บทที่ 2 | one night stand

ท่ามกลางบรรยากาศที่เย็นสบายภายในสวนขนาดใหญ่ของบ้าน ยิ่งดึกก็อากาศก็ยิ่งหนาว ทั้งสองยังคงกอดจูบกันอย่างเร่าร้อนอยู่บนโต๊ะกลมกลางศาลานั่งเล่น เมื่อรู้สึกว่าหญิงสาวเริ่มเคลิ้มไปกับสัมผัสจูบที่เขามอบให้ มือหนาปล่อยมือเล็กทั้งสองข้างของเธอทันที

คนตัวเล็กได้โอกาสเป็นฝ่ายรุกกลับบ้างค่อยๆ ดันตัวของชายหนุ่มให้แอ่นหลังก่อนจะผลิกตัวขึ้นนั่งคร่อมตัวของเขาโดยที่ทั้งคู่ยังไม่ถอนจูบออกจากกัน

' หึ! ' ชายหนุ่มเค้นหัวเราะในลำคออย่างพึงพอใจในกระทำของหญิงสาวมือหนาทั้งสองโอบกอดเอวบางเอาไว้ก่อนจะค่อยๆ บังคับสะโพกของเธอให้ถูกไถตัวตนของเขาผ่านเนื้อผ้า

แขนเรียวที่โอบกอดต้นคอแกร่งเริ่มเลื่อนลงมายังเสื้อเชิ้ตสีขาวก่อนจะค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของเขาออก เธอถอนจูบออกก่อนจะเริ่มเลื่อนต่ำลงมาคลอเคลียกับต้นคอแกร่งแล้วเลื่อนขึ้นไปที่ใบหูคนตัวเล็กทั้งเม้มทั้งกัด เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มอารมณ์เตลิดไปไกลแล้วหญิงสาวก็กัดเข้าที่ต้นคอของเขาอย่างแรง

" โอ้ยหลิน!! จะกัดให้มันขาดออกมาเลยรึไง "

" โทษฐานทีทำอะไรอุกอาจ......นี่มันในสวน....ปล่อย "

ปัก!

มือเล็กฟาดลงอกแกร่งอย่างแรง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขายังคงปรากฏขึ้น ใบหน้าหล่อไม่ได้มีความสำนึกผิด มือหนาทั้งสองกดตัวของเธอที่กำลังจะลุกออก เขายังคงจับสะโพกของเธอขยับไปมาเร็วขึ้นจนคนตัวเล็กเริ่มรู้สึกถึงความใหญ่โตใต้ล่างกางเกงยีนส์ขาสั้นของเธอ

" คุณหิรัญ!!!!! "

" เธอปลุกมันขึ้นมา ต้องรับผิดชอบ "

หญิงสาวผลักตัวออกจากชายหนุ่มทันที มือหนาคว้าแขนเรียวของลี่หลินเอาไว้ก่อนจะกระตุกเข้าหาตัว ใบหน้าหล่ออ้อนวอนสุดใจส่งสายตาให้เธอช่วยเขาก่อน

" นะหลิน....มันอึดอัด "

" ไม่! ปลุกมันเอง...ก็หาทางปล่อยเอง "

คนตัวเล็กสะบัดตัวออกอย่างแรง ใบหน้าหวานเชิดขึ้นแล้วส่งสายตากวนประสาทให้ชายหนุ่มที่เอาแต่นั่งนิ่งส่งสายตาอ้อนวอนมาให้หญิงสาว

" เธอแม่งโคตรมีผลต่อความรู้สึกเลยว่ะ "

" อะไร!! คุณหื่นเองแล้วมาโทษหลิน "

เสียงทุ้มเต็มไปด้วยความน้อยใจ มือหนายื่นออกไปจับมือเล็กของลี่หลินอีกครั้ง เธอขยับตัวเข้าหาเล็กน้อย เขาเลยใช้แขนแกร่งทั้งสองดึงเธอเข้ามากอดเอาไว้แน่น ดวงตาคู่สวยหันไปเห็นคนสวนที่กำลังเดินตรงมายังพวกเขา

" อาจิง..มาพอดีเลย....ไปส่งคุณหิรัญหน่อยสิค่ะ "

" ไม่หลิน~ ช่วยก่อน...ไม่ไหวจริงๆ "

เสียงใสตะโกนเรียกคนสวนของบ้านทันที ชายหนุ่มถึงกับอ้อนวอนหญิงสาวอีกครั้ง เขาค่อยๆโน้มตัวลงซบหน้าท้องแบนราบของเธอ ลี่หลินลูบหลังชายหนุ่มอย่างปลอบใจเธอค่อยๆ โน้มตัวลงกระซิบข้างๆ ใบหูขาวของหิรัญ

" One-night มีแค่ครั้งเดียวนะคะ คุณหิรัญ "

" หลิน~ "

เธอผลักตัวออกห่างจากชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าคนสวนเริ่มเดินเข้ามาใกล้ หิรัญต้องงอตัวลงเพราะตัวตนของเขามันยังคงนูนขึ้นมาจนกางเกงเป็นรูป

" อยู่เป็นเพื่อนคุณหิรัญก่อนนะเดี๋ยวหลินไปเอากุญแจรถก่อน "

" ครับคุณหนู "

หญิงสาวพูดกับคนสวนเป็นภาษาจีนส่วนภาษาไทยเธอจะพูดเมื่ออยู่สองคนกับพ่อเท่านั้นยกเว้นตอนอยู่บ้านสองพ่อลูกจะพูดเป็นภาษาจีนเพื่อไม่ให้เฉินและหยุนมีข้ออ้างหาเรื่องพวกเขา

ลี่หลินหันไปยิ้มให้กับหิรัญอีกครั้งก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้านโดยมีคนสวนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะกลมเป็นเพื่อนของชายหนุ่ม

' เธอต้องรับผิดชอบ ' หิรัญสถบออกมาเบาๆ แต่เหมือนคนที่นั่งเป็นเพื่อนจะได้ยิน ชายหนุ่มเลยฉีกยิ้มอ่อนๆให้ก่อนจะก้มหน้าลงเหมือนเดิม

ห้องนั่งเล่นปีกขวา

" อาหลิน!! "

" ยังไม่นอนเหรอ ป๊า "

เสียงทุ้มตะโกนเรียกลูกสาวที่กำลังจะเดินผ่านห้องนั่งเล่น หญิงสาวหยุดชะงักเล็กน้อยก่อนจะเดินมาหาจางเฉิงผู้เป็นพ่อ

" หิรัญกลับไปแล้วเหรอ "

" ยังป๊า...อยู่ในสวน หลินกำลังจะไปส่ง "

" อ่าๆ ดีๆ สนิทกันไว้มีอะไรจะได้ช่วยเหลือกัน "

หญิงสาวพยักหน้าตอบรับอย่างสงสัยเพราะพ่อของเธอยิ้มอย่างมีความสุขเหมือนได้รับข่าวดีอะไรบ้างอย่าง ลี่หลินรีบขึ้นห้องนอนของตัวเองเพื่อไปเอากุญแจรถไม่นานเธอก็ลงมาพร้อมกระเป๋าสะพายใบใหญ่

ศาลานั่งเล่น

คนสวนที่นั่งอยู่เป็นเพื่อนของหิรัญเมื่อเห็นจางเฉิงเดินมากับจางลี่หลิน เขารีบลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วก้มศีรษะให้ผู้เป็นนายเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ เดินออกไปจากศาลานั่งเล่น

" หิรัญ!! เดี๋ยวอั้วให้อาหลินไปส่งนะ "

" ครับคุณเฉิง "

ชายหนุ่มถึงกับอมยิ้มอย่างชอบใจเมื่อได้ยินจางเฉิงบอกให้ลี่หลินไปส่ง ดวงตาคมมองหญิงสาวด้วยความเจ้าเล่ห์ เขายันตัวขึ้นเต็มความสูงโดยมือหนาทั้งสองก็ยังคงกุมไว้ที่กางเกงเพื่อปกปิดสิ่งผิดปกติ

" ป๊า! หลินไปนอนบ้านเพื่อนนะ พรุ่งนี้มีแข่งไม่อยากรีบตื่น "

" ได้ๆ แข่งกี่โมง "

" เก้าโมงเช้าที่เดิม....ป๊าต้องไปนะ "

ชายวัยกลางคนส่งยิ้มให้ลูกสาวมือหนาโอบกอดให้กำลังใจ ก่อนจะส่งยิ้มให้ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลัง จางเฉิงเดินเข้าบ้านพร้อมกับทั้งสองที่เดินแยกไปที่โรงรถ

" หลิน!! อ้างเพื่อนเลยเหรอ หื้มมมม "

" อ้างเรื่อง!? "

มือเล็กกดรีโมทเปิดประตูรถก่อนจะโยนกระเป๋าเสื้อผ้าของเธอไว้ที่เบาะด้านหลังก่อนจะเดินขึ้นไปประจำตำแหน่งคนขับ

" เรื่องที่จะไปนอนกับเพื่อนไง "

" ไม่ได้อ้าง!! หลินมีแข่งจริงๆ "

รถคันหรูค่อยๆ ขับออกจากบ้านอย่างรวดเร็ว ใบหน้าหล่อยื่นมาใกล้ๆ จนหญิงสาวต้องชำเลืองมอง ดวงตาคมจับจ้องเธอด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความต้องการ

" จริงดิ!! ฉันคิดว่าเธอจะไปนอนกับฉันนะเนี่ย "

" ก็บอกว่า One night มีแค่ครั้งเดียวไง "

" แต่มันยังไม่นอนเลยนะ....อยากกินแต่เธอ "

ดวงตาคมเลื่อนต่ำลงมองมายังเป้ากางเกงที่มันยังคงนูนขึ้นเล็กน้อย เสียงทุ้มอ้อนวอนหญิงสาวอีกครั้ง คนตัวเล็กไม่ได้สนใจยังคงตั้งหน้าตั้งตาขับรถอย่างจริงจัง

" นั้นมันเรื่องของคุณ...ปลุกเองก็หาทางปล่อยเอง "

" ขอมือหน่อย "

เหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่ได้สนใจในสิ่งที่หญิงสาวพูด เขายังคงส่งสายคงตาอ้อนวอนมาให้คนตัวเล็ก หิรัญยังคงเซ้าซี้จนลี่หลินต้องยอมเพื่อตัดรำคาญ

" หลินขับรถอยู่ "

" ไม่เป็นไรหรอก...ยังไม่ออกถนนใหญ่เลย...ส่งมาเร็ว "

" เฮ้ย! เซ้าซี้จังลุง "

สุดท้ายก็ทนแรงเซ้าซี้ของหิรัญไม่ไหว หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างแรงก่อนจะส่งมืออีกข้างให้กับชายหนุ่ม ใบหน้าหล่อยิ้มอย่างชอบใจเขาจับมือของเธอมาลูบไล้ตัวตนของเขาที่ตอนนี้มันกำลังออกมาสูดอากาศภายนอก

" คุณหิรัญ!! "

" อืออ~หลิน!! ช่วยก่อน "

เมื่อรู้สึกถึงความใหญ่โตของเขา ลี่หลินกระตุกมือกลับทันทีแต่ก็ช้ากว่ามือหนารีบดึงมือเล็กกลับมา ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเมื่อเห็นตัวตนอันใหญ่ของเขาถึงแม้ว่าไฟในรถจะมืดขนาดไหนก็ตาม

" หลินขับรถไม่ถนัด "

" ขับช้าๆ ไม่ต้องรีบ เข้าใจไหม ซี๊ดดดด "

เขาพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าก่อนจะค่อยๆ บังคับให้มือเล็กจับเข้าที่กลางลำแกร่งแล้วบังคับให้มือเล็กขยับขึ้นลงตามความต้องการของเขา ใบหน้าหล่อเงยขึ้นก่อนจะสูดลมหายใจ

" มือนิ่มจังเลย ซี๊ดดดด "

" ให้ตายเถอะ...เอาแต่ใจจังนะ "

ดวงตาคู่สวยยังคงจับจ้องมองแต่ถนน เธอชำเลืองสายตาดูกระจกซ้ายขวาขับรถอย่างชำนาญถึงแม้ว่าชายหนุ่มจะส่งเสียงครางออกมาทำลายสมาธิก็ตาม

" เร็วหน่อยหลิน...ใกล้แล้ว ซี๊ดดดด "

" บังคับอยู่คนเดียว....จะมาบอกทำไม "

มือหนาที่จับมือเล็กบังคับขึ้นลงอย่างรวดเร็วตามความต้องการที่มันพุ่งสูงขึ้น ชายหนุ่มเกร็งตัวกระตุกสองสามครั้งก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นออกมา

" คุณหิรัญ!! "

" โทษ!! เปื้อนหมดเลย "

" เช็ดเลยนะ อี๋!! "

" ไม่ต้องมาอี๋....มันเข้าไปในตัวเธอตั้งหลายรอบแล้ว "

มือหนาเอื้อมไปหยิบกระดาษทิชชูเปียกด้านข้างของรถ ชายหนุ่มดึงมือเล็กมาเช็ดให้สะอาดก่อนจะค่อยๆ เช็ดทำความสะอาดตัวตนใหญ่ของเขา

" เสร็จยัง "

" เสร็จแล้วครับ.....บ่นเก่งจังนะเมีย!! "

หญิงสาวพลิกฝ่ามือไปมาก่อนจะส่งสายตาคาดโทษให้หนุ่มข้างๆ ที่กำลังวุ่นอยู่กับเช็ดทำความสะอาดตัวตนใหญ่ของตัวเอง มือเล็กทั้งสองกระชับพวงมาลัยเอาไว้แน่นก่อนจะเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็ว

" หลิน!! เร็วไป...เดี๋ยวก็โดนจับความเร็วหรอก "

" ป๊าจ่ายอยู่แล้ว "

บรึ้น!!

ใบหน้าหล่อเกือบทิ่มไปด้านหน้าของรถ เขารีบเก็บตัวตนใหญ่ให้เรียบร้อยก่อนจะรีบดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาดทันที หญิงสาวที่เห็นท่าทีลุกลี้ลุกลนของชายหนุ่ม เธอก็เร่งความเร็วขึ้นอีกก่อนจะแซงซ้ายขวาอย่างชำนาญ ไม่นานรถคันหรูก็มาถึงโรงแรมที่หิรัญพักอยู่

" ถึงแล้วค่ะ "

" หลิน! มันอันตรายนะเว้ย "

ใบหน้าหล่อถอดสีจนเห็นได้ชัดเสียงทุ้มพูดออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะมองคาดโทษหญิงสาว มือเล็กปลดสายเข็มขัดนิรภัยของตัวเองแล้วขยับหันเข้าหาชายหนุ่ม เธอยื่นมือทั้งสองข้างประคองใบหน้าหล่อของชายหนุ่มก่อนจะเอ่ยแซว

" โอ้ย!! หน้าซีดเลยเหรอ "

" ไม่รู้แหละ...นอนด้วยกันเลย คืนนี้ "

เธอชักมือทั้งสองออกก่อนจะปลดสายเข็มขัดนิรภัยให้หิรัญ หญิงสาวเดินลงจากรถก่อนจะอ้อมไปเปิดประตูอีกฝั่งด้วยสีหน้าจริงจัง

" ไม่ค่ะ! ลงมาได้แล้วคุณหิรัญ...หลินต้องขับรถไปบ้านเพื่อนต่อนะ "

" ไม่ให้ขับ!!! เธอขับรถเร็วมันอันตราย...เป็นห่วงนะเว้ย "

ลี่หลินโน้มตัวเข้าไปในรถก่อนจะออกแรงดึงแขนของชายหนุ่มให้ออกมา เขายอมออกจากรถโดยง่ายก่อนจะส่งเสียงแข็งห้ามปราบคนตัวเล็ก

" เอาน่า!! หลินขับรถเร็วอยู่แล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะ "

" หลิน~ ฉันจริงจัง....ขอร้อง!! "

เสียงทุ้มอ่อนลงอ้อนวอนหญิงสาวตรงหน้า คนตัวเล็กดึงมือชายหนุ่มให้เดินตามก่อนจะดันแผ่นหลังแกร่งของเขาให้เดินเข้าไปในโรงแรม

" ยอมก็ได้!!! ขอโทรศัพท์หน่อย "

" ......... "

หิรัญหันหลับมาประจันหน้ากับลี่หลินอีกครั้งเขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง หญิงสาวที่เห็นท่าทีของชายหนุ่มเธอเลยยอมยื่นโทรศัพท์ให้ เขากดเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองแล้วแอดโซเชียลต่างๆ ของเธอจนครบทุกอย่างก่อนจะส่งคืนให้

" ถึงแล้วโทรมาบอกด้วย..แล้วพรุ่งนี้ก็ส่งโลเคชั่นมาด้วยนะ...จะไปเชียร์ "

" รับทราบค่ะลุง ^ _ ^ "

ลี่หลินรับโทรศัพท์คืนมา เธอส่งยิ้มให้เขาอีกครั้งก่อนจะเดินขึ้นรถแล้วขับออกจากโรงแรมด้วยความเร็วโดยที่ชายหนุ่มยังคงยืนอยู่หน้าโรงแรมจนรถของลี่หลินลับสายตาไป