Share

ตอนที่ 2

last update publish date: 2026-11-17 16:59:46

ทางด้านเรือนของฮูหยินผู้เฒ่า

“นายหญิงเจ้าคะ ?”

“มีอันใดงั้นหรือ ?” หญิงชราหันไปเอ่ยกับคนสนิทที่เป็นดั่งคนรู้ใจ ทั้งคู่เติบโตมาด้วยกัน อู่หมัวมัวกับนางอยู่ด้วยกันมาเกินกว่าครึ่งชีวิต ย่อมรู้จักและรู้ใจกันดีที่สุด

“งานในวันพรุ่งนี้ คุณหนูใหญ่จะไม่อาละวาดอีกหรือเจ้าคะ ?”

“ไม่แล้วละ” หญิงชราตอบกลับคนสนิทด้วยความมั่นใจ

“เหตุใดท่านจึงมั่นใจนักเล่าเจ้าคะ ?”

“ข้าเพียงรู้สึกว่านางจะไม่มีทางก่อเรื่องเป็นแน่” ฮูหยินเฒ่าไม่รู้ว่าจะอธิบายเหตุผลใดให้คนสนิทเข้าใจ เพียงแต่สัญชาตญาณบอกว่างานในวันพรุ่งนี้จะต้องราบรื่น การที่หญิงชราให้หลานสาวอันเป็นที่รักแต่งเข้าตระกูลกู้ก็เพราะความหวังดีทั้งสิ้น และนี่ก็เป็นเพียงสิ่งเดียวที่นางพอจะทำเพื่อหลานสาวผู้นี้ได้ หากไม่ทำเช่นนี้แล้วละก็...

สตรีผู้นั้นจะต้องส่งหลานสาวของนางให้กับใครสักคนเพื่อเป็นเครื่องมือในการหาผลประโยชน์ของพวกเขาเป็นแน่ เจ้าหนูตระกูลกู้ผู้นั้นก็นับว่าไม่เลวนัก ทั้งนางและผู้อาวุโสของเขาก็รู้จักกัน อีกฝ่ายย่อมต้องไว้หน้าหญิงชราเช่นนางไม่มากก็น้อย เมื่อแต่งตงเข่อซิงไปแล้วก็คงจะไม่ทิ้งขว้างกระมัง เพราะหลานสาวผู้นี้ของนางช่างน่าเวทนานัก

“เจ้าค่ะ”

ทางด้านตงเข่อซิง อาจเป็นเพราะนางยังไม่คุ้นชินกับที่แห่งนี้ทำให้รู้สึกนอนไม่หลับ ก่อนจะถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้าเพื่ออาบน้ำทำผมด้วยฝีมือของสาวใช้คนสนิท ระหว่างนั้นอันอันก็เล่าเรื่องต่าง ๆ มากมายให้นางรับรู้และเข้าใจถึงสถานการณ์ของตนเอง หญิงสาวจึงรู้ว่าก่อนหน้านี้นางชอบบุรุษผู้หนึ่งชายหนุ่มมีฐานะเป็นถึงหลานชายในจวนเป่ยโหว แม้ว่าบิดาของนางจะเป็นถึงนายอำเภอแต่ก็ยังเป็นเพียงขุนนางเล็ก ๆ ในท้องที่เท่านั้น หากแต่งเข้าจวนเป่ยโหวมากสุดก็เป็นได้เพียงฮูหยินรอง

เมื่อท่านย่าเห็นเช่นนั้นจึงไปตกลงกับตระกูลกู้ในหมู่บ้านฉางเอินเพื่อให้แต่งนางเข้า แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้ร่ำรวยมีอาชีพเพียงทำนาทำไร่แต่ก็มิได้ขัดสนเงินทองมากนัก ทั้งชายหนุ่มยังเป็นถึงหลานชายของท่านผู้นำหมู่บ้านซึ่งชายชรามีศักดิ์เป็นท่านตาของเขา

ดูเหมือนว่าที่เรือนจะมีเพียงแม่ลูกอาศัยอยู่กันตามลำพัง ทำให้ท่านย่าคิดว่าน้อยคนจะได้ไม่มีปัญหามาก และตัดสินใจยกหลานสาวให้กับครอบครัวสหายของนาง ตงเข่อซิงได้แต่ถอนหายใจออกมา ช่างเหมือนกับชีวิตเดิมไม่มีผิด แต่ผิดตรงที่ชายหนุ่มไม่ได้ร่ำรวยมากพอที่จะทำให้ใครต่อใครมาแย่งชิงกับนางถึงขั้นวางแผนฆ่ากันเช่นโลกก่อนเท่านั้นเอง

เป็นเพียงชาวนาชาวไร่อย่างนั้นหรือ ? เช่นนั้นก็อาจจะดีก็ได้ อย่างน้อยนางก็ไม่ต้องแย่งชิงสามีกับผู้ใดเพราะความร่ำรวย หากอยู่ร่วมกันได้ก็ดีไป แต่ถ้าอยู่ร่วมกันไม่ไหวก็แยกทาง

หญิงสาวได้แต่ก้มหน้ายอมไปก่อน นางเชื่อมั่นว่าหญิงชรานั้นหวังดีต่อตัวเธอเอง จากที่ได้ฟังคำบอกเล่าจากปากของสาวใช้แล้ว ดูเหมือนว่าแม่เลี้ยงของนางจะมีนิสัยไม่ต่างจากแม่เลี้ยงคนนั้นในโลกก่อนแม้แต่น้อย เป็นพวกหน้าไหว้หลังหลอกแม้ว่าบนใบหน้าจะเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ทว่าลับหลังก็พร้อมจะทิ่มแทงให้ตายอย่างไม่ปรานี

ก่อนหน้านี้อันอันเล่าว่านางพยายามจะหนีออกจากจวนเพราะตนเองไปหลงรักบุรุษผู้หนึ่ง แต่เพราะแม่เลี้ยงต้องการให้บุตรสาวของตนเองแต่งเข้าตระกูลนั้นแทน จึงคิดที่จะส่งนางไปเป็นฮูหยินของคหบดีที่อายุมากกว่ากันถึงสามสิบปี ชายผู้นั้นภรรยาตายจากไปได้สองปีแล้วทั้งยังถูกอกถูกใจตงเข่อซิงไม่น้อยแต่ความสำคัญไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้น เพราะความจริงแล้วที่ภรรยาของเขาเสียชีวิตก็เกิดจากชายแก่ผู้นั้นมีจิตใจวิปริตเรื่องบนเตียงต่างหาก ข่าวลือนี้ย่อมไม่ผิดเพราะในทุก ๆ ปีเหล่าอนุภรรยาของคหบดีก็มักจะล้มหายตายจากไป โดยที่ทางจวนมักจะออกมาแก้ไขข่าวลือว่าพวกนางตายไปเพราะอาการป่วยไข้เพียงเท่านั้น ไม่นานข่าวลือก็ค่อย ๆ หายไปเพราะอำนาจของเงินนั่นเอง

เมื่อเป็นเช่นนี้ท่านย่าจึงยื่นมือเข้ามาจัดการเรื่องงานแต่งของตงเข่อซิงด้วยตนเอง สำหรับหญิงสาวในยุคนี้ การแต่งงานออกเรือนก็เปรียบเสมือนว่าได้กลายเป็นคนของบ้านสามีไปแล้ว สำหรับบ้านเดิมก็เปรียบได้กับน้ำที่สาดออกไป หญิงชราคงทำเช่นนี้ก็เพื่อที่จะได้ส่งหลานสาวของนางให้ออกไปจากจวนอย่างราบรื่น ในเรื่องนี้เธอล้วนเข้าใจในเจตนาที่ดีของฮูหยินเฒ่า ก่อนที่นางจะทำตัวสงบเสงี่ยมเพื่อเตรียมออกเรือนโดยไม่สร้างปัญหาอีก

งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างขอไปที ก่อนที่เกี้ยวขนาดสี่คนหามจะมารอรับที่หน้าจวนพร้อมกับแม่สื่อซึ่งถูกท่านย่าไหว้วาน เพราะฮูหยินเฒ่าชราแล้วจึงมิได้ติดตามไปยังบ้านของเจ้าบ่าว มีเพียงอู่หมัวมัวที่เป็นตัวแทนของหญิงชราติดตามไปด้วย แต่อันอันที่เป็นสาวใช้คนสนิทของนางกลับถูกฮูหยินใหญ่ผู้เป็นแม่เลี้ยงสั่งห้ามมิให้นางกลายเป็นสินเดิมของหญิงสาว ตงเข่อซิงแม้จะโมโหมากแต่ก็ทำสิ่งใดมิได้ เพราะสัญญาขายตัวของอันอันถูกอีกฝ่ายเก็บรักษาเอาไว้ เธอได้แต่มองสาวใช้ซึ่งยืนทำสีหน้าเศร้าสร้อยก่อนจะนั่งเกี้ยวจากไปด้วยหัวใจที่เคียดแค้น

โลกก่อนยังไม่มีโอกาสได้เอาคืนแต่ในชีวิตนี้ตงเข่อซิงจะไม่ยอมให้ใครมาเอาเปรียบนางได้อีก รออีกสักหน่อยก่อนเถิด หญิงสาวจะเป็นผู้ไถ่ตัวสาวใช้ของนางออกมาด้วยตนเอง

ใช้เวลาราวชั่วยามก็เดินทางมาถึงที่หมู่บ้านฉางเอิน เหล่าคนหามวางเกี้ยวเอาไว้ก่อนที่หญิงสาวจะถูกอู่หมัวมัวและแม่สื่อพาตัวเข้ามาในบ้านหลังหนึ่ง ตงเข่อซิงมองเห็นทุกอย่างราง ๆ ภายใต้ผ้าคลุมหน้าสีแดงของนาง ก่อนที่ทุกอย่างจะดำเนินไปตามขั้นตอนของพิธี จนกระทั่งมาถึงช่วงเวลาที่ต้องส่งเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าห้องหอ

เพียงไม่นานเจ้าบ่าวก็เดินเข้ามาภายในห้องหอก่อนจะใช้ไม้มงคลเปิดผ้าคลุมหน้าของเจ้าสาวขึ้น เป็นครั้งแรกที่ตงเข่อซิงได้เห็นใบหน้าของผู้ที่ได้ชื่อว่าเจ้าบ่าว ชายหนุ่มเป็นคนที่มีรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าเกลี้ยงเกลา ผิวสีขาวที่ผ่านการตากแดดตากลมมิได้ทำให้อีกฝ่ายดูน่ารังเกียจ ใบหน้าของเขาหล่อเหลามาก ทว่าติดที่ดูเย็นชาและเข้าถึงยากไปสักนิด หากว่าใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่นางจากมาแล้วละก็... จะต้องเป็นที่ชื่นชอบของสาว ๆ ทั่วทั้งเมืองเป็นแน่ !

หญิงสาวคิดเอาไว้แล้วว่าสายตาของท่านย่าไม่เลวเลยทีเดียว เพียงแต่บ้านหลังนี้อาจจะดูเล็กไปสักหน่อยก็ตาม ตงเข่อซิงมองไปรอบ ๆ ก็พบว่าห้องหอแห่งนี้มีขนาดเล็กจากหนึ่งในสามของห้องนอนเดิมของนางด้วยซ้ำ เครื่องเรือนที่มีก็ดูน้อยชิ้นเป็นอย่างมาก หากแต่ทุก ๆ ที่ล้วนสะอาดไม่เลว

กู้อี้ที่สังเกตเจ้าสาวมาตั้งแต่ประตูทางเข้าห้อง นางดูเปลี่ยนไปหลังจากที่พบกันเมื่อหลายวันก่อน แววตาที่แสดงความรังเกียจเขาดูเหมือนจะไม่มีแล้ว ได้ข่าวว่าก่อนหน้านี้หญิงสาวล้มป่วย ในตอนแรกคิดว่างานแต่งงานจะถูกยกเลิกเสียแล้วเพราะนางอาจจะฟื้นขึ้นมาไม่ทันฤกษ์ แต่สุดท้ายอีกฝ่ายกลับฟื้นขึ้นมาเสียได้ แม้จะรู้สึกเสียใจอยู่นิด ๆ ที่ตงเข่อซิงผู้นี้ไม่ตาย ๆ ไปเสีย นางไร้ยางอายถึงเพียงนั้นเหตุใดเขาต้องทนแบกรับชื่อเสียงที่ไม่ดีไปกับนางด้วยเล่า ? กู้อี้หรี่ตามองคนตรงหน้าด้วยแววตาจับผิดก่อนที่จะยื่นจอกสุรามงคลให้นาง และเมื่อทั้งคู่ดื่มสุรามงคลร่วมกันแล้วก็เป็นอันเสร็จสิ้นพิธี

อู่หมัวมัวให้คำอวยพรแก่คู่บ่าวสาวเพื่อเป็นตัวแทนของฮูหยินผู้เฒ่าก่อนที่นางจะเดินออกจากห้องไปหลังเสร็จสิ้นพิธีทุกอย่าง

เมื่อเห็นว่าภายในห้องไม่มีผู้ใดแล้ว กู้อี้ก็เอ่ยวาจาร้ายกาจกับตงเข่อซิงในทันที

“ในเมื่อเจ้าแต่งเข้าตระกูลกู้มาแล้ว ข้าก็หวังว่าเจ้าจะไม่สร้างเรื่องให้ทุกคนต้องเดือดร้อนเพราะเจ้า หากว่าเจ้าทำเช่นนั้น ข้านี่แหละจะเป็นคนจับเจ้าโยนออกไปจากเรือนด้วยตนเอง” ตงเข่อซิงได้แต่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ จะไม่ให้หญิงสาวตกใจได้อย่างไร คำพูดเช่นนี้สมควรเป็นคำพูดที่หลุดออกมาจากคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีอย่างนั้นหรือ ? นี่นางยังไม่ทันได้ทำสิ่งใดเลยแม้แต่น้อย ทำเช่นนี้จะไม่เป็นการใจร้ายกับนางไปหน่อยหรือ ?

แต่ด้วยจิตวิญญาณที่ไม่เคยยอมใครของตงเข่อซิง มีหรือที่หญิงสาวจะมานั่งร้องไห้เสียใจกับคำพูดใจร้ายของสามี ร้ายมานางก็จะร้ายกลับเท่านั้น ! เขาทำได้คนเดียวหรืออย่างไร นางก็ทำได้เช่นกัน

“หึ ! คุณชายกู้ช่างเอ่ยวาจาได้เชือดเฉือนใจคนยิ่งนัก ข้าเป็นคนเดินเข้ามาในเรือนของท่าน หากว่าวันหนึ่งจะต้องจากไปก็ย่อมต้องเดินขาทั้งสองข้างที่จะนำพาตัวข้าไปจากที่นี่ด้วยตนเอง หาได้ต้องรบกวนท่านให้เหนื่อยเปล่าไม่” กล่าวจบหญิงสาวก็เชิดหน้าใส่ชายหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัว แม้จะสงสัยอยู่บ้างที่ภรรยาดูจะเปลี่ยนไปจากคนที่ขี้กลัวพูดน้อย หรือนั่นจะเป็นเพียงสิ่งที่นางใช้ตบตาผู้อื่น แท้จริงแล้วนิสัยของตงเข่อซิงก็เป็นเช่นนี้

“หึ จดจำสิ่งที่เจ้าเอ่ยออกมาในวันนี้ให้ดีก็แล้วกัน”

“ข้าย่อมจดจำคำพูดของข้าได้ดีอยู่แล้ว ไม่จำเป็นที่ท่านจะต้องมากังวลแทนข้าหรอก”

“เจ้า ! พูดจากับคนที่ไม่สนิทด้วยเช่นนี้หรือ ? ข้าอายุมากกว่าเจ้า ต่อหน้าท่านแม่อย่าได้แสดงกิริยาป่าเถื่อนเช่นนี้ออกมาเป็นอันขาด”

“แล้วท่านจะให้ข้าเรียกท่านว่าเช่นไรเล่า ? คุณชายกู้งั้นหรือ ?”

“หึ จะเรียกอันใดก็สุดแล้วแต่เจ้า” ชายหนุ่มเอ่ยก่อนจะเดินหลบไปยังหลังฉากกั้นที่ใช้เป็นอ่างอาบน้ำ อย่างน้อยที่นี่ก็มีห้องอาบน้ำในตัวไม่เหมือนกับบ้านในชนบททั่วไปที่ห้องอาบน้ำจะอยู่นอกตัวเรือน

“ท่านพี่ !” เสียงหวานเอ่ยเรียกอีกฝ่ายทำให้กู้อี้แทบจะหันกลับมามองนางจนคอเกือบเคล็ด พร้อมกับถลึงตามองหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ ทว่ากลับทำให้ตงเข่อซิงรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก ยิ่งเขามีท่าทีโกรธเคืองนางมากเพียงใด หญิงสาวก็รู้สึกว่าตนเองมีความสุขมากเท่านั้น นี่มันความสัมพันธ์แบบใดกัน ชายหนุ่มทำเพียงเท่านั้นก็หายเข้าไปหลังฉากกั้นทันที นางได้ยินเพียงเสียงน้ำที่ตกกระทบพื้นเสียงดังซ่า ทำเอาตงเข่อซิงถึงกับใบหน้าแดงระเรื่อ เมื่อนึกได้ว่าอีกฝ่ายกำลังอาบน้ำด้วยเรือนร่างที่เปลือยเปล่า

หญิงสาวพยายามสลัดภาพความคิดลามกออกจากหัว พร้อมกับขยับตัวไปยังหีบสินเดิมของตนเองที่อยู่อีกมุมหนึ่งของห้องนอนพลางคิดในใจลำพัง ชีวิตหลังแต่งงานกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วสินะ ? ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะดีหรือร้ายนางก็จะพยายามอย่างเต็มที่ ไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรตงเข่อซิงจึงจะกลับไปยังที่ที่จากมาได้ หรือว่าหญิงสาวจะต้องติดอยู่ในโลกแห่งนี้ไปตลอดชีวิตกัน แต่โลกใบนั้นไม่มีสิ่งใดที่ทำให้นางอยากจะกลับไปแล้ว แต่ที่นี่มีชีวิตใหม่กำลังรอให้นางเริ่มต้นอยู่ ทั้งยังมีคุณย่า เช่นนั้นการได้อยู่ที่นี่ย่อมดีกว่าหรือไม่นะ ?

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ข้ามมาเป็นภรรยาของสามีชาวนาผู้หล่อเหลา   ตอนที่ 7

    ขณะที่ทั้งคู่เดินมาถึงหน้าบ้านของตนเองก็ต้องประหลาดใจ เมื่อพบว่ามีรถม้าคันใหญ่จอดเทียบอยู่ที่หน้าประตูเรือน ชายหนุ่มขมวดคิ้วแน่นก่อนจะหันมามองหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกาย“นั่นมันรถม้าของผู้ใดกัน ?”“ไม่รู้สิ เจ้านำมาตะกร้ามาเถิดข้าจะเป็นคนถือเข้าไปเอง ส่วนเจ้าก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสีย เนื้อตัวสกปรกมอมแมมไปหมดแล้ว”“อ้อ... ขอบคุณท่านมาก เช่นนั้นก็ฝากด้วย” แม้ว่าหญิงสาวจะรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลแต่ก็ไม่คิดที่จะต่อความ ถึงอย่างไรนางก็เป็นเพียงสะใภ้พึ่งแต่งเข้าเรือนมา สิ่งที่ควรรู้และสิ่งใดที่ไม่ควรรู้ตงเข่อซิงย่อมเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งตงเข่อซิงที่เนื้อตัวสกปรกเดินหลบเลี่ยงจากเรือนด้านหน้าเดินลัดเลาะด้านข้างไปจนถึงเรือนของนาง ก่อนจะถอดเสื้อผ้าและอาบน้ำที่มีในอ่างน้ำ เพราะน้ำถูกเติมจนเต็มอ่างดินทำให้มันค่อนข้างเย็นจนทำให้นางรู้สึกหนาวจนเกือบถึงกระดูก นี่ขนาดยังไม่ถึงฤดูหนาวเลยด้วยซ้ำ หากถึงฤดูหนาวจะต้องสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงและถ่านจำนวนมากเป็นแน่ อย่างไรก็ตามคงต้องวางแผนที่จะมองหาไม้เนื้อดีเพื่อนำมาทำฟืนและถ่านเก็บเอาไว้บ้างแล

  • ข้ามมาเป็นภรรยาของสามีชาวนาผู้หล่อเหลา   ตอนที่ 6

    ตงเข่อซิงวิ่งตรงเข้าไปในครัวก่อนจะมองหาบางสิ่งบางอย่าง เมื่อนางพบมันก็ตรงเข้าไปหยิบออกมาทันทีก่อนจะใช้มีดเล็กเหลาปลายให้เรียวแหลม ของที่ว่านั่นก็คือฟืนที่ถูกเผาจนกลายเป็นถ่านสีดำนอนแน่นิ่งอยู่ในเตานั่นเอง หญิงสาวคิดว่าสิ่งนี้น่าจะพอทดแทนกันได้ก่อนจะหาเศษผ้ามาพันที่ด้ามจับเพื่อไม่ให้มือของนางเลอะ แล้วย้อนกลับไปที่ห้องเพื่อกางกระดาษแผ่นสีขาวลงบนโต๊ะพร้อมกับลงมือวาดรูปให้กู้อี้เห็นภาพได้ชัดเจนขึ้นภาพวาดตรงหน้าของชายหนุ่มไหนเลยจะน่าสนใจเท่ากับสิ่งที่หญิงสาวกำลังใช้อยู่ในมือได้ แม้จะรู้ว่ามันเป็นเพียงถ่านสีดำที่ถูกเผาแล้วก็ตามหากแต่ลายเส้นนั้นกลับมองดูหนักแน่นและเขียนได้ง่าย ทั้งยังรวดเร็วกว่าการใช้พู่กันเป็นไหน ๆ กู้อี้เพ่งพินิจภรรยาอีกครั้งอย่างชั่งใจ สตรีที่เขาเคยดูแคลนเช่นนางไม่คิดว่าจะมีหัวคิดที่แปลกไม่เหมือนกับสตรีทั่วไปเลยแม้แต่น้อย นับว่าน่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง

  • ข้ามมาเป็นภรรยาของสามีชาวนาผู้หล่อเหลา   ตอนที่ 5

    เมื่อตงเข่อซิงและกู้อี้กลับมาถึงบ้าน ทั้งคู่ก็รับประทานมื้อกลางวันร่วมกับท่านแม่ที่เตรียมอาหารเอาไว้หลายอย่าง และอาหารบนโต๊ะมีรสชาติอร่อยจนน่าตื่นตาตื่นใจ “ท่านแม่ อาหารเหล่านี้อร่อยมากเลยเจ้าค่ะ” ตงเข่อซิงเอ่ยด้วยใบหน้าแจ่มใส หากผู้คนมาเห็นจะต้องรู้สึกเอ็นดูนางมากขึ้นอีก เว้นเสียแต่กู้อี้ที่เห็นท่าทางตื่นเต้นแม้กระทั่งอาหารบ้าน ๆ ธรรมดา ๆ ก็รู้สึกหมั่นไส้นางขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “หึ เพียงแค่อาหารง่าย ๆ อร่อยถึงเพียงนั้นเลยหรือ ?” ชายหนุ่มเอ่ยถามภรรยาพร้อมกับเลิกคิ้วด้วยความสงสัยแกมหมั่นไส้ “อร่อยมากกกเจ้าค่ะ ท่านพี่...” ตงเข่อซิงตอบกลับชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานจนคนฟังแทบจะสำลักอาหาร แต่กระนั้นก็ทำให้แม่สามีถึงกับหัวเราะออกมาเบา ๆ ในคราวแรกนางคิดว่าบุตรชายกับลูกสะใภ้อาจจะมีปัญหากัน เพราะทั้งคู่แตกต่างกันมากทั้งนิสัยใจคอและหลาย ๆ อย่าง มาวันนี้เห็นท่าทางเช่นนี้ของทั้งสองคน นางเองก็รู้สึกวางใจมากขึ้น “เอาละ เจ้าอย่าได้กลั่นแกล้งนางอีกเลย เข่อเข่อแม่ทำเอาไว้เยอะเจ้าค่อย ๆ กิน อยากจะกินเท่าไรก็กินได้จนหมดเลยไม่ต้องเกรงใจ” “เจ้าค่ะท่านแม่

  • ข้ามมาเป็นภรรยาของสามีชาวนาผู้หล่อเหลา   ตอนที่ 4

    “กู้อี้ ! เหตุใดเจ้าจึงพาเมียออกมาทำงานเร็วเช่นนี้ มิใช่ว่าต้องอยู่ในห้องหอสามวันสามคืนหรอกหรือ ?” หญิงชราผู้หนึ่งที่เห็นสองสามีภรรยากู้เดินเข้ามาใกล้จึงเอ่ยทักด้วยสีหน้าแปลกใจตงเข่อซิงมองไปรอบ ๆ พบว่าพื้นที่นากว้างขวางนับร้อยหมู่ กำลังถูกหว่านเมล็ดพืชลงไป บางส่วนก็เริ่มมีต้นกล้าต้นเล็กโผล่ขึ้นจากพื้นดินบ้างแล้ว ความงดงามของธรรมชาติดึงดูดให้นางรู้สึกสนใจเป็นอย่างยิ่ง“แม่เฒ่าจาง ข้าเป็นเพียงชาวไร่ชาวนาจะให้นอนอยู่เฉย ๆ เช่นครอบครัวผู้ดีได้อย่างไรกัน” ชายหนุ่มเอ่ยตอบขณะที่เดินไปยังกระท่อมเล็ก ๆ ที่หลังคามุงจากหญ้า ก่อนจะวางตะกร้าสะพายหลังลงบนแคร่ไม้ไผ่“เจ้านี่นะ ไม่รู้จักรักถนอมเมียเจ้าบ้างเลยหรือ ?” หญิงชราเอ่ยขึ้นก่อนจะมองไปยังตงเข่อซิงด้วยแววตาเห็นใจ เจ้าหนุ่มกู้อี้แม้จะมีใบหน้าหล่อเหลาแต่เสียอย่างเดียวที่ปากร้ายไปหน่อย แม่หนูผู้นี้ไม่บอกก็รู้ว่าเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่คงจะไม่เคยลำบากตรากตรำ เจ้าหนุ่มนี่พาเมียมาทำนาตั้งแต่แต่งงานวันแรกคงไม่คิดจะกลั่นแกล้งนางหรอกนะ“แม่เฒ่าจาง นางเป็นเมียชาวนาย่อมต้องรู้จักปรับตัว” ชายหนุ่มกล่าวต่อพร้อมทั้งสาวเท้าไปตามคันนา เพื่อตรวจดูความเรียบร้อยในกา

  • ข้ามมาเป็นภรรยาของสามีชาวนาผู้หล่อเหลา   ตอนที่ 3

    หลังจากทั้งคู่อาบน้ำเปลี่ยนเป็นชุดที่ใช้หลับนอน ชายหนุ่มก็ขยับตัวไปนอนตรงเก้าอี้ตัวยาวมุมห้อง ตงเข่อซิงนอนมองดูร่างสูงที่นอนขดตัวอยู่ทำให้เก้าอี้ดูเล็กลงถนัดตาเช้าวันรุ่งขึ้น ตงเข่อซิงตื่นมาก็ไม่พบสามีแล้ว ก่อนที่นางจะรีบลุกจากเตียงนอนไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อที่จะคารวะน้ำชาแก่แม่สามี เมื่อร่างอรชรเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นเล็ก ๆ ก็พบว่าแม่สามีกำลังนั่งปักผ้าอยู่ ส่วนกู้อี้กลับไม่เห็นแม้แต่เงา ฟู่เนี่ยเจินเห็นลูกสะใภ้ก้าวเข้าห้องมาก็วางสิ่งของที่อยู่ในมือ ก่อนจะกวักมือเรียกให้หญิงสาวเข้าไปใกล้“ลูกสะใภ้คารวะแม่สามีเจ้าค่ะ” ตงเข่อซิงทำความเคารพอีกฝ่ายอย่างนอบน้อม ในคราวแรกที่ได้พบหน้าฟู่เนี่ยเจิน หญิงสาวก็นึกแปลกใจอยู่มาก แม่สามีท่าทางยังมิได้แก่ชราอย่างที่คิด ดูเหมือนว่าจะอายุราวสี่สิบต้น ๆ เท่านั้น ใบหน้าของนางแม้จะมีริ้วรอยอยู่บ้างหากแต่ยังฉายชัดถึงความงดงามเมื่อครั้งก่อนที่เคยมีปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายครั้งยังวัยเยาว์จะต้องเป็นหญิงงามล่มเมืองผู้หนึ่งเป็นแน่ มิน่าเล่า กู้อี้จึงได้มีใบหน้าที่หล่อเหลาปานนั้น ที่แท้ก็ได้รับอิทธิพลมาจากมารดานี่เอง“เด็กดีเข้ามาใกล้ ๆ แม่สิ

  • ข้ามมาเป็นภรรยาของสามีชาวนาผู้หล่อเหลา   ตอนที่ 2

    ทางด้านเรือนของฮูหยินผู้เฒ่า“นายหญิงเจ้าคะ ?”“มีอันใดงั้นหรือ ?” หญิงชราหันไปเอ่ยกับคนสนิทที่เป็นดั่งคนรู้ใจ ทั้งคู่เติบโตมาด้วยกัน อู่หมัวมัวกับนางอยู่ด้วยกันมาเกินกว่าครึ่งชีวิต ย่อมรู้จักและรู้ใจกันดีที่สุด“งานในวันพรุ่งนี้ คุณหนูใหญ่จะไม่อาละวาดอีกหรือเจ้าคะ ?”“ไม่แล้วละ” หญิงชราตอบกลับคนสนิทด้วยความมั่นใจ“เหตุใดท่านจึงมั่นใจนักเล่าเจ้าคะ ?”“ข้าเพียงรู้สึกว่านางจะไม่มีทางก่อเรื่องเป็นแน่” ฮูหยินเฒ่าไม่รู้ว่าจะอธิบายเหตุผลใดให้คนสนิทเข้าใจ เพียงแต่สัญชาตญาณบอกว่างานในวันพรุ่งนี้จะต้องราบรื่น การที่หญิงชราให้หลานสาวอันเป็นที่รักแต่งเข้าตระกูลกู้ก็เพราะความหวังดีทั้งสิ้น และนี่ก็เป็นเพียงสิ่งเดียวที่นางพอจะทำเพื่อหลานสาวผู้นี้ได้ หากไม่ทำเช่นนี้แล้วละก็...สตรีผู้นั้นจะต้องส่งหลานสาวของนางให้กับใครสักคนเพื่อเป็นเครื่องมือในการหาผลประโยชน์ของพวกเขาเป็นแน่ เจ้าหนูตระกูลกู้ผู้นั้นก็นับว่าไม่เลวนัก ทั้งนางและผู้อาวุโสของเขาก็รู้จักกัน อีกฝ่ายย่อมต้องไว้หน้าหญิงชราเช่นนางไม่มากก็น้อย เมื่อแต่งตงเข่อซิงไปแล้วก็คงจะไม่ทิ้งขว้างกระมัง เพราะหลานสาวผู้นี้ของนางช่างน่าเวทนานัก“เจ้าค่ะ”ท

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status