Ep32

ณ เพนท์เฮ้าส์ส่วนตัวของทีออน (ชั้นบนสุด)

สายฝนที่ตกลงมากระทบกระจกบานใหญ่เบื้องหน้า กลายเป็นฉากหลังที่ตัดขาดเราสองคนออกจากโลกภายนอก แสงไฟจากตึกสูงระฟ้าในกรุงเทพฯ ส่องเข้ามาสลัวๆ พอให้เห็นเงาสะท้อนของร่างสองร่างที่กำลังกอดก่ายกันแนบแน่นบนเตียงคิงไซส์สีเข้ม

“พี่ที...”

ฉันเรียกชื่อเขาเสียงพร่า เมื่อริมฝีปากอุ่นจัดของคนตัวสูงไล่พรมจูบไปทั่วลำคอระหง ลากไล้ลงมาถึงเนินอกที่กระเพื่อมไหวตามแรงหอบหายใจ มือหนาที่เคยแสนดีและอบอุ่น บัดนี้กลายเป็นมือของปีศาจร้ายที่เชี่ยวชาญในการปลุกเร้า เขาบีบเคล้นเอวฉันหนักหน่วง แสดงความเป็นเจ้าของในทุกตารางนิ้ว

“บอกแล้วไง...” ทีออนเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉัน นัยน์ตาคมกริบที่เคยซ่อนความรู้สึกไว้มิดชิด ตอนนี้มันลุกโชนไปด้วยไฟราคะที่ไม่มีวันมอดดับ “ว่าคืนนี้... พี่จะสอนวิชา ‘แฟน’ ให้เราจนเช้า”

“ริน... รินหายใจไม่ทัน” ฉันประท้วงเสียงเครือ เมื่อเขาเริ่มรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวมากขึ้นเรื่อยๆ

“หายใจทางปากสิเด็กดี...”

เขากระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนจะบดจูบลงมาอย่างดูดดื่มและหิวกระหาย ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดควานหาความหวานอย่างช่ำชอง เขาต้อนให้ฉันจนมุมด้วยรสสัมผัสที่วาบหวาม จนสมองฉันขาวโพลนไปหมด ร่างกายมันตอบสนองไปเองโดยอัตโนมัติ แขนเรียวโอบรอบคอเขาไว้แน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว

เสื้อผ้าชิ้นน้อยค่อยๆ ถูกปลดเปลื้องออกไปทีละชิ้น ท่ามกลางเสียงลมหายใจที่หนักหน่วง ทีออนมองสำรวจเรือนร่างของฉันด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหลงใหลและหวงแหน ราวกับกำลังชื่นชมงานศิลปะชิ้นเอกที่เขาเฝ้ารอคอยมานานปี

“สวย...” เสียงทุ้มต่ำพึมพำในลำคอ “สวยไปหมด... ของพี่คนเดียว”

สัมผัสจากฝ่ามือใหญ่ที่ลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง มันร้อนผ่าวจนผิวฉันแทบไหม้ เขาจงใจลากนิ้วผ่านจุดอ่อนไหว ปลุกเร้าให้ฉันบิดเร่าด้วยความทรมานที่แสนหวาน

“พี่ที... อย่าแกล้ง...” ฉันร้องขอเสียงสั่น

“ไม่ได้แกล้ง... พี่กำลังรัก”

เขายิ้มร้ายที่มุมปาก ก่อนจะโน้มตัวลงมาครอบครองยอดอกสีหวาน ปลายลิ้นร้อนชื้นตวัดหยอกล้อจนฉันเผลอแอ่นอกรับสัมผัสนั้นอย่างลืมอาย ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วท้องน้อยเหมือนมีกระแสไฟวิ่งผ่าน

“อ๊ะ... พี่ที...”

เสียงครางของฉันดูเหมือนจะเป็นเชื้อเพลิงชั้นดี ทีออนขยับตัวแทรกเข้ามาตรงกลางหว่างขาฉัน ดันเข่าฉันให้แยกออกกว้างเพื่อรองรับตัวตนของเขาที่ตื่นตัวเต็มที่

“มองหน้าพี่...” เขาสั่งเสียงพร่า ขณะที่ค่อยๆ กดแทรกความแข็งขึงเข้ามาในช่องทางคับแคบ “มองตาพี่... ริน”

ฉันลืมตามองเขาผ่านม่านน้ำตาแห่งความสุขสม ทีออนกัดกรามแน่น เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนบ่งบอกถึงความพยายามในการข่มอารมณ์ดิบไม่ให้รุนแรงเกินไปสำหรับครั้งแรกของเรา

“เจ็บนิดเดียวนะ... คนดี”

เขาก้มลงมาจูบซับน้ำตาที่หางตาฉันอย่างอ่อนโยน พร้อมกับดันกายเข้ามาจนสุดทาง ความรู้สึกอึดอัดและเจ็บแล่นริ้วเข้ามา แต่เพียงครู่เดียวมันก็ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกเติมเต็มที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า

เราสองคนเชื่อมต่อกันเป็นหนึ่งเดียว... ไร้ช่องว่าง ไร้กำแพงกั้นระหว่าง ‘พี่ชาย’ กับ ‘น้องสาว’ อีกต่อไป เหลือเพียง ‘ชายหนุ่ม’ และ ‘หญิงสาว’ ที่รักกันสุดหัวใจ

ทีออนเริ่มขยับกายช้าๆ เนิบนาบแต่หนักแน่น ทุกจังหวะที่เขาส่งผ่านมา มันตอกย้ำความรู้สึกที่เขามีต่อฉัน ความรัก ความหวงแหน และความปรารถนาที่เก็บกดมานาน ถูกปลดปล่อยออกมาในค่ำคืนนี้

“อื้อ... พี่ที... ลึก... ลึกไป” ฉันจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่าน

“ชอบมั้ย...” เขาถามเสียงกระเส่า ขยับสะโพกสอบรับกับจังหวะการตอดรัดของฉัน “เป็นของพี่... ดีมั้ยริน”

“ดี... ค่ะ... ดีที่สุด”

คำตอบของฉันทำให้เขาระเบิดอารมณ์ออกมา ทีออนเร่งจังหวะให้เร็วและแรงขึ้นตามแรงปรารถนา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังประสานกับเสียงครางกระเส่าและเสียงฝนด้านนอก กลายเป็นท่วงทำนองแห่งความรักที่เร่าร้อน

ร่างกายฉันโยกคลอนไปตามแรงส่งของเขา สมองว่างเปล่า คิดอะไรไม่ออกนอกจากชื่อของเขาที่ฉันพร่ำเรียกซ้ำๆ

“พี่ที... ทีออน... รัก... รินรักพี่”

“พี่ก็รักเรา... รักมาตลอด”

เขาคำรามเสียงต่ำ ก่อนจะพาฉันไปแตะขอบสวรรค์พร้อมๆ กัน ความรู้สึกสุขสมแตกซ่านแผ่กระจายไปทั่วร่าง เราสองคนกระตุกเกร็ง กอดก่ายกันแน่นเพื่อรองรับความรู้สึกที่ท่วมท้น ทีออนทิ้งตัวลงมาทาบทับ ซุกหน้าลงกับซอกคอฉัน หอบหายใจหนักหน่วง

ความเงียบกลับมาเยือนอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงหัวใจสองดวงที่เต้นประสานเป็นจังหวะเดียวกัน ทีออนพลิกตัวลงนอนข้างๆ ดึงฉันเข้าไปกอดจมอก แล้วจูบที่หน้าผากชื้นเหงื่ออย่างแสนรัก

“เจ็บมั้ย” เขาถามด้วยความเป็นห่วง นิ้วมือเกลี่ยผมที่ปรกหน้าฉันออก

“ไม่ค่ะ... มีความสุข” ฉันตอบพร้อมรอยยิ้ม ซุกหน้าเข้าหาไออุ่นจากตัวเขา

“จำไว้นะ...” ทีออนเชยคางฉันให้เงยขึ้นสบตา “ต่อจากนี้ไป... ร่างกายนี้ หัวใจดวงนี้ เป็นของทีออนคนเดียว ห้ามใครแตะ ห้ามใครมอง... เข้าใจมั้ย”

“เผด็จการ...”

“ก็กับเมียคนเดียว... ทำไมจะเผด็จการไม่ได้” เขายิ้มเจ้าเล่ห์

“เมียบ้าอะไร แฟนเถอะ”

“เดี๋ยวพรุ่งนี้พาไปจดทะเบียนเลยดีมั้ย จะได้เลิกเถียง”

“พี่รัมฆ่าตายแน่”

“ช่างมัน...” เขาก้มลงมาจูบที่ริมฝีปากฉันเบาๆ อีกครั้ง “ตอนนี้พี่สนแค่เรา... แค่เราสองคน”

ฉันหลับตาลงในอ้อมกอดของเขาด้วยความอุ่นใจ ไม่ว่าพรุ่งนี้จะต้องเจอกับพายุอารมณ์ของพี่ชาย หรืออุปสรรคอะไรก็ตาม ฉันรู้ว่าฉันจะผ่านมันไปได้... เพราะฉันมีผู้ชายที่ชื่อ ‘ทีออน’ คนนี้อยู่ข้างกาย

ผู้ชายที่เปลี่ยนจาก ‘พี่ชายที่แสนดี’ มาเป็น ‘คนรักที่แสนร้อนแรง’... และเขาจะเป็นคนเดียวที่ฉันยอมให้ครอบครองทั้งตัวและหัวใจตลอดไป.

- จบบริบูรณ์ -