ตอนที่ 118 เกาะอรุณ

ตอนที่ 118 เกาะอรุณ

หลังจากข้อมูลจากรอยแยกเปิดเผยความจริงที่น่าตกใจว่า พลังในแก่นอนันต์ของธันวาเป็นพลังเดียวกับสิ่งมีชีวิตจากอีกมิติ ทุกฝ่ายทั่วโลกต่างเริ่มเข้าใจว่า สงครามครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการต่อสู้เพื่อป้องกันโลกจากศัตรูภายนอก แต่มันเกี่ยวข้องกับความลับที่ถูกซ่อนไว้มานานหลายสิบปี ความลับที่อาจเปลี่ยนความเข้าใจทั้งหมดเกี่ยวกับการกำเนิดของธันวา และเหตุผลที่เขาถูกสร้างขึ้นมา

จุดหมายต่อไปของทีมธันวาคือ เกาะอรุณ

สถานที่ที่เป็นหัวใจของสถาบันอรุณ

สถานที่ที่เก็บข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับโครงการภาชนะเทวะ

และอาจเป็นสถานที่เดียวที่สามารถตอบคำถามว่า ธันวาคืออะไร

เรือขนาดใหญ่แล่นผ่านมหาสมุทรที่เต็มไปด้วยคลื่นรุนแรง ท้องฟ้าเหนือทะเลยังคงมีรอยแยกขนาดมหึมาปรากฏอยู่ แม้ระยะทางจะห่างจากพื้นที่หลัก แต่ทุกคนสามารถมองเห็นแสงสีดำที่ไหลออกมาจากช่องว่างบนท้องฟ้า

มันเป็นภาพที่เตือนมนุษย์ทุกคนว่า เวลาเหลือไม่มากแล้ว

บนเรือไม่ได้มีเพียงทีมของธันวา

รัฐบาลทั่วโลกส่งกองกำลังร่วมมาด้วย

ทหาร

นักวิทยาศาสตร์

หน่วยพิเศษ

และผู้มีพลังพิเศษจากหลายองค์กร

เป็นครั้งแรกที่ศัตรูภายนอกทำให้มนุษย์ที่เคยเป็นศัตรูกันต้องร่วมมือกัน

แต่แม้จะเดินทางด้วยเป้าหมายเดียวกัน

ทุกคนไม่ได้มีความตั้งใจเหมือนกัน

ภายในห้องประชุมของเรือ ธันวานั่งอยู่กับมาลี พิมพ์ชนก และธันวา ทีมหลักของเขากำลังตรวจสอบข้อมูลของเกาะอรุณ

ภาพถ่ายจากดาวเทียมแสดงให้เห็นเกาะขนาดใหญ่กลางมหาสมุทร บนเกาะไม่มีเมือง ไม่มีประชากรทั่วไป มีเพียงโครงสร้างขนาดมหึมาของสถาบันอรุณที่ถูกสร้างอยู่ใต้ภูเขา

มันไม่ใช่เพียงฐานวิจัย

แต่มันเหมือนเมืองลับที่ถูกซ่อนจากโลก

เฉินอวี่เลื่อนข้อมูลไปเรื่อยๆ

"เกาะนี้ไม่มีอยู่ในแผนที่ปกติ"

เขาพูด

"ไม่มีข้อมูลการก่อสร้าง ไม่มีข้อมูลผู้ดูแล และไม่มีแม้แต่รายงานการส่งเสบียง"

ธันวามองภาพบนหน้าจอ

"แต่พวกเขาอยู่ที่นั่นมานาน"

มาลีพยักหน้า

"ใช่"

เธอมองเกาะนั้นด้วยสายตาหนักอึ้ง

"สถาบันอรุณไม่ได้สร้างขึ้นหลังจากโครงการธันวา"

เธอหยุด

"มันมีอยู่ก่อนหน้านั้น"

ธันวาหันไปมองเธอ

"หมายความว่าอะไร"

มาลีเงียบไปครู่หนึ่ง

"หมายความว่า โครงการธันวาอาจเป็นเพียงส่วนหนึ่งของบางสิ่งที่ใหญ่กว่า"

คำพูดนั้นทำให้ทุกคนเงียบ

เพราะถ้าเป็นจริง

นั่นหมายความว่า แม้แต่อธิปเองก็อาจไม่ได้เป็นผู้เริ่มต้นเรื่องทั้งหมด

ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมเปิดออก

นายพลจากกองกำลังรัฐบาลเดินเข้ามา เขาเป็นหนึ่งในผู้ที่เคยนำการไล่ล่าธันวาในอดีต

แต่วันนี้เขาต้องเดินทางมาข้างเดียวกัน

"เมื่อถึงเกาะ เราจะเป็นฝ่ายควบคุมพื้นที่"

เขาพูด

ธันวามองเขา

"ควบคุมเพื่ออะไร"

นายพลเงียบไปเล็กน้อย

"เพื่อความปลอดภัย"

ธันวาไม่ได้ตอบ

เพราะเขารู้ดีว่าคำพูดนี้อาจหมายถึงหลายอย่าง

บางคนต้องการควบคุมเกาะเพื่อหยุดภัยพิบัติ

แต่บางคนอาจต้องการควบคุมสิ่งที่อยู่ในเกาะ

โดยเฉพาะสิ่งที่อยู่ในตัวเขา

แก่นอนันต์

หลังจากการเปิดเผยว่าพลังของธันวาเชื่อมโยงกับสิ่งมีชีวิตจากอีกมิติ หลายรัฐบาลเริ่มมองเขาไม่ใช่เพียงเป็นภัย

แต่เป็นทรัพยากร

เป็นอาวุธ

เป็นสิ่งที่สามารถเปลี่ยนสมดุลของโลกได้

และนั่นทำให้บางคนไม่ได้ต้องการช่วยเขา

พวกเขาต้องการครอบครองเขา

ขณะที่เรือเข้าใกล้เกาะอรุณ สัญญาณเตือนเริ่มดังขึ้น

พิมพ์ชนกตรวจสอบพลังงานรอบเกาะ

สีหน้าของเธอเปลี่ยนไป

"มีบางอย่างผิดปกติ"

ธันวาหันมา

"อะไร"

"ทั้งเกาะกำลังเชื่อมต่อกับรอยแยก"

เธอตอบ

"พวกเขาไม่ได้แค่เปิดประตู"

เธอหยุด

"พวกเขากำลังใช้เกาะเป็นจุดเชื่อมต่อ"

มาลีหน้าซีดลง

"เป็นไปไม่ได้"

ธันวามองเธอ

"คุณรู้อะไร"

มาลีกำมือ

"เกาะอรุณไม่ควรทำหน้าที่แบบนี้"

เธอพูด

"มันถูกสร้างขึ้นเพื่อศึกษาพลังจากอีกมิติ ไม่ใช่เปิดทางให้มันเข้ามา"

ธันวาเข้าใจทันที

บางคนกำลังทำสิ่งที่อธิปเคยพยายามหยุด

พวกเขาไม่ได้กำลังป้องกันโลก

พวกเขากำลังพยายามควบคุมสิ่งที่ไม่ควรถูกควบคุม

เมื่อเรือจอดที่ชายฝั่งเกาะ กองกำลังรัฐบาลเคลื่อนพลลงไปทันที ทหารจำนวนมากกระจายกำลังป้องกันพื้นที่

แต่บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด

เพราะแม้จะเป็นภารกิจเดียวกัน

ทุกฝ่ายยังคงจับตากันเอง

ธันวาเดินผ่านกลุ่มทหาร หลายคนมองเขาด้วยสายตาหวาดระแวง

บางคนก้มหน้าเพราะรู้สึกผิด

บางคนยังคงไม่เชื่อใจ

หนึ่งในทหารหนุ่มเดินเข้ามาขวาง

"คุณแน่ใจหรือว่า คุณจะไม่กลายเป็นเหมือนสิ่งที่อยู่ในรอยแยก"

คำถามนั้นทำให้ทุกคนเงียบ

ธันวามองเขา

คำถามนั้นไม่ใช่คำถามจากความเกลียดชัง

แต่มาจากความกลัว

ความกลัวเดียวกับที่มนุษย์ทุกคนมี

ธันวาตอบช้าๆ

"ผมไม่รู้"

ทหารคนนั้นชะงัก

"แต่ผมรู้ว่าผมเลือกอะไร"

ธันวามองมือของตัวเอง

"ผมเลือกปกป้องคนที่ยังมีชีวิตอยู่"

เขามองทหารตรงหน้า

"ถ้าวันหนึ่งผมไม่สามารถเลือกแบบนั้นได้อีก"

เขาหยุด

"วันนั้นคุณค่อยหยุดผม"

คำตอบนั้นทำให้ทหารหลายคนเงียบลง

เพราะมันแตกต่างจากคำตอบของปีศาจ

มันเป็นคำตอบของมนุษย์

ภายในเกาะ ทีมสำรวจเริ่มเข้าสู่ฐานหลักของสถาบันอรุณ ประตูขนาดใหญ่เปิดออกหลังจากระบบตรวจพบแก่นอนันต์ของธันวา

ทันทีที่เข้าไป

ธันวารู้สึกถึงบางอย่าง

เหมือนสถานที่แห่งนี้รู้จักเขา

ผนังเต็มไปด้วยข้อมูล

ภาพของตัวทดลองจำนวนมาก

รายชื่อ

หมายเลข

ผลลัพธ์

และตรงกลางของห้องโถง

มีข้อความขนาดใหญ่ถูกเขียนไว้

โครงการภาชนะเทวะ

ผู้สร้างภาชนะ

มนุษย์

ผู้เลือกภาชนะ

อนาคต

ธันวาจ้องข้อความนั้น

หัวใจของเขาหนักขึ้น

เพราะนี่ไม่ใช่แค่สถานที่วิจัย

มันคือสถานที่ที่สร้างตัวตนของเขาขึ้นมา

มาลีเดินตามเข้ามา

แต่เมื่อเห็นข้อมูลบางอย่างบนหน้าจอ เธอกลับหยุดนิ่ง

ธันวาสังเกตเห็น

"อะไร"

มาลีไม่ตอบ

เพราะสิ่งที่เธอเห็นคือข้อมูลที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน

ชื่อของผู้สร้างภาชนะรุ่นแรก

รายชื่อผู้วิจัย

และชื่อหนึ่งที่ทำให้เธอแทบหยุดหายใจ

ศาสตราจารย์อธิป

แต่ใต้ชื่อของเขา

มีตำแหน่งที่เธอไม่เคยเห็น

ไม่ใช่ผู้วิจัย

ไม่ใช่หัวหน้าโครงการ

แต่เป็น

ผู้ทำนายการมาถึง

ทันใดนั้น เสียงระบบของเกาะก็ดังขึ้น

"ตรวจพบภาชนะรุ่นสมบูรณ์"

ทุกคนยกอาวุธทันที

ไฟในฐานเริ่มเปิดทีละส่วน

และเสียงที่ไม่ใช่มนุษย์ดังขึ้นจากส่วนลึกของเกาะ

"ในที่สุด"

"เจ้าก็กลับมา"

ธันวาเงยหน้ามองทางเดินมืดเบื้องหน้า

เขารู้ทันที

เกาะอรุณไม่ได้รอรับผู้บุกรุก

มันกำลังรอเขา

เพราะความลับทั้งหมดของเขา

ไม่ได้ถูกซ่อนอยู่ในอนาคต

แต่มันถูกฝังอยู่ที่นี่มาตั้งแต่วันที่เขาถูกสร้างขึ้นมา