Ep29

คอนโด XX (ตี 2)

สภาพของพวกเราตอนกลับมาถึงคอนโดทุลักทุเลพอสมควร ไม่ใช่เพราะฉันเมา แต่เป็นเพราะพี่ชายตัวดีอย่างพี่รัมที่เมาหัวราน้ำจนเดินไม่ตรงทาง

“ไอ้รัม! มึงเดินดีๆ ดิวะ หนักชิบหาย” พี่ทีออนบ่นอุบขณะหิ้วปีกเพื่อนรักข้างหนึ่ง ส่วนฉันช่วยพยุงอีกข้าง

“เออ... กูไหว... กูยังไม่เมา...” พี่รัมพึมพำเสียงอ้อแอ้ ขาพันกันจนเกือบจะพากันล้มทั้งแก๊ง

“ไม่เมาบ้านแกสิ เดินชนขอบประตูลิฟต์เนี่ย” ฉันบ่นพี่ชายตัวเอง

กว่าจะลากพี่รัมเข้ามาในห้องนอนและโยนลงบนเตียงได้ เล่นเอาฉันเหงื่อตก พี่ทีออนจัดการถอดรองเท้าให้เพื่อนแล้วโยนผ้าห่มคลุมโปงให้เสร็จสรรพ ก่อนจะยืนเท้าเอวมองผลงานตัวเอง

“หมดภาระสักที...” เขาถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะหันมามองฉันที่ยืนหอบแฮ่กๆ อยู่ปลายเตียง “เหนื่อยมั้ย”

“นิดหน่อยค่ะ พี่รัมตัวหนักจะตาย”

“ไป... ออกไปข้างนอก ปล่อยมันนอนเน่าอยู่นี่แหละ”

พี่ทีออนเดินมาจูงมือฉันออกจากห้องพี่รัม แล้วจัดการ ล็อกลูกบิดประตู ห้องพี่รัมจากด้านนอกหน้าตาเฉย!

“เฮ้ย! พี่ที ล็อกทำไมคะ” ฉันร้องทัก

“กันมารขัดความสุข” เขาตอบเสียงเรียบ “มันเมาขนาดนี้คงไม่ตื่นมาเข้าห้องน้ำหรอก แต่กันไว้ก่อน... พี่ไม่อยากให้อารมณ์ค้างเหมือนคราวก่อน”

คำว่า ‘อารมณ์ค้าง’ ทำเอาฉันหน้าร้อนวูบ นึกถึงตอนที่พี่รัมเดินมาเคาะประตูห้องขัดจังหวะจูบของเรา

พี่ทีออนเดินต้อนฉันไปที่ห้องนั่งเล่น ไฟในห้องเปิดแค่ดวงเล็กๆ ให้ความสว่างสลัวๆ บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน

“ดึกแล้ว... รินไปนอนก่อนนะ” ฉันทำท่าจะชิ่งหนีเข้าห้องตัวเอง

หมับ!

มือหนาคว้าข้อมือฉันไว้ทันควัน ก่อนจะกระตุกเบาๆ ทีเดียว ร่างฉันก็ปลิวไปปะทะกับอกแกร่งของเขา

“จะหนีไปไหน...” เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดใบหู “ลืมแล้วหรอว่าเรามีคดีติดตัวอยู่”

“คดีอะไรคะ รินเปล่าทำอะไรผิด” ฉันแกล้งทำไขสือ ไม่กล้าสบตาเขาที่พราวระยับไปด้วยความเจ้าเล่ห์

“คดีใส่ชุดยั่วโมโหพี่... แล้วก็คดีไปเต้นกับไอ้ฮาวาย”

พี่ทีออนดันตัวฉันให้ถอยหลังไปจนชนกับผนังห้องเย็นเฉียบ เขาใช้แขนทั้งสองข้างกั้นขังฉันไว้ไม่ให้หนีไปไหน สายตาคมกริบไล่มองชุดราตรีของฉันตั้งแต่บนลงล่าง... โดยเฉพาะช่วงเนินอกที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจ

“ชุดนี้...” เขาใช้นิ้วชี้เกี่ยวดึงสายเดี่ยวเส้นเล็กๆ บนไหล่ฉันเบาๆ “สวยนะ... แต่พี่ไม่ชอบให้คนอื่นมอง”

“ก็... ก็งานเรียนจบทั้งที” ฉันตอบเสียงสั่น

“หึ...” เขาหัวเราะในลำคอ ก่อนจะหมุนตัวฉันให้หันหน้าเข้าหาผนังห้อง!

“พี่ที! จะทำอะไรคะ” ฉันตกใจ รีบเอามือยันผนังไว้

“ชู่ว...”

พี่ทีออนขยับตัวเข้ามาแนบชิดจากด้านหลัง จนฉันสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวจากร่างกายเขาผ่านเนื้อผ้าซาตินบางเบา มือหนาปัดผมยาวสลวยของฉันไปไว้ด้านข้าง เผยให้เห็นแผ่นหลังเปลือยเปล่าที่เขา ‘หวง’ นักหวงหนา

“เย็นมั้ย...”

ปลายนิ้วเย็นเฉียบของเขาลากไล้ไปตามแนวระดูกสันหลังฉันช้าๆ ตั้งแต่ต้นคอลงมาถึงเอวคอด ความรู้สึกวาบหวามแล่นพล่านไปทั่วร่างจนขนลุกซู่

“อื้อ... พี่ที...” ฉันครางประท้วงเบาๆ ขาเริ่มอ่อนแรง

“ผิวสวย...” เขาพึมพำ ก่อนจะก้มลงประทับจูบหนักๆ ลงบนลาดไหล่เปลือยของฉัน

สัมผัสจากริมฝีปากอุ่นจัดตัดกับความเย็นของเครื่องปรับอากาศ ทำให้สติฉันกระเจิดกระเจิง เขาพรมจูบไปทั่วแผ่นหลัง ไล่ลงมาเรื่อยๆ จนถึงช่วงเอวที่เว้าลึก มือหนาบีบคลึงเอวฉันอย่างมันเขี้ยว

“รู้มั้ย... ตอนอยู่ในงาน พี่อยากทำแบบนี้ใจจะขาด”

“ทำ... ทำอะไรคะ”

“ทำรอย...”

เขางับเบาๆ ที่ต้นคอขาวผ่องของฉัน ก่อนจะดูดดึงจนเกิดเสียงน่าอาย

“อ๊ะ! พี่ที! เดี๋ยวเป็นรอย”

“ก็ตั้งใจให้เป็น...” เขาตอบเสียงพร่า “พรุ่งนี้ใส่เสื้อคอเต่าเอานะ หรือไม่ก็... ไม่ต้องใส่อะไรเลย นอนอยู่กับพี่ในห้องทั้งวัน”

คำพูดสองแง่สองง่ามของเขาทำเอาฉันหน้าแดงจนแทบระเบิด พี่ทีออนจับไหล่ฉันให้หันกลับมาเผชิญหน้าเขา สายตาของเขาหวานเชื่อมแต่ก็ร้อนแรงเหมือนไฟ

“ริน...”

“คะ...”

“เป็นแฟนพี่นะ”

คำขอที่ไม่มีปี่มีขลุ่ยทำเอาฉันชะงัก

“พี่... พี่พูดจริงหรอ”

“จริงสิ จีบมาตั้งนานแล้ว จูบก็จูบแล้ว หวงก็หวงแล้ว... ยังจะไม่ยอมเป็นอีกหรอ” เขาเลิกคิ้วถาม มือข้างหนึ่งยกขึ้นมาเกลี่ยแก้มฉันเล่น

“ก็นึกว่าพี่จะรอให้พี่รัมอนุญาตก่อน”

“ไม่รอแล้ว... ขืนรอ มันคงให้พี่บวชก่อนเบียด” เขาหัวเราะเบาๆ “เป็นแฟนกันก่อน แล้วค่อยไปมัดมือชกมันทีหลัง... ตกลงมั้ย”

ฉันมองหน้าผู้ชายตรงหน้า... ผู้ชายที่ฉันแอบปลื้มมาตั้งแต่เด็ก ผู้ชายที่แสนดี (และแสนดุ) ของฉัน

“ตกลงค่ะ...” ฉันตอบรับเสียงเบา พร้อมรอยยิ้มกว้าง

พี่ทีออนยิ้มกว้างจนตาหยี เขาดูมีความสุขมาก... มากจนฉันสัมผัสได้

“น่ารักที่สุด”

เขาโน้มหน้าลงมามอบจูบที่อ่อนหวานและลึกซึ้งให้ฉันอีกครั้ง เพื่อประทับตราสถานะใหม่ของเราอย่างเป็นทางการ

“พี่ที...” ฉันเรียกชื่อเขาหลังจากผละออกจากจูบ

“ครับ แฟน”

“ริน... หายใจไม่ออก ชุดมันแน่น” ฉันแกล้งบ่นอ้อนๆ

“แน่นหรอ...” สายตาเขาเป็นประกายวาววับทันที “งั้น... ให้พี่ช่วยถอดมั้ย”

“ทะลึ่ง!” ฉันตีแขนเขา

“ล้อเล่น... หรือจะเอาจริง?” เขาขยับเข้ามาเบียด “คืนนี้พี่นอนห้องเรานะ”

“ไม่ได้! เดี๋ยวพี่รัมตื่นมาเห็น”

“มันไม่ตื่นหรอก พี่ล็อกห้องมันแล้ว” เขาตอบหน้าตาย “นะ... ขอนอนกอดเฉยๆ สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรมากกว่ากอด... ถ้าเราไม่ยอม”

“เชื่อได้หรอคะ”

“ระดับทีออน... คำไหนคำนั้น”

เขาช้อนตัวฉันขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวอีกครั้ง แล้วพาเดินตรงไปที่ห้องนอนของฉันทันที

“คืนนี้... ยาวนานแน่ยัยตัวแสบ เตรียมตัวโดนพี่ฟัดแก้มให้ช้ำได้เลย”

ฉันซุกหน้าลงกับอกกว้างของเขาด้วยความเขินอาย... รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก ถึงจะมีพี่ชายขี้หวงตั้งสองคน แต่คนหนึ่งในนั้น... กำลังจะเปลี่ยนสถานะมาเป็น ‘คนรัก’ ที่ขี้หวงยิ่งกว่าเดิมซะอีก!