로그인
ผู้ชายร่างสูงใหญ่หุ่นกำยำและเป็นที่จับจ้องของบรรดานักศึกษาทั้งหนุ่มและสาวที่ยืนดูดบุหรี่อยู่ภายในมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศนั้นมีท่าทางหงุดหงิดจนไม่สามารถระงับอารมณ์ของตัวเองได้อยู่
แต่เขาไม่ได้เรียนมหาลัย แน่นอนว่าเขาเป็นผู้ใหญ่ แต่ครามมีเจตนาโดยตรงถึงมาที่นี่ เพราะเขามารอเธอ ‘ผู้หญิงของเขา’
เธอชื่อมิว เป็นเด็กอายุยี่สิบที่กำลังอยู่ในวัยมหาลัย เธออายุห่างกับเขาพอสมควรแต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาแคร์นัก การคบเด็กอายุน้อยกว่าแทบจะเป็นเรื่องปกติของคราม
เขาชอบเด็กวัยรุ่น อาจเพราะถูกชักจูงและครอบงำได้ง่าย
ตั้งแต่ที่เริ่มคบกัน ชีวิตของเขาและเธอก็ไม่เคยมีวันไหนที่สงบสุข เขาทำตามใจตัวเองทุกอย่าง อยากนอนกับใครก็ไป อยากเอากับใครก็เอา อยากจะไม่สนใจมิวแค่ไหนก็ได้ทั้งๆ ที่เธอขึ้นชื่อว่าเป็นแฟน เขาเป็นคนที่อยากได้อะไรแล้วต้องได้ แล้วต้องได้เดี๋ยวนั้น มิวเองก็ยอมเขาที่เป็นแบบนั้นทุกอย่าง ปกติเขาไม่ค่อยที่จะใส่ใจเธอนัก เพราะเธอชอบทำตัวเป็นของตายอยู่แล้ว
แต่เมื่อวาน... มันต่างออกไป
มิวจับได้ว่าเขานอนกับผู้หญิงคนหนึ่งที่หิ้วมาจากเล้าจน์ เธอโกรธเป็นฟืนไฟและขอเลิกกับเขาทันที
ความอดทนของมิวสิ้นสุดลงที่ผู้หญิงคนที่ยี่สิบที่เขานอกใจ
แต่เขาเองก็ไม่ได้อยากปล่อยเธอไป มิวที่หัวอ่อนหลอกง่ายแบบนี้ เขาชอบมาก เขายังอยากคบเธอต่อไปเรื่อยๆ
พอเห็นว่าเด็กสาวไม่ลงมาจากตึกเรียนสักที เขาก็ทิ้งก้นบุหรี่ลงที่พื้นพลางใช้ปลายรองเท้าหนังจระเข้ขยี้จนแหลกละเอียด กดมือถือรุ่นหรูต่อสายตรงโทรหามิวทันที เพื่อย้ำว่าวันนี้เธอมีนัดสำคัญ
แต่
(เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้...)
เธอไม่รับโทรศัพท์
“เหอะ” ชายหนุ่มแค่นหัวเราะ
ดูเหมือนเธอเองจะเข้าใจความสำคัญที่เขามีให้ผิดถนัด เขาเป็นผู้ชายที่บ้าพอที่จะรักผู้หญิงคนเดียว แต่สามารถมีเซ็กซ์กับผู้หญิงหลายคนได้ ทั้งที่ก่อนคบกันมิวก็รู้นิสัยมักมากของเขาดีอยู่แล้ว เธอเป็นคนตกลงจะยอมรับสภาพนี้ด้วยซ้ำเลยคบกับเขา
แต่ทำไมคราวนี้ เธอถึงฉีกข้อตกลงในการอยู่ร่วมกันระหว่างเราทิ้งซะเอง
เพราะทนไม่ไหว? หรือยังไง?
จะตัดขาดเขางั้นเหรอ ไม่มีวัน
เขากดพิมพ์ข้อความส่งไปในไอจีของมิวที่เป็นแพลทฟอร์มหลักที่ติดต่อกันนอกจากโทรหาทางโทรศัพท์ ข้อความนั้นดุร้ายและเต็มไปด้วยการข่มขู่
Kram.Hatsadin : ถ้าไม่ลงมาภายในห้านาที ได้เจอดีกับกูแน่
[จบพาร์ท : คราม]
ร่างเล็กของมิวอยู่อีกมุมหนึ่งภายในห้องน้ำของตึกเรียนวิศวกรรม เธอยืนมองใบหน้าบูดบึ้งของตนเองที่หน้ากระจก ก่อนที่จะรีบใช้น้ำสาดล้างหน้าที่กำลังคร่ำเครียดอย่างว่องไว
เธอจงใจไม่รับโทรศัพท์คราม นั่นเพราะเธอหมดความอดทนแล้ว
ตอนแรกที่ตัดสินใจคบกับเขาเพราะว่ารักคำเดียว แต่พอคบกันถึงรู้ได้ในทันทีว่าแค่ความรักมันยึดถือหัวใจผู้ชายคนนี้ไม่ได้เลยสักนิด ตลอดหกเดือนที่คบกัน เขานอกใจนอกกายเธอไปไม่รู้กี่สิบครั้ง และแน่นอนว่าครามไม่เคยปิดบังเรื่องที่มีชู้เลย เธอจับได้และเขาก็มาทำเหมือนทุกอย่างยังเป็นปกติ
แต่หัวใจของมิวกลับบอบช้ำขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งชอกช้ำเมื่อจำนวนครั้งที่นอกใจมันมากขึ้นเรื่อยๆ
เธอเรียนนิเทศปีสาม และคบกับผู้ชายที่อายุห่างกันแปดปี มิวเป็นเน็ตไอดอลที่เป็นที่นิยมในอินสตาแกรม เธอชอบลงรูป และครามก็รู้จักเธอจากตรงนั้น เขาทักมาจีบ แน่นอนว่าดีกรีนายแบบชุดชั้นในแถมหน้าตายังฮอตดูแบดบอยนั้นตรงสเปคมิวที่อายุสิบเก้าในตอนนั้น เธอตกลงคบกับเขาตอนอายุยี่สิบพอดี แรกๆ ทุกอย่างมันก็ดี ครามดูแลเทคแคร์เธออย่างสมฐานะ
แต่พอนานวันเข้า เขากลับกลายเป็นผู้ชายที่เลวที่สุดเท่าที่เธอเคยคบมา ครามเป็นผู้ชายเจ้าอารมณ์ที่รออะไรไม่เป็น อยากได้อะไรต้องได้ นอกใจนอกกาย บ้าเซ็กซ์ และเป็นพวกไม่มีความอดทน
เขาชอบใช้กำลังบนเตียงกับเธอทุกครั้งที่เธอขัดใจ เขามันโคตรสารเลว
มิวกัดเล็บตนเอง ไม่รู้ว่าคบกับเขามาได้ยังไงเป็นเวลาหกเดือน มันไม่นาน แต่ถ้าเทียบกับการต้องทนเห็นแฟนมีกิ๊กวันเว้นวัน มันไม่ใช่เรื่องที่สนุกเลย แล้วตอนนี้ความอดทนกำลังจะหมดลงเพราะเขาสำส่อนเอาไม่เลือก
จะตัดใจเลิกก็ทำไม่ได้ ยอมรับว่ารักไปแล้ว
แต่ไม่อยากให้ครามเห็นว่าเธอเป็นของตาย ทุกครั้งที่ปากบอกโอเค จริงๆ คือเธออยากไปตบผู้หญิงพวกนั้นแทบบ้าที่รู้ทั้งรู้ แต่ก็ยังกล้ามายุ่งกับคนที่มีเมียเป็นตัวเป็นตนแล้ว
“ฮึก... บ้าเอ้ย”
ร่างเล็กสั่นสะอื้น ร้องไห้ออกมาเพราะความเสียใจ แม้ตอนแรกเขาจะมีเล็กมีน้อยบ้างแต่เธอไม่ได้ถือสา แต่พอมันมากขึ้น ใจเธอเริ่มรับไม่ไหว มิวเป็นแค่เด็กผู้หญิงที่ใสบริสุทธิ์ ผ่านผู้ชายมาไม่มาก เรียกว่าครามเป็นคนแรกเลยก็ได้ที่มีเซ็กซ์ด้วย ยิ่งมีสัมพันธ์ลึกซึ้ง ยิ่งเจ็บทุกครั้งที่ครามพาผู้หญิงคนอื่นเข้ามานอนในห้อง
เธอเกลียดเขา พอๆ กับที่รักเขามาก
สายโทรเข้ายังสั่นอย่างต่อเนื่อง ครามโทรมาเป็นสิบสายแต่มิวตัดสายทิ้งทุกสาย อีกไม่นานเธอจะบล็อกเบอร์เขาทิ้งซะ
จะทำให้เขารู้ว่าเวลาอะไรไม่เป็นดั่งใจมันจะเป็นยังไง
ติ๊ง
มีข้อความเข้าจากอินสตาแกรม เมื่อเข้าไปอ่านเด็กสาวก็ต้องหน้าตึง
Kram.Hatsadin : ถ้าไม่ลงมาภายในห้านาที ได้เจอดีกับกูแน่
เธอปิดเครื่องทันที สติไม่หลงเหลือหลังจากเห็นข้อความนั้น
คิดว่าจะทนเหรอ กูไม่ทนอีกแล้ว
อดทนไม่ได้ก็เรื่องของเขา เธอจะหาผัวใหม่ที่ดีกว่า!
มิวไม่รอช้า กดโหลดแอปหาคู่ทันที เธอกดแมทช์รัวๆ โดยไม่สนใจว่าผู้ชายคนนั้นจะหน้าตาเป็นยังไงและเป็นคนแบบไหน นาทีนี้ไฟก็ไฟเถอะ เธอยอมให้แผดเผาตัวเองจนไหม้ไปเลย
เธอเกิดความรู้สึกไม่ยุติธรรมขึ้นมา
มิวอยากให้ครามร้อนรนแล้วก็ให้มารู้ทีหลังว่าเธอมีชู้ มันจะสาแก่ใจขนาดไหนกันนะ
เพราะเขาก็ทำกับเธอแบบนั้นมาตลอดไง
ตั้งแต่คบกันมาเขาเป็นแฟนที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตแล้ว เธอจะตัดใจเลิกให้ได้ ถึงจะชอบเขามาก คลั่งเขามาก และคงทำใจไม่ได้ไปอีกนาน แต่คราวนี้เธอจะเลิกจริงๆ!
รอบนี้จะไม่มีวันให้อภัยอีก
แต่ทว่า
หมับ
ยังไม่ทันที่เธอจะได้แมทช์และเริ่มต้นคุยกับผู้ชายคนไหน ข้อมือก็ถูกคว้าด้วยมือหนาหยาบใหญ่ของใครบางคน พอหันกลับไปก็พบว่าเป็นเขา ครามคงรอไม่ไหวถึงได้ตามขึ้นมา แต่เขาตามเธอมาถูกได้ยังไง
“มาได้ยังไง ปล่อยมิวนะ!” มิวสะบัดข้อมือหนี ครามตะคอกกลับ
“คิดจะทำอะไร!”
“มิวจะมีชู้บ้างเหมือนที่ครามมี”
“ไม่มีวันนั้น” เขาหุบยิ้มลงทันที ฝ่ามือหนากระชากแขนเธอมาประชิดตัว กำแน่นจนเจ็บ “อย่าลืมสถานะตัวเองว่ามึงเป็นเมียกู มึงจะไม่มีโอกาสไปนอนกับผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น!!”
ฉันทึ่งกับคำตอบนั้นยืนอึ้งไปนาน มารู้สึกตัวอีกทีร่างแกร่งกำยำที่แสนกระสันของเขาก็เข้ามาชิดใกล้ และใช่ ฉันยังไม่เปลี่ยนชุด Do it DADDY ออก ครามเอานิ้วแกร่งสอดเข้าไปใต้โชคเกอร์ที่หลวมนิดๆ ของฉัน แล้วดึงเข้ามาใกล้“มึงล่ะ”“...”“คิดถึงกูบ้างมั้ย”ฉันสบตาเขา เกิดความรู้สึกหนึ่งขึ้นมาในใจ ยอมรับว่าท่าทางของครามทำเอาฉันใจเต้นนิดๆ ด้วยจิตใจที่ร่านร้ายมากขึ้น แต่เหมือนความเลวที่เขาเคยทำจะส่งผลด้านลบต่อจิตใจของฉันมากกว่าฉันไม่ได้ทำอะไร แล้วให้เขารั้งโชคเกอร์ไปจูบผมสั้นบลอนด์ทองของตัวเองตามใจชอบ“คิดถึงเหรอ อย่ามาพูดดีกว่า” ฉันผลักเขาออก เป็นนัยน์ว่าเขามีสิทธิ์แตะต้องฉันได้แค่นั้น ก่อนที่จะฉีกยิ้มหวานออกมา “อย่าลืมว่าใครทิ้งใครไปก่อน”“กูแค่ดูว่าตอนนั้นอะไรมันเร้าใจกว่า” เขาพูดออกมาตรงๆ ลูบปอยผมของฉันอย่างโหยหา “ตอนนี้พอรู้แล้วว่ามึงเร้าใจกว่าจริงๆ”“พูดถูกใจจัง” ฉันประชดกับคำพูดเห็นแก่ตัวของคราม เมื่อก่อนอาจร้องไห้แต่ตอนนี้ชินชาซะแล้ว ก่อนที่จะรู้สึกเหมือนว่ามือถือสั่นอยู่ในกระเป๋ากางเกงยีนส์ขาสั้นพอหยิบขึ้นมาดูต่อหน้าคราม ฉันก็นิ่งไป เมื่อเห็นว่าคนที่โทรมาคือพี่เหมียว“นี่” ฉันปรายตาขึ้น
“น่ารักดี” ครามเอ่ยปากชมออกมาคำหนึ่ง ทำเอาฉันนิ่งไป‘น่ารักดี’ เหรอ“ใช่ปะ” พี่เวย์ฉีกยิ้มอย่างภูมิใจ ผละมือออกจากไหล่ฉัน ในขณะที่ฉันจ้องหน้าครามนิ่ง เขาเองก็จ้องฉันเหมือนกัน “เออ กูไปเข้าห้องน้ำแปป น้องมิว เดี๋ยวพี่มา”“ค่ะพี่เวย์” ฉันหันไปเปลี่ยนสีหน้าตอบพี่เวย์อย่างเริงร่า เธอคว้าข้อมือฉันขึ้นมา โดยที่ไม่ทันตั้งตัว ร่างสูงโปร่งจูบหลังมือฉันเบาๆ แล้วฉีกยิ้มให้ฉัน ต่อหน้าสายตาที่แวววาวของคราม“รอพี่แปปนะครับ” เสียงทุ้มหวานแบบสาวห้าวทำเอาฉันหลงเสน่ห์ไปชั่ววูบนึง ก่อนที่เธอจะกระดกเหล้าแล้วเดินออกไปเหมือนจะเป็นใจรึเปล่านะ เหลือฉันกับครามอยู่ด้วยกันแค่สองคน มีเพียงแค่เก้าอี้หน้าเคาน์เตอร์บาร์ที่ว่างเปล่าของพี่เวย์กั้นอยู่ตรงกลางฉันหันไปสนใจกับค็อกเทลตัวเอง โคลงแก้วไปมาโดยไร้เสียงทักจากคราม แอบเหลือบมองเขานิดหน่อย เห็นว่าร่างสูงเองก็กำลังกระดกเหล้าเข้าปากดูสีหน้าครามไม่ค่อยดี แต่เขาพยายามไม่แสดงอาการฉันแอบฉีกยิ้ม คงมีปัญหากับเมียอสรพิษของเขา พี่สาวของฉัน ยังไงคนอย่างเธอก็คงไม่ได้จบที่การมีลูกในวัยนี้หรอกฉันรู้น่า ฉันรู้ลุกไปเข้าห้องน้ำตามพี่เวย์ดีกว่า ยังไงก็ดีกว่าต้องมาเผชิญหน้ากับ
ฉันรู้มาว่าครามไม่ได้บอกเรื่องที่ตัวเองเทงานแล้วมาหาเมียกับลูก อันนี้ออกมาจากปากเขาเอง ที่รีบตามมาสมทบเพราะกลัวว่าเมียกับลูกจะเกิดอันตรายจากคู่อริของเขา เพราะพ่อเขาเป็นมาเฟียฉันเบ้ปากอย่างรำคาญห่วงเมียห่วงลูกเหลือเกินนะ ทั้งที่เมื่อก่อนเลวซะขนาดนั้นครามดึงลูกจากแม่ไปอุ้มหน้าตาเฉยราวกับไม่อยากให้ใครอุ้มลูกตัวเองนอกจากเขา ฉันนึกแปลกใจที่แม่ไม่ว่าอะไรแล้วปล่อยให้เขาชิงเด็กไปอุ้มแบบไม่มีมารยาทแบบนั้นฉันเห็นครามที่มายืนคู่กับพี่เหมียว เขาสบตากับฉัน มองตั้งแต่หัวจรดเท้าแต่เขากลับไม่พูดอะไร มีแต่ริมฝีปากที่ยกยิ้มฉันรู้สึกร้อนๆ เวลาเขามองมา ไม่ใช่อะไร แต่ครามมองฉันแบบแปลกๆ ทั้งที่มันผ่านไปสองปีแล้ว แต่ฉันกลับรู้สึกว่าเมื่อสองปีที่แล้วเขามองฉันยังไง ตอนนี้ก็ยังคงมองแบบนั้นบ้าดีนะ คิดว่าไม่รู้รึไงผู้ชายมักมากเป็นปาร์ตี้สังสรรค์ของครอบครัวที่เฟคที่สุด แค่หน้าของพี่เหมียวก็เฟคพอแล้วทำเป็นพูดดีด้วย อยากจะอ้วกฉันรีบผละออกจากบ้านที่เคยอยู่ทันทีเพราะทนความอยากตบพี่สาวตัวเองไม่ไหว แล้วรอจนเที่ยงคืนถึงออกมาตามนัดที่พี่เวย์ สาวหล่อชวนไว้ผู้หญิงเท่ๆ มันดีต่อใจแบบนี้นี่เองฉันลงทุนเปลี่ยนชุดให
ฉันโกรธมาก และไม่สามารถให้อภัยทั้งพี่เหมียวและครามได้พ่อแม่ที่คิดว่าเราคือพี่น้องที่รักกันดีได้ตาสว่างก็วันนั้น เขาเรียกเรามาคุยกัน แต่ฉันไม่อยากทนเห็นหน้าพี่เหมียวในบ้านหลังนี้ได้อีกแล้ว เธอแสดงออกชัดเจนว่าเธอยังคงเกลียดฉันไม่เปลี่ยน แล้วจงใจหักหลังกันฉันหนีออกจากบ้าน ยกผู้ชายสารเลวให้พี่เหมียวได้ครอบครองตามใจอยาก แล้วตั้งใจว่าจะเปลี่ยนตัวเองใหม่ แล้วจะไม่ผูกมัดกับใครอีกเลยพอฉันอายุยี่สิบ ฉันรวบรวมเงินทั้งหมดและโทรบอกพ่อแม่ผ่านทางโทรศัพท์ว่า ฉันจะไปทำงาน เรียนรู้การใช้ชีวิตอยู่เมืองนอก แล้วกลับมาเรียนต่อที่นี่ตอนอายุยี่สิบสองฉันจำเป็นต้องพึ่งพาพ่อแม่ เพื่อการเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งยิ่งใหญ่ตอนแรกพ่อแม่คัดค้าน แต่ฉันขู่ว่าถ้าพวกเขาไม่ยอม ฉันจะหนีไปไม่กลับ และไม่ติดต่อกับทางบ้านอีกเลยฉันเลือกไปอยู่ที่เกาหลีเพราะเรียนเอกภาษาเกาหลีอยู่แล้ว ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสองปี หัดเข้าผับกินเหล้า แล้วเริ่มทำตัวเองให้เปรี้ยวขึ้น คบเพื่อนผู้ชายที่นั่นเยอะแยะ แล้วให้พวกนั้นสอนให้รู้จักมองคนให้ออกผู้ชายเกาหลีน่ะไม่ใช่เล่นๆ กันสักคนหรอก ฉันเชื่อว่าก็ไม่ได้น้อยหน้าไปกว่าครามเลยและนี่ก็เป็นเหตุ
หมับ“กูรักมึง” กูดึงร่างขาวเนียนเข้ามากอดไว้แน่น แทบไม่มีความเสียใจที่กูมีความคิดว่าจะทิ้งผู้หญิงทุกคน เพราะที่ผ่านมา กูมีคนในใจ แต่ที่เลือกรัก เพราะมันคล้ายคนในใจมากเกินไปแต่คนในใจแม่งก็คือคนในใจ ไม่มีหน้าไหนแทนได้สองปีกับห้าเดือน คงรู้อยู่ว่ากูจะเลือกใคร“...”“แต่ครั้งนี้จะเป็นโอกาสสุดท้ายที่กูจะให้มึง เหมียว”แม้ว่าหนึ่งในนั้นจะเป็นมิว... ก็ไม่เว้น[จบพาร์ท : พี่คราม]ฉันตื่นเช้ามาพร้อมกับแชทที่ถูกครามบล็อก เบอร์ก็ถูกบล็อก โทรหาเขาแต่กลับไม่มีใครรับสายฉันนั่งทะมึนอยู่ในห้องนอนของตัวเอง กับร่างเปลือยเปล่าที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหล มันเพิ่งตื่นตัวจากเมื่อวานเลย ที่เรามีอะไรกันแล้วเขาบอกรักฉันเมื่อคืนเขายังอยู่กับฉันแท้ๆ แต่วันนี้เขากลับบล็อกฉันแวบแรกฉันกลัวว่าครามจะเป็นอะไรไป เพราะปกติถึงเขาจะนอนกับผู้หญิงคนอื่นเวลามีฉันจนฉันโกรธ แล้วตามมาง้อฉันอย่างรุนแรง แต่ครามก็ไม่เคยแสดงออกว่าจะขาดการติดต่อกับฉันไปทั้งอย่างนี้ เขายังแสดงออกว่าจะมีฉันเป็นที่หนึ่งอยู่เสมอห้าเดือนที่ผ่านมาฉันลงหลักปักฐานว่าจะลงเอยที่เขา หวังไว้สูงมากทีเดียวว่าจะต้องเป็นเขาที่ฉันจะแต่งงานด้วยหรือเพราะเมื่อวาน
แน่นอนว่าฉันไม่บอกพี่เหมียวแน่ ครามคือสมบัติอันล้ำค่าของฉันฉันทำเพียงแค่บอกพี่เหมียวว่าเขาเป็นคนในความลับ ไว้จะพามาให้รู้จักตอนที่พาเข้าบ้าน ไม่รู้ว่าพี่เหมียวจะไปบอกแม่รึเปล่า แต่เพราะตอนนี้ฉันอายุสิบเก้าแล้ว พ่อแม่ก็ปล่อยในระดับหนึ่งแต่เหมือนมันผิดคาด แทบไม่มีเรื่องของฉันกับแฟนหลุดไปจากปากของพี่เหมียวตลอดเวลาที่นอนอยู่ด้วยกันที่บ้านฉันเผลอคิดไปว่าพี่เหมียวเลิกเมินฉันแล้ว เธอคงกลับมามองฉันเหมือนน้องอย่างที่ควรจะเป็น ก็เลยโล่งอก แล้วกลับหออย่างสบายใจและเชื่อสิ ทันทีที่กลับถึงหอ ก็เห็นครามที่ท่าทางเหมือนเก็บกดกอดอกอยู่ใต้ตึกและเพราะที่นี่เป็นหอนอก ฉันถึงได้พาเขาเข้าห้องได้“อื้อ! คราม”ศีรษะฉันชนเข้ากับหัวเตียงเพราะได้รับแรงกระแทกจากด้านล่างอย่างหนักหน่วง ทันทีที่กลับมาแล้วเห็นว่าครามมารอ ฉันก็ถูกเขาลากขึ้นไป โดนจูบในลิฟต์ที่ไม่มีกล้องวงจรปิด ก่อนที่จะถูกลากเข้าห้องครามดูหื่นกระหาย เขาเคยบอกว่าไม่มีร่างกายไหนรัญจวนเท่าฉันแล้ว อาจเพราะเขารักฉันมาก จนมีอะไรกับใครก็ไม่ดีเท่ามีกับฉันแต่การที่เขาไปมีเซ็กส์กับคนอื่น นั่นก็ไม่ใช่เรื่องเหมือนกัน“อ๊ะ อ๊ะ คราม! มิวเจ็บนะ” ฉันกรีดร้อง มื







