เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 48 ไม่ไว้ใจ
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-03-13 12:00:46ตอนที่ 48
ไม่ไว้ใจ
อึก!
"สูตรยานี้กินเพื่อกระตุ้นภูมิคุ้มกัน ข้าได้ดื่มเป็นตัวอย่างแล้ว...มิใช่ยาพิษ" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่มที่จดจ้องนางราวกับไม่อยากเชื่อ....
"หากฮองเฮามีความรู้มากถึงเพียงนี้ไยไม่ลงมาร่วมรักษาผู้ติดเชื้อกับข้าเล่า มัวชี้นิ้วสั่งอยู่เช่นนี้....จะสำเร็จได้อย่างไร...เวลานี้ฝ่าบาทไม่อยู่...ก็ใช่ว่าท่านจะทำได้ตามอำเภอใจ" ชุนชวนหยูเอ่ยขึ้นอย่างลองใจ หลิวซีจินที่ได้ฟังเช่นนั้นก็แย้มยิ้มทันที...
ดียิ่งนักเพราะนางต้องการเช่นนี้อยู่พอดี.....
"ข้าย่อมลงไปช่วยท่าน.... หากท่านตกลงที่จะใช้วิธีการรักษาตามแบบของข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ
"ย่อมได้ หากท่านมาร่วมรักษากลุ่มผู้ติดโรคกับข้าอย่างแท้จริง...มิใช่มีเพียงคำพูด..." ชุนชวนหยูเอ่ยขึ้นก่อนจะยิ้มมุมปากเล็กน้อย...นึกไม่ถึงว่าหลิวซีจินฮองเฮาที่ฟื้นจากความตายครั้งนี้จะยอมตกปากรับคำ...เขาจะรอดูว่าพี่สะใภ้ผู้นี้จะทำตามที่รับปากไว้หรือไม่ ...
หลังจากที่หลิวซีจินรับปากน้องชายสามี นางไม่รอช้ารีบจัดสมุนไพรตากแห้งและสั่งให้คนนำสมุนไพรตากแห้งใส่ลงไปในบริเวณหน้ากากที่นางสั่งทำไว้ตามสูตรยาที่เคยทำไว้แล้วรักษาได้ผล
"ฮองเฮาเพคะ...ท่านจะไปรักษาคนพวกนั้นจริง ๆ หรือ
เพคะ...หากท่านติดโรคระบาดนั้นขึ้นมาจะทำเช่นไร?" ซูลี่ นางกำนัลคนสนิทเอ่ยขึ้นน้ำตาคลอหน่วยอย่างอดไม่ได้ หลิวซีจินที่ได้ฟังเช่นนั้นก็นึกถึงฟางหรูขึ้นมาทันที...เหตุการณ์นี้ช่างคล้ายกับตอนจากที่นั่นมาอย่างไรอย่างนั้น....แต่...อะไรจะเกิดก็ช่างเถิดหญิงสาวคิด"พวกเจ้าวางใจเถอะ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ข้าไปก่อนอย่าลืมดูแลแปลงสมุนไพรให้ดี ผู้ใดในวังป่วยหรือหากมีหมาแมวที่ถูกพิษหลงเข้ามาเจ้าก็แจกจ่ายไปได้ตามสมควร" หลิวซีจินเอ่ยขึ้น ก่อนจะหันไปมองนางกำนัลทั้งแปดที่ก้มหน้าอยู่
"เพคะ" นางกำนัลทั้งแปดเอ่ย...หากเป็นเมื่อก่อนพวกนางคงดีใจมากที่อีกฝ่ายไปเสี่ยงตายเช่นนั้น...แต่ทว่า...หลายเดือนมานี้ผู้เป็นฮองเฮาเปลี่ยนไปมาก แม้จะดุแต่ทว่ากลับเป็นการบอกกล่าวอย่างมีเมตตาเท่านั้นทำให้พวกนางรู้สึกเป็นห่วง
อีกฝ่ายอย่างบอกไม่ถูก*****
หลิวซีจินนั่งรถม้ามายังโรงหมอเฉินฮั่วที่เต็มไปด้วยผู้ป่วย เป็นความโชคดีที่เสนาบดีหลิวโซว่นั้นไปหาสมุนไพรตามที่นางขอตามสูตรยาจนครบ...อีกทั้งสมุนไพรที่นางสั่งให้จื่อหลางหาไว้นางก็นำมาด้วยเช่นกัน...หลิวซีจินสังเกตว่าที่นี่มีการรักษาแบบประหลาดนัก...ใช้การรักษาแบบเดิม ๆ ทั้งที่ธรรมชาติของหมอแล้วหากใช้วิธีเดิมมิได้ผลก็จำเป็นต้องเปลี่ยนวิธีใหม่เพื่อทดลอง...ช่างเถิดนี่ไม่ใช่เวลามาสงสัยอะไรทั้งนั้น....หลิวซีจิน
คิดก่อนจะเรียกหมอทุกคนมารวมกัน ซึ่งหมอทุกคนในที่นี้ก็ให้ความร่วมมือนางเป็นอย่างดีโดยทุกคนยอมสวม 'หน้ากากประหลาด' ให้นางตามเงื่อนไข....โดยมีชุนชวนหยู จับตาดูอยู่...แม้อีกฝ่ายจะไม่เห็นด้วยกับหน้ากากแต่ก็ยอมสวมแต่โดยดีเช่นกัน...หลิวซีจินทราบมาว่าชุนชวนหยูมีวิชาแพทย์อยู่บ้างแต่เขาไม่ได้เอาดีทางด้านนี้เสียทีเดียว ดังนั้นเขาจึงอาสาลงมาช่วยที่แห่งนี้ด้วยความจำเป็นแม้ตนจะเป็นถึงน้องชายผู้เป็นฮ่องเต้แต่กลับยอมเสียสละที่จะลงมาคลุกคลีโดยไม่ห่วงตายเลยแม้แต่น้อย หลิวซีจินคิดก่อนจะสำรวจประวัติการรักษาที่เขียนด้วยความ
เร่งรีบเมื่อคำนวณจากจำนวนผู้ป่วยและสถานที่ในการรักษาหลิวซีจินไม่รอช้า รีบจัดแจงวางแผนการรักษาในทันที
"ทุกท่าน ฟังข้า เราต้องแบ่งผู้ติดโรคระบาดออกเป็นสามกลุ่ม คือผู้ที่มีอาการน้อย มีอาการปานกลาง และมีอาการหนัก แต่ละกลุ่มข้าได้จัดสูตรยาไว้ตามอาการ ให้ดื่มยาให้แล้วผู้ป่วยสวมหน้ากากสีขาวในหน้ากากนั้นมีสมุนไพรที่ข้าใส่ไว้เพื่อกำจัดเชื้อในทางเดินหายใจ…ส่วนสีของหน้ากากที่สีต่างกันก็เพื่อแยกระหว่างหมอและผู้ติดโรค...." หลิวซีจินเอ่ยบอกหมอทุกคนที่ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีก่อนจะสอนบดยาและการจ่ายยา
"สำหรับผู้ที่หายแล้ว รวมถึงหมอทุกคนจะต้องกินยา สูตรตรีผลาที่ข้าเคยบอกไว้อย่างเคร่งครัด อัตราส่วนให้กินตามธาตุของแต่ละคน ข้าเขียนไว้ในคู่มือนี้แล้ว และพวกท่านก็ด้วย...สูตรยาป้องกันที่ข้าจัดไว้ให้พวกท่านต้องทานให้สม่ำเสมออย่าได้ขาด พวกท่านมีความสำคัญกับแคว้นหนิงหลง สำคัญต่อผู้ป่วย...
หากพวกท่านไม่รักษาตนเองให้ดี...." หลิวซีจินเอ่ยบอกหมอ ทุกคนผ่านหน้ากาก...บรรยากาศเช่นนี้มันทำให้นางนึกถึง หลิวเหลียงฟาง น้องสาวของนางที่ร่วมรักษาผู้ป่วยกับนางก่อนจากนางไป...หลิวซีจินไม่ต้องการให้ภาพเหล่านั้นเกิดขึ้นอีก..."รับทราบขอรับ/รับทราบเจ้าค่ะ" หมอทุกคนเอ่ยประสานเสียง
หลิวซีจินได้แยกหมอออกเป็นสามกลุ่มเช่นกัน...โดยกลุ่มที่หนึ่งคอยเป็นผู้จัดการเรื่องต้มยา กลุ่มที่สองคอยป้อนยาให้ผู้ป่วย...กลุ่มที่สามคือกลุ่มที่ค่อยฝังเข็มเพื่อกระตุ้นภูมิคุ้มกัน...จากนั้นจึงแยกย้ายกันไปทำตามหน้าที่ ตามที่ 'หมอใหญ่' ได้จำแนก
หลิวซีจินมองเห็นเด็กชายและเด็กหญิงอายุราวสิบหนาวจึงตัดสินใจเข้าไปหากลุ่มเด็กนั้นแล้วจึงจับชีพจรตรวจอาการเพื่อทำการคัดกรองแยกผู้ป่วย
"ท่านหมอ...ช่วยแม่ข้าด้วยเจ้าค่ะ..." เด็กหญิงวัยราว
สิบหนาวเอ่ยขึ้น ใบหน้านั้นเลอะไปด้วยน้ำตา...ก่อนจะมองดูสตรีที่นอนคว่ำหน้าเพราะหายใจไม่สะดวก หลิวซีจินไม่รอช้านางรีบจับชีพจรเพื่อกรองจัดกลุ่มทันที โดยผู้ที่มีอาการมากที่ไม่สามารถลุกเองได้...ให้อยู่ให้ห้องนี้ไป แต่ผู้ที่อยู่ในกลุ่มหนึ่งและสองถูกจัดไปอยู่อีกห้อง"เด็กน้อย.... เชื่อข้านะ ตอนนี้เจ้าต้องแยกกลุ่มก่อน
พวกเราจะรักษาอย่างเต็มที่" หลิวซีจินเอ่ยบอกเด็กน้อยก่อนจะจับชีพจรและซักอาการอยู่ครู่หนึ่ง"ข้าเชื่อท่านหมอเจ้าค่ะ" เด็กหญิงเอ่ยทั้งน้ำตาก่อนจะลุกเดินออกไปตามที่นางจำแนกไว้ว่าตนนั้นอยู่กลุ่มที่หนึ่ง
บทล่าสุด
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 59 ได้พวกเพิ่ม
ตอนที่ 59ได้พวกเพิ่ม"แต่เจ้าเป็นคนของฝ่าบาท ส่วนท่านก็เป็นน้องสาวของฝ่าบาทที่เกลียดข้าจับใจ...จะมาสนับสนุนข้าได้อย่างไร?"หลิวซีจินเอ่ยขึ้น...คงมีวิธีเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตรแล้วที่จะทำให้นางอยู่อย่างสงบได้..."พี่สะใภ้ท่านโปรดวางใจ ถึงข้าจะเป็นน้องสาวของฝ่าบาท แต่หากท่านเปลี่ยนตนเองแล้วจริง ๆ ข้าก็จะสนับสนุนท่านเต็มที่ เรื่องแปลงสมุนไพรนั่น พวกเรามาช่วยกันปลูกใหม่เถอะ" ชุนหมี่เยว่เอ่ยขึ้นก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาของพี่สะใภ้...เพราะชุนหมี่เยว่ก็ยอมรับว่าสตรีตรงหน้านี้ไม่ได้เหมือนเดิมแล้ว"จวิ้นจู่ ขอบคุณท่านจริง ๆ" ผู้เป็นฮองเฮาเอ่ยด้วยความตื้นตัน"แต่ว่า เรื่องที่ข้ามาแอบดูท่าน อย่าบอกฝ่าบาทได้หรือไม่? คือข้าเคยสาบานกับเขาว่าจะไม่ยุ่งกับท่านอีก" ชุนหมี่เยว่อ้อมแอ้มเอ่ยขึ้น"เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ" อ้ายเสินเอ่ยขึ้น ด้านหลิวซีจินที่ได้ฟังเช่นนั้นก็ได้แต่คิดในใจว่า...เหตุใดบุรุษผู้นี้จึงได้เจ้าคิดเจ้าแค้นนิสัยคล้ายสตรีเช่นนี้ ...ช่างเถิด..."ได้ ข้าจะไม่บอกเขา.... ก่อนพวกท่านกลับข้ามีของดีให้พวกท่านดื่ม โชคดีนักที่ เหมยกุ้ยฮวา(ดอกกุหลาบ)ไม่ถูกทำลายไปด้วย" หลิวซีจินเอ่ยขึ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 58 หาพรรคพวก
ตอนที่ 58หาพรรคพวก"ท่านพานางเข้าไปด้านในเถอะที่นี่อากาศหนาวนางจะไม่สบาย" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะนำทางเข้าไปในห้อง จากนั้นนางจึงบอกให้นางกำนัลทั้งแปดรอที่ห้องโถงไม่ต้องเข้าไป"ท่านติดตามข้ามาตั้งแต่เมื่อใด? และเหตุใดจึงมาลอบติดตามข้าเช่นนี้" หลิวซีจินถามขึ้นก่อนจะจ้องเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่มที่ดูแล้วอายุคงไม่เกินยี่สิบหนาว"กระหม่อมติดตามฮองเฮาตั้งแต่ท่านฟื้นจากความตาย เหตุผลไม่ทราบเพราะเป็นคำสั่งฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ" อ้ายเสินเอ่ยขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด"หากเจ้าติดตามข้ามาตั้งแต่ข้าฟื้นเช่นนั้น...เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าสนมกุ้ยเหมยเป็นผู้ทำลายแปลงสมุนไพรของข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้น อ้ายเสินพยักหน้าแทนคำตอบ..."ดียิ่งนัก" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะพยักหน้าเยาะเย้ยตนเอง...ชุนหลุนซีทราบเรื่องนี้อยู่แล้ว...นั่นหมายถึงว่าเขากับสนมของเขารวมหัวกันแกล้งนาง..."ฮองเฮา...ที่ฝ่าบาททำไปเพราะมีเหตุผลของพระองค์ทรงรอคอยก่อนอย่าเพิ่งด่วนตัดสิน" อ้ายเสินเอ่ยขึ้น"ช้าก่อนฮองเฮา ข้าอ้ายเสิน...มาทำงานให้ฝ่าบาท มิได้มีจิตคิดร้ายต่อฮองเฮาเลยแม้แต่น้อย ส่วนจวิ้นจู่.... ท่านถอนพิษให้นางเถิด นางแค่แอบตามข้ามาเ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 57 ลำเอียง
ตอนที่ 57 ลำเอียงหมับ!"ฝ่าบาท...ปล่อยข้า" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นเสียงต่ำก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาคมของผู้ที่เป็นสามี......เวลานี้นางจะต้องสั่งสอนสตรีที่บังอาจทำลายแปลงสมุนไพรของนาง ผู้ที่ทำการปล่อยสัตว์กินพืชออกมาทำลายพืชของนางที่ปลูกไว้เต็มตำหนัก!"ออกมาจากตำหนักเย็นได้ไม่นาน... อยากจะกลับเข้าไปอยู่ตำหนักเย็นหรือ?" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น หลิวซีจินที่เห็นเช่นนั้น จึงเอ่ยขึ้น"เช่นนั้น ฝ่าบาทจะลงโทษนางอย่างไร? นางปล่อยสัตว์กินพืชข้าจนหมด" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น"ฝ่าบาท! โปรดให้ความเป็นธรรมกับหม่อมฉันด้วย กุ้ยเหมยถูกใส่ร้าย" สนมกุ้ยเหมยเอ่ยขึ้นก่อนจะแสร้งก้มหน้าลงอย่างน่าสงสาร"เมื่อครู่เจ้ายอมรับแล้ว ไยกลับคำเมื่ออยู่ต่อหน้าฝ่าบาท!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นอย่างอดกลั้น"มีผู้ใดเป็นพยานได้บ้าง" เสียงทุ้มของชุนหลุนซีเอ่ยขึ้น"มีนางกำนัลทั้งแปดคนของข้า" หลิวซีจินเอ่ยทันที"เหตุใดพยานจึงมีแต่คนของฮองเฮาเล่า?" ผู้เป็นฮ่องเต้เอ่ยขึ้น"เมื่อครู่ ฮุ่ยชิวเหยาก็อยู่ในเหตุการณ์ตอนนางสารภาพออกมา... หวังว่าสนมฮุ่ยชิวเหยาคงไม่เข้าข้างคนผิด" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะมองเข้าไปในดวงตาของสนมของสามีที่ทำหน้าหวาดหวั่
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 56 ลาก่อนตำหนักเย็น
ตอนที่ 56ลาก่อนตำหนักเย็นเพราะใกล้กำหนดการที่องค์หญิงต่างแคว้นจะเดินทางแต่งเป็นสนมของเขาดังนั้น...ชุนหลุนซี จึงส่งชุนเป่ยหยางผู้เป็นพี่ชายไปรับขบวนจากต่างแคว้นกลางทางเพื่อเป็นการให้เกียรติอีกฝ่ายและนับตั้งแต่ที่เขาสั่งลงโทษผู้เป็นฮองเฮา ด้านชุนหลุนซีที่ไม่เห็นการโวยวายใด ๆ ก็ประหลาดใจเป็นอย่างมากที่นางอยู่ในตำหนักเย็นอย่างสงบ...และวันนี้...ก็เป็นวันครบกำหนดหนึ่งเดือนแล้ว...เขาจึงประกาศคำสั่งปล่อยตัวฮองเฮาออกมา....ด้านหลิวซีจินที่อยู่กำหนดครบหนึ่งเดือนในตำหนักเย็น....เมื่อกลับมาถึงตำหนักฮองเฮา...นางก็ต้องตกใจเป็นอย่างมากที่สมุนไพรหายากที่นางสั่งให้นางกำนัลทั้งแปดดูแลไว้ ถูกทำลายแทบไม่เหลือ คล้ายกับเป็นรอยสัตว์ที่มีฟันแทะเล็ม ดูแล้วคงจะเป็นรอยฟันของสัตว์อย่างไม่ต้องสงสัย...มีคนจงใจกลั่นแกล้งนาง!"เร็วเข้า! มันวิ่งไปทางนั้นแล้ว!" นางกำนัลผู้หนึ่งร้องขึ้นในขณะที่กำลังวิ่งจับหนูที่กินพืช....หลิวซีจินมองดูภาพที่นางกำนัลทั้งแปดกำลังวิ่งไล่จับหนูที่กินพืชอย่างอลหม่าน...หมดกัน แปลงสมุนไพรของนาง...."ตอนข้าไม่อยู่ พวกเจ้าไม่เห็นเลยหรือว่าผู้ใดมากระทำเช่นนี้!" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะกำหมั
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 55 ผู้บุกรุก
ตอนที่ 55 ผู้บุกรุกณ ตำหนักเย็น....ด้านหลิวซีจินเมื่อได้รับจดหมายตอบกลับจากชุนชวนหยูนั้นก็สบายใจยิ่งนักที่ผลการรักษาเป็นไปตามที่ต้องการ นางใช้ชีวิตอยู่ในตำหนักเย็นอย่างไม่ทุกข์ร้อน นางไม่คิดปล่อยให้เวลาเลยผ่าน ใช้เวลาที่อยู่ในตำหนักเย็น บันทึกสูตรยาจากประสบการณ์ที่นางเคยใช้ ก่อนจะบันทึกนางได้อ่านตำราสมุนไพรในวัง พบว่าหลายสูตรยังไม่ถูกบันทึก และวันนี้…นับเป็นวันที่สิบแล้วที่นางอยู่ในตำหนักเย็นแห่งนี้...สิบวันมานี้นางใช้ความสามารถวาดอักษรลงบนกระดาษได้จำนวนหลายเล่มนัก เดือดร้อนผู้เฝ้าประตูตำหนักเย็นไปหากระดาษและหมึกมาเพิ่ม*****คืนหนึ่ง....ในขณะที่นางกำลังเขียนสูตรยานั่นเอง จู่ ๆ นางก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น"หลิวซีจิน..." เสียงบุรุษที่ฟังดูยานคางดังขึ้น หลิวซีจินคิดว่านั่นคล้ายกับเป็นการดัดแปลงเสียงเสียมากกว่าใครกัน? หญิงสาวคิดก่อนจะเดินไปตามเสียงนั้นจนมาหยุดที่หน้าศาลบรรพชน"หลิวซีจิน...." เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งหลิวซีจินไม่รอช้า แม้นางจะเกรงกลัวอยู่บ้างแต่ทว่านางก็อยากพิสูจน์ให้รู้กันไป.... นางจึงก้าวขาเข้าไปใกล้ห้องหนึ่งอย่างช้า ๆ ในขณะนั้นเอง....ประตูเรือนถัดจากศาลบรรพชนเ
ข้าผู้เคยร้ายจะขอกลายเป็นหมอหญิง ตอนที่ 54 ฮองเฮาในตำหนักเย็น
ตอนที่ 54ฮองเฮาในตำหนักเย็นห้วงฝันของชุนหลุนซี.....ชุนหลุนซีกำลังยืนอยู่ในห้องหนึ่งคล้ายกับเหตุการณ์ที่สตรีชั่วผู้นั้น ทำของต่ำใส่เขา...นี่เขากำลังฝันใช่หรือไม่?ฮ่องเต้หนุ่มคิดก่อนจะหันไปพบร่างขาวผ่องของผู้เป็นฮองเฮา ซึ่งเวลานี้สวมอาภรณ์ที่บางมากจนแทบจะปิดสิ่งใดไม่ได้"ฝ่าบาท.... ท่านมาแล้วหรือ?....." หลิวซีจินในอาภรณ์สีเขียวมรกตที่แหวกถึงร่องอกอวบอิ่มนอนอวดขาเรียวอยู่ในวงกลมที่มีเทียนล้อมรอบ พลางทำสีหน้ายั่วยวนเขา...ริมฝีปากอวบอิ่มที่แต่งแต้มไปด้วยชาดทาปากสีเลือดนกเผยอเล็กน้อยอย่างเชิญชวน....ผมยาวสลวยของนาง สยายออกอย่างเย้ายวนจนชุนหลุนซีต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก..เกิดอะไรขึ้นกับเขา...."ฝ่าบาท...ข้าทำถึงเพียงนี้แล้ว...ท่านยังอดใจได้อยู่อีก...หรือว่าท่านจะไม่ใช่บุรุษ" หลิวซีจินฮองเฮาเอ่ยขึ้น อาภรณ์สีเดียวกับใบไม้สดค่อย ๆ ร่วงลงมาจนเห็นดอกบัวคู่งาม นางขบริมฝีปากล่างเล็กน้อยก่อนจะยกมือเรียวยื่นออกมาก่อนจะกระดิกนิ้วเชิญชวนผู้เป็นสามี...ด้านชุนหลุนซีที่เวลานี้ส่วนล่างของเขานั้นเกิดตื่นตัวขึ้นมาเสียแล้ว"ต่อให้เป็นความฝันข้าก็จะไม่หลงกลสตรีร้ายกาจเช่นเจ้า!" ชุนหลุนซีเอ่ยขึ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง133.3K viewsข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ป่าดอกท้อ36.2K viewsข้ามเวลามาเป็นไทเฮาสุดแกร่ง
ลิ่วเยว่75.0K viewsองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้136.8K viewsเจาเย่วอันสาวน้อยผู้นำความโชคดีมาสู่ครอบครัว
ปลายฝนต้นหนาว1.4K viewsเกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน2.4K viewsภพรักชั่วนิรันดร์
หรงเย่า / นาย่า2.3K viewsท่านอ๋องอย่าคิดหนี
เอสเต้/ซีฟางกั๋วเจีย 54 views
