน้านั้นได้แม้แต่วินาทีเดียว ริมฝีปากที่ขบเม้มเข้าหากันจุดชนวนความรุ่มร้อนให้ร่างกายของเขาตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่ม เขารู้สึกว่าตัวเองได้ร่วงหล่นสู่ตัณหาและราคะที่ก่อตัวขึ้นมาในใจฟลอยด์เริ่มเข้าใจท่าทีหวงแหนของคาดินันอัมโบรเซอร์ และเข้าใจสายตาห่วงใยที่อัศวินผู้นั้นคอยจ้องมองมาที่นางแล้ว เขากลายเป็นคนจุดเดือดต่ำอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนเขาเคลื่อนใบหน้าเข้าไปงับริมฝีปากของเธอก่อนจะบดขยี้ริมฝีปากลงไปอย่างไร้ความปรานี..จานีคหลับตาลง เราทั้งคู่เลือกจะวางทุกสิ่งอย่างเอาไว้ที่ด้านหน้าของประตูไม่มีนักบุญหญิงหรือว่าท่านเคาน์ มีแค่เราเท่านั้นในบทบาทของความรัก แค่คนสองคนและความรู้สึกบางอย่างที่อัดแน่นจนพร้อมจะระเบิดออกมาทุกเมื่อปลายลิ้นพัวพันนอกริมฝีปาก เขาไม่ยอมอ่อนข้อและเธอเองก็ยินดีที่จะตอบรับความรู้สึกนั้นด้วยความเต็มใจ ขณะจูบ ฝ่ามือของเขาก็เริ่มถอดชุดของเธอไปด้วยเธอละริมฝีปากออก เมื่อเขาถอดชุดคล

  • ก็บอกว่าไม่เอาบทบาทนักบุญหญิงไงล่ะ   2.26 อีกครั้ง

    ช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน ตั้งแต่วันที่เธอขีดเส้นแบ่งเขตอย่างชัดเจนกับเขาไป ท่านเคาน์ไม่เคยแสดงท่าทีเจ้าชู้ของเขาออกมาเลย แน่นอนว่าในช่วงแรกที่เขาต้องอุ้มเธอไปประสาทพรให้ชาวบ้านทุกวัน ย่อมมีข่าวลือถึงความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ออกมา แต่ท่านเคาน์ก็ออกมาปฏิเสธ เขาประกาศก้องออกมาว่าที่เท้าของเธอบาดเจ็บมันคือความผิดของเขา และสิ่งที่เธอทำอยู่ในยามนี้ก็คือการช่วยเหลือประชาชนภายใต้การดูแลของเขา เมื่อเธอดูแลชาวเมืองของเขา เช่นนั้นเขาก็ควรจะดูแลเธอให้ดี นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาไม่มีข่าวลือที่ไม่ดีของเธอกับเขาเกิดขึ้นมาอีกเลย และเมื่อเท้าทั้งสองข้างของเธอหายดี เธอก็ออกเดินทางไปที่หมู่บ้านเองโดยไม่ต้องอาศัยการอุ้มหรือว่าการนำทางของเขานั่นทำให้ชาวเมืองเข้าใจได้ว่าทำไมในช่วงแรกเราต้องใกล้ชิดกันเพียงนั้น..เพราะว่าเธอบาดเจ็บนั่นเองตอนที่เธอกลับไปพักที่คฤหาสน์ ในทุกวันเขาจะนั่งรออยู่ที่สวนหน้าบ้าน นั่งรอเพื่อที่จะทานมื้อเย็นกับเธอเพราะเขารู้ว่าเธอจะต้องทำงานหนักจนไม่ได้ทานอะไรแน่นอนจานีคไม่ได้หลงใหลหรือว่ารู้สึกดีกับเขาในเรื่องความอ่อนโยนที่แสดงออกมาเลย เพราะเธอคิดว่าที่เขาทำไปคงเพื่อให้ตัวเองได้นอนก

  • ก็บอกว่าไม่เอาบทบาทนักบุญหญิงไงล่ะ   2.25 เกือบดี

    “ท่านนักบุญหญิงปลอดภัยดีครับนายท่าน ตอนนี้ดูเหมือนว่านักบุญหญิงผู้นั้นจะอยู่ในการดูแลของเคาน์ดาโกแบทดังเดิม..”มาไคพยักหน้า เขามองไปที่หุ่นฟางก่อนจะฟันดาบลงไปบนนั้น..ตลอดระยะเวลาที่เราห่างกัน เขาไม่ได้พูดคุยกับท่านแม่เลยด้วยซ้ำ เขายังคงรักและเคารพท่านแม่เหมือนเดิม แต่ความโกรธในใจก็ไม่ยอมจางหายไปไหนเลยเหมือนกัน เขาต้องการใช้ความเงียบเพื่อทำให้ท่านแม่ไตร่ตรองความผิดของตัวเอง กระเป๋าของเขานั้นเก็บไว้เรียบร้อยแล้ว ส่วนไมเนอร์..พี่ชายของเขาออกเดินทางไปที่พระราชวังตั้งแต่วันแรกที่เกิดเรื่องเลยไม่ใช่เพราะไมเนอร์ไม่อยากไปหาท่านจานีคแต่เพราะหมอนั่นรักท่านจานีคมากต่างหาก จึงไม่อยากให้ท่านจานีคโทษตัวเองเรื่องที่เราทั้งคู่เลือกจะหันหลังให้ท่านแม่แล้วเดินทางออกจากแกรนด์ดัชชีไม่มีใครอยากเลือกระหว่างมารดาผู้ให้กำเนิดกับสตรีที่รักหรอกนะ แต่ที่เขามาอยู่ในจุดนี้ก็เพราะท่านแม่เป็นคนดันหลังพวกเรามาให้ยืนอยู่ที่ปากเหว“การดูแลและปกครองทหารที่นี่ ต่อจากนี้ไปมันคือหน้าที่ของเจ้านะ ปกป้องแกรนด์ดัชชี ปกป้องประชาชนและปกป้องคฤหาสน์แห่งนี้เอาไว้ให้ดี..”ทหารที่พึ่งเข้ามารับตำแหน่งใหม่ถึงกับเบิกตากว้างอย่างไม่เ

  • ก็บอกว่าไม่เอาบทบาทนักบุญหญิงไงล่ะ   25.ต้องการ

    หลังจากการปลดปล่อยสิ้นสุดลง ความร้อนก็ยังไม่หายไปจากร่างกาย สีหน้าของไมเนอร์สุขสมราวกับตกอยู่ในภวังค์ความสวยงามที่แท้จริงมิใช่ใบหน้าแต่ทว่ามันคือร่างกายและจิตใจของเธอต่างหาก สิ่งที่เย้าย้วนมิใช่ท่าทีหรือการแสดงออก แต่มันเสียงร้องครางแสนหวานที่ทำเอาเขาเกือบคลั่ง ความเบาสบายแผ่กระจายทั่วร่าง เมื่อละ

    last updateآخر تحديث : 2026-03-22
  • ก็บอกว่าไม่เอาบทบาทนักบุญหญิงไงล่ะ   2.22 ใจดีมากกว่าใคร

    ฟลอยด์นั่งลงบนเตียงนอนของเธอ ก่อนที่เขาจะตักซุปป้อนให้เธออย่างช้าๆจานีคเหน็ดเหนื่อยเกินกว่าจะมานั่งปฏิเสธหรือว่าเถียงกับเขา เธอจึงอ้าปากแล้วทานซุปที่ท่านเคาน์กำลังป้อน เขาป้อนซุปคำหนึ่งสลับกับขนมปังนุ่มๆอีกคำ“ไม่ต้องไปสนใจคำกล่าวของท่านน้าหรอกนะครับ..ท่านใจดีกับเด็กผู้หญิงมากเป็นพิเศษเพราะลูกสาวข

    last updateآخر تحديث : 2026-04-03
  • ก็บอกว่าไม่เอาบทบาทนักบุญหญิงไงล่ะ   2.24 หนักหนา

    “.......ตามรายงานของเรา มีการยืนยันจากนักบุญที่แกรนด์ดัชชีดาโกแบทว่าท่านนักบุญหญิงจานีคเดินทางไปที่นั่นจริงๆครับท่านคาดินัน”แซลัสเงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสารมากมายเบื้องหน้า เขาแค่นหัวเราะเมื่อได้รับรายงานว่าจานีคไปที่หมู่บ้านห่างไกลเมืองหลวงแบบนั้น หรือว่าเธออยากจะล่องเรือไปเที่ยวอย่างนั้นหรือ?“เรื

    last updateآخر تحديث : 2026-04-03
  • ก็บอกว่าไม่เอาบทบาทนักบุญหญิงไงล่ะ   2.23 ขีดเส้น

    มาไครู้สึกว่าเขากำลังถูกดูถูกความรู้สึก จากท่านแม่ผู้ให้กำเนิด..เขาไม่ได้อยากจะพูดอะไรออกมามากมายและถามไถ่ออกมาตรงๆ เช่นนี้เลย แต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ เมื่อท่านแม่ไม่ไม่คิดจะบอกกล่าวกับเขาด้วยตัวเองในเรื่องที่ท่าน..กระทำต่อท่านนักบุญหญิงจานีคราวกับถูกเข็มแหลมทิ่มแทงในใจ เมื่อรอยยิ้มอ่อนโยนที่คุ้นเคย

    last updateآخر تحديث : 2026-04-03
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status