เข้าสู่ระบบแชร์
EP 2/1 ผู้หญิงของมาเฟีย
วันที่เผยแพร่:
2026-05-22 15:39:46...........
[2]
ผู้หญิงของมาเฟีย
...........
เลฟออกจากห้องไปนานแล้ว นานจนเธอเริ่มทนไม่ไหว การถูกล่ามช่างทรมานกายยิ่งนัก แล้วจู่ๆ ประตูห้องก็ส่งสัญญาณ ทว่าคนที่กลับเข้ามาเหมือนว่าจะไม่ใช่เลฟ เสื้อเชิ้ตลายเรขาคณิตสีส้มสดใสกับกางเกงสีขาวสะอาด น่าจะไม่ใช่พ่อคนใจร้ายที่ชื่อเลฟอย่างแน่นอน
“โอ...พระเจ้า!? เขาทำอะไรกับคุณกันนี่”
บุรุษผู้หล่อเหลาโผเข้าหาณัชรินทร์ ช่วยปลดพันธนาการที่ห้อยร้อยมือเจ้าหล่อนอยู่ เขาดึงสาบเสื้อหล่อนให้เข้ามาชิดกัน ปิดกั้นพุ่มทรวงที่เหลือเพียงเสื้อชั้นในหุ้มห่อ การกระทำของเขาทำให้ณัชรินทร์ยิ้มออกมาทั้งที่น้ำตาเอ่อนอง
“นี่คุณใช่ไหม อเล็กเซย์ใช่ไหม”
“ใช่...ผมเอง ขอโทษด้วยที่เขาทำกับคุณแบบนี้ สาบานได้ว่าเขาไม่ใช่คนใจร้าย”
“ไม่จริง! เขาใจร้าย ใจร้ายมากๆ เลย ฮือออ...” ณัชรินทร์ร้องระงม ทำไมสองคนนี้ต้องหน้าตาเหมือนกันด้วยนะ มันน่าโมโหที่พวกเขามาอยู่ต่อหน้าเธอโดยที่คนหนึ่งเธออยากจะฆ่า แต่กับอีกคนเธออยากจะกอดเขาเหลือเกิน
แล้วอ้อมแขนอุ่นๆ ของอเล็กเซย์ก็โอบรัดร่างเธอ เธอวางใบหน้ากับอกเขา ปลดปล่อยน้ำตาแห่งความกลัว ความอดสูใจที่เกิดจากการกระทำของเลฟ เธออยากฆ่านายนั่นให้ตายคามือ ทว่าในเวลาเดียวกันก็อยากให้เขาปรนเปรอร่างนี้เหมือนอย่างที่ชายหญิงเขาทำกัน เธอคงบ้าไปแล้ว!
“ขอบคุณที่เป็นคุณ ขอบคุณจริงๆ”
เธอพร่ำบอก สองมือกอดแขนเขาแน่น
“อ๊ะ!?”
อเล็กเซย์ร้องลั่นเมื่อมือของณัชรินทร์สัมผัสต้นแขนเขาแรงเกินไป
“ขอโทษค่ะ! แขนคุณเจ็บเหรอ”
“อือ...ตกบันไดที่ผับน่ะ พอดี...ผมเมามากไปหน่อย”
ณัชรินทร์มองตาปริบๆ เพราะเป็นฝาแฝดหรือเปล่านะ คนหนึ่งเจ็บ อีกคนถึงเจ็บด้วยอย่างนี้ เจ็บ...เหมือนกันเลย
“ลุกเถอะ ไปจากที่นี่กัน ผมไม่ชอบห้องนอนเลฟ มันอึมครึมน่าขนลุก” ว่าแล้วดึงมือสาวเจ้าให้ลุกตาม
ณัชรินทร์แลหากางเกงชั้นใน มันหล่นอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ แต่ช่างเถอะ ในตู้เสื้อผ้าคงยังมีให้เธออีกสักตัวสองตัวกระมัง เธอกลับมาที่ห้องพักด้วยความช่วยเหลือของอเล็กเซย์ เขาส่งเธอเข้าห้อง ช่วยหาเสื้อผ้าให้เปลี่ยน และพอเข้าไปแต่งตัวในห้องน้ำแล้วกลับออกมาอีกที อเล็กเซย์ก็ยืนยิ้มแป้นรอท่าพร้อมกับชาดอกไม้หอมอบอวลไปทั่วห้อง
“จิบชาดอกคาโมมายล์หน่อยไหม จิตใจจะได้สงบ ขอโทษอีกทีกับการกระทำของเลฟ ไม่รับรองว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก แต่จะพยายามกันเขาให้ห่างจากคุณ”
“เขาไปแล้วหรือคะ”
“ไม่แน่ใจ อาจจะอยู่ที่ไหนสักที่ในบ้านนี่แหละ เขาโดนยิงนี่นา”
พออเล็กเซย์พูดอย่างนั้นณัชรินทร์ก็ดันรู้สึกผิด อย่างไรเสียเขาก็เป็นเจ้าของบ้าน และเธอดันยิงเขาเสียได้
“กระสุนเข้าลึกไหม”
“ไม่มั้ง ถ้าอาการสาหัสคุณคงได้เห็นบรรดาหมอเดินกันให้ว่อนแล้ว อ้อ...ฟีโอดอร์แจ้งว่าพาสปอร์ตของคุณจะมาถึงในอีกสามวันข้างหน้า”
“ดีค่ะ...นั่นเป็นเรื่องที่ดีมากเลย”
หัวใจเธอพองโตเมื่อรู้ถึงความคืบหน้าเรื่องพาสปอร์ต อเล็กเซย์รินชาให้เธอ ท่าทีเขานุ่มนวลเป็นธรรมชาติ ช่างต่างจากเลฟมากมายเหลือเกิน หากอเล็กเซย์คือความนุ่มนวล เลฟก็คือความแข็งกร้าว หากอเล็กเซย์สุกสว่างเหมือนดวงดาว เลฟก็คือความมืดมิดดั่งราตรี
พวกเขาแตกต่างกัน ทว่าก็เหมือนกันอย่างน่าเหลือเชื่อ
เธอจิบชาช้าๆ ให้ไออุ่นของชาในถ้วยช่วยบรรเทาอาการที่เป็น เธอไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว เธอไม่รู้ว่าเลฟจะกลับมาวันไหน และเขาจะเอาคืนเธออย่างไร บอกตรงๆ เลยว่ากลัว
“เห็นบ้านหลังเล็กนั่นไหม”
อเล็กเซย์ชี้ออกไปนอกหน้าต่าง เธอลุกไปมอง บ้านหลังเล็กที่เขาว่านั้นมีอาณาเขตมากกว่าบ้านของป้าเธอที่เมืองไทยหลายเท่าทีเดียว
“ไปอยู่ที่นั่นเถอะ”
“คะ?”
“อย่างน้อยก็จนกว่าพาสปอร์ตจะมา”
“ใครอยู่ที่นั่นเหรอ”
“แม่ผมเอง”
พอเขาพูดอย่างนั้นณัชรินทร์ก็แทบสำลักน้ำชา
“แม่ผมอาจจะดู...น่าปวดหัวไปสักหน่อย แต่เชื่อเถอะว่าอยู่นั่น คุณต้องปลอดภัยจากพี่ชายผมแน่”
“ขอบคุณนะคะอเล็กเซย์ แต่ว่า...คงดีกว่าถ้ามีที่อื่นให้ฉันอยู่ อย่างเช่นนอกรั้วคฤหาสน์ของคุณ โรงแรมเล็กๆ ที่ค่าเช่าไม่แพงก็ได้ สัญญาว่าถ้ากลับถึงเมืองไทยเมื่อไหร่ ฉันจะใช้หนี้ให้คุณอย่างแน่นอน” เธออธิบาย ทว่าเขายิ้มขบขันราวกับว่าเธอกำลังพูดเรื่องตลก
“เรื่องเงินมันไม่ใช่ปัญหาหรอกที่รัก อย่าลืมสิว่าคุณทำอะไรไว้ คุณยิงเลฟ ไม่ว่าคุณจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหนบนเกาะนี้ หรือว่าบนโลกใบนี้ เชื่อเถอะว่าเขาไม่ปล่อยคุณแน่”
“เขาจะทำอะไรกับฉัน จะฆ่าฉันเหรอ”
อเล็กเซย์ยักไหล่
“คุณน่าจะรู้แล้วนะว่าเขาจะทำอะไร และมันแปลกมากที่เขาพาคุณขึ้นเตียง คุณไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่เลฟชอบ”
“ไม่แปลกหรอกถ้าคุณรู้ว่าฉันยังเวอร์จิ้น”
“โอ้ว...กระต่ายน้อยหายาก มิน่าล่ะเลฟถึงไม่ฆ่าคุณ รู้ไหมว่าเลฟเขาเป็นพวกนิยมชมชอบเรื่องบนเตียง รสนิยมเขาแบบว่า...รุนแรงและดิบเถื่อนไปบ้าง แต่เขาเป็นคนดีนะ”
“คนดีที่ไหนขายผู้หญิงไปซ่องล่ะ”
อเล็กเซย์ยิ้มแหยๆ เมื่อได้ฟังคำท้วง
บทล่าสุด
คืนที่รักเร่าร้อน ตอนพิเศษ 2/5 เลฟ & ชาช่า
“ฉันไม่ใช่คนดีเลยลูก้า ฉันร้ายกาจที่สุด”“แน่นอน แต่ฉันเอาคืนเธอเรื่องนั้นไปแล้ว เรา...หายกันดีไหม”“หายกันเหรอ”“ใช่...เรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ ฉันไม่รู้ว่าจะรักเธอได้ไหม เพราะฉันก็ไม่เคยรักใคร ความรักมันห่างไกลตัวฉันมาก แต่ฉันจะเรียนรู้มันกับเธอนะ ขออย่างเดียว ขอให้เธอซื่อสัตย์ในความสัมพันธ์ของเรา มีแค่ฉัน มองแค่ฉัน อย่าหักหลังฉัน เท่านั้นก็พอ”“แน่นอนค่ะลูก้า ฉันจะรักษาไว้ให้ดี ทั้งแหวนวงนี้ แล้วก็...คุณ”เหมือนคำสัญญาสาบาน ตราบใดที่เธอยังได้มีโอกาสอยู่ใกล้ๆ เขา เธอจะทำทุกอย่างเพื่อเขาและลูก จนกว่าจะถึงวันที่เขาไม่ต้องการเธอลูก้ายื่นมือลงมาหา เธอวางมือเธอใส่มือเขา ให้เขาดึงเธอขึ้นจากผืนเสื่อ ก่อนที่เขาจะพาเดินเข้าบ้าน ทุกจังหวะการก้าวเดิน เธอประคองท้องกลมโต ในขณะที่ทุกจังหวะการก้าวเดินของเขา ประคองร่างเธอไว้ ไม่ให้ล้มลงไปเพราะแรงดูดของผืนทรายท่ามกลางสายลมและคลื่นทะเล หนุ่มสาวคู่หนึ่งประคองกันเดินขึ้นจากหาด ในขณะที่อีกคู่ ยืนมองแล้วยิ้มยินดี“คุณว่าพวกเขารักก
คืนที่รักเร่าร้อน ตอนพิเศษ 2/4 เลฟ & ชาช่า
ลูก้ายืนอยู่ไม่ไกล เหมือนเขาจะตามเธออยู่ เขาควรไปตามดูเจ้านายสิ จะมาตามเธอทำไม“กลับกันเถอะ ลมมันแรงแล้วนะ” เขาชวน“อีกนิดน่า ให้พระอาทิตย์ตกดินก่อน เด็กๆ ยังไม่ขึ้นบ้านเลย” บอกเขาแล้วมองไปยังเด็กๆ ทว่ามาดามกลับกำลังปัดเศษทรายออกจากแข้งขาของเด็กน้อยแล้วพาจูงมือขึ้นบ้านไป“นั่นไง ขึ้นบ้านกันแล้ว เราก็ขึ้นบ้างเถอะ”เธอทำหน้ายุ่งเมื่อเขาสั่ง ก็ยังอยากดูพระอาทิตย์ตกนี่นา“โอ๊ะ! เจ็บ! โอย...” แรงบีบรัดที่น่องขวา ทำเอาเธอเกือบพาร่างทรุดลงผืนทราย ดีที่ลูก้าอุ้มไว้ทัน“เจ็บท้องเหรอ!”“ไม่! ตะคริวน่ะ ขาฉัน!” พอร้องบอก เขาก็อุ้มเธอไปยังเสื่อที่มาดามทิ้งไว้ สองมือเพียรนวดท่อนขาให้อาการเธอทุเลา เธอเจ็บมาก พักนี้มันเป็นบ่อยตอนกลางคืน และเธอต้องต่อสู้กับมันเพียงลำพัง“โอ...ดีขึ้นเยอะเลย”“เธอต้องไปหาหมอหรือเปล่า”“ไม่ต้อง มันเกิดขึ้นได้ พักนี้เป็นบ่อย ตอนกลางคืนที่อากาศเย็นๆ น่ะ”“แล้วเธอทำยังไง”
คืนที่รักเร่าร้อน ตอนพิเศษ 2/3 เลฟ & ชาช่า
“อะไรกันชาช่า เมื่อคืนไม่พอเหรอ อยากเล่นสนุกอีกแล้วใช่ไหม”“ไม่ใช่น่า ทำไมคุณหื่นตลอดเลยนะ”“ต้องหื่นให้เสมอต้นเสมอปลายสิ หื่นเป็นพักๆ เดี๋ยวเมียไม่ร้ากกก”จุ๊บๆๆๆเสียงจุ๊บดังขึ้นรัวๆ ณัชรินทร์จุ๊บปลายคางเขาอย่างเอ็นดู“ไม่หื่นก็รัก แต่หื่นก็ดี บอกไว้ก่อนว่าเรื่องนี้ไม่ต้องลดนะคะ”“นั่นไง ว่าแล้วเชียว ทำไมคุณน่ารักอย่างนี้นะชาช่า ถอดดีกว่า ถอดเสื้อเร็ว จัดกันสักรอบแล้วค่อยลงไปกินมื้อเช้า”“ไม่เอาน่า เดี๋ยวมันนาน”“ไม่นานหรอก นะๆๆ” แล้วเลฟก็จับมือเมียไปทาบกับเป้ากางเกง เมียรักส่ายหัวรัวๆ เหมือนจะปฏิเสธ แต่มือนี่ลูบเจ้าเลฟน้อยไม่หยุดเลย“คุณจะทำให้เราสาย”“จะสายสักเท่าไหร่กัน อควาเรียยังไม่เปิดหรอกน่า อีกอย่าง นั่งเรือข้ามไปฝั่งโน้นแค่ไม่กี่นาทีเอง” เลฟออดอ้อน หอมแก้มเมีย จุ๊บปากเมียแล้วซุกจมูกคมๆ ลงกับซอกคอหอมกรุ่น ก็อยากทำต่อ ก็อยากจับเมียเปลื้องผ้า แต่ว่า...“แม่ค้าบ!! เฉ็จอ๊ะยัง ลุกซ์เฉ็จแล้ว
คืนที่รักเร่าร้อน ตอนพิเศษ 2/2 เลฟ & ชาช่า
เลฟลุกมายืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า เปิดตู้แล้วแลหากางเกงว่ายน้ำ ทว่ามีแต่สีทึมทึบที่ใส่จนเบื่อแล้ว “เอ...ของอเล็กเซย์ยังมีไหมนะ” ว่าพลางเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าของอเล็กเซย์ มีกางเกงว่ายน้ำสีสันสดใสอยู่หลายตัว“ต้องอย่างนี้สิ เผื่อเป็นอะไรอยู่กลางทะเล จะได้หาเจอง่ายๆ”เลฟยิ้มอย่างนึกสนุก ดึงกางเกงว่ายน้ำสีส้มแสบทรวงมาสวม เขาออกจากห้องมา เดินลงมาข้างล่าง เสียงคลื่นยิ่งชัดเจน ฟีโอดอร์ตื่นแล้ว ตื่นเช้าเสมอเลย“อรุณสวัสดิ์ครับบอส กาแฟสักแก้วดีไหม”“ก็ดีนะ ว่าแต่...บ้านเรามีเซิร์ฟบอร์ดหรือเปล่า”“เซิร์ฟบอร์ด?”“ใช่ อเล็กเซย์เคยมีนี่นา ไม่ได้เอามาด้วยเหรอ”“ไม่ครับ ที่นี่คลื่นไม่แรงพอจะเล่นเซิร์ฟได้”“เอ้า...แย่จริง”“บอส...อยากเล่นหรือครับ”“ใช่”“แต่ว่า...”“อะไร?”พอเห็นหน้างงๆ ของคนเป็นเจ้านาย ฟีโอดอร์ก็ไม่คิดเอ่ยสิ่งที่รู้ออกมา“ไม่มีอะไรครับ จะไปเ
คืนที่รักเร่าร้อน ตอนพิเศษ 2/1 เลฟ & ชาช่า
...........ตอนพิเศษเลฟ & ชาช่า...........เหนือหัวเตียงของณัชรินทร์คือหน้าต่างบานใหญ่ เธอชอบห้องนี้เพราะพอเปิดหน้าต่างไว้แล้วลมเย็นๆ จะพัดเข้ามา มันได้ยินเสียงคลื่นด้วย เสียงคลื่นทำให้เธอหลับสบาย แถมดวงจันทร์วันนี้ก็กลมโตเชียว ถ้าปิดไฟในห้อง แสงจันทร์ข้างนอกคงสาดส่องเข้ามา ที่นี่บรรยากาศดีมาก ดีทุกอย่าง เสียอย่างเดียวคือต้องส่งเด็กๆ ไปโรงเรียนทุกเช้า แม้ว่าเรือของเราจะขับอย่างปลอดภัย แต่เธอก็ยังกังวลเลฟบอกว่าจะหาครูมาสอนให้ เรียนที่บ้านก็ดี แต่มันออกจะเกินไปหน่อย เธออยากให้ลูกๆ พบเจอผู้คนมากกว่าอุดอู้อยู่ในบ้าน ยิ่งสมัยนี้ผู้คนไม่ได้ใจดีทุกคน ก็อยากให้ลูกเรียนรู้ จะได้มีประสบการณ์มากพอในการรับมือกับคนที่เข้ามาในชีวิตวันนี้เธอส่งลูกเข้านอนแต่หัววัน ในห้องของคนเป็นย่า ห้องเด็กที่เลฟจัดไว้ให้ สองแสบเลยได้ใช้แค่ตอนไปอาบน้ำแต่งตัว มาดามคนงามสดใสขึ้นมากเมื่อมีหลานอยู่ใกล้ๆ เธอเลยปล่อยเต็มที่ และรู้สึกว่ามีอิสระเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวตั้งแต่ลูกไม่ติดแม่ แต่ไปติดย่าแทน“
คืนที่รักเร่าร้อน ตอนพิเศษ 1/9 พาขวัญ & ลูก้า
“ลูก้าล่ะ” ณัชรินทร์ถามเมื่อลูก้าไม่ยอมเดินตามมา“ไม่รู้สิ ไปเข้าห้องน้ำมั้ง”ตอบพี่แล้วแลหาเขา ทว่าไม่เจอ ทำไมหายตัวเก่งจังนะ“เขาดีกับเธอไหม”“อือ...ดี...พี่ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ใช้ชีวิตของพี่ไปเถอะ ฉันโอเค”“ขอให้จริง ถ้าเขากล้าทำร้ายเธอละก็ พี่จะฆ่าเขาเอง”คนเป็นพี่ชูหมัดให้น้องดูว่าเอาจริง ให้ลูก้าทำร้ายเมียกับลูกสิ เธอนี่แหละจะเอาปืนยิงหัวให้กระจุยเลย เธอยิงปืนแม่นนะ อย่าลืม“จ้า...คุณนายมาเฟียนี่โหดจริงๆ”“พูดจริงนะ ไม่ได้ล้อเล่น พ่อของลูกเธอน่ะ ต้องโดนหนักๆ”“ก็ว่าไป เขาก็ดีของเขาแล้วพี่ ไม่ได้รักกันชอบกัน เขายังช่วยฉันขนาดนี้”“ไม่ช่วยก็เรื่องของเขาสิ พี่เลี้ยงหลานได้น่า ตอนเจ้าแฝดคลอดน่ะ เธอยังช่วยเลี้ยงเลย เป็นเธอที่เปลี่ยนผ้าอ้อม ชงนมให้ เลี้ยงหลานแค่คนเดียว สบายเลย พี่เลี้ยงได้แน่”“จ้าๆๆ คุณนายเลี้ยงได้ ฉันรับรู้แล้ว โอเคไหม”“โอเค! ถ้าเขารังแกเธอ ถ้าเขาทำให้เธอเจ็
คืนที่รักเร่าร้อน EP 3/3 จูบของเลฟและกลิ่นซิก้า
“บอกทีว่าคุณเอาสร้อยฉันมา” ณัชรินทร์เริ่มคำถามเลฟไม่ได้โต้ตอบในทันที เขากำลังควบคุมอารมณ์ให้นิ่งอยู่ เลยหันมองแต่ปุยหิมะนอกหน้าต่าง มันไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตกแม้แต่นิดเดียว“เลฟ!?”“เอาสร้อยมาจากไหน” เขาย้อนถามณัชรินทร์ มือข้างหนึ่งล้วงเอาสายสร้อยออกมาจากกระเป๋ากางเกง“มีคนให้น่ะสิ เอามานะ นั่นของฉั
คืนที่รักเร่าร้อน EP 3/2 จูบของเลฟและกลิ่นซิก้า
...........ในขณะที่ณัชรินทร์กำลังควานหาสร้อย บนคฤหาสน์อีกหลัง สร้อยเงินวาววับก็กำลังถูกหยิบจากถาดกำมะหยี่ เลฟหยิบมันขึ้นมา สองตาจ้องสร้อยเส้นน้อยแล้วเผลอยิ้มไม่รู้ตัวฟีโอดอร์มองรอยยิ้มของผู้เป็นนายแล้วต้องเลิกคิ้วสูง รอยยิ้มแบบนั้น เขาเห็นนับครั้งได้“เรียบร้อยดีใช่ไหม” เลฟถาม ปลายนิ้วแตะลูบตัวสร
คืนที่รักเร่าร้อน EP 3/1 จูบของเลฟและกลิ่นซิก้า
...........[3]จูบของเลฟและกลิ่นซิก้า ...........กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นโชยมาจากแก้วของใครสักคน ณัชรินทร์ปรือตาขึ้นมอง แสงสว่างจากภายนอกส่องผ่านหน้าต่างบานหนาเข้ามาปะทะร่างของเลฟแน่นอน...เธอมั่นใจว่านั่นคือเขา เพราะสูทที่สวมบนร่างนั้นเป็นสีเทาแสนทึมทึบ ไม่ใช่ลายดอกไม้สีสันสดใสอย่างที่อเล็กเซย์โปรดปร
คืนที่รักเร่าร้อน EP 2/7 ผู้หญิงของมาเฟีย
ณัชรินทร์หนักอกหนักใจ เธอยังไม่คุ้นเคยกับแฟนของน้องสาวนักหรอก ไม่มีความผูกพันใดๆ เต็มที่ก็แค่ใจหายตอนที่รู้ว่าอีกฝ่ายตายไปก็เท่านั้น แต่กับพาขวัญนี่สิ ผู้หญิงตัวคนเดียวที่หายไปพร้อมเพชรมูลค่าสูงนั่นน่ะ เธอไม่รู้เลยว่าเจ้าหล่อนจะตกอยู่ในสถานการณ์ใดในตอนนี้“ถ้าเจอพาขวัญแล้วเธอไม่มีเพชรล่ะ”“ไม่มีทาง
บางทีคุณอาจจะชอบ
