บทที่ 4 ฝากฝัง

โอ๊ยยย ยิ่งอ่านยิ่งสนุกค่ะ! พล็อตสลับร่างเอ๊ยไม่ใช่ พล็อตทางสะดวกมากกกก! ทั้งไฟเขียวให้ไปคอนเสิร์ตชะอำด้วยกันสองต่อสอง แถมคุณแม่ยังหนีไปฮ่องกง ทิ้งให้อยู่เฝ้าบ้านด้วยกันอีก และที่พีคที่สุดคือปมในใจของหมอธาราเรื่อง ‘แฟนเก่าที่เป็นญาติของเมฆ’ ที่อธิบายว่าทำไมหมอธาราถึงมองว่าของขวัญหน้าเหมือนแฟนเก่า และทำไมเขาถึงกลายเป็นคนเย็นชาไม่คิดจะจริงจังกับใคร ปมนี้ดีงามมากค่ะ!

แจงนำเนื้อหาดิบตอนนี้มาปรับเกลาภาษา ดึงเสน่ห์ความกวนนิ่งๆ ของหมอธารา ความโก๊ะของของขวัญ และความกลุ้มใจของพี่ชายจอมหวง โดยคงสำนวนแบบละมุน ฟีลกู๊ด น่าเอ็นดู (แบบที่ 1) ไว้ให้ครบถ้วนเลยค่ะ:

“พี่เมฆขา...”

เสียงหวานเจื้อยแจ้วลากเสียงยาวเอ่ยเรียกพี่ชายสุดหล่อที่กำลังตั้งสมาธิอยู่กับการบังคับพวงมาลัยท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก

“เสาร์นี้... พาขวัญไปคอนเสิร์ตที่ชะอำหน่อยสิคะ นะนะนะเฮียเมฆ”

ไม่พูดเปล่า สาวน้อยยังจัดการชะโงกหน้าจากเบาะหลังเข้ามาตรงกลางระหว่างเบาะหน้าของพี่ชายกับเพื่อนสนิท ใบหน้าเรียวสวยฉายแววออดอ้อนระคนเซ้าซี้อย่างน่ารักน่าเอ็นดู

“อาการแบบนี้... โดนแก๊งเพื่อนเทมาแน่ๆ ถูกไหม” เมฆเหลือบตาเล็กลงมองน้องสาวพลางถามขึ้นอย่างรู้ทัน ราวกับมันเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง

“แหม... รู้ดีจังเลย” ของขวัญย่นจมูกใส่พี่ชาย ก่อนจะรีบขยับเข้าไปอ้อนต่อ “ไปกับขวัญหน่อยนะ ขวัญมีบัตรฟรีตั้งสองใบแน่ะ ที่พักก็ฟรี! ทริปนี้ไม่เสียเงินสักบาทเลยนะเฮีย”

“พี่ต้องไปต่างประเทศกับคุณแม่น่ะสิ ท่านเพิ่งโทรมาบอกก่อนพี่จะวนรถมารับเราเมื่อกี้เอง”

“อ้าว...” ใบหน้าจิ้มลิ้มมุ่ยลงทันตาเห็น อาการงอนตุ๊บป่องแสดงออกชัดเจนจนแก้มกลมๆ แทบปริ “งั้น... ขวัญไปคนเดียวก็ได้!”

“เฮ้ย จะบ้าเหรอ ไปคนเดียวได้ไง...” เมฆรีบปรามน้องสาว ก่อนที่นัยน์ตาจะเหลือบไปเห็นเพื่อนสนิทที่นั่งเงียบมาตลอดทาง แผนการบางอย่างจึงผุดขึ้นในหัว “เออ! ไอ้ธารา... เสาร์นี้มึงว่างไม่ใช่เหรอวะ ไปเป็นเพื่อนยัยขวัญหน่อยดิ”

คำพูดของพี่ชายทำเอาดวงตากลมโตของของขวัญเบิกกว้าง ริมฝีปากบางแอบจุดประกายรอยยิ้มอย่างมีความหวัง ทว่าประโยคถัดมาของพี่ชายกลับทำให้เธอต้องขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

“แต่ต้องบอกก่อนนะว่า... มึงเตรียมตัวไปทำหน้าที่หาคนแบกยัยตัวแสบนี่ออกจากงานซะมากกว่า ยัยนี่เมาทีไร ทั้งรั่วทั้งร่วงตลอด!”

“พี่เมฆ!! ไม่ต้องเอาเรื่องน่าอายของขวัญมาเผากันต่อหน้าเพื่อนพี่ก็ได้มั้ง!” หญิงสาวทำหน้าเง้างอ ขัดใจที่พี่ชายตัวดีชอบทำลายภาพพจน์ดาวคณะของเธออยู่เรื่อย

ชายหนุ่มมาดนิ่งที่นั่งฟังบทสนทนาอยู่เงียบๆ ลอบมองดวงหน้าแง่งอนของหญิงสาวผ่านกระจกมองหลัง นัยน์ตาคมภายใต้กรอบแว่นสายตาทอประกายลึกล้ำ ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากตอบตกลงเสียงเรียบ

“ได้ครับ... แต่ฉันขอยืมรถนายขับไปนะ ขี้เกียจวนกลับไปเอารถที่บ้านใหญ่”

เมื่อได้ยินคำตอบรับจากคุณหมอสุดหล่อ ของขวัญก็แทบจะเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่ ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มกว้างจนตาหยิบหยี โดยไม่รู้เลยว่าการทัวร์คอนเสิร์ตครั้งนี้... อาจจะทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล

. . . . . . . . . . . . . . . .

“อะไรนะคะคุณแม่!!”

เสียงหวานร้องหลงลั่นบ้านใหญ่ทันทีที่ได้รับแจ้งข่าวร้าย ของขวัญมองหน้าพี่ชายสลับกับมารดาบังเกิดเกล้าด้วยแววตาอ้อนวอน น้ำตาเม็ดโตเริ่มคลอเบ้าด้วยความขัดใจ “คุณแม่จะไปฮ่องกงกับพี่เมฆพรุ่งนี้เช้าแล้วเหรอคะ แล้วจะทิ้งให้หนูอยู่บ้านกับใครล่ะ ขวัญอยากไปด้วยอ่า... ฮือออ”

“ไม่ได้หรอกลูก แม่ไปทำงานนะจ๊ะ” หญิงสูงวัยเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพลางลูบหัวลูกสาวคนเล็ก “อีกอย่าง... ตอนนี้พี่ธาราเขามาพักที่บ้านเราในฐานะแขก จะปล่อยบ้านทิ้งไว้ไม่มีคนคอยต้อนรับขับสู้ได้ยังไง แถมคุณแม่ของพี่ธาราเขาก็อุตส่าห์ฝากฝังไว้กับแม่ด้วย แม่ติดงานด่วนกะทันหันจริงๆ ส่วนพี่เมฆเขาก็ต้องเดินทางไปเป็นเพื่อนแม่... เพราะฉะนั้น เราอยู่บ้านก็ต้องทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี คอยอยู่เป็นเพื่อนพี่เขาด้วยนะลูก”

พูดจบ คุณนายของบ้านก็หันไปทางศัลยแพทย์หนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามข้ามโต๊ะ พลางส่งสายตาฝากฝัง “แม่ฝากน้องด้วยนะธารา”

“ได้ครับคุณแม่ ไม่ต้องเป็นห่วงครับ” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นรับคำเสียงนุ่มพร้อมระบายรอยยิ้มน้อยๆ ที่มุมปาก

“เฮ้ย ไอ้ธารา... อย่ารังแกน้องสาวข้านะเฟ้ย ไม่งั้นมึงตาย!” เมฆ พี่ชายจอมหวงน้องรีบหันขวับไปแยกเขี้ยวขู่เพื่อนสนิททันที

“ฉันจะไปทำอะไรน้องนายได้ คนงานก็อยู่กันเต็มบ้าน... หึหึ” ธาราตอบกลับพร้อมเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ

ชายหนุ่มประสานสายตากับเพื่อนสนิทจอมหวงน้อง ต่างฝ่ายต่างรู้ไส้รู้พุงและนิสัยใจคอกันเป็นอย่างดี เมฆเองก็มั่นใจเต็มร้อยว่าธาราไม่มีวันล่วงเกินหรือคิดอะไรเกินเลยกับน้องสาวของเขาแน่ๆ... เหตุผลก็เพราะ ‘ปมในอดีต’ อันแสนเจ็บปวดที่ฝังใจธารามาตลอด

อดีตคนรักเก่าที่ทิ้งธาราไป... ก็คือลูกพี่ลูกน้องของเมฆนั่นเอง ในช่วงที่เป็นแพทย์จบใหม่ ธาราโหมงานหนักจนไม่มีเวลาให้คนรัก ในที่สุดฝ่ายหญิงจึงหนีไปแต่งงานกับชายชาวต่างชาติที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน เหตุการณ์สะเทือนใจครั้งนั้นทำให้คุณหมอหนุ่มเกือบเอาชีวิตไม่รอดเพราะมัวแต่เมามายย้อมใจด้วยความเสียใจอย่างที่สุด จนถึงขั้นประกาศกร้าวกับตัวเองว่าจะไม่มีวันแต่งงานเด็ดขาด! แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่เคยขาดแคลนผู้หญิงในชีวิต มีสาวๆ มากหน้าหลายตาแวะเวียนเข้ามาบริหารเสน่ห์อยู่เสมอ ทว่าสุดท้ายทุกคนก็ต้องล่าถอยไปเพราะธาราไม่เคยคิดจะมอบความจริงใจหรือร่วมหอลงโรงกับใครเลยสักคน

เมฆรู้ดีว่าเพื่อนของเขาเป็นสุภาพบุรุษมากพอๆ กับบุคลิกอันนิ่งขรึมภายนอก ตอนนี้เขาได้แต่หวังว่าในระหว่างที่เขาไม่อยู่ ยัยตัวแสบประจำบ้านจะไม่ก่อเรื่องปวดหัวให้คุณหมอมาดเนี้ยบระอาใจไปซะก่อน เพราะพี่ชายคนอื่นๆ ต่างก็ติดภารกิจอยู่ต่างบ้านต่างเมืองกันหมด คิดแล้วพี่ชายคนกลางอย่างเขาก็ได้แต่ทอดถอนใจด้วยความกลุ้มใจลึกๆ...