تسجيل الدخولหลังจากเครื่องบินลำใหญ่แตะพื้นสนามบินนานาชาติฮ่องกง การันต์และนารารับกระเป๋าเดินทางเสร็จสรรพ ทั้งคู่ก็พากันเดินออกมายังส่วนอาคารผู้โดยสารขาเข้า ก่อนที่เดวิด หัวหน้าของสาขาฮ่องกงจะรีบวิ่งเข้ามาต้อนรับ
ทั้งสามคนยืนทักทายพูดคุยกันอยู่ไม่นาน เดวิดก็พาคุณเจ้านายและคุณเลขาเดินทางไปยังโรงแรมหรูห้าดาวที่ได้จองเอาไว้
เดวิดจัดการเช็กอินห้องพักให้เรียบร้อย จากนั้นจึงขอตัวกลับไปยังบริษัท เพื่อจัดเตรียมเอกสารสำคัญสำหรับงานในช่วงบ่ายที่จะถึงนี้
แขกผู้เข้าพักทั้งสองเดินตามพนักงานต้อนรับและเบลบอยขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นบนสุดของโรงแรม พนักงานสาวใช้คีย์การ์ดเปิดประตู และเด็กผู้ชายที่เป็นเบลบอยก็เริ่มขนสัมภาระของทั้งสองเข้าห้อง
พนักงานต้อนรับสาวสวยคนเดิมแนะนำห้องพักและการใช้งานอุปกรณ์ต่างๆ จากนั้นจึงยื่นคีย์การ์ดให้กับการันต์ รับทิปจากเขา ก่อนเธอจะปิดประตูห้องแล้วเดินจากไป
นาราสอดส่ายสายตามองไปรอบๆ ซ้ายทีขวาที ห้องนี้ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา มีสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ครบครัน สมกับเป็นโรงแรมห้าดาวชื่อดังติดอันดับโลก
โซนที่เธอยืนอยู่เป็นโซนนั่งเล่น มีโซฟาชุดใหญ่ ชุดโต๊ะอาหาร ทีวีจอยักษ์พร้อมเครื่องเสียง ด้านข้างเป็นบาร์เครื่องดื่ม ส่วนตรงหน้าเป็นกระจกใสสูงจากพื้นจนถึงเพดาน และทอดยาวเป็นแนวกว้างเห็นวิวเกือบทั้งเกาะฮ่องกง
ถัดไปเป็นประตูกระจก เปิดออกไปยังระเบียงด้านนอกที่มีสระว่ายน้ำส่วนตัวและชุดรับแขกแบบเอาต์ดอร์ตั้งอยู่
ส่วนด้านซ้ายขวาของห้อง มีประตูอยู่สองบาน ถ้าให้เดามันคือห้องนอนสองห้อง
“เอ่อ คุณการันต์คะ แล้วดิฉันต้องนอนห้องไหนเหรอคะ” นาราถามพลางหันซ้ายทีขวาที
“คุณเลือกเลย หรือจะนอนห้องเดียวกับผมก็ได้นะ” การันต์พูดพลางรวบนาราเข้ามากอดแน่น พร้อมจูบประทับเบาๆ ที่ปากอวบอิ่มของเธอ ทำให้คนในอ้อมกอดยิ้มเขินหน้าแดงแก้มปริ ไปไม่เป็นเลยทีเดียว
ด้วยความเขินอาย นารารีบลากกระเป๋าเดินทางของเธอกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าห้องนอนฝั่งซ้ายมือ ทิ้งให้อีกคนยืนหัวเราะชอบใจ ก่อนจะตะโกนไล่หลังแจ้งเวลาให้มาเจอกันที่ห้องนั่งเล่น
ช่วงเช้าของวัน ทั้งคู่ใช้เวลาไปกับการงีบเอาแรง ก่อนจะสั่งรูมเซอร์วิสสำหรับอาหารมื้อเที่ยง หลังจากนั้นเดวิดที่มารอรับพวกเขา ก็พาทั้งคู่เดินทางไปยังตึกของบริษัทในย่านธุรกิจของฮ่องกง
งานนี้เป็นการเซ็นสัญญาโฆษณากับสื่อยักษ์ใหญ่ของจีน และคู่สัญญาคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน...มิสเตอร์ลิ่วหยางนั่นเอง
การนัดเซ็นสัญญาครั้งนี้ เป็นการจัดการแบบลับๆ โดยการันต์สั่งการตรงไปยังสาขาฮ่องกง ให้ติดต่อและแจ้งแก่ลิ่วหยางถึงเหตุผลที่ต้องย้ายมาจัดการต่อที่นี่
โชคดีที่ทางลิ่วหยางเข้าใจ เพราะตัวเขาเองก็ทำธุรกิจด้วยความโปร่งใสมีธรรมาภิบาลมาโดยตลอด ตอนนี้ถ้าเบนจามินรู้เรื่องนี้เข้า เชื่อว่าเขาคงไม่พอใจอย่างมาก ที่การันต์ทำเขาเสียหน้าขนาดนี้
และภารกิจการมาฮ่องกงในครั้งนี้ของการันต์ ก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
.....
ช่วงค่ำของวัน งานฉลองการเซ็นสัญญาธุรกิจร่วมเป็นพาร์ทเนอร์ระหว่างการันต์กับลิ่วหยางถูกจัดขึ้นที่โรงแรมหรูที่เดียวกับที่ทั้งคู่พักอยู่ งานถูกจัดอย่างเรียบง่ายแต่บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนาน มีทั้งลิ่วหยางและทีมงานของเขา รวมทั้งพนักงานทุกคนของเดอะมาสเตอร์สาขาฮ่องกงก็มาร่วมงานเลี้ยงครั้งนี้เช่นกัน
การันต์และมิสเตอร์ลิ่วหยางพูดคุยกันอย่างถูกคอ แม้จะมีอุปสรรคด้านภาษาอยู่บ้าง แต่ล่ามจำเป็นอย่างนาราก็สามารถทำให้การสื่อสารของทั้งสองฝ่ายเป็นไปอย่างราบรื่นและสนุกสนาน ต้องขอบคุณมุกเฮฮาโบ๊ะบ๊ะของคุณเลขา ที่ทำให้วงสนทนาดูมีสีสันมากกว่าแค่การคุยเรื่องธุรกิจที่แสนจะน่าเบื่อหน่าย
จะมีก็แต่ทีมงานของลิ่วหยางคนหนึ่ง ที่พยายามเข้ามาตีสนิทและเกาะแกะกับนารา ซึ่งแน่นอนว่ามันไม่สามารถหลุดรอดจากสายตาอันเฉียบคมของการันต์ไปได้
และนั่นทำให้การันต์เริ่มอยู่ไม่เป็นสุขและว้าวุ่นใจ คนเฟรนด์ลี่อย่างนาราเข้ากับคนอื่นได้ง่ายจริงๆ หรือเธอจะตั้งใจโปรยเสน่ห์กันแน่นะ
สุดท้ายไอ้หนุ่มคนนั้นก็เริ่มทำมือปลาหมึก เนียนเอามือเลื้อยเข้าไปโอบกอดแผ่นหลังหญิงสาว และพยายามทำเนียนลูบแขนเธอหลายต่อหลายครั้ง
การันต์ต้องข่มใจสะกดกลั้นอารมณ์หึงหวงของตัวเองจนงานเลี้ยงเลิก คิดในใจเดี๋ยวค่อยกลับไปจัดการกับเจ้าตัว!!
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา หลังจากกล่าวอำลา ขอบคุณพาร์ทเนอร์และทีมงานเดอะมาสเตอร์ฮ่องกง เดวิดเดินมาส่งทั้งคู่ที่หน้าลิฟต์ และขอตัวกลับ แต่พอเมื่อเข้าลิฟต์ไป การันต์ทำหน้าเรียบนิ่ง เพราะยังรู้สึกโกรธเธออยู่ และดูเหมือนนาราเองก็รับรู้ถึงบรรยากาศอันอึดอัดนี้เช่นกัน
เลขาสาวไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เอาเสียเลย ถึงแม้นาราจะเคยเห็นการันต์ในลุคนิ่งเงียบแบบนี้มาก่อน แต่ที่เจ้านายเธอเป็นอยู่ตอนนี้มันผิดปกติ เธอรู้สึกได้ว่าการันต์เริ่มเงียบใส่เธอตั้งแต่ตอนก่อนงานเลี้ยงจะเลิกแล้ว
“คุณการันต์ เป็นอะไรรึเปล่าคะ เห็นเงียบๆ ไป” นาราถามพลางมองหน้าเจ้านายของเธอ “ดิฉันทำอะไรให้คุณโกรธใช่ไหม” เธอพูดต่อเพื่อกลบความเงียบน่าอึดอัดนั้น และจี้เอาคำตอบกับอีกคน
“อืม” การันต์ทนต่อความเซ้าซี้ของนาราไม่ไหว เขาจึงตอบกลับด้วยสีหน้านิ่งเรียบเหมือนเดิม
น้ำตาแตกไหมให้ทาย…!? ไม่เหลือรอดหรอก คุณการันต์เขียนจดหมายทิ้งไว้ให้ซึ้งขนาดนั้น มีหรือที่หญิงสาวผู้อ่อนไหวอย่างนาราจะไม่รู้สึกอะไร ขอถอนคำพูดเรื่องการขอแต่งงานที่ไม่โรแมนติก บ้าจริง...จดหมายฉบับนี้ทำให้เธอทั้งหัวเราะและร้องไห้ในคราเดียวกัน แขนเสื้อด้านซ้ายปาดซับน้ำตา ในขณะที่ในคอยังหัวเราะขำกับอารมณ์ขันเล็กๆ ในจดหมายนั่นนาราพับจดหมายจะเก็บเข้าซอง แต่พลันเห็นกระดาษอีกแผ่นในซอง เมื่อดึงออกมา ก็พบว่ามีข้อความเขียนเอาไว้‘ถ้าคุณตอบตกลง…เปิดลิ้นชักชั้นบนสุดนะครับ’จริงๆ เรื่องตอบตกลงเกี่ยวกับที่อีกคนขอเธอแต่งงานและจดทะเบียนสมรสด้วย เธอเซย์เยสในใจไปตั้งแต่บนเตียงคืนที่ภูเก็ตนั้นแล้วเมื่อลิ้นชักชั้นบนสุดตามที่เขียนในกระดาษใบเล็กนั้นถูกเปิดออก เธอเห็นกล่องเครื่องประดับบุหนังสีแดงกล่องเล็กๆ ด้านบนประทับชื่อแบรนด์สีทองสวยงาม มันทาบทับอยู่บนกระดาษขนาดและสีเหมือนกันกับแผ่นก่อนหน้า นาราเลือกที่จะอ่านข้อความที่กระดาษ ก่อนที่จะเปิดกล่องสีแดงกล่องนั้น‘แหวนวงนี้มันอยู่ตรงนี้มาตลอด มันอยู่รอเจ้าของของมันมานานแล้ว ถ้าคุณมั่นใจ...และตัดสินใจที่จะอยู่ใช้ชีวิตร่วมกันไปจนวาระสุดท้ายของชีวิต โปรดสวมมันไว
หมดจากการพักผ่อนยาวๆ ที่ภูเก็ต วันจันทร์...วันเริ่มต้นสัปดาห์ การันต์กับนารามาทำงานพร้อมกัน โดยมีพี่สุเมธขับรถตู้คันหรูมาส่ง แต่พอรถจอดตรงหน้าบริษัทปุ๊บ ท่านประธานของบริษัทก็หันไปบอกกับเลขาของเขาทันทีเหตุการณ์มันเหมือนวันนั้นเป๊ะๆ เช้าหลังจากคืนนั้นที่เจ้านายหอบหิ้วเลขาตัวเองกลับบ้านแบบงงๆ“คุณเลขาครับ สงสัยคุณต้องกลับไปเอาของที่บ้านให้ผมแล้วแหละ ผมนี่ขี้ลืมจริงๆ ดันลืมเอกสารสำคัญไว้ในลิ้นชักห้องทำงาน เดี๋ยวให้พี่สุเมธไปส่ง รหัสเดิมนะ”“เดี๋ยวค่ะท่านประธาน...เอกสารอะไร วันนี้ไม่เห็นมีประชุม หรือนัดเซ็นงานสำคัญอะไรเลยนี่นา ไว้ไปเอาพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ”นาราเริ่มอิดออด เพิ่งมาถึงบริษัท ยังไม่ทันได้ก้าวขาลงจากรถ ก็มีอันต้องกลับไปเอาของที่บ้านอีกแล้ว แต่ด้วยวันนี้อารมณ์ดี จิ๊ปากทำหน้ามู่จู้ใส่ผู้เป็นเจ้านายควบตำแหน่งคนรักเสร็จ ก็ไล่เขาลงรถไป และให้พี่สุเมธออกรถกลับบ้านทันทีด้วยความที่เป็นขาออกเมือง ถนนค่อนข้างโล่ง ไม่นานนักก็ถึงบ้านหรูย่านรามอินทรา ก่อนที่คุณเลขาจะเดินเข้าไปยังห้องทำงาน ใส่รหัสปลดล็อกลิ้นชัก ก่อนเปิดออกมาเห็นของอะไรบางอย่าง ในลิ้นชักไม่มีอะไรเลยนอกจากจดหมายหนึ่งฉบับไม่ได
“เรื่องแรก บ้านคุณมีสมบัติเยอะเกินไป นาราไม่สบายใจ ถ้าจดทะเบียนแล้วหมายถึงการที่นาราจะต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินเงินทองของครอบครัวเตชะกุลธร...นาราไม่อยากแต่ง แค่นี้นาราก็โดนเหน็บแนมจนหัวหมุนไปหมดแล้ว ส่วนข้อสองคือเรื่องแม่ ถ้าแต่งงานแล้ว เราก็ต้องย้ายไปอยู่ด้วยกัน แต่แม่อาจต้องอยู่คนเดียว นาราไม่ค่อยโอเค แม่แก่ตัวลงไปทุกวัน เดี๋ยวนี้แกเจ็บออดๆ แอดๆ บ่อยด้วย”“...”“ข้อสาม นาราไม่อยากจัดงานแต่งงาน อยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ นารารู้ว่าคุณการันต์ไม่ทิ้งนาราไปไหน และนาราเองก็ไม่ทิ้งคุณไปไหนเช่นกัน กลัวว่าถ้าแต่งงานแล้ว ชีวิตมันจะเปลี่ยนไปจากเดิม แบบนั้นนาราไม่อยากแต่งเลย ขออยู่แบบนี้ดีกว่า”“โอเค เข้าใจละ ไม่ต้องจัดงานแต่งงาน แต่พรุ่งนี้เราจะไปจดทะเบียนสมรสกันที่อำเภอเลยดีกว่า ผมตัดสินใจแล้ว”“โอ๊ย...คุณการันต์คะ ที่นาราบอกเมื่อกี้นี้ คุณไม่เข้าใจสักนิดเลยเหรอไง...ฮึ” นาราจิ๊ปากหนึ่งทีพร้อมถอนหายใจยาว ก่อนที่อีกคนจะจับประคองใบหน้าเธอให้หันมาและกอบกุมมือเล็กเรียวของเธอไว้“นาราครับ..คุณฟังผมนะ ผมจะตอบคำถามทุกข้อที่คุณยังติดใจสงสัย ข้อแรก ป๊าม้าผมดีใจมากนะ ที่นาราจะมาเป็นส
“แต่ตอนนี้เหมือนผมจะโดนนาราดุทุกวันเลยนะ คนอะไรดุชะมัด” การันต์หยิบที่คั่นหนังสือมาคั่นหน้าที่อ่านค้างไว้ ก่อนจะเปลี่ยนจากท่านอนเอนสบาย มาเป็นท่านั่ง แล้วหันหน้าหันตัวไปคุยกับคนข้างๆ ด้วยท่าทางที่จริงจัง“นาราครับ เรามาแต่งงานกันไหม”หืม...!! มาร์การิต้าที่กำลังจิบแทบพุ่ง นี่เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม คุณการันต์เขาเป็นอะไร อยู่ๆ ก็พูดเรื่องแต่งงานขึ้นมา“จัดงานแต่ง แล้วก็จดทะเบียนสมรสด้วยเลย”หืม!! จดทะเบียนสมรสด้วยงั้นเหรอ ตั้งแต่เป็นแฟนกันมา ใช้ชีวิตร่วมกันมา เรื่องแต่งงานไม่เคยอยู่ในหัวนาราเลย เพราะเธอโอเคกับที่เป็นอยู่ ไม่ต้องการเรียกร้องอะไรทั้งนั้น ขอแค่การันต์รักและซื่อสัตย์กับเธอ แค่นั้นก็เกินพอ“คุณการันต์คิดจะจริงจังกับนาราแล้วเหรอคะ”“ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ ผมก็จริงจังมาตั้งแต่คืนนั้นแล้วนะ ใครก็ไม่รู้ หน้าไม่อาย อยู่ดีๆ ก็มานอนห้องคนอื่นเฉยเลย”“อย่าแซวสิ นาราไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย ใครจะไปรู้ล่ะว่าเป็นห้องเจ้านายอะ”“นะๆๆ แต่งงานกันนะ อยากแต่ง อยากมีเมียจนตัวสั่นหมดแล้วเนี่ย”“ไหนอะแหวน”“เดี๋ยวซื้อให้”“ไม่เห็นโรแมนติกเหมือนตอนขอเป็นแฟนเลย”“ผมใจร้อน...จริงๆ อยากพาไปจดทะเบียนวันนี้เล
ตั้งแต่กลับจากยุโรป ท่านประธานใหญ่ของเดอะมาสเตอร์เอาแต่นั่งคิดนอนคิดทั้งวันทั้งคืน ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองทำงานหนักเกินไป และมีเวลาส่วนตัวน้อยมาก จะทำอย่างไรให้หวานใจของเขาไม่ต้องรับศึกหนักจากงานที่ม้ากับป๊าขอให้นารารับผิดชอบ และทำยังไงให้ตัวเขาเองได้มีเวลาอยู่กับคุณเลขาของเขามากขึ้นหลังอาบน้ำเสร็จ รออีกคนเป่าผมให้เขาจนแห้ง การันต์จึงเอ่ยถามเรื่องซีเรียสที่เขาขบคิดมาหลายวันกับนาราทันที“นาราครับ ถามหน่อยสิ ตอนนี้คุณต้องรับผิดชอบงานอะไรตรงไหนบ้าง เล่าให้ผมฟังหน่อย”“อืม…นอกจากต้องดูแลตารางงานของคุณ ที่เพิ่มมาก็ดูแลเรื่องอนุมัติงบของฝ่ายจัดซื้อ ดูแลฝ่ายบุคคล ดูแลฝ่ายอาคาร ดูแลฝ่ายการเงิน ฝ่ายบัญชี อ้อ…ดูแลฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ด้วย ต้องเข้าไปตบๆ ให้มันเป็นระบบระเบียบมากขึ้นน่ะ แล้วทำไมอยู่ดีๆ ถึงถามขึ้นมาล่ะคะ”“ก็เห็นนาราทำงานเยอะเกินไปไง อย่างวันนั้นก็ทำงานจนปวดหัวทั้งวัน เฮ้อ...ม้านะม้า!! ส่งงานมาให้แฟนลูกชายตัวเองเยอะแยะขนาดนี้ได้ไงกัน”“เอาหน่า ยังไงนาราก็เป็นเจ้าของบริษัทนี้เหมือนกัน นาราก็ต้องช่วยทำงานแบบนี้แหละ...ถูกแล้ว”“ไม่เอาอะ เราสองคนทำงานเยอะเกินไป แทบไม่มีเวลาสวีทกันเลย ผม
| การันต์ |ให้ตายเหอะ...ภาพที่ผมเห็นตรงหน้า มันทำให้ใจของผมสั่นจนแทบจะหัวใจวายตาย เมียผมกำลังเล่นกับของเล่นที่เพิ่งซื้อให้ไปเมื่อวันก่อน มือหนึ่งของเธอจับมือถือเอาไว้ เหมือนกำลังดูอะไรค้างไว้อยู่ อีกมือก็กำผ้าปูที่นอนไว้แน่นจบยับย่น หายใจหอบถี่ ตาหลับพริ้มล่องลอยไม่รับรู้ความเคลื่อนไหวใดๆ พร้อมกับเนื้อตัวเธอที่บิดเร่าแอ่นไปมาจากความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นผมไปไม่เป็นเลยทีเดียว ภาพตรงหน้ามันทำให้เจ้าการันต์น้อยตื่นตัวแทบจะทันที ตอนนี้สองมือของผมค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ค่อยๆ ปิดประตูด้วยเสียงที่เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนเดินตรงไปยังเตียง นั่งคุกเข่าลงข้างๆ และสิ่งที่ผมเห็นในหน้าจอมือถือ ทำให้ผมเซอร์ไพรส์เข้าไปอีก มันคือทุกอิริยาบถของผมเมื่อสองวันก่อน เธอแอบอัดมันเอาไว้ แสบจริงๆ!!“ทำแบบนี้แล้วหายปวดหัวเหรอครับ”“อื้อ~” เมื่อผมกระซิบเข้าที่ข้างหูเบาๆ จนเจ้าตัวครางอือตอบกลับมา คาดว่าความเสียวเข้าควบคุมร่างกายและจิตใจของเธอเรียบร้อยแล้ว เธอคงคิดว่าเสียงพูดที่ได้ยินเป็นเพียงเสียงแว่วจากจินตนาการที่สร้างขึ้นมาเองผมเห็นรีโมทของเล่นชิ้นนี้วางอยู่ข้างๆ ผมจึงหยิบมันขึ้นมาพลันกดปุ่ม




![เด็กเลี้ยงคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 2/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
![พ่อผัว-[NC-20+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

