EP.1 ขึ้นชื่อว่าผู้ชาย (1)

ก่อนที่จะรู้จักเขา มิวคิดว่าครามนั้นมีเสน่ห์ในแบบที่ดึงดูดเหล่าแมลง และแน่นอนว่าดูอันตราย เขาเป็นนายแบบชุดชั้นในชาย หลายแบรนด์ดังมักมีเรือนร่างกำยำที่ถูกดูแลอย่างหนักของเขาเป็นพรีเซนเตอร์ให้เสมอ ร่างกายที่แข็งแกร่ง สรีระที่งดงามแม้แต่เส้นเรียงสวยของกล้ามเนื้อทำให้เขาดูดุดันไม่เหมือนใคร

และเมื่อเขาได้รับความนิยม ผู้หญิงก็เข้าหาเขามากมาย รูปส่วนใหญ่ในอินสตาแกรมของเขาคือรูปเที่ยวกลางคืน ข้างกายเขามักไม่เคยมีที่ว่าง รอบอ้อมแขนแกร่งนั้นมักเต็มไปด้วยผู้หญิงเซ็กซี่ ครามเหมือนผู้ชายในอินสตาแกรมที่ภายนอกดูแบดบอย เป็นที่นิยม สักลาย เที่ยวบ่อยเหมือนเงินเขาไม่มีวันจะหมดง่ายๆ

โปรไฟล์อันแสนหวือหวานั่นสะดุดตาแมลงผู้หญิงทุกคน รวมถึงมิวด้วย

ครั้งแรกที่เขาทักมาจีบ เธอเลยค่อนข้างตกใจ ที่ว่าทำไมเขาถึงเลือกเด็กสาวอายุสิบเก้าที่เป็นเพียงเน็ตไอดอลระดับกลางๆ อย่างเธอ?

แต่มิวก็คงเหมือนเด็กผู้หญิงทั่วไป ที่ตอนนั้นอยู่ในวัยต่อต้านและอยากรู้อยากลอง พอเห็นอะไรที่ท้าทายก็อยากหลวมตัวเข้าไปรู้จัก จนได้สัมผัสว่าคำจำกัดความคำว่าแบดบอยและอันตรายของเขามันเละเทะแค่ไหน

พอมารู้ตัว ก็สายไป ทั้งตัวทั้งใจกลายเป็นของเขา

กว่าจะฉุกใจคิดได้ว่าตัวเองเลือกคบผู้ชายผิดถนัด ก็ตอนที่จับได้ไม่เว้นวันว่าเขานอนกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ทั้งๆ ที่มีเธออยู่

ใช่ แม้แต่ในวันแรกที่เห็นเขานอนอยู่ข้างๆ ผู้หญิงคนหนึ่งที่เด็กสาวไม่คุ้นหน้าคุ้นตา ทั้งร่างกายของทั้งสองคนเต็มไปด้วยรอยจูบและรอยขีดข่วนจากกิจกรรมอันเร่าร้อนบนเตียงที่ไม่ว่าใครมาดูก็รู้ว่าคืออะไร มิวไม่ได้อ่อนต่อโลกเกินกว่าที่จะถูกหลอกลวง วันนั้นที่เธอทรุดลงราวกับคนใจสลาย สิ่งที่ครามสวนกลับมาคือท่าทางไม่แคร์สื่อ

“สิ่งที่กูทำมันผิดตรงไหน?” นี่คือสิ่งที่เขาย้อนกลับมาตอนที่สวมใส่ชุดของตัวเองเข้าที่ เหมือนการที่เธอมาเห็นภาพนั้นมันคือเรื่องราวปกติของเขา “มิวต้องแยกแยะ ว่าเซ็กซ์กับรักมันไม่เกี่ยวกัน”

“แยกแยะบ้าอะไรพี่คราม ที่พี่ทำอยู่มันเรียกว่านอกใจนะ!” และแน่นอนว่าเธอตวาดใส่เขาทันทีที่เห็นท่าทีแบบนั้น แต่ก็เจ็บใจเหลือเกินที่ไม่ว่าจะอยากเกลียดแค่ไหนก็เกลียดไม่ลง ทั้งๆ ที่เห็นตำตาว่าเขากำลังมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่น “พี่คราม ทำงี้กับมิวได้ไง พี่ครามไม่รักมิวแล้วเหรอ พี่ทำแบบนี้ลับหลังมิวได้ยังไง?”

“...”

“ถ้าพี่ไม่รักมิวแล้ว ก็เลิกกันไปซะที”

และนั่นเป็นคำสุดท้ายที่เธอพูดออกมาทั้งน้ำตา และเลือกที่จะเดินออกมาจากคอนโดหรูของเขา

เชื่อไหม นั่นไม่ใช่จุดสิ้นสุด เพราะสุดท้ายเขาก็รั้งเธอกลับมาได้เสมอ แค่เขาโทรมาขอโทษ ขอคืนดี หรือมาหาเพื่อมาเอาเธอ มิวก็แทบจะเซย์เยสเพื่อกลับไปหาผู้ชายเลวๆ อย่างเขาที่เธอเลือกเอง

เพราะคำว่าเจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือควายมันใช้ไม่ได้กับผู้หญิงที่อ่อนต่อโลกที่ยึดถือผู้ชายคนเดียวนำพาชีวิตอย่างมิว เธอเลยยังคงอยู่ตรงนี้

ยืนอยู่ให้ครามเอามีดมาแทงเข้าที่อกซ้ำๆ ทุกวัน

ผัวแห่งชาติ คำนี้ใช้ได้กับครามนะ เพราะเขาแม่งก็เป็นผัวของผู้หญิงทุกคน!!

“คราม! ปล่อยมือมิว มิวเจ็บ!” กลับมาสู่เวลาปัจจุบัน ร่างเล็กนั้นถูกลากทึ้งดึงไปอย่างไม่ปราณีแม้ว่าจะมีใครในมหาลัยที่รู้จักกันมองมาก็ตาม มิวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเพราะครามใช้แรงทั้งหมดบังคับแรงให้ตามไป เขาทั้งลากทั้งกระชากเธอแบบนี้มาตั้งแต่บนตึกวิศวกรรม

“ไม่ต้องเรียน” เขากัดฟันพูดอย่างเดือดดาล ก่อนที่จะลากคนตัวเล็กกว่าออกไปท่ามกลางสายตาของทุกๆ คน

ทุกครั้งที่เขาเห็นว่าเธอขัดใจ ครามจะใช้เซ็กซ์กับกำลังแก้ปัญหาทุกอย่าง

เหมือนเธอเองก็พอจะรู้ชะตากรรมของตัวเอง เมื่อถูกดึงมาถึงรถ BMW คันหรู มิวก็ได้แต่ร้องไห้อ้อนวอนเขาทั้งน้ำตา

“พี่คราม ปล่อยมิว ฮึก มิวเจ็บแขน”

เวลาเพียงหกเดือนกับผู้ชายสารเลวเพียงคนเดียว พังชีวิตเธอลงไปมากทีเดียว แต่มันก็สายเกินแก้แล้ว

เธอถลำลึกกับเขามากเกินกว่าจะเดินออกมาได้ด้วยตัวเอง

ครามไม่ได้ตอบอะไรกลับมาทั้งนั้น สีหน้าเขาดูดุดันขึ้นเมื่อเปิดประตูรถคันหรู พร้อมกับเหวี่ยงเด็กสาวในอ้อมแขนให้ขึ้นไปบนรถอย่างไม่ถนอม มิวตัวสั่นเทาอยู่ในที่นั่งข้างคนขับ เรือนกายที่บอบบางนั้นแทบจะสู้ไม่ได้กับแรงผู้ชายที่เล่นกล้ามออกกำลังกายทุกวัน

ครามพุ่งตัวไปนั่งฝั่งคนขับ สตาร์ทรถพลางหมุนพวงมาลัยเคลื่อนตัวออกไป พาเธอตรงไปยังที่ที่ต่างฝ่ายต่างรู้ดี

เขาจะมีเซ็กซ์กับเธอจนกว่าอารมณ์พาลของเขาจะหยุดลง

ครามตบเกียร์รถเข้าโรงแรมม่านรูด ปกติเขามักจะพามิวไปฉลองที่โรงแรมหรูเสมอเวลาที่จะนอนกับเธอ เพราะเธอน่ารักและสวยถูกใจ เขาเปย์ให้เธอได้ทุกอย่าง แต่เมื่อไหร่ที่แฟนข้างกายทำตัวไม่น่าสบอารมณ์ เขาจะเลือกม่านรูดที่ใกล้ที่สุดเพื่อสั่งสอนให้เธอหลาบจำในห้องแคบๆ

คงมีบางเรื่องที่ปฏิเสธได้ยาก เพราะมิวยังใสบริสุทธิ์ เขาเป็นคนแรกของเธอ ในวันแรกที่มีเซ็กซ์กับเธอ มิวถูกเปิดซิงจนเลือดออก และครามก็รู้สึกราวกับว่าเขากลายเป็นเจ้าข้าวเจ้าของของเธอนับตั้งแต่ตอนนั้น

ผู้ชายคนแรก แม้ว่ามิวจะไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกของเขาก็ตาม

แต่เขาก็ไม่ยอมให้เธอมีผู้ชายคนที่สองเด็ดขาด เพราะเขามันเห็นแก่ตัวยังไงล่ะ

ชายร่างใหญ่โตจองห้องอย่างรีบร้อนในขณะที่เด็กสาวมีท่าทีไม่ยินยอม แต่แค่วางบัตรแบล็คการ์ดบนเคาน์เตอร์ พนักงานในโรงแรมม่านรูดก็แทบจะมองข้ามท่าทางที่ดูราวกับต้องการความช่วยเหลือของมิวไปในทันที และรีบกุลีกุจอหาห้องที่ดีที่สุดมารองรับเขา

พนักงานชายเดินนำเขาขึ้นมาบนชั้นบนสุด ลิฟต์เก่าๆ ที่มีกลิ่นแออัดแต่ยังทำงานได้ดีพาเขามาถึงชั้นสี่ของตึกเล็กๆ นี่ ห้องพักที่ดีที่สุดเท่าที่โรงแรมม่านรูดถูกๆ จะหาให้ได้สำหรับลูกค้ากระเป๋าหนัก

แต่ความกำหนัดเพราะหงุดหงิดพลุ้งพล่านของเขาคงรออะไรที่หรูหรากว่านี้ไม่ไหว แค่เอากันได้ก็พอ

เมื่อถึงห้อง ร่างสูงสอดคีย์การ์ด กระชากร่างเล็กของแฟนตัวเองเข้าห้องพลางเสียบคีย์การ์ดล็อกประตูทันที เขาผลักร่างของเธอไปกระแทกกับตู้กระจกที่อยู่หน้าประตู ยังไม่ทันที่มิวจะเปิดปากร้องไห้ เขาก็บดขยี้ริมฝีปากจูบเธอด้วยความรุนแรง บดเรียวลิ้นไปรอบโพรงปากเล็ก กัดริมฝีปากของเธอจนชา

เม็ดยาบางอย่างถูกเคาะจากถุงพลาสติก เขาป้อนเข้าปากตัวเองในเสี้ยววินาที และส่งยาตัวนั้นผ่านเรียวลิ้นไหลลงสู่คอของมิว

มันคือยาเสพติดชนิดหนึ่ง

เมื่อหญิงสาวเริ่มอ่อนแรงขัดขืน เขาก็ใช้ปลายนิ้วมือปลดกระดุมชุดนักศึกษาของเธอ มืออีกข้างรั้งกระโปรงทรงเอที่ยาวพอประมาณขึ้นสูงจนถึงต้นขา รั้งแพนตี้ตัวจิ๋วลงจากสะโพกผายของเธอในทันที

หญิงสาวสะดุ้งเฮือก ความอ่อนไหวนั้นล้ำลึกจนรู้สึกแปลกประหลาด เธอเลิ่กลั่กไม่รู้จะทำไงจึงมุดตัวหนีเข้าไปในห้องน้ำที่เปิดประตูทิ้งเอาไว้

ตึง!

“...!!”

แต่ยังไม่ทันที่เธอจะปิดประตูเพื่อขังตัวเองเอาไว้กับความเจ็บปวด ทั้งที่พยายามจะตัดใจแต่เขากลับรั้งเธอมาที่โรงแรมแบบนี้มันบ้าเกินไป ครามก็ดันเอาแขนแกร่งไปแทรกไว้ มันเลยกระแทกแขนเขาเต็มๆ

“คะ... คราม! อื้อ!” น่าเจ็บใจที่เมื่อเห็นว่าประตูปิดทับแขนเขาจนเกิดเป็นรอยช้ำ หญิงสาวกลับรู้สึกเป็นห่วงแถมยังรู้สึกผิดเอามากๆ แต่นั่นก็ราวกับจะเปิดช่องให้ครามรุกเข้าหาเธอได้ง่ายขึ้น ชายหนุ่มพุ่งเข้าหาเธอที่ยืนตกใจอยู่ในห้องน้ำ ยกร่างเล็กของมิวขึ้นบนซิงค์อ่างล้างมือ เขาบดจูบเธอทันทีโดยไม่สนใจว่าตัวเองจะได้รับบาดเจ็บหรือไม่

ใช่ มันเจ็บ

แต่ไม่สะทกสะท้านความกระหายของเขา ความกระหายที่ต้องการจะสั่งสอนเธอ