เปลี่ยนง่ายจริงนะ ผู้ชายน่ะ

สุดท้ายหญิงสาวก็ต้องอ้างกับคู่ขาว่าจะมาเข้าห้องน้ำและรีบเดินตรงออกมาอย่างร้อนใจ เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องรู้สึกกลัวขนาดนี้ทั้งๆ ที่มันก็แค่คำพูดจากคนอื่น

พอมาถึงโซนหน้าห้องน้ำจนได้สายตาหวานก็กวาดตามองเห็นชายในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมสามเม็ดจนแทบจะเห็นไปถึงไหนต่อไหนกำลังยืนพิงกำแพงสูบบุหรี่อย่างสบายใจ

"มาได้สักที...."

เขาเอ่ยขึ้นแล้วหันมองใบหน้าเธอด้วยหางตาราวกับว่าไม่ได้อยากจะมองก่อนจะบดบุหรี่ที่ยังไม่ดับลงบนที่ทิ้งบุหรี่ของทางร้าน แล้วเดินล้วงกระเป๋าตรงเข้ามาหาเธอด้วยใบหน้าที่อ่านอารมณ์ไม่ออกเขาเข้ามาใกล้เธอมากเสียจนต้องขยับตัวหนี

"มีอะไร?"

"พูดไม่เพราะ"

"คุณมีอะไรคะ?!"เธอประชดเมื่อถูกสายตาดุนั้นมอง

"คืนนี้จะไปกับมันเหรอ?"

คนที่เขาถามถึงคงจะเป็นมาร์คคู่ขาของเธอในคืนนี้ เธอเองก็ยังไม่รู้ว่าคืนนี้เธอกับชายคนนั้นจะไปต่อกันหรือไม่แต่พอคนตรงหน้าที่เอาแต่เก๊กถามออกมาแบบนั้น ด้วยความหมั่นไส้เธอก็อดจะตอบประชดไปไม่ได้

"แน่นอนสิ ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ไป"

"เปลี่ยนง่ายจริงนะ ผู้ชายน่ะ...."

"เรียกมาเพื่อพูดเรื่องแค่นี้เหรอ?"

พลอยพูดอย่างเสียอารมณ์และกำลังจะเดินหันหลังออกมาเมื่อรู้สึกว่าชายหนุ่มตรงหน้าใช้คำพูดไม่เข้าหูเสียแล้ว แต่ด้วยความเร็วมือหนาของเขาคว้าเข้าที่ข้อมือบางของเธอเอาไว้ก่อนจะกระชากเขาหาตัวจนเกือบล้มก่อนจะเอ่ยด้วยใบหน้าจริงจัง

"คลับปิดฉันจะไปส่ง...."

"ก็บอกไปแล้วนิว่าฉันจะไปต่อกับผู้ชาย"

"อย่า....ลองดี"

เขาพูดขู่ด้วยน้ำเสียงหนักแน่นก่อนจะสะบัดข้อมือทิ้งอย่างแรงแล้วเดินหนีออกไปหน้าตาเฉย

"ประสาท!"

เธอบ่นอุบ แล้วเดินกลับมาที่โต๊ะตามเดิมสายตาก็มองสำรวจหาเพื่อสาวสองคนไปทั่วคลับแต่กลับไม่เจอแม้แต่เงา จะเจอก็แต่สายตาคมกริบของบาร์เทนเดอร์นิสัยเสียกำลังจ้องมาด้วยสายตาเฉยชาอยู่

"มองหาเพื่อนเหรอคะ?"

มาร์คพูดพร้อมยกแขนขึ้นมาเกี่ยวเอวบางให้ลงไปนั่งบนตักหนา เขายิ้มกรุ้มกริ่มก่อนจะซุกใบหน้าลงมาเกยไหล่ของเธอไว้อย่างเย้ายวน ด้วยความที่วันนี้หญิงสาวใส่เสื้อโชว์ไหล่ทำให้ใบหน้าคมนั้นแนบเนื้อเขากับผิวของเธอจนเกินความรู้สึกร้อนรุ่มไปกับสัมผัส

"ค่ะ มองหาไม่เจอเลย"เธอเอ่ยอย่างออดอ้อนอย่างเอาใจ

"เพื่อนของพลอยเขากลับแล้ว วันนี้พลอยต้องกลับพร้อมมาร์คนะคะ"

พูดจบริมฝีปากร้อนของชายหนุ่มก็จู่โจมเข้ามาดูดดื่มริมฝีปากล่างของหญิงสาวซ้ำๆ สลับกับริมฝีปากด้านบนอย่างท้าทายทำให้เธอต้องยกแขนทั้งสองข้างขึ้นไปเกี่ยวคอของคนตรงหน้าเพื่อล็อกให้เขาไม่สามารถขยับไปไหนได้ ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายสอดลิ้นเรียวนุ่มเข้าไปริมรสเหล้าผสมบุหรี่อ่อนในปากของชายหนุ่มตรงหน้าเสียเอง

"หึๆ"เขาหัวเราะชอบใจในลำคอนิดหน่อยก่อนจะโอบรัดร่างเธอให้แนบเข้ากับลำตัวหนา ทั้งคู่นัวเนียกันไปมาจนไม่ทันได้สังเกตสายตาไม่พอใจของคนที่แอบมองอยู่

ด้วยความมึนเมาทำให้ชายหนุ่มเริ่มรุกล้ำด้วยการสอดมือหนาลูบเข้าที่เนินขาขาวไปมาก่อนจะพยายามสอดมันเข้าไปให้ลึกขึ้นอีก หญิงสาวที่กำลังเริ่มมีอารมณ์เคลิ้มไปกับสัมผัสร้อนของคนที่มอบให้จึงปล่อยตัวปล่อยให้เขารุกล้ำได้ตามใจต้องการ

ปึก!

"อ๊ะ!"

เสียงวางของลงบนโต๊ะอย่างแรงทำให้ทั้งคู่สะดุ้งจนต้องหยุดทุกอย่างชะงักแล้วหันไปมองยังต้นเสียงพร้อมกัน ธันกำลังยืนล้วงกระเป๋าด้วยสายตาเย็นชาก่อนจะชี้ให้ดูบิลบนโต๊ะ หญิงสาวที่รู้ว่าเขาตั้งใจเข้ามาขัดจังหวะจึงส่งสายตาไม่พอใจไปให้แต่เขากับทำเป็นมองไม่เห็นแล้วจ้องไปที่มาร์คด้วยสายตาดุดันราวกับว่าเขาไม่พอใจในการกระทำของทั้งคู่

"จ่ายไปแล้วนิครับพี่ธัน"มาร์คบอกโดยที่ยังมีหญิงสาวนั่งอยู่บนตักและแขนของเธอก็ยังคงโอบรัดรอบคอของเขาอยู่ไม่ยอมคลาย ทำให้ธันรู้สึกหงุดหงิดใจขึ้นมามากกว่าเดิมหลายเท่า เขามายืนมองถึงขนาดนี้ยังกล้ากอดผู้ชายคนอื่นอีกทั้งๆ ที่เด็กคนนี้กับเขามีสัมผัสไปถึงขั้นนั้นแล้วแท้ๆ ิอย่างน้อยก็น่าจะเกรงใจกันหน่อย

"เอามาให้เช็คดูว่าถูกไหม...."

"ถูกครับ"

หญิงสาวเริ่มอารมณ์เสียเมื่อธันไม่ยอมออกไปสักทีจนเริ่มรู้สึกเบื่อ จึงลุกขึ้นจากตักมาร์คแล้วนั่งลงบนโซฟาแทนเพื่อส่งสายตาไม่พอใจให้คนที่เข้ามาขัดจังหวะได้เห็นอย่างชัดเจน ซึ่งเขาเองก็ยังคงมองเธออยู่อย่างไร้อารมณ์เช่นเดิม

....เขาต้องการอะไรกันแน่....พลอยได้แต่คิดในใจและสงสัยในการกระทำของผู้ชายตรงหน้าที่ทำไมต้องมายุ่งกับเธอนัก

"คลับจะปิดแล้ว...."

"โอเคครับ งั้นพลอยเรากลับกันเถอะ"

มาร์คพูดพร้อมกำลังจะคว้าเข้าที่ข้อมือบางแต่ธันกลับจับเข้าที่ข้อมือของมาร์คแน่นก่อนที่เขาจะเอื้อมถึงแขนบาง ธันบีบแขนล่ำนั้นแรงจนคนถูกบีบมีอาการเจ็บออกมาให้เห็นทางสีหน้า

"มีคนมารอนาย หน้าคลับ...."

"ผมไม่ได้นัดใคร...."

"ออกไป....ดูเอง"เขาพูดด้วยน้ำเสียงขู่จนคนฟังมีท่าทีลุกลี้ลุกลน เพราะอีกไม่นานอารมณ์ที่ธันพยายามข่มไว้คงได้ระเบิดกลางร้านแน่

"พลอยรอมาร์คเเปปหนึ่งนะ"

มาร์คพูดก่อนจะแกะมือของธันออกแล้วโน้มตัวลงมาหอมเข้าที่แก้มของหญิงสาวเป็นการมัดจำต่อหน้าชายหนุ่ม ทำให้ธันรู้สึกหงุดหงิดไปมากกว่าเดิมจนต้องขบฟันแน่นไฟในอกที่ร้อนอยู่แล้วตอนนี้มันแผดเผาความอดทนของเขาจนหมดสิ้นแล้ว

"กลับ...."เขาพูดขึ้นพร้อมจับเข้าที่ข้อมือเธออย่างแรง แต่หญิงสาวยังคงมีท่าทีขัดขืนไม่ยอมลุก

"รอมาร์ค...."

"บอกว่าไง? ฉันจะไปส่ง"

"ก็บอกแล้วเหมือนกันว่าจะไปกับผู้ชาย"

"อย่า....พูดมาก"เขากัดกรามแน่น

"อะไรของพี่เนี่ย...."

เขาไม่พูดอะไรต่อเพียงแค่กระชากแขนเธอให้เดินตามออกมาโดยไม่สนใจแรงขัดขืนของหญิงสาวเลยแม้แต่น้อยและไม่สนว่าเธอจะเจ็บหรือไม่ด้วยซ้ำเขารู้แค่ว่าวันนี้เด็กคนนี้ต้องได้รับบทเรียนที่กล้ามาทำเรื่องหน้าไม่อายต่อหน้าเขาถึงถิ่น ไม่นานนักเขาก็สามารถลากเธอมาถึงรถของเขาจนได้ก่อนจะกดให้ตัวเธอเข้าไปในรถแล้วปิดประตูใส่หน้าอย่างแรง

"จะพาไปไหน!"

"ส่งเธอ...."

"พี่บ้าอะไรเนี่ย มายุ่งกับฉันทำไม"

"เธอทำตัวไม่ดี...."

"แล้วยังไงละ ก็ตัวฉัน ฉันเองก็โสดจะไปนอนกับใครก็ได้"

เธอโวยวายใส่คนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาขับรถโดยที่เขาไม่หันมามองแม้แต่น้อย ยิ่งธันได้ยินว่าเธอจะไปนอนกับคนอื่นในใจก็โกรธจนมือทั้งคู่กำเข้ากับพวงมาลัยแน่น

"...."

"พี่ได้ยินที่ฉันพูดไหม"

"...."

"....นี่!"

"ถ้าพูดอีกทีจะไม่รับรองความปลอดภัย"

"พูดบ้าอะไร! ว๊ายย หยุด"

เธอกรื๊ดลั่นเมื่ออยู่ๆ เขาก็เร่งความเร็วของรถขึ้นอีกหลายเท่าตัวจนหญิงสาวต้องเกาะเข้าที่แขนล่ำของคนขับแน่นด้วยความกลัว นั้นทำให้ชายหนุ่มรู้สึกพอใจ

"งั้นก็เงียบปากสะ"

ด้วยความกลัวทำให้เธอต้องจำใจสงบปากสงบคำจนถึงหน้าที่พัก ชายหนุ่มเองก็ยังแอบมองใบหน้าที่กำลังหวาดกลัวนี่เป็นระยะแล้วอดจะหัวเราะในลำคอไม่ได้กับความปากดีแต่ขี้กลัวของเธอ

พอรถจอดสนิทแทนที่เขาจะปลดล็อกประตูกับเอื้อมมือไปหลังเบาะเพื่อหยิบขวดเหล้าขึ้นมาก่อนจะเปิดฝามันออก

"อือ จะทำอะไรเจ็บ!"

มือหนาเพียงข้างเดียวของเขาบีบเข้าที่แก้มสองข้างของเธออย่างแรงจนปากผละออกจากกัน เธอพยายามใช้เล็บทั้งสองข้างจิกเข้าที่ข้อมือหนาเพื่อหวังให้เขาปล่อยแต่เขาก็ไม่แสดงสีหน้าเจ็บเลยสักนิด

"ฉันจะทำความสะอาด"

"อัก! อัก!"

เหล้าถูกกรอกเข้าที่ปากของหญิงสาวอย่างรวดเร็วทำให้เธอต้องฝืนกลืนลงไปจนรู้สึกร้อนท้องเพราะไม่ว่าจะพยายามผลักคนตรงหน้าออกไปแรงแค่ไหนเขาก็ยิ่งบีบเข้าที่แก้มเธอแรงขึ้นมากกว่าเดิมจนต้องยอมที่จะกลืนเหล้าแสนขมนั้นลงไปจนเกือบครึ่งขวดแก้ว

คนกระทำเมื่อเห็นท่าทีของเธอที่ดื่มต่อไม่ไหวจึงวางขวดเหล้าลงด้วยอารมณ์ที่เพิ่งได้สติว่าตอนนี้ตัวเองทำเกินไป คิดได้แบบนั้นเขาจึงจัดการทาบริมฝีปากร้อนเข้ามาดูดเอาเหล้าที่ยังค้างอยู่ในปากเธอออกไปให้จนหมดด้วยการใช้ลิ้นโลมเลียไปให้ทั่วทุกอนุ ก่อนที่เขาจะดูดเขาที่ริมฝีปากนั้นซ้ำๆ อย่างรุนแรงและรุกล้ำเพื่อเป็นการขอโทษจนเกิดเสียงดัง จ๊วบ จ๊วบ ลั่นรถ

"ทำอะไรเนี่ย...."

หญิงสาวที่ได้อากาศหายใจจากการผละออกของชายหนุ่มถามขึ้นและยังคงพยายามผลักร่างหนาให้ถอยออกห่างแต่เขากับยิ่งออกแรงโน้มตัวเข้ามามากกว่าเดิมแล้วยังซุกใบหน้าคมนั้นลงขบกัดแถมยังดูดเแรงๆ เข้าที่ซอกคอและหัวไหล่ของเธอหลายที่จนรู้สึกเจ็บไปหมด

ผิดกับชายหนุ่มที่ยิ่งเห็นหญิงสาวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเขาก็ยิ่งสะใจที่ได้ลงโทษเธอ ยิ่งเขาสัมผัสจุดที่ผู้ชายคนเมื่อครู่เคยสัมผัสไว้อารมณ์โกรธก็ยิ่งปะทุจนต้องระบายมันด้วยการขบเม้มผิวหนังขาวนี่แรงๆ

"เดี๋ยว พี่เป็นอะไรของพี่เนี่ย! เจ็บนะ"เธอยังคงพยายามดิ้นหนี

"ตรงไหนอีก?"

"หะ? อะไรตรงไหน?"

"ที่มันสัมผัสเธอ"

"หมายถึงอะไร...."

"ตรงไหนอีก...."

"หยุดก่อน...."เธอร้องห้ามเมื่อเขามีท่าทีที่จะจู่โจมเข้ามาอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้คนตรงหน้าก็หยุดนิ่งตามที่ขอแต่ยังคงไม่คิดจะขยับใบหน้าคมๆ นั้นออกห่างใบหน้าหวาน เพราะเขาต้องการที่จะจ้องมองเข้าไปในดวงตาโตนี้เพื่อหาความจริง

"ตอบ...."

"ไม่มี ทุกจุดที่เขาสัมผัสคุณก็ทำมันหมดแล้ว"เธอพูดด้วยท่าทีลุกลนเพราะเจ็บจากการถูกเม้มปากและขบกัดตามหัวไหล่และซอกคอจนเริ่มระแวง พอธันได้ยินเช่นนั้นก็เริ่มอารมณ์อ่อนลงเมื่อหญิงสาวเห็นแบบนั้นจึงค่อยๆ ดึงเสื้อตัวเองที่หลุดลุ่ยให้ขึ้นมาปกปิดเนินอกขาว

"ลงไป...."

"หะ?"

"ฉันทำความสะอาดเธอเสร็จแล้ว...."

เมื่อเขาพูดจบก็เอื้อมมือมาผลักประตูด้านข้างเธอออกเพื่อให้ลงจากรถ เธอที่กำลังมึนเมาและงุนงงจึงยอมลงตามที่เขาว่าไม่นานพอปิดประตู รถคันหรูก็แล่นออกไปเสมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อยที่ไม่ว่าเขาจะพูดหรือทำอะไรเธอก็ไม่กล้าจะขัดขืนเลยแม้แต่นิดเดียว