LOGINตอนที่ 119 ประตูภาชนะ
ภายในส่วนลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบกลับกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสียงเตือนภัยที่ดังขึ้นทั่วทั้งฐาน หลังจากระบบของสถาบันอรุณตรวจพบการมาถึงของธันวา ประตูและทางเดินจำนวนมากที่ถูกปิดตายมานานหลายสิบปีเริ่มเปิดออกทีละส่วน ราวกับสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันคนภายนอกเข้ามา แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรอวันที่ใครบางคนจะกลับมา
และคนคนนั้นคือธันวา
ทีมของเขาเดินลึกเข้าไปในฐานใต้ดินของเกาะอรุณ ภายในเต็มไปด้วยห้องทดลองเก่า เครื่องจักรที่ไม่มีใครเคยเห็น และข้อมูลจำนวนมหาศาลที่ถูกเก็บไว้โดยไม่มีใครบนโลกเคยรับรู้ ที่นี่ไม่เหมือนสถานที่วิจัยทั่วไป มันเหมือนวิหารที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาบางสิ่ง
บางสิ่งที่มนุษย์ไม่ควรสร้างขึ้น
ผนังหลายแห่งมีสัญลักษณ์เดียวกันปรากฏอยู่
สัญลักษณ์ของภาชนะ
พิมพ์ชนกเดินผ่านทางเดินพร้อมตรวจสอบพลังงานรอบตัว เธอสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่เหมือนกับแก่นอนันต์ของธันวา แต่ในสถานที่แห่งนี้ ความเข้มข้นของมันสูงกว่าหลายเท่า
"ที่นี่มีพลังของแก่นอนันต์อยู่ทุกที่"
เธอพูด
ธันวาหยุดเดิน
"หมายความว่าอะไร"
พิมพ์ชนกมองไปยังผนังที่เต็มไปด้วยวงจรพลังงาน
"หมายความว่า สถานที่นี้ไม่ได้แค่สร้างแก่นอนันต์"
เธอหยุด
"มันเคยทดลองกับมันมาก่อน"
คำพูดนั้นทำให้ธันวานิ่ง
ทุกก้าวที่เขาเดินเข้าไปในเกาะอรุณ เหมือนกำลังเดินเข้าไปใกล้ความจริงเกี่ยวกับตัวเองมากขึ้น
แต่ในขณะเดียวกัน
เขาก็เริ่มกลัวสิ่งที่กำลังจะพบ
เพราะบางครั้ง ความจริงที่เราอยากรู้ที่สุด
อาจเป็นความจริงที่เราไม่อยากยอมรับที่สุด
ด้านหน้าของพวกเขาปรากฏทางเดินขนาดใหญ่ที่ทอดลงไปยังชั้นลึกของเกาะ ระบบรักษาความปลอดภัยทั้งหมดถูกปิดลงหลังจากตรวจพบแก่นอนันต์ของธันวา
แต่ก่อนที่พวกเขาจะเดินต่อ เสียงฝีเท้าจากด้านหลังก็ดังขึ้น
กฤตภาสเดินตามเข้ามา
เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกของทีมที่เคยทำงานกับองค์กรความมั่นคงมาก่อน และเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับโครงการลับของรัฐบาล
ตั้งแต่เข้ามาในเกาะ เขาแทบไม่ได้พูดอะไร
เพราะเขาเห็นบางสิ่งที่ทำให้เขาเริ่มเข้าใจความจริงบางอย่าง
ตราสัญลักษณ์บนผนัง
มันเป็นตราที่เขาจำได้
ตราของหน่วยงานที่เขาเคยทำงาน
กฤตภาสเดินเข้าไปใกล้ เขาใช้มือสัมผัสสัญลักษณ์นั้นช้าๆ
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป
ธันวาสังเกตเห็น
"คุณรู้จักมัน"
กฤตภาสเงียบ
เขามองตรานั้นอยู่นาน
ก่อนตอบ
"ใช่"
ทุกคนหันมามองเขา
"นี่คือสัญลักษณ์ของหน่วยวิจัยพิเศษของกองทัพ"
ธันวาขมวดคิ้ว
"กองทัพเกี่ยวข้องกับที่นี่"
กฤตภาสกำหมัด
"มากกว่าที่คิด"
เขามองไปรอบๆ
"ตอนที่ผมเข้าทำงาน ผมได้รับคำสั่งให้ดูแลข้อมูลเกี่ยวกับโครงการลับหลายโครงการ"
เขาหยุด
"แต่มีโครงการหนึ่งที่ถูกห้ามไม่ให้พูดถึง"
มาลีหันมามองเขา
เธอรู้ทันทีว่าเขากำลังพูดถึงอะไร
"โครงการภาชนะเทวะ"
กฤตภาสพยักหน้า
"ใช่"
ความเงียบปกคลุมทีม
เพราะนี่หมายความว่าเรื่องทั้งหมดไม่ได้ถูกซ่อนโดยนักวิทยาศาสตร์เพียงกลุ่มเดียว
รัฐบาลและกองทัพรู้เรื่องนี้
พวกเขารู้ว่าธันวาถูกสร้างขึ้น
พวกเขารู้ว่าแก่นอนันต์มีอยู่
และพวกเขาเลือกปิดบังมัน
ธันวามองกฤตภาส
"คุณเคยรู้เรื่องผมมาก่อนหรือเปล่า"
คำถามนั้นทำให้กฤตภาสนิ่ง
เขาไม่ได้ตอบทันที
และนั่นเพียงพอแล้วสำหรับธันวา
"คุณรู้"
เสียงของธันวาเบาลง
กฤตภาสหลับตา
"ผมรู้ว่ามีโครงการนี้"
เขาพูด
"แต่ผมไม่รู้ว่าตัวทดลองยังมีชีวิต"
ธันวานิ่ง
กฤตภาสมองเขา
"ตอนนั้น เอกสารระบุว่าการทดลองล้มเหลวทั้งหมด"
เขาหยุด
"ตัวทดลองรุ่นก่อนสูญเสียตัวตน"
คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไป
เพราะมันตรงกับสิ่งที่มาลีเคยพูด
ตัวทดลองรุ่นก่อนล้มเหลว
ไม่ใช่เพราะพวกเขาควบคุมพลังไม่ได้
แต่เพราะพวกเขาไม่สามารถรักษาความเป็นมนุษย์
กฤตภาสเดินต่อไป
จนถึงห้องโถงขนาดใหญ่
และที่นั่น
ทุกคนก็เห็นมัน
ประตูขนาดมหึมาที่ฝังอยู่ใต้เกาะ
มันไม่ได้เหมือนประตูธรรมดา
มันสูงหลายสิบเมตร
พื้นผิวเต็มไปด้วยวงจรที่คล้ายกับแก่นอนันต์
และตรงกลางมีข้อความขนาดใหญ่ถูกสลักไว้
โครงการภาชนะเทวะ
ทุกคนหยุดมอง
ธันวารู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนภายในร่างทันที
แก่นอนันต์ตอบสนอง
เหมือนมันกำลังจำสถานที่แห่งนี้ได้
เหมือนมันเคยอยู่ที่นี่มาก่อน
มาลีเดินเข้าไปใกล้ประตู
สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
"นี่คือสถานที่เริ่มต้น"
ธันวาหันไปมอง
"สถานที่สร้างผม"
มาลีไม่ตอบ
แต่สายตาของเธอเป็นคำตอบ
กฤตภาสเดินไปอีกด้านของประตู
เขาพบตราสัญลักษณ์อีกอันหนึ่ง
ตราของกองทัพ
แต่ครั้งนี้มีข้อความเพิ่มเติม
หน่วยสนับสนุนโครงการภาชนะเทวะ
เขานิ่งไป
เพราะตอนนี้เขาแน่ใจแล้ว
กองทัพไม่ได้เพียงรู้เรื่องนี้
พวกเขาช่วยสร้างมัน
"พวกเขาโกหกเรา"
กฤตภาสพูด
ธันวาหันมา
"ใคร"
กฤตภาสมองตรานั้น
"ทุกคนที่บอกว่าโครงการนี้ถูกยกเลิก"
เขากำหมัด
"มันไม่เคยถูกยกเลิก"
ทุกคนเงียบ
"มันถูกย้าย"
เขาพูดต่อ
"ถูกซ่อน"
"และถูกดำเนินการต่อใต้เกาะแห่งนี้"
ความจริงอีกชั้นถูกเปิดออก
โครงการภาชนะเทวะไม่ใช่ความผิดพลาดในอดีต
มันเป็นโครงการที่ยังดำเนินต่อมาจนถึงปัจจุบัน
ทันใดนั้น ประตูขนาดใหญ่ก็เริ่มสั่น
เสียงกลไกโบราณดังขึ้น
ระบบเริ่มทำงาน
ข้อความบนประตูเปลี่ยนไป
ตรวจพบภาชนะรุ่นสมบูรณ์
ธันวาถอยหลังหนึ่งก้าว
ทุกคนเตรียมอาวุธ
เพราะไม่มีใครรู้ว่าอะไรอยู่หลังประตู
แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ
ประตูนี้ไม่ได้เปิดด้วยรหัส
ไม่ได้เปิดด้วยคำสั่ง
มันเปิดด้วยธันวา
แสงจากแก่นอนันต์ในร่างของเขาไหลออกมา เชื่อมต่อกับประตูโดยอัตโนมัติ
เหมือนกับว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของเขา
ประตูค่อยๆ เปิดออก
ด้านหลังไม่ใช่ห้องทดลองธรรมดา
แต่เป็นห้องขนาดมหึมา
เต็มไปด้วยแคปซูลจำนวนมาก
ภายในแต่ละแคปซูลมีร่างมนุษย์
ตัวทดลอง
รุ่นก่อนหน้า
บางร่างยังคงมีชีวิต
บางร่างกลายเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเรียกว่ามนุษย์ได้อีกต่อไป
ธันวายืนแข็ง
เพราะเขาเห็นสิ่งที่ไม่อยากเห็น
คนเหล่านั้น
คือสิ่งที่เขาอาจกลายเป็น
ถ้าเขาสูญเสียตัวเอง
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากภายในห้อง
"ยินดีต้อนรับกลับมา"
ทุกคนหันไป
หน้าจอเก่าเปิดขึ้น
ภาพของนักวิทยาศาสตร์คนหนึ่งปรากฏ
ไม่ใช่อธิป
แต่เป็นคนที่ธันวาไม่เคยเห็นมาก่อน
ชายคนนั้นมองตรงมายังเขา
"ภาชนะหมายเลขศูนย์"
เขาพูด
"ในที่สุดเจ้าก็กลับมา"
ธันวากำหมัด
เพราะคำพูดนั้นหมายความว่า
เขาไม่ได้เป็นตัวทดลองรุ่นสุดท้าย
เขาอาจเป็นตัวทดลองแรก
และความจริงเกี่ยวกับการเกิดของเขา
ตอนที่ 122 ห้องที่ไม่มีอยู่ในแผนผังแรงสั่นสะเทือนจากส่วนลึกของเกาะอรุณรุนแรงขึ้นทันทีหลังเสียงจากอีกมิติถามว่าธันวาจะยังเลือกเป็นมนุษย์ได้หรือไม่ หลอดไฟทั่วห้องทดลองดับลงพร้อมกัน ก่อนแสงฉุกเฉินสีแดงจะสว่างขึ้นแทน เสียงเตือนดังซ้ำอย่างต่อเนื่อง ประตูทางออกทุกบานเลื่อนปิด ระบบสื่อสารถูกตัดขาด และแคปซูลซึ่งเคยเก็บตัวทดลองรุ่นก่อนเริ่มทำงานขึ้นมาเอง ของเหลวสีดำไหลวนอยู่ภายในทั้งที่หลายแคปซูลว่างเปล่ามานานหลายสิบปี ราวกับพลังจากอีกมิติกำลังพยายามปลุกบางสิ่งซึ่งหลับใหลอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ธันวารู้สึกเจ็บแปลบกลางหน้าอก ความร้อนแผ่จากแก่นอนันต์ไปทั่วร่าง เส้นพลังสีดำปรากฏใต้ผิวหนังตั้งแต่ข้อมือจนถึงลำคอ เขาทรุดเข่าลงข้างหนึ่ง มือกดพื้นเอาไว้แน่น ขณะที่เสียงนับไม่ถ้วนแทรกเข้ามาในศีรษะ เสียงเหล่านั้นไม่ได้ตะโกนหรือข่มขู่ แต่กระซิบด้วยถ้อยคำซ้ำเดิมอย่างช้า ๆ"เปิดประตู"ธันวากัดฟัน เขาพยายามลุกขึ้น แต่ทันทีที่ขยับ ความทรงจำบางอย่างในหัวกลับเลือนหาย เขาเห็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยนิมิต เห็นผู้คนจำนวนมากมองเขาด้วยความหวาดกลัว แต่ไม่สามารถนึกออกได้ว่าภาพนั้นเกิดขึ้นเมื่อใด เขาพยายามนึกถึงวันที่ได้พ
ตอนที่ 121 มนุษย์ที่กลายเป็นประตูหลังจากบันทึกของศาสตราจารย์อธิปจบลง ห้องทดลองใต้เกาะอรุณก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง ไม่มีใครพูดอะไร เพราะสิ่งที่พวกเขาได้รับรู้ไม่ใช่เพียงความลับของโครงการภาชนะเทวะ แต่มันคือความจริงเกี่ยวกับการมีอยู่ของธันวาเองเขาไม่ได้เป็นอาวุธเขาไม่ได้เป็นสิ่งทดลองที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อทำลายแต่เขาคือผลลัพธ์ของความพยายามครั้งสุดท้ายของมนุษย์ในการสร้างสิ่งที่สามารถเชื่อมต่อกับพลังจากอีกมิติพลังที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถรับได้พลังที่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงและพลังที่กำลังทำให้รอยแยกบนท้องฟ้าเปิดออกมากขึ้นทุกขณะ
ตอนที่ 120 ศาสตราจารย์อธิปภายในห้องลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบปกคลุมทุกสิ่งหลังจากประตูภาชนะเปิดออก ไม่มีใครพูดอะไรออกมา เพราะสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าหนักเกินกว่าจะยอมรับได้ ภายในห้องขนาดมหึมานั้นเต็มไปด้วยแคปซูลทดลองจำนวนมาก บางแคปซูลว่างเปล่า บางแคปซูลมีร่องรอยความเสียหาย และบางแคปซูลยังคงมีสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์หลับใหลอยู่ภายในธันวายืนอยู่ตรงกลางห้อง มองภาพเหล่านั้นด้วยสายตาที่สั่นไหว เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นเพียงคนที่ได้รับพลังพิเศษจากการทดลอง แต่ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า ความจริงอาจลึกกว่านั้นเขาไม่ได้ถูกมอบพลังเขาถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับมันคำว่า ภาชนะ ที่สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติเรียกเขา ไม่ใช่คำดูถูก
ตอนที่ 119 ประตูภาชนะภายในส่วนลึกที่สุดของเกาะอรุณ ความเงียบกลับกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสียงเตือนภัยที่ดังขึ้นทั่วทั้งฐาน หลังจากระบบของสถาบันอรุณตรวจพบการมาถึงของธันวา ประตูและทางเดินจำนวนมากที่ถูกปิดตายมานานหลายสิบปีเริ่มเปิดออกทีละส่วน ราวกับสถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันคนภายนอกเข้ามา แต่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรอวันที่ใครบางคนจะกลับมาและคนคนนั้นคือธันวาทีมของเขาเดินลึกเข้าไปในฐานใต้ดินของเกาะอรุณ ภายในเต็มไปด้วยห้องทดลองเก่า เครื่องจักรที่ไม่มีใครเคยเห็น และข้อมูลจำนวนมหาศาลที่ถูกเก็บไว้โดยไม่มีใครบนโลกเคยรับรู้ ที่นี่ไม่เหมือนสถานที่วิจัยทั่วไป มันเหมือนวิหารที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาบางสิ่งบางสิ่งที่มนุษย์ไม่ควรสร้างขึ้นผนังหลายแห่งมีสัญลักษณ์เดียวกันปรากฏอยู่สัญลักษณ์ของภาชนะพิมพ์ชนกเดินผ่านทางเดินพร้อมตรวจสอบพลังงานรอบตัว เธอสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่เหมือนกับแก่นอนันต์ของธันวา แต่ในสถานที่แห่งนี้ ความเข้มข้นของมันสูงกว่าหลายเท่า"ที่นี่มีพลังของแก่นอนันต์อยู่ทุกที่"เธอพูดธันวาหยุดเดิน"หมายความว่าอะไร"พิมพ์ชนกมองไปยังผนังที่เต็มไปด้วยวงจรพลังงาน"หมายความว่า
ตอนที่ 118 เกาะอรุณหลังจากข้อมูลจากรอยแยกเปิดเผยความจริงที่น่าตกใจว่า พลังในแก่นอนันต์ของธันวาเป็นพลังเดียวกับสิ่งมีชีวิตจากอีกมิติ ทุกฝ่ายทั่วโลกต่างเริ่มเข้าใจว่า สงครามครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการต่อสู้เพื่อป้องกันโลกจากศัตรูภายนอก แต่มันเกี่ยวข้องกับความลับที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายสิบปี ความลับที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจทั้งหมดเกี่ยวกับการกำเนิดของธันวา และเหตุผลที่เขาถูกสร้างขึ้นมาจุดหมายต่อไปของทีมธันวาคือ เกาะอรุณสถานที่ที่เป็นหัวใจของสถาบันอรุณสถานที่ที่เก็บข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับโครงการภาชนะเทวะและอาจเป็นสถานที่เดียวที่สามารถตอบคำถามว่า ธันวาคืออะไรเรือขนาดใหญ่แล่นผ่านมหาสมุทรที่เต็มไปด
ตอนที่ 117 ข้อมูลจากอนาคตหลังจากรอยแยกบนท้องฟ้าเริ่มขยายตัว โลกทั้งใบเข้าสู่ช่วงเวลาที่ไม่มีใครเคยคาดคิดมาก่อน มนุษย์ไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับสงครามระหว่างประเทศ ไม่ได้ต่อสู้กับผู้มีพลังพิเศษ หรือความขัดแย้งภายในอีกต่อไป แต่กำลังเผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่นอกเหนือความเข้าใจของมนุษย์ สิ่งมีชีวิตจากอีกมิติที่กำลังพยายามเข้าสู่โลก และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ มันไม่ได้มองโลกเป็นเป้าหมายแรก มันกำลังมองหาบางสิ่งที่อยู่ภายในตัวธันวาภายในห้องวิจัยของเมืองไร้ธง พิมพ์ชนกกำลังทำงานโดยแทบไม่ได้พักตั้งแต่วันที่รอยแยกปรากฏขึ้น เธอใช้พลังของตัวเองเชื่อมต่อกับข้อมูลจากสนามพลังงานที่อยู่รอบรอยแยก พยายามวิเคราะห์ว่าพลังที่กำลังไหลเข้ามาจากอีกมิติคืออะไร และเหตุใดมันจึงตอบสนองกับแก่นอนันต์ของธันวาบนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อมูลจำนวนมหาศาล เส้นพลังงานหลายรูปแบบกำลังถูกเปรียบเทียบกันอย่างต่อเนื่อง แต่ยิ่งวิเคราะห์มากขึ้น สีหน้าของพิมพ์ชนกก็ยิ่งเปลี่ยนไปเธอไม่ได้พบคำตอบที่ทำให้ทุกคนสบายใจเธอพบความจริงที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิมธันวาเดินเข้ามาในห้อง เขายังคงมีสีหน้าเคร่งเครียดหลังจากรู้ความจริงเกี่ยวกับต้นกำเนิดขอ







