MasukShare
ตอนที่ 47 ความลับที่ไม่ลับ
Terakhir Diperbarui:
2026-03-13 12:00:09ตอนที่ 47
ความลับที่ไม่ลับ
ณ ตำหนักสนมกุ้ยเหมย....
ปึก!
เสียงตบโต๊ะดังขึ้นบ่งบอกอารมณ์ของผู้ที่กระทำ
"เหตุใดนางจึงไม่ตายไปเสีย... ไยต้องฟื้นขึ้นมาอีก! ข้าไม่มีวันลืมที่นางสั่งโบยข้าปางตาย ข้าเกลียดนาง" กุ้ยเหมย หรือ สนมลำดับที่สามเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจก่อนจะนึกถึงเหตุการณ์ที่ตนเคยถูกฮองเฮาผู้นั้นเคยทำร้ายตน
ย้อนกลับไปในอดีต...
"เมื่อครู่...ข้าเห็นพวกเจ้ายืนสนทนากับองครักษ์ผู้หนึ่ง...ในเมื่อเจ้ามีคนรักอยู่แล้ว ไยไม่ปฏิเสธที่จะแต่งเข้ามาเป็นสนมฝ่าบาท" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้นด้วยเสียงต่ำก่อนจะจ้องเข้าไปในดวงตาของกุ้ยเหมย
"ไม่ใช่เพคะฮองเฮา คนผู้นั้นเป็นเพียงองครักษ์คนสนิทของข้าที่ท่านพ่อส่งมาคุ้มกันข้าเท่านั้น" กุ้ยเหมยเอ่ยขึ้น เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น
"หวังเยี่ยน โบยนาง!" สิ้นเสียงผู้เป็นฮองเฮา องครักษ์หนุ่มจึงฟาดแส้นั้นลงกลางหลังกุ้ยเหมยทันที
"ฮองเฮา! โปรดเมตตาข้าด้วยเพคะ" กุ้ยเหมยร้องขึ้นในขณะที่ถูกแส้ฟาดไม่ยั้งมือ...นางไม่มีวันลืม...ที่ถูกสตรีผู้นั้นสั่งโบยจนเลือดอาบ
กุ้ยเหมยนึกถึงเหตุการณ์ที่ตนถูกกระทำก็ได้แต่กำหมัดแน่นอย่างคับแค้นใจ
ณ ตำหนักสนมฮุ่ยชิวเหยา...
ด้านฮุ่ยชิวเหยาที่นั่งฟังอยู่จึงเอ่ยขึ้นบ้าง
"น่าประหลาดยิ่งนัก...ร่างของฮองเฮาหลังจากหมดลมในครานั้นนางไม่เหมือนคนตายเลยสักนิด จะเป็นไปได้อย่างไรที่สวรรค์จะให้โอกาสสตรีผู้นั้น เมื่อใดกัน...กรรมจึงจะเล่นงานสตรีผู้นั้นเสียที" ฮุ่ยชิวเหยา.... หรือสนมลำดับที่สี่เอ่ยขึ้นอย่างคับแค้นใจเช่นกันก่อนจะนึกถึงเหตุการณ์ที่ตนเองก็ถูกกลั่นแกล้ง
ย้อนกลับไปเดือนก่อน....
ในวันที่สนมลำดับที่สี่ถูกแต่งเข้าตำหนัก นางเข้าไปยก น้ำชาตามธรรมเนียมกับผู้เป็นฮองเฮา
"ฮุ่ยชิวเหยาคารวะฮองเฮาเพคะ...." ฮุ่ยชิวเหยาเอ่ยขึ้นก่อนจะยกน้ำชาให้อีกฝ่าย
"เจ้าเข้ามาใกล้ ๆ ข้า" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้นก่อนจะจ้องใบหน้างามของสนมลำดับที่สี่ด้วยความริษยา...
"เพคะ" ฮุ่ยชิวเหยาเอ่ยขึ้นก่อนจะเข้าไปหาผู้เป็นฮองเฮา
เพียะ!
หลิวซีจินฮองเฮาฟาดมือไปที่ใบหน้างามของฮุ่ยชิวเหยาทันที
"ฮองเฮา...หม่อมฉันทำสิ่งใดผิดเพคะ” ฮุ่ยชิวเหยาถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจที่จู่ ๆ ตนก็ถูกตบตีเช่นนี้
"ผิดที่เจ้าสวมอาภรณ์สีเดียวกันกับข้า!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะฟาดฝ่ามือลงไปบนใบหน้างามนั้นอีกครั้ง
เพียะ!
ฮุ่ยชิวเหยานึกถึงเหตุการณ์ที่ตนถูกหลิวซีจินฮองเฮากลั่นแกล้งสารพัด...เหตุใดสวรรค์จึงมอบโอกาสให้คนเช่นนางได้ฟื้นขึ้นมาอีกครา...หญิงสาวคิดก่อนจะกำมือแน่นด้วยความ
คับแค้นใจ"นางฟื้นขึ้นก็ช่างเถิด...ข้ามีวิธีเอาคืนนางอย่างสาสม!" กุ้ยเหมยเอ่ยขึ้น
"ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่สนมสาม" ฮุ่ยชิวเหยาเอ่ยขึ้นก่อนจะทำหน้าตาไม่ไว้วางใจ
"นางเกลียดสิ่งใดเล่า...ข้าจะทำสิ่งนั้น" กุ้ยเหมยเอ่ยขึ้น ด้านฮุ่ยชิวเหยาที่ได้ยินเช่นนั้นก็ทำสีหน้าไม่ไว้วางใจ
หลายวันผ่านไป...
ในระหว่างที่ชุนหลุนซียังคงตามล่ากบฏตามแถวชายแดนรอยต่อระหว่างเมือง.... หลิวซีจินไม่ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยผ่านไป เมื่อหน้ากากที่นางสั่งมานั้นมาถึงแล้วนางจึงนั่งรถม้ามาพบจวิ้นอ๋องผู้ดูแลกลุ่มหมอที่รักษาผู้ป่วยด้วยโรคระบาดเพื่อมาสนทนาเรื่องหน้ากากป้องกัน
"ฮองเฮา กระหม่อมคิดว่า...หน้ากากเช่นนี้... " ชุนชวนหยู หรือจวิ้นอ๋อง ผู้คุมกลุ่มที่ไปรักษาโรคระบาดเอ่ยขึ้น ก่อนจะมองดูหน้ากากสีขาวที่คลุมทั้งหน้าราวกับต้องการไปทำการแสดงบางอย่าง"ท่านสงสัยอะไรหรือ?" หลิวซีจินเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะสังเกตอากัปกิริยาน้องชายสามีผู้นี้
"หน้ากากเช่นนี้จะป้องกันได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ" ชุนชวนหยูวัยยี่สิบเอ็ดหนาวเอ่ยขึ้นก่อนจะทำสีหน้าไม่ไว้วางใจ
"แม้หน้ากากนี่จะดูประหลาดสักหน่อยแต่มันสามารถป้องกันได้มากกว่าการสวมผ้าบางเพียงผืนเดียว ที่สำคัญ
มันสามารถป้องกันการขยี้ตาได้อีกด้วย หรือท่านมีวิธีการป้องกันการแพร่โรคระบาดที่ดีกว่านี้.... ลองบอกข้า" หลิวซีจินถามขึ้นในขณะจดจ้องเข้าไปในดวงตาคมของชายหนุ่ม"ไม่มีพ่ะย่ะค่ะ แค่ไม่เห็นด้วย.... อีกทั้งสูตรยากับวิธีการรักษาตามสูตรยาที่ท่านให้หมอหลวงมาข้าก็ไม่เชื่อเช่นกัน"
ชุนชวนหยูเอ่ยขึ้นก่อนจะมองหน้าผู้เป็นพี่สะใภ้อย่างไม่ไว้วางใจ...สตรีที่แสนร้ายกาจผู้นี้ จู่ ๆ ก็ลุกขึ้นมาทำเป็นผู้มีเมตตาราวกับพระโพธิสัตว์...ผู้ใดจะเชื่อนางก็ช่างเถิด...แต่เขาไม่มีวันหลงกลอีกฝ่ายเป็นแน่...ชุนชวนหยูคิดกับตนเอง....ด้านหลิวซีจินที่ได้ยินว่าอีกฝ่ายนั้นทราบแล้วว่าสูตรยาจากนางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหันหน้าไปทางหมอหลวง
จื่อหลาง...นึกไม่ถึงว่าความลับที่นางบอกหมอหลวงผู้นั้นไว้จะถูกบอกต่อ..."หมอจื่อหลาง...ท่านมิเข้าใจคำว่าความลับหรือ?" หลิวซีจินเอ่ยเสียงเรียบแต่ทว่ากลับสามารถข่มขวัญจื่อหลางได้
"ฮองเฮาโปรดลงโทษ กระหม่อมเพียงเป็นห่วงว่า...." หมอจื่อหลางเอ่ยขึ้น ก่อนจะถูกหลิวซีจินโบกมือให้หยุดพูด
"ช่างเถิด...ในเมื่อความลับถูกเปิดเผยก็ให้เป็นไปตามนั้นก็แล้วกัน สูตรยานี้ข้าได้มาจากหมอต่างแคว้นผู้หนึ่งที่เคยรับมือกับโรคระบาด...นางได้ถ่ายทอดวิธีรักษาโรคนี้ให้ข้าแล้ว" หลิวซีจิน
ปดขึ้น เพราะไม่รู้จะใช้วิธีใดบอกให้คนตรงหน้าเชื่อ ...แต่ทว่า เมื่อได้โกหกครั้งหนึ่งแล้วครั้งที่สองและสามย่อมตามมา เป็นจริงดังคำโบราณจริง.... หญิงสาวคิด"แล้วหมอผู้นั้นอยู่ที่ใด? สูตรยานี้ผู้ใดคิดค้นก็มิอาจ
ทราบได้ จะช่วยได้จริงหรือไม่ก็ทราบไม่ได้เช่นกัน... แม้ท่านจะเป็นถึงฮองเฮาก็ใช่ว่าจะจัดยาสุ่มสี่สุ่มห้าได้ เกิดให้กินตามนี้แล้วแล้วแย่กว่าเดิมจะทำเช่นไร...ถึงเสด็จพี่จะไม่อยู่ก็ใช่ว่าท่านจะตัดสินใจแทนได้" ชุนชวนหยูเอ่ยยืดยาวขึ้นก่อนจะพิจารณาใบหน้างามของพี่สะใภ้อย่างไม่กลัวเกรง ได้ยินว่านางฟื้นจากความตายก็เปลี่ยนไปมาก...แต่อย่างไรก็ตามหากนางคิดจะทำอะไรไม่ดีเขาจะไม่ยอมปล่อยไปแน่ แม้เขาจะไม่ใช่หมอ แต่เวลานี้เขาก็คือผู้คุมจัดกลุ่มหมอในการเข้ารักษาดังนั้นเขามีสิทธิ์ตัดสินใจที่จะรับหรือไม่รับวิธีการรักษาจากนางก็ได้... ชายหนุ่มคิดกับตน"นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาสงสัยข้า...หากท่านไม่ใช้วิธีรักษาของข้า...เช่นนั้น ท่านบอกข้าทีว่าเวลานี้มีผู้หายจากการรักษาของท่านแล้วกี่คนและตายไปกี่คน.... ที่สำคัญ...ท่านจะดูแลหมอที่รักษาผู้ติดเชื้อด้วยวิธีใด...ท่านมีวิธีที่แน่ชัดหรือไม่?" หลิวซีจินเอ่ยอย่างใจเย็นก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาของผู้เป็นน้องชายของสามีที่รับหน้าที่ดูแลการรักษาผู้ติดโรคระบาด.... หลิวซีจินค่อย ๆ ก้าวขาลงมาจากที่นั่งตนอย่างงามสง่าก่อนจะเดินไปหยิบถ้วยยาที่สกัดจากผลไม้สามชนิดมาดื่มต่อหน้าชุนชวนหยูจนหมดถ้วย
อึก!
Bab terbaru
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 59 ได้พวกเพิ่ม
ตอนที่ 59ได้พวกเพิ่ม"แต่เจ้าเป็นคนของฝ่าบาท ส่วนท่านก็เป็นน้องสาวของฝ่าบาทที่เกลียดข้าจับใจ...จะมาสนับสนุนข้าได้อย่างไร?"หลิวซีจินเอ่ยขึ้น...คงมีวิธีเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตรแล้วที่จะทำให้นางอยู่อย่างสงบได้..."พี่สะใภ้ท่านโปรดวางใจ ถึงข้าจะเป็นน้องสาวของฝ่าบาท แต่หากท่านเปลี่ยนตนเองแล้วจริง ๆ ข้าก็จะสนับสนุนท่านเต็มที่ เรื่องแปลงสมุนไพรนั่น พวกเรามาช่วยกันปลูกใหม่เถอะ" ชุนหมี่เยว่เอ่ยขึ้นก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาของพี่สะใภ้...เพราะชุนหมี่เยว่ก็ยอมรับว่าสตรีตรงหน้านี้ไม่ได้เหมือนเดิมแล้ว"จวิ้นจู่ ขอบคุณท่านจริง ๆ" ผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยด้วยความตื้นตัน"แต่ว่า เรื่องที่ข้ามาแอบดูท่าน อย่าบอกฝ่าบาทได้หรือไม่? คือข้าเคยสาบานกับเขาว่าจะไม่ยุ่งกับท่านอีก" ชุนหมี่เยว่อ้อมแอ้มเอ่ยขึ้น"เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ" อ้ายเสินเอ่ยขึ้น ด้านหลิวซีจินที่ได้ฟังเช่นนั้นก็ได้แต่คิดในใจว่า...เหตุใดบุรุษผู้นี้จึงได้เจ้าคิดเจ้าแค้นนิสัยคล้ายสตรีเช่นนี้ ...ช่างเถิด..."ได้ ข้าจะไม่บอกเขา.... ก่อนพวกท่านกลับข้ามีของดีให้พวกท่านดื่ม โชคดีนักที่ เหมยกุ้ยฮวา(ดอกกุหลาบ)ไม่ถูกทำลายไปด้วย" หลิวซีจินเอ่ยขึ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 58 หาพรรคพวก
ตอนที่ 58หาพรรคพวก"ท่านพานางเข้าไปด้านในเถอะที่นี่อากาศหนาวนางจะไม่สบาย" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะนำทางเข้าไปในห้อง จากนั้นนางจึงบอกให้นางกำนัลทั้งแปดรอที่ห้องโถงไม่ต้องเข้าไป"ท่านติดตามข้ามาตั้งแต่เมื่อใด? และเหตุใดจึงมาลอบติดตามข้าเช่นนี้" หลิวซีจินถามขึ้นก่อนจะจ้องเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่มที่ดูแล้วอายุคงไม่เกินยี่สิบหนาว"กระหม่อมติดตามฮองเฮาตั้งแต่ท่านฟื้นจากความตาย เหตุผลไม่ทราบเพราะเป็นคำสั่งฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ" อ้ายเสินเอ่ยขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด"หากเจ้าติดตามข้ามาตั้งแต่ข้าฟื้นเช่นนั้น...เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าสนมกุ้ยเหมยเป็นผู้ทำลายแปลงสมุนไพรของข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้น อ้ายเสินพยักหน้าแทนคำตอบ..."ดียิ่งนัก" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะพยักหน้าเยาะเย้ยตนเอง...ชุนหลุนซีทราบเรื่องนี้อยู่แล้ว...นั่นหมายถึงว่าเขากับสนมของเขารวมหัวกันแกล้งนาง..."ฮองเฮา...ที่ฝ่าบาททำไปเพราะมีเหตุผลของพระองค์ทรงรอคอยก่อนอย่าเพิ่งด่วนตัดสิน" อ้ายเสินเอ่ยขึ้น"ช้าก่อนฮองเฮา ข้าอ้ายเสิน...มาทำงานให้ฝ่าบาท มิได้มีจิตคิดร้ายต่อฮองเฮาเลยแม้แต่น้อย ส่วนจวิ้นจู่.... ท่านถอนพิษให้นางเถิด นางแค่แอบตามข้ามาเ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 57 ลำเอียง
ตอนที่ 57 ลำเอียงหมับ!"ฝ่าบาท...ปล่อยข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นเสียงต่ำก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาคมของผู้ที่เป็นสามี......เวลานี้นางจะต้องสั่งสอนสตรีที่บังอาจทำลายแปลงสมุนไพรของนาง ผู้ที่ทำการปล่อยสัตว์กินพืชออกมาทำลายพืชของนางที่ปลูกไว้เต็มตำหนัก!"ออกมาจากตำหนักเย็นได้ไม่นาน... อยากจะกลับเข้าไปอยู่ตำหนักเย็นหรือ?" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น หลิวซีจินที่เห็นเช่นนั้น จึงเอ่ยขึ้น"เช่นนั้น ฝ่าบาทจะลงโทษนางอย่างไร? นางปล่อยสัตว์กินพืชข้าจนหมด" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น"ฝ่าบาท! โปรดให้ความเป็นธรรมกับหม่อมฉันด้วย กุ้ยเหมยถูกใส่ร้าย" สนมกุ้ยเหมยเอ่ยขึ้นก่อนจะแสร้งก้มหน้าลงอย่างน่าสงสาร"เมื่อครู่เจ้ายอมรับแล้ว ไยกลับคำเมื่ออยู่ต่อหน้าฝ่าบาท!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นอย่างอดกลั้น"มีผู้ใดเป็นพยานได้บ้าง" เสียงทุ้มของชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น"มีนางกำนัลทั้งแปดคนของข้า" หลิวซีจินเอ่ยทันที"เหตุใดพยานจึงมีแต่คนของฮองเฮาเล่า?" ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น"เมื่อครู่ ฮุ่ยชิวเหยาก็อยู่ในเหตุการณ์ตอนนางสารภาพออกมา... หวังว่าสนมฮุ่ยชิวเหยาคงไม่เข้าข้างคนผิด" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะมองเข้าไปในดวงตาของสนมของสามีที่ทำหน้าหวาดหวั่
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 56 ลาก่อนตำหนักเย็น
ตอนที่ 56ลาก่อนตำหนักเย็นเพราะใกล้กำหนดการที่องค์หญิงต่างแคว้นจะเดินทางแต่งเป็นสนมของเขาดังนั้น...ชุนหลุนซี จึงส่งชุนเป่ยหยางผู้เป็นพี่ชายไปรับขบวนจากต่างแคว้นกลางทางเพื่อเป็นการให้เกียรติอีกฝ่ายและนับตั้งแต่ที่เขาสั่งลงโทษผู้เป็นฮองเฮา ด้านชุนหลุนซีที่ไม่เห็นการโวยวายใด ๆ ก็ประหลาดใจเป็นอย่างมากที่นางอยู่ในตำหนักเย็นอย่างสงบ...และวันนี้...ก็เป็นวันครบกำหนดหนึ่งเดือนแล้ว...เขาจึงประกาศคำสั่งปล่อยตัวฮองเฮาออกมา....ด้านหลิวซีจินที่อยู่กำหนดครบหนึ่งเดือนในตำหนักเย็น....เมื่อกลับมาถึงตำหนักฮองเฮา...นางก็ต้องตกใจเป็นอย่างมากที่สมุนไพรหายากที่นางสั่งให้นางกำนัลทั้งแปดดูแลไว้ ถูกทำลายแทบไม่เหลือ คล้ายกับเป็นรอยสัตว์ที่มีฟันแทะเล็ม ดูแล้วคงจะเป็นรอยฟันของสัตว์อย่างไม่ต้องสงสัย...มีคนจงใจกลั่นแกล้งนาง!"เร็วเข้า! มันวิ่งไปทางนั้นแล้ว!" นางกำนัลผู้หนึ่งร้องขึ้นในขณะที่กำลังวิ่งจับหนูที่กินพืช....หลิวซีจินมองดูภาพที่นางกำนัลทั้งแปดกำลังวิ่งไล่จับหนูที่กินพืชอย่างอลหม่าน...หมดกัน แปลงสมุนไพรของนาง...."ตอนข้าไม่อยู่ พวกเจ้าไม่เห็นเลยหรือว่าผู้ใดมากระทำเช่นนี้!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะกำหมั
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 55 ผู้บุกรุก
ตอนที่ 55 ผู้บุกรุกณ ตำหนักเย็น....ด้านหลิวซีจินเมื่อได้รับจดหมายตอบกลับจากชุนชวนหยูนั้นก็สบายใจยิ่งนักที่ผลการรักษาเป็นไปตามที่ต้องการ นางใช้ชีวิตอยู่ในตำหนักเย็นอย่างไม่ทุกข์ร้อน นางไม่คิดปล่อยให้เวลาเลยผ่าน ใช้เวลาที่อยู่ในตำหนักเย็น บันทึกสูตรยาจากประสบการณ์ที่นางเคยใช้ ก่อนจะบันทึกนางได้อ่านตำราสมุนไพรในวัง พบว่าหลายสูตรยังไม่ถูกบันทึก และวันนี้…นับเป็นวันที่สิบแล้วที่นางอยู่ในตำหนักเย็นแห่งนี้...สิบวันมานี้นางใช้ความสามารถวาดอักษรลงบนกระดาษได้จำนวนหลายเล่มนัก เดือดร้อนผู้เฝ้าประตูตำหนักเย็นไปหากระดาษและหมึกมาเพิ่ม*****คืนหนึ่ง....ในขณะที่นางกำลังเขียนสูตรยานั่นเอง จู่ ๆ นางก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น"หลิวซีจิน..." เสียงบุรุษที่ฟังดูยานคางดังขึ้น หลิวซีจินคิดว่านั่นคล้ายกับเป็นการดัดแปลงเสียงเสียมากกว่าใครกัน? หญิงสาวคิดก่อนจะเดินไปตามเสียงนั้นจนมาหยุดที่หน้าศาลบรรพชน"หลิวซีจิน...." เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งหลิวซีจินไม่รอช้า แม้นางจะเกรงกลัวอยู่บ้างแต่ทว่านางก็อยากพิสูจน์ให้รู้กันไป.... นางจึงก้าวขาเข้าไปใกล้ห้องหนึ่งอย่างช้า ๆ ในขณะนั้นเอง....ประตูเรือนถัดจากศาลบรรพชนเ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 54 ฮองเฮาในตำหนักเย็น
ตอนที่ 54ฮองเฮาในตำหนักเย็นห้วงฝันของชุนหลุนซี.....ชุนหลุนซีกำลังยืนอยู่ในห้องหนึ่งคล้ายกับเหตุการณ์ที่สตรีชั่วผู้นั้น ทำของต่ำใส่เขา...นี่เขากำลังฝันใช่หรือไม่?ฮ่องเต้หนุ่มคิดก่อนจะหันไปพบร่างขาวผ่องของผู้เป็นฮองเฮา ซึ่งเวลานี้สวมอาภรณ์ที่บางมากจนแทบจะปิดสิ่งใดไม่ได้"ฝ่าบาท.... ท่านมาแล้วหรือ?....." หลิวซีจินในอาภรณ์สีเขียวมรกตที่แหวกถึงร่องอกอวบอิ่มนอนอวดขาเรียวอยู่ในวงกลมที่มีเทียนล้อมรอบ พลางทำสีหน้ายั่วยวนเขา...ริมฝีปากอวบอิ่มที่แต่งแต้มไปด้วยชาดทาปากสีเลือดนกเผยอเล็กน้อยอย่างเชิญชวน....ผมยาวสลวยของนาง สยายออกอย่างเย้ายวนจนชุนหลุนซีต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก..เกิดอะไรขึ้นกับเขา...."ฝ่าบาท...ข้าทำถึงเพียงนี้แล้ว...ท่านยังอดใจได้อยู่อีก...หรือว่าท่านจะไม่ใช่บุรุษ" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้น อาภรณ์สีเดียวกับใบไม้สดค่อย ๆ ร่วงลงมาจนเห็นดอกบัวคู่งาม นางขบริมฝีปากล่างเล็กน้อยก่อนจะยกมือเรียวยื่นออกมาก่อนจะกระดิกนิ้วเชิญชวนผู้เป็นสามี...ด้านชุนหลุนซีที่เวลานี้ส่วนล่างของเขานั้นเกิดตื่นตัวขึ้นมาเสียแล้ว"ต่อให้เป็นความฝันข้าก็จะไม่หลงกลสตรีร้ายกาจเช่นเจ้า!" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ
Anda juga akan menyukai
มเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว210.3K Dibacaข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว36.8K Dibacaท่านพ่อ...ข้าคือบุตรสาวของท่าน
SnailW21.5K Dibacaหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่190.3K Dibacaเพียงเพราะข้าเป็นบุตรอนุ ถึงได้รับบทร้ายหรือ
l3oonm@10.3K Dibacaหลงยุค80มาเป็นภรรยาชายพิการ
ปลายฝนต้นหนาว3.4K Dibacaข้าก็แค่สาวใช้ไร้ค่า
เฟยฮวา898 Dibacaนางร้ายคือคนที่เข้าหาพระเอกบิลสองพระรองเข้าหานางเอกบิลหนึ่ง
ซูเมี่ยวหลิง948 Dibaca
