LOGIN
คุณหมอหนุ่มเดินผ่านวอร์ดตรวจคนไข้ด้วยรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า ท่าทางที่ดูผ่อนคลายและอารมณ์ดีเป็นพิเศษของเขา ทำเอาหัวหน้าพยาบาลและเหล่านักศึกษาแพทย์ต่างพากันมองหน้ากันด้วยความฉงนแกมแปลกใจ เพราะร้อยวันพันปี ชายหนุ่มผู้เคร่งขรึมและเย็นชาคนนี้มักจะหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่กับเคสคนไข้เสมอ“คุณหมอคะ อีกสองชั่วโมงมีเคสผ่าตัดใหญ่นะคะ” หัวหน้าพยาบาลเดินเข้ามาแจ้งรายละเอียดระว่างที่เขากำลังเดินออกตรวจอาการตามห้องพัก“ครับผม... รบกวนเตรียมห้องผ่าตัดและอุปกรณ์ให้พร้อมด้วยนะครับ”ธาราตอบรับด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวลอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก ก่อนจะปลีกตัวเดินแยกออกไปเตรียมความพร้อมของร่างกายและจิตใจ โดยในหัวของเขายังคงมีแต่ภาพใบหน้าหวานแง่งอนของสาวน้อยที่รออยู่บ้านลอยวนเวียนอยู่ตลอดเวลา. . . . . . . . . . . . . . . .หลายชั่วโมงต่อมา...ธาราเดินเหนื่อยล้าออกมาจากห้องผ่าตัด ร่างสูงโปร่งชะงักกึกไปในทันทีเมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างของใครบางคน... คนที่เขาเคยคิดว่าชีวิตนี้คงไม่มีวันได้เฉียดกรายมาเจอหน้ากันอีกแล้ว“สิตา...” ชายหนุ่มพึมพำชื่อนั้นออกกรามที่บดเข้าหากันแน่น หญิงสาวผู้เป็นเจ้าของบาดแผลในอดีตที่เคยทำ
ธารามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนตัวเล็กพลางลอบถอนหายใจ ความจริงแล้วในใจของเขาอยากจะพูดอะไรออกไปมากมาย... อยากจะบอกความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ข้างใน แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะเก็บงำมันเอาไว้ เพราะรู้ดีว่าต่อให้พูดออกไปตอนนี้ ในสถานการณ์แบบนี้ เธอก็คงไม่มีวันเชื่อเขาอยู่ดีรถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอดสนิทภายในอาณาเขตของตัวบ้าน ทันทีที่เครื่องยนต์ดับลง ร่างบางก็รีบเปิดประตูรถแล้ววิ่งถลาเข้าไปในบ้านทันที หญิงสาวหันไปไหว้ทักทาย ‘ป้าใจ’ แม่บ้านเก่าแก่ที่กำลังยืนทำความสะอาดอยู่ลนลาน ก่อนจะสาวเท้าขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเองอย่างรวดเร็วราวกับกำลังวิ่งหนีอะไรบางอย่างเมื่อประตูห้องปิดลง ขวัญก็กระโจนเข้าหาเตียงนอนหนานุ่ม ปล่อยให้น้ำตาที่เพียรสะกดกลั้นมาตลอดทางหลั่งไหลรินออกมาพร้อมกับแรงสะอื้นไห้จนตัวโยน เธอร้องไห้โฮราวกับจะระบายความอัดอั้นตันใจทั้งหมดที่มี... จนกระทั่งความอ่อนเพลียเข้าจู่โจม ดวงตากลมโตที่บวมช้ำจึงค่อย ๆ ปิดลง และจมดิ่งสู่ความหลับใหลไปในที่สุด. . . . . . . . . . . . . . . .ก๊อก ๆ ๆ...“ขวัญ... ลงมากินข้าวได้แล้วค่ะ”เสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับแรงเคาะประตู ธารายืนอยู่หน้าห้องด้วยความวิ
บ่ายวันนั้น บรรยากาศภายในรถยนต์คันหรูที่กำลังแล่นกลับเข้าสู่กรุงเทพมหานครเต็มไปด้วยความเงียบงัน มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงเพลงสากลคลอเบา ๆ ชวนให้อึดอัด ขวัญนั่งกุมมือตัวเองไว้แน่น สายตาเหม่อมองถนนเบื้องหน้าพลางกัดริมฝีปากอย่างชั่งใจ ในที่สุดเธอก็ตกลงใจที่จะทำลายความเงียบนั้น“พี่ธารา...เอ่อ คือว่า...เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน...” เธอเว้นจังหวะ พลางสูดหายใจเข้าลึก ๆ “อย่าบอกเรื่องนี้กับพี่เมฆได้มั้ยคะ”เอี๊ยด!เสียงล้อรถบดเบียดกับพื้นถนนดังสนั่นเมื่อธาราหักพวงมาลัยจอดรถเข้าข้างทางอย่างกะทันหัน แรงโก่งตัวของรถทำให้ร่างของขวัญถลาไปข้างหน้าเล็กน้อย ดีที่สายเข็มขัดนิรภัยช่วยรั้งไว้ ชายหนุ่มหันหน้ามามองเธอทันที ดวงตาคู่คมฉายแววกร้าวและเต็มไปด้วยความไม่พอใจ“ทำไมจะบอกไม่ได้? พี่ต้องการรับผิดชอบขวัญนะขวัญ... เรื่องที่เกิดขึ้น พี่ยอมรับว่าพี่ผิดเองที่หักห้ามใจตัวเองไม่ได้” เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น จริงจัง และแฝงไปด้วยความรู้สึกผิดที่เต็มอกขวัญหันกลับมาสบตาเขา ดวงตากลมโตสั่นระริกแต่แววตากลับเด็ดเดี่ยวเกินอายุ“พี่เมา ขวัญเมา... มันเกิดขึ้นได้ค่ะพี่ธารา มันเป็นเรื่องอุบัติเหตุทางอารม
“อ๊ะ...พี่ธารา...เสียว...ขวัญเสียวค่ะ” ขวัญแอ่นอกรับสัมผัสพลางจิกเล็บลงบนไหล่แกร่งด้วยความรัญจวนชายหนุ่มละสายตาจากอกอิ่ม เลื่อนกายลงต่ำไปประทับจูบที่หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะจับเรียวขาเสลาทั้งสองข้างให้แยกออกกว้าง เผยให้เห็นกลีบกุหลาบงามสีหวานที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งความปรารถนา ธาราฝังใบหน้าลงกับความนุ่มหยุ่น ตวัดปลายลิ้นร้ายกาจเลียร่องกุหลาบอย่างช่ำชองตั้งแต่ล่างขึ้นบน เน้นย้ำตรงจุดกระสันจนร่างบางสะดุ้งเฮือก ปากหยักระดมดูดชิมน้ำหวานที่รินไหลออกมาอย่างไม่นึกอิ่มเอม สองขาเรียวสั่นระริกเกี่ยวกระวัดบ่าหนาไว้แน่นเมื่อความเสียวซ่านพุ่งทะยานจนแทบขาดใจเมื่อเห็นว่าหญิงสาวพร้อมเต็มที่และอบอวลไปด้วยไฟราคะ ธาราจึงขยับกายขึ้นมาทาบทับตรงกึ่งกลางลำตัว ชักนำความแข็งแกร่งที่ขยายใหญ่จนเต็มเหยียดออกมา จ่อประชิดกับช่องทางรักที่แสนเย้ายวนเขา ยังไม่กดฝังจมในทันที แต่เลือกที่จะใช้ปลายหัวหยักบดเบียดถูไถไปตามร่องที่ชื้นแฉะ ลากผ่านจุดอ่อนไหวขึ้นลงช้า ๆ ความอุ่นร้อนและคราบน้ำหวานที่เคลือบชโลมทำให้อารมณ์ของทั้งคู่เตลิดไปไกล ขวัญบิดส่ายสะโพกรับด้วยความทรมานจากความต้องการที่จวนเจียนจะระเบิด“พี่ธาราขา...
“ขวัญเสร็จแล้วค่ะพี่ธาราขา...”สาวน้อยวิ่งกระหืดกระหอบมาหาชายหนุ่มที่รถ ก่อนจะกระโดดเกาะแขนเขาด้วยความดีใจที่จะได้ไปเจอนักร้องคนโปรด“อะแฮ่ม...”ธารากระแอมในลำคอแก้เก้อ เมื่อหน้าอกอวบอิ่มภายใต้ชุดเปิดไหล่สีฟ้าน้ำทะเลตัวสั้นเหนือเข่า กำลังเบียดเสียดอยู่กับแขนของเขาอย่างไม่ตั้งใจ ชุดนี้ขับให้ผิวที่ขาวจัดของเธอโดดเด่นจนสายตาเขาแทบพร่ามัว“ไปกันเถอะขวัญ เดี๋ยวสายแล้วรถจะติด”เขาตัดบทพลางเปิดประตูให้สาวน้อยก้าวขึ้นไปนั่ง ขวัญลอบยิ้มขำเมื่อเห็นท่าทางเสียอาการของพี่ธารา ความจริงเธอแค่อยากจะหยอกเย้าให้เขาหายเครียดเท่านั้นเอง. . . . . . . . . . . . . . . .“ขวัญ กลับกันเถอะ...เมามากแล้วนะ”ธาราเอ่ยเตือนหญิงสาวที่กำลังวาดลวดลายอยู่ตรงหน้า แต่ดูเหมือนเสียงดนตรีที่ดังกระหึ่มจนแสบแก้วหูจะทำให้เธอไม่ได้ยินสิ่งใด เมื่อเห็นว่าการเรียกไม่ได้ผล ชายหนุ่มจึงตัดสินใจเดินเข้าไปโอบเอวบาง แล้วกึ่งลากกึ่งจูงเธอออกมาจากวงล้อมของชายหนุ่มกลุ่มอื่นทันที“พี่ธาราขา...เต้นกับขวัญหน่อยสิ ขวัญเหงาาา”คนตัวเล็กหันมาออดอ้อนพลางวาดแขนขึ้นคล้องคอเขาไว้ด้วยความชันเจนว่าเริ่มพยุงตัวไม่อยู่ ส่วนธาราเองก็เริ่มตึง ๆ หัวอยู่เ
เช้าวันเสาร์ร่างบางในชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีชมพูหวานก้าวเอื่อยเฉื่อยลงมาจากห้องนอนชั้นบน หญิงสาวชูแขนขึ้นบิดขี้เกียจไปมาด้วยความงัวเงีย ส่งผลให้ชายกระโปรงสั้นเหนือเข่าถลกรั้งขึ้นไปถึงไหนต่อไหน โชว์เรียวขาขาวเนียนละเอียดท้าทายแสงแดดยามเช้า ด้วยความเคยชินทำให้ของขวัญคิดว่าป่านนี้คงยังไม่มีใครตื่นนอน และสมองซีกที่เพิ่งตื่นก็ดันหลงลืมไปเสียสนิท... ว่าตอนนี้บ้านใหญ่มี ‘แขกหนุ่มสุดหล่อ’ ย้ายเข้ามาพำนักพักพิงชั่วคราวทว่า... เท้าบางกลับต้องชะงักกึกอยู่ตรงเชิงบันได เมื่อสายตาเจ้ากรรมปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ที่นั่งพิงพนักโซฟาดูโทรทัศน์อยู่เงียบๆ ในมือหนามีแก้วกาแฟกรุ่นควันลอยละล่องขวับ!ศัลยแพทย์หนุ่มเงยหน้าขึ้นตามเสียงฝีเท้า ก่อนจะนิ่งอึ้งไปเมื่อได้เห็นดวงหน้าจิ้มลิ้มในชุดนอนสายเดี่ยวตัวจิ๋วที่แทบจะปกปิดเรือนร่างอรชรขาวผ่องระหงของเธอเอาไว้ไม่ได้เลย นัยน์ตาคมกริบไหววูบอย่างรุนแรง ธารารีบผุดลุกขึ้นเต็มความสูงขยับกรอบแว่นเล็กลงแล้วหมุนตัวหันหลังเดินลิ่วเข้าไปในห้องครัวทันทีโดยไม่เอ่ยปากพูดอะไรสักคำของขวัญที่เพิ่งก้มมองสภาพล่อแหลมของตัวเองได้สติ ใบหน้าเนียนร้อนผ่าวระเบิดตู้มเป็นสีแดงก่ำ หญิงสา
โอ๊ยยย ยิ่งอ่านยิ่งสนุกค่ะ! พล็อตสลับร่างเอ๊ยไม่ใช่ พล็อตทางสะดวกมากกกก! ทั้งไฟเขียวให้ไปคอนเสิร์ตชะอำด้วยกันสองต่อสอง แถมคุณแม่ยังหนีไปฮ่องกง ทิ้งให้อยู่เฝ้าบ้านด้วยกันอีก และที่พีคที่สุดคือปมในใจของหมอธาราเรื่อง ‘แฟนเก่าที่เป็นญาติของเมฆ’ ที่อธิบายว่าทำไมหมอธาราถึงมองว่าของขวัญหน้าเหมือนแฟนเก่า แ
‘ธารา’ หรือ ‘นพ. ธาราธรณ์ พิทยสมบัติ’ ศัลยแพทย์หนุ่มไฟแรง เบื้องหลังของเขาคือทายาทคนโตของคุณทิพวรรณ เจ้าของอาณาจักรโรงแรมในเครือพิทยสมบัติที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศ โปรไฟล์ความรวยติดอันดับต้นๆ ของเมืองไทย ทว่ามารดาผู้ประเสริฐกลับเลี้ยงดูเขาและน้องสาวอย่าง ‘ธารีรัตน์’ ให้เป็นคนติดดินมาตั้งแต่เด็ก ท่านไ
ในความทรงจำวัยเยาว์ เด็กหญิงของขวัญในวัยเจ็ดขวบมักจะวิ่งดุ๊กดิ๊กตามหลังพี่ชายทั้งสี่คนไปเล่นที่บ้านของพี่เรย์ซึ่งอยู่ติดกันเสมอ เหตุผลหลักไม่มีอะไรมาก... ก็เพราะพี่เรย์เป็นผู้ชายที่อ่อนโยนและใจดีที่สุดในโลก ไม่เหมือนพวกพี่ชายตัวแสบของเธอที่จ้องจะแกล้งให้เธอร้องไห้ขี้มูกโป่งทุกครั้งที่มีโอกาส คิดแล้
ร้านหมูกระทะ!!!ร่างบางก้าวเข้ามาในร้านหมูกระทะชื่อดังด้วยชุดเดรสผ้าลินินสีขาวแขนกุดยาวกรอมเท้า แมตช์กับรองเท้าสานสีน้ำตาลตามแบบฉบับสาวสายอาร์ตจากคณะสถาปัตย์ เส้นผมสีดำสนิทถูกรวบเป็นหางม้าไว้ด้านหลังหลวมๆ ปล่อยปอยผมหน้าม้าเคลียพวงแก้มใส ดวงหน้าขาวเนียนแต่งแต้มเพียงลิปสติกโทนส้มอมชมพูและแป้งฝุ่นบางเ






![ทะลุมิติมาเป็นทาสรักคุณหมอสาย S [NC20+/SM]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
![ห้าผัวแซ่บเกินต้าน [6P] + [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)