เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 80 จองหงวนใหม่ลอบพบกับผู้ใด
วันที่เผยแพร่:
2026-10-27 20:45:16
บทล่าสุด
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 92 ปล่อยข่าว
“จัดงานเลี้ยงใหญ่งั้นหรือ” ซูอี้จินแค่นเสียงหัวเราะ"คุณหนู..." จื่อเซี่ยมองหน้านางอย่างเป็นกังวล"ทำเรื่องใหญ่โตปานนี้ ต้องใช้เงินมากมายมหาศาล เขาจะไปหาเงินมาจากที่ไหนกันเจ้าคะ ตระกูลเฉินเป็นเพียงตระกูลขุนนางเล็กๆ เท่านั้น""คนมักใหญ่ใฝ่สูงเช่นเขามีหรือจะยอมควักเงินตัวเอง" ซูอี้จินลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังสวนดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน"เขาต้องหาคนจ่ายให้... และคนที่ยอมทุ่มให้เขาได้ทุกอย่างโดยไม่เสียดาย ก็มีอยู่แค่คนเดียวในจวนแห่งนี้"จื่อเซี่ยเบิกตากว้าง "คุณหนูหมายถึง... คุณหนูรองซูมู่เหยียนหรือเจ้าคะ!""นอกเหนือจากนางแล้ว ยังจะมีใครโง่งมได้ถึงเพียงนี้อีก" แววตาของซูอี้จินฉายประกายเย็นเยียบ"หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาข้าปล่อยให้นางได้ใจ คิดว่าข้าไม่ระแคะระคายเรื่องใดๆ ตอนนี้นางคงกำลังกระวนกระวายใจ อยากจะหาเงินก้อนใหญ่ไปประเคนให้ชายในฝันเต็มแก่แล้ว"นางหันกลับมาหาจื่อเซี่ย "ถึงเวลาที่เราจะโยนเหยื่อล่อปลาแล้ว""คุณหนูจะทำอะไรเจ้าคะ""เจ้าไปเรียกเสี่ยวเชวี่ยเข้ามา"
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 91 ทรัพย์สินที่หายไป
พวกนางสองแม่ลูก! กล้าดียังไง! กล้าดียังไงถึงได้ลอบนำสมบัติของตระกูลออกมาขายกินราวกับเป็นของของตัวเองเช่นนี้!!ทว่า...ความโกรธแค้นทั้งหมดที่ซูอี้จินรู้สึกในตอนนั้น กลับเทียบไม่ได้เลยแม้แต่เศษเสี้ยวกับสิ่งที่นางค้นพบในสมุดบัญชีเล่มสุดท้ายที่บันทึกรายการของปีล่าสุดดวงตาของนางเบิกกว้าง จ้องเขม็งไปยังสามรายการล่าสุดที่ถูกบันทึกไว้เมื่อไม่กี่เดือนก่อน...‘กิเลนหยกขาวแกะสลักจากหยกเขาเหอเถียนเนื้อดีที่สุด’‘ชุดแท่นฝนหมึกหินต้วนสือชั้นเลิศสลักลายมังกร’‘พู่กันขนหมาป่าหัวทองคำจากนอกด่าน’หัวใจของซูอี้จินราวกับถูกค้อนเหล็กนับพันทุบลงมาจนแหลกสลาย ของสามชิ้นนี้... นางจำมันได้อย่างแม่นยำ มันคือของขวัญที่ซูเจิ้นหนาน บิดาของนาง ประมูลมาได้ด้วยเงินมหาศาลในเมืองชายแดนและส่งกลับมาเป็นรางวัลให้นางกับซูจิ่งเหยียน พี่ชายของนาง เมื่อครั้งที่พี่ชายได้ตำแหน่งรองแม่ทัพเมื่อสามปีก่อน ท่านพ่อเขียนจดหมายกำกับมาอย่างชัดเจน ว่าของล้ำค่าเหล่านี้จะถูกเก็บไว้ใน เพื่อเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของซูเจิ้นหนาน และซูอี้จิน มิให้นำเข้าสู่คลังส่วนกลางของตร
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 90 โรงรับจำนำเฮยอิ่น
ตรอกซอยอันซับซ้อนด้านหลังตลาดทิศตะวันตกทั้งคับแคบและอับชื้นกลิ่นสุราหมัก กลิ่นคาวเลือด และกลิ่นเหม็นเปรี้ยวของเศษอาหารที่ถูกทิ้งกองไว้ปะปนกันจนแทบอาเจียน ซูอี้จินในชุดบุรุษผ้าเนื้อหยาบสีเทาคล้ำ ใช้ผ้าโพกศีรษะปิดบังใบหน้าเกือบครึ่ง เดินนำหน้าจื่อเซี่ยที่แต่งกายเป็นเด็กรับใช้ชายร่างเล็กไปตามทางเดินที่มืดและเฉอะแฉะสายตาของนักเลงหัวไม้และขอทานที่จับเจ่าอยู่ตามมุมตึกมองมาอย่างไม่เป็นมิตร แต่เมื่อเห็นท่าทางการเดินที่มั่นคงและสายตาที่ไม่หวาดหวั่นของซูอี้จิน ก็ไม่มีใครกล้าพอที่จะก้าวเข้ามาหาเรื่องในที่สุด ทั้งสองก็มาหยุดยืนอยู่หน้าประตูไม้ซอมซ่อบานหนึ่งซึ่งไม่มีป้ายชื่อใดๆ บอก มีเพียงโคมกระดาษสีแดงคล้ำดวงเล็กที่แทบไม่ให้แสงสว่างห้อยอยู่เหนือประตู เป็นสัญลักษณ์ที่รู้กันในหมู่คนของโลกเบื้องหลัง ชายฉกรรจ์สองคนที่มีรอยแผลเป็นพาดผ่านใบหน้ายืนกอดอกคุมเชิงอยู่หน้าประตู จ้องมองผู้มาเยือนด้วยสายตาประเมินค่า“ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเดินเล่น พวกเจ้ามาทำอะไร” หนึ่งในนั้นถามด้วยน้ำเสียงห้วนกระด้างและดูถูกซูอี้จินไม่เสียเวลาต่อปากต่อคำ นางเพียงหยิบป้า
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 89 ข้าอยากรู้
เว่ยชางหลางหัวเราะออกมาเสียงเย็น“การสอบขุนนาง... ใช่แล้ว การสอบขุนาง! มิน่าเล่า! ข้าถึงว่ามันแปลกๆ มาตั้งแต่แรก!”เว่ยชางหลางหันกลับมาจ้ององครักษ์ด้วยดวงตาที่ลุกโชน“สวะอย่างเฉินซิวหยวน บุตรอนุที่วันๆ เอาแต่สร้างภาพเป็นสุถาพบุรุษรูปงาม ไม่เคยมีชื่อเสียงด้านการศึกษาแม้แต่น้อย แต่กลับป็นผู้ชนะในการประชันบทกวีของสำนักศึกษาอวิ๋นลู่ในปีล่าสุด และกลับสามารถพลิกโผสอบได้ตำแหน่งจอหงวนอย่างเหลือเชื่อ! เรื่องตลกสิ้นดี!”โม่เฉินเบิกตากว้าง“สกุลเซวียของฮองเฮาไม่ได้เพียงแค่ต้องการเงินและกำลังทหาร แต่กำลังวางรากฐานอำนาจที่ลึกกว่านั้น! พวกมันกำลังแทรกซึมคนของตัวเองเข้าไปในทุกส่วนของราชสำนักผ่านการสอบขุนนาง!”บัณฑิตที่สอบเข้ารับราชการได้คืออนาคตของแคว้น คือขุนนางที่จะเติบโตขึ้นไปมีอำนาจในอีกสิบยี่สิบปีข้างหน้า หากคนเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่สกุลเซวียจัดฉากส่งเข้ามา... เครือข่ายอำนาจที่มองไม่เห็นนี้จะกัดกินบัลลังก์มังกรจากภายในอย่างช้าๆ จนสุดท้ายทั้งแผ่นดินก็จะตกอยู่ในกำมือของพวกมันโดยที่ไม่มีใครรู้ตัว มันน่ากลัวยิ่งกว่าการก่อกบฏซึ่งหน้าเสียอีก
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 88 บัญชีลับ
“เพราะที่ซ่อนของมันไม่ได้อยู่ในที่ที่เราจะนึกถึง” เว่ยชางหลางเริ่มเล่า“ข้าจึงต้องไปด้วยตนเองในคืนนี้ เดิมทีตั้งใจจะเข้าไปค้นหาและสับเปลี่ยนบัญชีด้วยตัวเองให้สิ้นเรื่อง”บรรยากาศในห้องพลันกดดันขึ้นทันที การที่เว่ยอ๋องต้องลงมือด้วยตนเองย่อมหมายความว่าเรื่องนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งยวด“ข้าพบมันซ่อนอยู่ในช่องลับหลังกำแพงใต้ม้วนภาพวาดภูเขา หลังโต๊ะหนังสือของใต้เท้าเฉิน กลไกที่ใช้เปิดซับซ้อนและเชื่อมต่อกันหลายชั้น ต้องอาศัยทั้งความจำและการคำนวณที่แม่นยำเพื่อไขรหัส” เขากล่าวต่อ“ทว่าในจังหวะที่ข้ากำลังจะไขรหัสเปิดกลไกชั้นสุดท้าย...ก็มีคนชุดดำบุกรุกเข้ามา”คิ้วของโม่เฉินขมวดเข้าหากัน “คนของสกุลเฉินหรือขอรับ?”“เปล่า” เว่ยชางหลางส่ายหน้าช้าๆ“เป็นนาง... ซูอี้จิน”โม่เฉินเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความตกใจ “คุณหนูใหญ่ซู!?”“อืม” เว่ยชางหลางพยักหน้า“นางสวมชุดดำรัดกุม ปิดบังใบหน้ามิดชิด แต่ข้าจำกลิ่นกายของนางได้... กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ติดตัวนางอยู่เสมอ”เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังนึกถึงสัมผัสร้อนผ่าวในโรงเตี๊ยม ก่อนจะกล่า
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 87 มีอะไรบางอย่างผิดพลาด
ซูอี้จินยืนนิ่งอยู่เช่นนั้นอีกหลายลมหายใจจนกระทั่งแน่ใจว่าเขาจากไปแล้วจริงๆ และจะไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าของจื่อเซี่ยที่อาจจะเข้ามาเพราะได้ยินเสียงเอะอะเมื่อครู่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของนางในทันที แววตาที่เคยสับสนวูบไหวเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความได้ใจอย่างของผู้กำชัยชนะซูอี้จินยกแขนเสื้อข้างซ้ายของตนขึ้น ล้วงมือเข้าไปด้านในและหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมาอย่างระมัดระวัง แสงจันทร์ที่ส่องลอดหน้าต่างเข้ามาตกกระทบบนป้ายหยกขาวเนื้อเนียนละเอียด ด้านหน้าแกะสลักเป็นรูปเหยี่ยวถลาลมที่ดูวิจิตรทว่าดุดันน่าเกรงขาม มันมีน้ำหนักพอสมควรเมื่อวางอยู่ในฝ่ามือของนางและเมื่อนางพลิกดูด้านหลัง ก็สัมผัสได้ถึงตัวอักษรนูนต่ำที่ถูกสลักไว้ด้วยวิถีพู่กันตวัดดุดันเป็นคำว่า ‘เว่ย’ป้ายหยกชิ้นนี้คือของใช้ส่วนตัวที่เว่ยชางหลางพกติดกายตลอดเวลา และไม่เคยเปิดเผยให้คนภายนอกล่วงรู้ทว่าซูอี้จินกลับรู้จักมันเป็นอย่างดีจากความทรงจำในอดีตชาติ นางจำได้แม่นยำว่าเคยเห็นเขาชูตราหยกเหยี่ยวขาวชิ้นนี้เพื่อสั่งการกองทหารนับหมื่น และเคยเ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ดอกท้อในสายลม39.9K viewsฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย261.7K viewsลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน41.6K viewsเคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ27.9K viewsท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต
BigM00N76 viewsเมื่อนางร้ายตัดใจเหตุใดท่านอ๋องต้องรั้งเอาไว้ด้วย
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน38 viewsอ๋องสารเลวผู้นี้ข้าหย่าแล้ว
ไป๋เหลียน/ฑริกา37 viewsเมื่อนางร้ายไม่ต้องการพ่อของลูก
คุณแม่แฝดสาม2.2K views
