MasukShare
ตอนที่ 1 นรกบนดิน
Terakhir Diperbarui:
2026-03-08 14:46:58ตอนที่ 1
นรกบนดิน "ฮือ.........." เสียงสะอื้นไห้แผ่วเป็นระยะ จ้าวซินนั่งกอดเข่าในคุกในถ้ำแห่งนี้มานานหลายวันแล้ว...นางทรมานเหลือเกินที่ต้องมาติดอยู่ในที่มืดมิดแห่งนี้...ยามตื่น....นางก็ได้ยินแต่เสียงกรีดร้องจากผู้ที่ถูกทรมานผ่านกำแพง...เกือบทุกวัน...ยามหลับ...จ้าวซินก็ฝันเห็นแต่เปลวไฟที่แผดเผาร่างของนางจนมอดไหม้ครั้งแล้วครั้งเล่า...ร่างของนางถูกสับเป็นชิ้นๆจากนั้นก็ประกอบขึ้นมาเป็นร่างใหม่แล้วก็ถูกสับเป็นชิ้นๆ อีกครั้ง "กรี๊ด!" จ้าวซินสะดุ้งตื่นเพราะฝันนั้นทุกค่ำคืน....นางอยากออกไปจากคุกนี้เหลือเกิน อยู่เช่นนี้ไม่ต่างจากตกนรกเลยแม้แต่น้อย นางอยากแก้ไขชีวิตของนางเหลือเกิน...แต่ทว่าเวลาไม่อาจย้อนคืน ปีนี้นางอายุสิบแปดหนาวเท่านั้น...แต่กลับต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในที่เช่นนี้ นางยังมิได้ทำประโยชน์อันใดเลยก็ต้องตายแล้วหรือ? ในตอนเด็กนางเคยได้ยินว่า หลังมนุษย์ตายจากโลกนี้แล้วจิตสุดท้ายจะน้อมนำไปเกิด หากทำชั่วไว้มากจิตสุดท้ายจะนึกถึงแต่ความชั่วเมื่อใกล้จะตายจิตก็จะนึกสิ่งที่คุ้นชินที่เคยกระทำไว้ในตอนมีชีวิตอยู่ จากนั้น...จิตที่คิดถึงความชั่วก็พาน้อมนำไปเกิดตายในนรก... แต่หากจิตสุดท้ายนึกถึงความดีก็จะได้ขึ้นสวรรค์... แต่ทว่า...หากจ้าวซินตายลงตอนนี้ นางก็ไม่อาจนึกถึงความดีได้เลยจริงๆ นางพลาดเหลือเกิน....สิบแปดปี ที่มีชีวิตอยู่ใช้ชีวิตอย่างผิดพลาด ทั้งยังลงมือทำลายชีวิตผู้อื่นทางอ้อม ทำให้ผู้อื่นมิสมหวังในความรัก นางเคยวางยาปลุกกำหนัดให้เฉิงหวังเฟยหลงและ หยวนลู่จิ่นได้เสียกัน เพื่อที่นางจะไม่ต้องสมรสกับเฉิงหวังเฟยหลง นางรู้อยู่แก่ใจว่าหยวนลู่จิ่นไม่ต้องการเช่นนั้น...และนางก็รู้ว่า เฉิงเจิงอวี้หรือองค์ชายสี่มีใจให้หยวนลู่จิ่น....แต่นางก็ลงมือกระทำ... ทั้งหมด...เพราะนางหลงรักเฉิงหวังเยว่บิดาของ เฉิงหวังเฟยหลง! นางสู้ลงทุนทำเรื่องราวตั้งมากมาย… เพื่ออะไรกัน? ในเมื่อสุดท้าย...เฉิงหวังเยว่ก็รักแต่หลินหลงผู้นั้น! หลินหลง...สตรีที่อายุมากกว่านางตั้งหลายปี....ทั้งที่ จ้าวซินยังสาวกว่ามาก...แต่ทว่า....ความงดงาม ความดีภายในใจของจ้าวซินไม่อาจสู้หลินหลงได้เลยแม้แต่น้อย... เพราะจ้าวซินคิดอิจฉาสตรีผู้นั้นมาโดยตลอด แต่ทว่าผู้ที่ทำดีนั้น เมื่อมีผู้คิดร้ายก็จะสะดุดความร้ายกาจของตนแล้ว แพ้พ่ายไป...เป็นจริงดังนั้น... แม้กระทั่งว่านางเคยวางยาปลุกกำหนัดเฉิงหวังเยว่แต่สุดท้าย...คล้ายกับกรรมสนองคืน...นางกลับต้องขึ้นเตียงกับ เฉิงเจิงอวี้บุตรชายของเขาแทน...จากนั้น นางก็ถูกแต่งเป็น อนุชายาให้เฉิงเจิงอวี้....ผู้คนต่างบอกว่านางเป็นหญิงแพศยา...เป็นสนมฝ่าบาทไปแล้วกลับคบชู้กับบุตรชายของสามี... ย้อนกลับไปเหตุการณ์เดือนก่อน.... หลังจากที่จ้าวซินเข้าไปยั่วยวนเฉิงหวังเยว่แต่กลับไม่เป็นผล บุรุษผู้นั้นออกจากห้องไปเพื่อไปนอนกับสนมอีกคน จ้าวซิน คับแค้นใจเป็นอย่างมากจึงมานั่งดื่มสุราที่ศาลาหน้าตำหนักตน "มานั่งดื่มสุราคนเดียวเช่นนี้คาดว่า เสด็จพ่อคงจะทิ้งสนมจ้าวซินไปหาอาหญิงหลินหลงเสียแล้ว......" เฉิงเจิงอวี้ที่ดื่มสุรามาเช่นกันเอ่ยขึ้น ด้านจ้าวซินที่กำลังกระดกสุราหันขวับมามองผู้มาใหม่ทันที "ข้านึกว่าผู้ใด ฮึ! ที่แท้ก็องค์ชายสี่....ที่ข้ามาดื่มสุราเช่นนี้ก็เพราะบิดาของท่านตาต่ำมองข้ามข้าครั้งแล้ว ครั้งเล่า "จ้าวซินเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย... นางทำทุกวิถีทาง....แต่เฉิงหวังเยว่ผู้นั้นกลับมองไม่เห็นค่า... "ข้ากลับคิดว่าเสด็จพ่อคิดถูกยิ่งนัก ....สตรีแพศยาเช่นเจ้าไม่คู่ควรกับตำแหน่งภรรยาเสด็จพ่อเลยสักนิด!" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นก่อนจะยกยิ้มอย่างเย้ยหยัน จ้าวซินที่ได้ยินเช่นนั้นก็ลุกจากที่นั่งก่อนจะมาหยุดตรงหน้าเขาก่อนจะง้างมือตบใบหน้าหล่อเหลาคล้ายกับอีกคนอย่างไม่เบานัก เพียะ! ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามทิศที่มือบางลงน้ำหนัก เฉิงเจิงอวี้ใช้มือหนากุมใบหน้าที่ชาของตนไว้..พลางคิดในใจว่านางกล้าดีอย่างไรตบหน้าเขาเช่นนี้ "ตบนี้เพื่อสั่งสอนท่าน ...เวลานี้อย่างไรข้าก็มีศักดิ์เป็นถึงมารดาเลี้ยงท่าน ดูท่านสิ…เมามาแล้ว...เช่นนี้...ท่านก็ดื่มสุรามาเช่นกันมิใช่หรือ?...ทำไม?....คิดว่าข้าไม่รู้หรือว่าท่านมีใจให้หยวนลู่จิ่น ฮึ! แล้วเป็นอย่างไรเล่า....นางเป็นของพี่ชายท่านไปแล้ว สมน้ำหน้าท่าน! ฮึ!" จ้าวซินเอ่ยราวกับคนเสียสติก่อนจะหยิบขวดยาในแขนเสื้อออกมาให้บุรุษตรงหน้าดู…ว่านางนี่แหล่ะคือผู้ควบคุมแผนการทั้งหมด "ที่แท้เรื่องคืนนั้นก็เป็นแผนการของเจ้าจริงๆ" เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้นก่อนจะกำหมัดแน่น "เป็นข้าแล้วอย่างไร? ท่านจะทำอะไรได้.... ข้าจะบอกอะไรให้ ...ข้านี่เองที่เป็นผู้ใส่ยาปลุกกำหนัดนี่ ลงในน้ำชาที่หลินหลงนำมาถวายฝ่าบาท จากนั้นข้าก็นัดหยวนลู่จิ่น ออกไปแล้วก็จัดการพานางไปไว้ที่ตำหนักองค์รัชทายาท...สุดท้ายพวกเขาก็ลงเอยกันแล้วข้าก็ได้เป็นสนมฝ่าบาทสมใจ....เห็นหรือไม่ว่าข้าเป็นผู้ควบคุมทุกสิ่ง...คนเช่นข้า...หากต้องการสิ่งใดแล้ว ข้าต้องได้....ดังนั้นท่านอย่าคิดลองดีกับข้า...เพราะท่านมันก็แค่ลูกเต่าไร้ความสามารถ!" จ้าวซินเอ่ยพลางยกไหสุราขึ้นกระดกอีกครั้ง ด้านเฉิงเจิงอวี้ที่ได้ยินเช่นนั้นมือหนากำหมัดแน่นก่อนจะตัดสินใจกระทำบางอย่าง “หากเจ้าควบคุมได้จริง เสด็จพ่อข้าจะไปหาอาหลินหลงหรือ? เจ้าน่าสมเพช!”เฉิงเจิงอวี้เอ่ยขึ้น ด้านจ้าวซินที่ได้ยินเช่นนั้นก็เตรียมฟาดมือลงไปบนหน้าหล่อเหลานั้นอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้เฉิงเจิงอวี้คว้าข้อมือของนางไว้ได้ทัน หมับ! "ท่านจะทำอะไร!?"
Bab terbaru
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 42 ข้าคือฮองเฮา
ตอนที่ 42 ข้าคือฮองเฮายามอิ๋น(03:00-04:59)...หลิวซีจินลืมตาขึ้นก็พบเพดานห้องที่หรูหรา นางยกแขนและมือขึ้น อาภรณ์ที่นางสวม ล้วนไม่ใช่อาภรณ์ของนางเหตุการณ์ก่อนหน้ามิใช่ความฝัน...นางมาอยู่ในร่างหลิวซีจินฮองเฮาจริงๆ หญิงสาวคิดก่อนลุกเดิน สำรวจรอบห้อง....นางเดินเข้าไปใกล้คันฉ่องอย่างช้าๆ หญิงสาวมองดูคันฉ่องที่ปรากฏใบหน้างามหยดย้อยของฮองเฮาหลิวซีจิน...เวลานี้นางไม่ใช่หลิวซีจินหมอหญิงคนเดิม.....นี่นาง...เกิดใหม่ในร่างคนตายเช่นนั้นหรือ?หรือสวรรค์จะให้โอกาสนางได้ทำสิ่งที่ตั้งใจไว้...หลิวซีจินคิดในขณะที่ใช้มือจับที่ใบหน้างามที่ไม่ใช่ของตนเองก่อนจะมองในคันฉ่องหรูหราก่อนสลบไป...นางได้เห็นความทรงจำของหลิวซีจินฮองเฮาที่ผุดขึ้นมาหลิวซีจินฮองเฮาผู้นี้เป็นบุตรสาวคนเดียวของเสนาบดีฝ่ายขวาที่มีนามว่าหลิวโซว่ เพราะหลิวโซว่เคยรับคมดาบให้ชุนหลุนซีผู้เป็นฮ่องเต้ในเวลานี้ เพื่อตอบแทนความดีของเสนาบดีหลิวโซว่ ประจวบกับความดีเรื่องการช่วยฮ่องเต้องค์ก่อนทำงานเพื่อบ้านเมืองมาโดยตลอดหลิวซีจินซึ่งเป็นบุตรสาวจึงถูกยกให้แต่งกับชุนหลุนซีในเวลาต่อมา....ในตอนนั้นหลิวซีจินอายุเพียงสิบหกหนาวเท่านั้นก็ถูกแต่งเข้าตำ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ
ตอนที่ 41 การฟื้นคืนชีพ"สวรรค์! เหตุใดท่านไม่ให้ข้าช่วยพวกเขาก่อน! ไยต้องให้ข้าตายก่อนจะมาช่วยคนพวกนี้ด้วย! ใจร้ายเกินไปแล้ว!"สิ้นเสียงของนาง...ทันใดนั้นเอง... ก็มีเสียงฟ้าผ่าตรงหน้าหลิวซีจินครั้งหนึ่ง เปรี้ยง!พรึ่บ!หลิวซีจินมองสายฟ้านั้นนางรู้สึกราวกับร่างโปร่งแสงนี้ถูกบางอย่างดึงดูดไปอีกครั้ง....ก่อนสติทุกอย่างจะดับวูบไป....ณ ตำหนักฮองเฮาแคว้นหนิงหลง....หลังจากที่หลิวซีจินฮองเฮาหมดลมหายใจวันนี้นับเป็นวันที่สามแล้ว..... แต่ทว่า...ร่างกายฮองเฮานั้นยังคงอุ่นคล้ายคนมีชีวิตอยู่ สร้างความประหลาดใจให้หมอหลวงและทุกคนเป็นอย่างมาก“วันนี้ฮองเฮาหมดลมครบสามวันแล้ว ฝ่าบาทบอกไว้ว่าหากนางไม่ฟื้นภายในสามวันให้จัดการนางตามพิธีขอรับ” หมอหลวงและผู้ที่รับหน้าที่ประกอบพิธีศพเอ่ยขึ้นกับเสนาบดีหลิวโซว่ผู้เป็นบิดาด้านเสนาบดีหลิวโซว่ที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกทำใจไม่ได้ที่ต้องเห็นบุตรสาวมาตายจากไปโดยไร้สาเหตุเช่นนี้..เขาไม่เชื่อว่านางจะเป็นลมหมดสติและตายไปเสียดื้อ ๆ....แม้นางจะร้ายกาจแต่นางก็คือบุตรสาวคนเดียวของเขา......หลิวซีจิน…'เจ้าจะต้องไม่ตายเปล่า พ่อจะหาความยุติธรรมให้เจ้า....' เสนาบดีหลิวโซ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 40 ไร้ผล
ตอนที่ 40 ไร้ผลพรึ่บ!ผลั่ก!"ฝ่าบาท! เหตุใด! เหตุใดมนต์ของข้าถึงทำอะไรท่านไม่ได้!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นทั้งน้ำตาเมื่อเห็นว่านอกจากสิ่งที่นางทำจะไม่ได้ผลแล้วอีกฝ่ายยังชักกระบี่ใส่ตนอีก"เพราะเจ้ามันโง่เขลาอย่างไรเล่า น่าเสียดายยิ่งนักเสนาบดีหลิวโซว่ไม่ควรมีบุตรีเช่นเจ้า" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นในขณะที่สาวเท้าเข้ามาหาหลิวซีจินฮองเฮาที่ก้าวถอยหลังทันใดนั้นเองจู่ ๆ ก็มีแสงสีเขียวประหลาดออกมาจากป้ายแคว้นหนิงหลงที่ผู้เป็นฮ่องเต้แขวนอยู่ก่อนจะพุ่งไปยังร่างของผู้เป็นฮองเฮาในเวลานี้"เจ้าตายเสียเถิดหลิวซีจิน!" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นก่อนจะจ้วงกระบี่ใส่ผู้เป็นฮองเฮาแต่ทว่า...ปลายคมกระบี่ยังไม่ถึงตัวนาง จู่ ๆ ร่างบางของผู้เป็นฮองเฮาก็ล้มลงไปกองกับพื้นเสียอย่างนั้น...กรี๊ด!ตุบ!ด้านหลิวซีจินที่เป็นร่างโปร่งแสงที่ยืนมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างงุนงง....ด้านชุนหลุนซีที่บัดนี้เพิ่งสังเกตว่าคล้ายกับว่าป้ายหนิงหลงที่เขาแขวนอยู่เป็นประจำนั้น มีแสงสีเขียวกระจายพุ่งไปยังร่างของฮองเฮาที่หมดสติอยู่....นี่มันเรื่องใดกัน?เขาสะบัดศีรษะเล็กน้อยเพื่อเรียกสติก่อนจะหันไปตะโกนไปยังทิศทางประตู"ใครอยู่ด้านนอก! มาดูแลฮองเฮา
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 39 จิตสุดท้าย
ตอนที่ 39จิตสุดท้าย...พรึ่บ! คล้ายกับความฝันหลิวซีจินหมอหญิงลืมตาขึ้นในสถานที่แห่งหนึ่งที่ไม่คุ้นตา นางตายแล้วใช่หรือไม่? หลิวซีจินหมอหญิงสังเกตร่างของตนก็พบว่าโปร่งแสง...เวลานี้นางคงจะเป็นวิญญาณอย่างไม่ต้องสงสัย...หญิงสาวคิดก่อนสังเกตไปรอบห้องที่แห่งนี้คือที่ใด?และเหตุใดนางจึงมาอยู่ที่นี่?ที่แห่งนี้ดูแล้ว เป็นห้องของคนชั้นสูงมองจากความกว้างของห้องและเครื่องของใช้นั้นดูมีราคามากทีเดียว ในขณะที่ร่างบางโปร่งแสงของหลิวซีจินหมอหญิงกำลังมองดูโดยรอบ ทันใดนั้นนางก็เห็นสตรีผู้หนึ่งเดินเข้ามาภายในห้อง...อารมณ์ของผู้มาใหม่นั้นคล้ายว่ากำลังโกรธเคืองบางอย่าง ดูจากการแต่งกายของอีกฝ่ายอาภรณ์สีแดงหรูหราและเครื่องประดับบนศีรษะ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอีกฝ่ายคงมีตำแหน่งไม่ธรรมดา และดูเหมือนทั้งคู่คงจะมองไม่เห็นนาง...เพล้ง!สตรีอาภรณ์สีแดงหรูหราคว้าแจกันมาปาลงพื้นจนแตกกระจายราวกับต้องการระบายโทสะ พอดีกันกับที่สตรีอีกคนก็วิ่งเข้ามาตามหลังผู้เป็นนาย"เหตุใดฝ่าบาทไม่เคยคิดแลข้า! ไม่ว่าข้าจะทำเช่นไร ฝ่าบาทกลับไม่คิดสนใจข้าเลย!" หลิวซีจินผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยขึ้น น้ำตาไหลอาบใบหน้างาม"ฮองเฮา โปรดระงับโท
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 38 ด่านเคราะห์ที่ต้องเจอ
ตอนที่ 38 ด่านเคราะห์ที่ต้องเจอหลังจากหลิวซีจินอ่านจดหมายนั้น ภาพที่ตามหลอกหลอนในความฝันก็ปรากฎขึ้น"ช่วยพวกเราด้วย…” เสียงหนึ่งดังขึ้นก่อนจะไอเป็นระยะ สร้างความหดหู่เหลือเกิน“ทรมานเหลือเกิน …ข้าหายใจไม่ออกแล้ว…” เสียงอีกคนหนึ่งดังขึ้นก่อนจะอาเจียนออกมาอย่างน่าสงสารนางอดนึกถึงความฝันวันนั้นไม่ได้หากนางปฏิเสธ การเดินทางไปช่วยแคว้นหนิงหลง คนอีกจำนวนมากอาจจะติดโรคแล้วล้มตายไป…อาจจะเพราะนี่คือครั้งแรกที่แคว้นหนิงหลงพบเจอกับโรคระบาดเช่นนี้ จึงยังไม่สามารถรับมือกับโรคระบาดได้แน่นอนว่ากว่าหลิวซีจินจะค้นพบการรักษาและป้องกันโรคระบาดนี้นางต้องสูญเสียมารดาและน้องสาวอันเป็นที่รัก...และเห็นคนตายไปหลายร้อยชีวิตในเมื่อนางตั้งใจจะอุทิศชีวิตให้กับการเป็นหมอแล้ว ไยต้องลังเลสิ่งใดอีก...ความรู้ที่นางมีจะต้องเป็นประโยชน์ให้กับคนในใต้หล้า...หลิวซีจินตัดสินใจกับตนเองแล้วจึงเอ่ยกับองครักษ์ที่ยืนรอคำตอบอยู่"ท่านรอข้าเก็บของสักครู่" หลิวซีจินเอ่ยก่อนจะเข้าห้องไปทันทีหลิวซีจินเก็บของที่จำเป็น หลักฐานกบฏที่ได้จากซ่งเอวี่ย และสมุนไพรรวมถึงอุปกรณ์ฝังเข็มตลอดจนตำราใส่ห่อผ้าของตน นางไม่ลืมที่จะหยิบป้ายที่มี
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 37 ขอความช่วยเหลือ
ตอนที่ 37 ขอความช่วยเหลือณ ห้องตำราส่วนพระองค์“ถวายบังคมฝ่าบาท” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นเมื่อเดินทางมาจากการตามล่ากบฏ“พี่ใหญ่ อยู่กันสองคน ท่านไม่ต้องมากพิธี ได้เรื่องว่าอย่างไรบ้าง” ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้นกับผู้เป็นพี่ชาย“ข้าคิดว่า ซ่งเอวี่ย หนีหายเข้าไปในแคว้นเฉิง ข้าส่งเรื่องนี้เข้าทูลฮ่องเต้แคว้นเฉิงแล้ว ทางนั้นจะช่วยตามหาอีกแรง” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม กับผู้เป็นฮ่องเต้“ข้าไปค้นหาตามแถบชายแดนในแคว้นเฉิงและโรงหมอที่หนึ่ง ไม่พบเช่นกัน ช่างเถิด ...เวลานี้ข้าเป็นห่วงประชากรที่ติดโรคระบาด.... ข้าต้องการหมอฝีมือดีที่สามารถถ่ายทอดให้คนในแคว้นเรา” ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น“ท่านไม่ไว้ใจสำนักหมอหลวงของเราหรือ?” ชุนเป่ยหยางเอ่ยขึ้นก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ“มิใช่มิไว้ใจ แต่การแพทย์เราต้องยอมรับว่าไม่สามารถรับมือโรคระบาดนี้ได้ พวกเขาต่างก็กลัวตายล่าสุดมีผู้ติดโรคระบาดตายไปไม่น้อย หมอของเราก็เอาไม่อยู่อีกทั้ง ชุนชวนหยูเองก็สงสัยเช่นกัน...ว่าคนในสำนักหมอหลวงมีความผิดปกติ” ชุนหลุนซีเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด"ข้าว่าลองขอสูตรยาจากโรงหมอต่างแคว้นที่เคยประสบโรคระบาดนี
Anda juga akan menyukai
อ่านใจทรราช สนมปลาเค็มถล่มวังหลัง
มาแล้วก็อยู่ต่อเถอะ20.8K Dibacaท่านพ่อ...ข้าคือบุตรสาวของท่าน
SnailW21.5K Dibacaท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ป่าดอกท้อ35.2K Dibacaยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว332.7K Dibacaเขาคลั่งรักข้ามากเช่นนี้ ข้าจะหนีไปไหนได้
ไฉ่เลี่ยงหรง35 Dibacaหวนคืนสู่วันฟ้าใส
ประตูฟ้ายั่งยืน8.4K Dibacaคุณหนูสามตระกูลเจียงผู้ร้ายกาจกับระบบสุดโกง
เยว่หลง8.5K Dibacaอุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา
เทียนสื่อ3.3K Dibaca
