تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 55 ไสหัวไป
تاريخ النشر:
2026-10-05 19:15:06คำพูดของเว่ยชางหลางแทงใจดำทุกคนจนหน้าชา พวกนางไม่มีคำใดจะแก้ตัวอีกต่อไป
เ
أحدث فصل
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 55 ไสหัวไป
คำพูดของเว่ยชางหลางแทงใจดำทุกคนจนหน้าชา พวกนางไม่มีคำใดจะแก้ตัวอีกต่อไปเฉินซิวหยวนที่ยืนนิ่งอยู่นานรีบก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างเงียบเชียบ พยายามทำตัวให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อีกต่อไปแม้แต่วินาทีเดียว โทสะของอ๋องผู้นี้ไม่ใช่สิ่งที่บัณฑิตตัวเล็กๆ เช่นเขาจะรับมือไหวเว่ยชางหลางไม่สนใจคำแก้ตัวใดๆ ทั้งสิ้น เขาเพียงแค่ก้มลงเล็กน้อย เอื้อมมือไปหยิบกระดาษยับยู่ยี่แผ่นนั้นขึ้นมาถือไว้ในมืออย่างแผ่วเบา เขาไม่ได้คลี่มันออกดูด้วยซ้ำว่าข้อความข้างในเขียนว่าอะไร สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่กลุ่มสตรีซึ่งหมอบอยู่กับพื้นราวกับผู้กระทำผิดที่กำลังรอฟังคำตัดสินชะตากรรม“ในเมืองหลวงแห่งนี้...”เขากล่าวเนิบนาบ แต่ทุกถ้อยคำกลับหนักอึ้งดุจขุนเขา“คนที่กล้าแอบอ้างชื่อของข้า ผลลัพธ์มักจะไม่น่าดูเท่าใดนัก”ฝ่ามือของเขาบีบเข้าหากันเบาๆ....เพียงเท่านั้น...กระดาษแผ่นนั้นก็กลายเป็นผุยผงสีขาวละเอียดร่วงหล่นลงสู่พื้นหญ้า ปลิวหายไปกับสายลมต่อหน้าต่อต
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 54 จดหมายของข้าหรือ
“ได้ยินแว่วๆ ว่ามีจดหมายสารภาพรักส่งมาถึงข้า...”น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้น ทำลายความเงียบอันน่าอึดอัดลง ดวงตากวาดมองไปรอบๆ อย่างเชื่องช้า“ผู้ใดช่างกล้าหาญ ถึงขั้นกล้าใช้ชื่อข้ามาเล่นสนุกในงานชมบุปผาเยี่ยงนี้?”ทันทีที่เห็นบุรุษในดวงใจปรากฏตัว หัวใจของเซวียเยว่หนิงก็เต้นระรัวขึ้นมาอย่างแรง ความรำคาญใจเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นยินดีจนแก้มแดงระเรื่อ นางรีบปรับสีหน้าและท่วงท่าของตนเองให้ดูงดงามที่สุดในทันทีเซวียเยว่หนิงสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ รวบรวมความสง่างามทั้งหมดที่สตรีสูงศักดิ์แห่งจวนกั๋วกงพึงมี นางขยับก้าวออกมาเบื้องหน้า โค้งคำนับให้เขาอย่างอ่อนช้อยงดงามที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้เคยได้รับการอบรมสั่งสอนมา“ท่านอ๋องเว่ย”น้ำเสียงของนางถูกดัดให้หวานใสราวกับระฆังแก้ว กังวานพอให้เขาได้ยิน แต่ก็แผ่วเบาพอที่จะแสดงถึงความเคารพยำเกรง“ที่นี่เกิดเรื่องเข้าใจผิดกันเล็กน้อย เป็นเพียงเรื่องไร้สาระของพวกคุณหนู ที่กล่าวอ้างชื่อของท่านอ๋องขึ้นมาเพื่อกลั่นแกล้งกันเท
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 53 รักษาหน้าตระกูลซู
“อะไรนะ!” เสียงอุทานดังระงมไปทั่วบริเวณทันทีซูอี้จินขมวดคิ้วมุ่น ความรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีแล่นวาบเข้ามาในอกอย่างรุนแรง บุรุษผู้นี้กำลังจะลากนางลงไปในโคลนตมด้วยกันเฉินซิวหยวนไม่เปิดโอกาสให้นางได้เอ่ยค้าน เขารีบเล่าความเท็จต่อไปด้วยสีหน้าเจ็บปวดรวดร้าว“วันที่ข้าไปที่อารามป่าไผ่ ข้าได้ข่าวว่ามีรถม้าของตระกูลซูอยู่ที่นั่น จึงเพียงหวังจะได้พบหน้า ‘ว่าที่คู่หมั้น’ ของข้า แต่ผู้ที่ข้าบังเอิญพบ...กลับเป็นคุณหนูรองซูมู่เหยียน”เขาหยุดเว้นจังหวะ ปล่อยให้ทุกคนซึมซับเรื่องราวอันน่าตื่นตะลึง ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงของวีรบุรุษผู้เสียสละอย่างแท้จริง“และเมื่อเกิดคดีฆาตกรรมขึ้น ข้าตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก หากข้าพูดความจริงออกไปว่าคุณหนูรองซูและข้าบังเอิญพบกันในสถานที่เช่นนั้น ชื่อเสียงของจวนแม่ทัพซูทั้งจวนย่อมต้องมัวหมอง”เขาทุบอกตัวเองเบาๆ ทำท่าทางเหมือนแบกรับความทุกข์ทรมานไว้ทั้งโลก“ข้า...ข้าจึงจำต้องยอมเสียสละชื่อเสียงของตนเอง ให้การไปว่าเราสองคนมีใจให้กัน ทั้งหมดนี้...ก็เพื่อปกป้องเกียรติของ ‘ว
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 52 เข้าใจผิดแล้ว
เฉินซิวหยวนตวาดเสียงเกรี้ยวกราดจนซูมู่เหยียนสะดุ้งสุดตัว...ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก สายตาที่เขามองมายังนางนั้นไม่ได้มีความรักใคร่ทะนุถนอมแม้แต่น้อย มีแต่ความรังเกียจและตำหนิอย่างรุนแรงราวกับนางเป็นศัตรูคู่อาฆาต“เรื่องไร้สาระเช่นนั้น เจ้าจะเอามาพูดตอนนี้ทำไม!”เฉินซิวหยวนกัดฟันพูดเสียงลอดไรฟัน ดวงตาของเขาวาวโรจน์อย่างน่ากลัวซูมู่เหยียนตัวแข็งทื่อไปในทันที น้ำตาที่ปริ่มอยู่ขอบตาไหลทะลักออกมาด้วยความตกใจและเสียใจซูอี้จินมองภาพละครตบตาตรงหน้าด้วยรอยยิ้มหยันที่มุมปาก ชาติก่อนนางโง่เขลาที่ไม่เคยสังเกตเห็นความผิดปกติของเหตุการณ์นี้ แต่เมื่อได้ย้อนเวลากลับมา ทุกอย่างก็แจ่มชัดราวกับมองผ่านกระจกใสในขณะที่เฉินซิวหยวนตระหนักได้ว่าตนเองเผลอแสดงธาตุแท้ออกมา เขารีบปรับสีหน้าอย่างรวดเร็ว พยายามจะปั้นยิ้ม แต่ก็สายไปเสียแล้ว ทุกคนในที่นั้นเห็นสายตาเกรี้ยวกราดที่เขามองซูมู่เหยียนอย่างชัดเจน ความสงสัยระลอกใหม่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของผู้คน บรรยากาศยิ่งทวีความน่าอึดอัดและซับซ้อนขึ้นไปอีกเสียงตวาด
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 51 ข้อกล่าวหา
เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบทิศ... บรรดาคุณหนูและคุณชายที่พอจะมีความรู้ด้านบทกวีอยู่บ้างเริ่มขมวดคิ้วมุ่นเมื่อพินิจพิจารณาตามคำพูดของซูอี้จิน พวกนางเริ่มมองหน้ากันไปมา แววตาเต็มไปด้วยความลังเลซูอี้จินไม่หยุดเพียงเท่านั้น นางกวาดสายตามองเฉินซิวหยวนด้วยแววตาเย็นชาและท้าทาย ก่อนจะชี้ไปยังลายมือบนกระดาษ“และลายมือนี้...อ่อนปวกเปียก ไร้พลัง เส้นสายขาดความหนักแน่นมั่นคง เหมือนคนขี้ขลาดที่ไม่กล้าแม้แต่จะลงน้ำหนักฝีแปรงให้เต็มที่ นี่น่ะหรือลายมือของข้าซูอี้จิน บุตรีแม่ทัพใหญ่แห่งจวนแม่ทัพซูเจิ้นหนาน ผู้ซึ่งได้รับการสั่งสอนจากท่านพ่อที่เป็นถึงแม่ทัพใหญ่พิทักษ์ชายแดน!”นางหยุดเว้นจังหวะ ปล่อยให้คำพูดของตนซึมลึกลงไปในความคิดของทุกคน ก่อนจะเชิดหน้าขึ้น ประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดจนทุกคนต้องเงียบกริบ“หากพวกท่านยังไม่เชื่อ ก็ลองไปถามท่านอาจารย์ใหญ่จ้าวแห่งสำนักศึกษาอวิ๋นลู่ดูได้เลย! ไปถามท่านว่าบทกวีและลายมือของข้าซูอี้จินที่เขาเคยเห็นและชื่นชมในงานชุมนุมกวีนั้น เทียบกับขยะแผ่นนี้แล้วเป็นอย่างไร!”คำประกาศของนางหนักแน่นราวกับค้อนเหล็กทุบลงกลางใจของทุกคน ใครเลยจะไม่รู้จักชื่อเสียงของอาจารย์ใหญ่จ้าว
ข้าจะร้ายให้สุดทาง บทที่ 50 นักบุญจอมปลอม
ทว่า ในจังหวะที่ทุกคนคิดว่าซูอี้จินกำลังจะถูกฝังทั้งเป็นด้วยสายตาและคำพูดของผู้คนนั้นเอง...เสียงทุ้มนุ่มนวลของบุรุษผู้หนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลังฝูงชน“คุณหนูทุกท่าน นี่กำลังทำอะไรกันอยู่รึ เหตุใดจึงมารวมตัวกันที่นี่”วงล้อมค่อยๆ แหวกออก เผยให้เห็นร่างของบัณฑิตหนุ่มในชุดสีเขียวหยก ใบหน้าหล่อเหลาหมดจดประดับด้วยรอยยิ้มอบอุ่นที่สามารถทำให้สตรีใจละลายได้ในพริบตาเฉินซิวหยวน เดินตรงเข้ามา หยุดยืนอยู่ข้างกายซูอี้จินราวกับต้องการจะปกป้องนางไว้ด้านหลัง สายตาของเขากวาดมองไปยังกลุ่มของคุณหนูจางและคุณหนูหลี่ด้วยแววตาตำหนิเล็กน้อย“เหตุใดจึงต้องรังแกสตรีตัวคนเดียวเช่นนี้ การนำจดหมายของผู้อื่นมาเปิดโปงท่ามกลางฝูงชน นับเป็นมารยาทของผู้ดีมีตระกูลกระนั้นหรือ!”คุณหนูจางหน้าเสีย รีบยัดจดหมายคืนใส่มือซูมู่เหยียนอย่างลนลานราวกับมันเป็นของร้อนเฉินซิวหยวนไม่สนใจพวกนางอีก เขาหันกลับมาหาซูอี้จิน แววตาเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจและอ่อนโยน“คุณหนูใหญ่ซู ไม่เป็นไรนะขอร
قد تعجبك أيضًا
เสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.1K وجهات النظرแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M وجهات النظرทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย678.6K وجهات النظرร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong25.7K وجهات النظرไม่เจ็บอย่างข้าผู้ใดจะเข้าใจ
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง241 وجهات النظرดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน
กัวซืออวี่108 وجهات النظرช่วยด้วย! ข้าพังเรือพระเอกนายเอกโดยไม่ตั้งใจ
ปกแดง442 وجهات النظرลิขิตรักสังเวยบูชาสวรรค์
บีตามใจเขียน441 وجهات النظر
