ตอนที่ 20 เห็นแก่เงินทอง

ตอนที่ 20

เห็นแก่เงินทอง

หนึ่งเดือนผ่านไป หลิวซีจินเดินทางมาเยี่ยมเยียนผู้เป็นสหายและน้องสาวบุญธรรมของตน

"พี่ซีจิน!" หลิวซินซินเอ่ยขึ้นก่อนจะโผเข้ากอดหลิวซีจินที่นางรักดั่งพี่สาว

"เป็นอย่างไรบ้าง อยู่ที่นี่ดีหรือไม่?" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปในเรือนรับรอง

 

"ข้าคิดสูตรยาใหม่ได้หลายสูตรทีเดียว ที่นี่มีสมุนไพรหลายตัวที่โรงหมอของท่านไม่มี พี่ซีจิน ข้าอยากขอสมุนไพรที่นี่ไปขยายปลูกที่โรงหมอของเราได้หรือไม่?" หลิวซินซินเอ่ยขึ้นเสียงสดใส

"ซินซิน ข้าดีใจที่เจ้าไม่จมปลักกับเรื่องในอดีตว่าแต่

โม่ชิงหนานอยู่หรือไม่? " หลิวซีจินเอ่ยขึ้นในขณะที่เดินไปเรื่อยๆ

"วันนี้ท่านอาจารย์ ไม่อยู่จะกลับก็คงยามอุ้ย (13:00-14:59)....พี่ซีจิน เหตุใดท่านดูไม่ค่อยดีเลย..." หลิวซินซินเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นใบหน้างามที่ซีดเซียวก่อนจะดึงแขนนางมาจับชีพจรทันที

"ท่านลมปราณพร่องนี่! " หลิวซินซินร้องขึ้นก่อนจะ หลิวซีจินพยักหน้าก่อนจะหมดสติไป

"ใครก็ได้ช่วยด้วย!" หลิวซินซินร้องขึ้นใน พร้อมกันกับที่หมอชายที่เดินหอบสมุนไพรมาพอดีจึงเร่งฝีเท้าเข้ามาช่วยนางพยุงร่างบางที่หมดสติ

ณ  ห้องรักษา

กลิ่นกำยานอบสมุนไพรบำรุงกำลังลมปราณ ฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง หลิวซีจินลืมตาขึ้นก็เห็นหลิวซินซินกำลังต้มยา

"พี่ซีจิน ท่านฟื้นแล้ว ที่ท่านป่วยเช่นนี้ เพราะไม่ยอมพักผ่อนใช่หรือไม่? " หลิวซินซินเอ่ยขึ้นในขณะที่จับชีพจรอีกครั้ง

"ช่วงนี้หลี่ซูซูไม่อยู่ข้าจึงทำทุกอย่างด้วยตนเอง หลายวันมานี้ข้าเข้าไปช่วยหมอ รักษาโรคระบาดที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง

คนตายไปไม่น้อย มันทำให้ข้าคิดถึงน้องสาวที่ตายด้วยโรคนั้น"หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงน้ำตาไหลลงอย่างอดไม่ได้

"พี่ซีจิน ต่อให้ท่านเป็นหมอ ท่านก็ต้องรักษาตนเองให้สุขภาพดีก่อนจึงรักษาผู้อื่น ท่านปล่อยให้ร่างกายท่านป่วยเช่นนี้ไม่ได้...และข้าขอร้องท่าน....อย่าจมอยู่กับความโศกเศร้าอยู่นานเลยได้หรือไม่? " หลิวซินซินเอ่ยขึ้นก่อนจะยื่นถ้วยยาให้ผู้ป่วยจอมดื้อ

"ข้าจำไว้แล้ว เจ้าวางใจเถอะข้าจะไม่ทำเช่นนี้อีก" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะยกถ้วยยาขึ้นดื่ม

"นี่ยาอะไร " นางถามขึ้นหลังจากดื่มจนหมดถ้วย

"เป็นยาบำรุงลมปราณชนิดรวดเร็วข้าเคยลองทดสอบกับผู้ป่วยที่นี่หลายรายพบว่าได้ผลมาก ในผู้ที่ไม่ได้รับการพักผ่อนที่เพียงพอ....นอกจากนี้ ยังมีกำยานผ่อนคลายกังวลที่จะช่วยฟื้นฟูจิตใจ" หลิวซินซินบรรยายสรรพคุณอย่างภาคภูมิใจ

ในขณะที่ทั้งคู่กำลังสนทนากันเรื่องสมุนไพรนั่นเอง...

"โม่ชิงหนาน..." หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะพยายามพยุงตนเองนั่ง เมื่อเห็นว่าสหายตนเดินเข้ามา

"ซีจิน ที่เจ้าป่วยเช่นนี้ เพราะไม่ยอมพักผ่อนใช่หรือไม่? " โม่ชิงหนานเอ่ยในประโยคเดียวกันกับหลิวซินซิน พร้อมทั้งจับ

ชีพจร ผู้ที่มีใบหน้าซีดเซียวบัดนี้เริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมาบ้างแล้ว

 "โม่ชิงหนาน ข้าขอบคุณท่านมากที่ให้ความช่วยเหลือข้ามาโดยตลอด อีกทั้งยังช่วยหลิวซินซิน ข้าไม่รู้จะตอบแทนท่านอย่างไร" หลิวซีจินเอ่ยขึ้น

"ข้ากับเจ้ารู้จักกันมานานเท่าใดแล้ว ต้องพูดให้มากความ...." โม่ชิงหนานเอ่ยขึ้น

"ข้าลองตรวจชีพจรพี่ซีจิน พบว่าลมปราณพร่องไปมาก ข้าจึงจัดกำยานและสมุนไพรบำรุงลมปราณให้ดื่ม" หลิวซินซิน

รายงานโม่ชิงหนาน อีกฝ่ายพยักหน้ารับทราบ

"ซีจิน ช่วงนี้เจ้าทานอาหารตรงเวลาหรือไม่" โม่ชิงหนานถามขึ้น หลิวซีจินได้แต่ส่ายหน้าไปมา

"การทานอาหารให้ตรงเวลาย่อมเป็นสิ่งสำคัญ อย่าทำเช่นนี้อีกรู้หรือไม่ เป็นหมอ หากดูแลตนเองได้ไม่ดี จะดูแลผู้อื่นได้อย่างไร" โม่ชิงหนานเอ่ยขึ้น

"เฮ้ พวกเจ้าสองคนเลิกดุข้าเสียที ข้าจำใส่ใจแล้ว"

หลิวซินซินเอ่ยขึ้น ในขณะที่โม่ชิงหนานและหลิวซินหัวเราะออกมาเล็กน้อย

เช้าวันถัดมาหลิวซีซินอาการดีขึ้นมาก หลิวซินซินคิดว่าอาการป่วยของหลิวซีจินเกิดจากการพักผ่อนน้อย และการทานอาหารที่ไม่ตรงเวลา โม่ชิงหนานจึงออกอุบายให้นางพักผ่อนให้สบายใจและรู้จักปล่อยวาง พร้อมกันนี้โม่ชิงหนานได้ส่งหมอฝีมือดีหลายคนเดินทางไปช่วยดูแลโรงหมอหลิวจินในขณะที่นางอยู่พักผ่อน

 

ณ  ห้องหนังสือโรงหมอโม่ชิงหนาน

"ท่านหมอ ฮูหยินจวนสกุลจี้ อยากให้หลิวซินซินไปทำคลอดให้เจ้าค่ะ นางระบุด้วยว่าต้องเป็นหมอหลิวซินซินเท่านั้น" ผู้ช่วยหมอคนหนึ่งเข้ามารายงานพร้อมกับยื่นจดมายฉบับหนึ่งให้โม่ชิงหนาน

"จวนสกุุลจี้ทราบได้อย่างไรว่าหลิวซินซินอยู่ที่นี่"

โม่ชิงหนานถามผู้ส่งจดหมายทันที

"วันก่อนพวกเราไปซื้อวัตถุดิบที่ตลาดในเมือง บังเอิญไปพบคุณชายจี้พอดี เขาเล่าว่าฮูหยินของเขาใกล้คลอดแล้ว แต่หมอซินซินก็ไม่ได้นัดแนะอะไรว่าจะไปทำคลอดให้ นึกไม่ถึงว่าคุณชายจี้เกิดถูกชะตาหมอซินซินจึงอยากได้ไปรอทำคลอดให้

ฮูหยินขึ้นมา" มู่หลันผู้มาส่งจดหมายเอ่ยขึ้น

หลังจากที่โม่ชิงหนานได้ฟังเช่นนั้น ก็พยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะให้คนไปตามหลิวซินซินที่รักษาผู้ป่วยอยู่ในโรงหมอมาพบทันที

"อาจารย์เรียกข้ามา มีสิ่งใดหรือเจ้าคะ" หลิวซินซิน

ถามขึ้นทันที ที่มาถึง

"คุณชายจี้ ที่เจ้าเคยเจอที่ร้านสมุนไพรหายากต้องการให้เจ้าไปรอทำคลอดให้ฮูหยินจี้....ทางนั้นให้ทองมาไม่น้อย แต่แม้จะมากโขแต่หากเจ้าไม่อยากไปก็ไม่ต้องไป ข้าไม่อยากบีบบังคับ" โมชิงหนานเอ่ยขึ้น ด้านหลิวซินซินที่ได้ยินเช่นนั้นว่าสกุลจี้ให้ทองมาจำนวนมากเพื่อเป็นค่าทำคลอดก็รู้สึกเสียดายขึ้นมาทันที หากนางไปทำคลอดให้อีกฝ่ายทองหีบนี้ก็จะเป็นของโรงหมอ

แห่งนี้...ถือเป็นการตอบแทนบุญคุณให้โม่ชิงหนานอีกด้วย เรื่องอะไรนางจะต้องปฏิเสธ

"ท่านอาจารย์...ให้ข้าไปเถิดเจ้าค่ะ อย่างไรอีกฝ่ายก็มอบของมาให้แล้ว รับไว้หน่อยเถิด" หลิวซินซินเอ่ยขึ้น

"เช่นนั้น...ข้าจะให้ผู้ช่วยซิวหยง กับผู้ช่วยมู่หลันไปช่วยเจ้า" โม่ชิงหนานเอ่ยขึ้น

"ขอบคุณท่านอาจารย์" หลิวซินซินเอ่ยขึ้นก่อนจะรีบพาตัวเองไปเก็บของจำเป็นที่จะใช้ในการคลอดบุตร