แชร์

I will survive 5.3

ผู้เขียน: บริโอ้
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-07 14:18:17

ห้องหรูบนโรงแรมเอเดรียน

"อา โอว เอเดรียนขา "

เมริกาดิ้นเร่าใต้ร่างหนาบนโซฟาปลายเตียง ชุดสวยถูกฉีกขาดเป็นเศษซากใต้ฝ่าเท้า เอเดรียนคงคิดถึงเธอมาก จับลากเข้าห้องแล้วจัดการตะโบมจูบหนักหน่วง ฉีกดึงทุกอย่างที่กีดขวาง

แม้จะเสียดายชุดนั้น แต่ก็รู้ว่าค่าชดเชยจะได้มากกว่าหลายเท่าตัว แม้จะเจ็บปวด แสบร้อนไปทั้งกาย เพราะคนดึงชิ้นผ้าไม่ปรานีต่อผิวกายเธอ แต่สิ่งที่จะได้ตอบแทนมามันคุ้มกว่า

"เอเดรียนขา..จัดการริก้าสิคะ อ๊า"

แอ่นอกอวบให้ลิ้นร้อนดูดรัด ร่ำร้องครางอืออาอย่างพอใจ แต่กลับสร้างความขัดใจให้อีกฝ่าย ไม่ใช่เสียงไพเราะของเธอคนนั้น ร่างดิ้นเร่าของเมริกาใส่จริตจนน่ารำคาญ ไม่ไหวยวบจากอารมณ์บริสุทธิ์เหมือนอย่างโรส

'คิดอะไรวะเอเดรียน ผู้หญิงคนไหนมันก็ให้ความสุขได้ทั้งนั้นแหละ' พูดในใจแล้วเดินหน้าสานต่อกับเมริกาให้จบๆ ไป

แสงวิบวับของเครื่องมือสื่อสารในถุงผ้า จะไม่รบกวนสมาธิเอเดรียนเลย ถ้าเมริกาดึงดูดเขามากพอ จะว่าไปก็ไม่ใช่ความผิดของเธอ เพราะภาพในหัวเอเดรียนมีเพียงแต่โรส ชื่อที่เขาอยากจะเรียกหาในนาทีซ่านสุขคือโรสที่รัก เธอเป็นแม่มดหรืออย่างไร ถึงได้สาปให้เขาพร่ำเพ้อถึงทุกลมหายใจ

หนุ่มลูกครึ่งหยุดการกระทำทุกอย่างกะทันหัน ลุกขึ้นนั่งด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว เขาไม่สามารถที่จะทำมันต่อไปได้ ในเมื่อไม่มีความสุขกับสิ่งนี้เลย เมริกาเหมือนลอยเคว้งกลางอากาศ อีกทั้งตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น

"มือถือคุณมีสายเข้า" น้ำเสียงไม่ได้บ่งบอกว่าโกรธที่ถูกขัดจังหวะ เอเดรียนหยิบเสื้อเชิ้ตของเขาใต้โซฟา โยนให้หญิงสาวคลุมกาย เพราะชุดเธอเป็นแค่เศษผ้าแล้ว

"อะไรนะคะ ?! " ลืมตัวอุทานเสียงดังต่อหน้าชายหนุ่ม เพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงที่เป็นอริของเธอนั่นน่ะสิ

"ก็ไหนบอกว่าคุณลุงวิโรจน์ไม่ชอบหน้านัง... เอ่อ... ไม่ชอบโรสไง เพราะพี่กฤษณ์ใช่ไหมคะ"

"อาเสียวดีจัง พี่กฤษณ์" แค่ได้ยินชื่อโรสกับกฤษณ์ภาพคืนนั้นก็แวบเข้ามาในหัว โรสครางชื่อผู้ชายคนนั้น ถ้าไม่ติดต้องรักษามารยาทคงได้ถามขึ้นระหว่างอีกฝ่ายกำลังคุยสาย จากข้อมูลนักสืบเอเดรียนรู้ว่าายกฤษ์แฟนเก่าเธอแต่งงานไปแล้ว ยังจะมาข้องเกี่ยวอะไรกับผู้หญิงของเขา แม้ว่าโรสจะไม่ยอมรับตำแหน่งนี้ แต่เธอก็เป็นของเขา คิดแล้วเจ็บจี๊ดช่องอกซ้าย ใจร้อนรนราวถูกเผาบนเตาถ่าน

"มีอะไรหรือ? " เมริกาหน้าหงิกก่อนตอบคำถาม

"มีเรื่องขัดใจแค่นั้นเองค่ะ งานเลี้ยงอำลาตำแหน่งคุณลุงวิโรจน์ที่ริก้าจะรับหน้าที่พิธีกร เปลี่ยนเป็นคนอื่น ทั้งที่เจ้าของงานก็ไม่ชอบหน้ายัยนั่นสักเท่าไหร่ แล้วก็เคยยกเลิกงานไปแล้ว"

ถ้ายัยนั่นถ้าหมายถึงโรสเอเดรียนก็อยากรู้ว่าทำไมเมริกาถึงดูเกลียดเธอนัก

"ยัยนั่นที่ว่าชื่อโรสเหรอ ดูเหมือนคุณไม่ชอบเธอ"

"แม่พิธีกรชื่อโรสค่ะ ริก้าไม่ชอบก็เพราะยัยนั่นเป็นเมียเก่าพี่กฤษณ์ สามีของเพื่อนริก้าน่ะสิคะ ดูพี่กฤษณ์ยังตัดไม่ขาด คงช่วยพูดกับคุณลุงวิโรจน์ให้เมียเก่าได้กลับมาทำหน้าที่ ไม่รู้หลงอะไรนักหนา ก็แค่ผู้หญิงตลาดล่าง ผ่านมาไม่รู้เท่าไหร่แล้ว"

ถ้าคนที่พูดอยู่นี่ไม่ใช่ผู้หญิง เอเดรียนสาบานได้เลยว่าจะซัดหน้าให้กรามหัก ได้แต่จ้องตาเขม็งกำมือแน่น กัดฟันจนเสียงดังกรอด เขาเป็นคนแรกของโรส และเธอไม่ใช่ผู้หญิงตลาดล่าง สูงกว่าคนที่กำลังว่าอยู่นี่ด้วยซ้ำ โชคดีจริงที่เขาได้สัมผัส ก่อนจะได้ฟังข้อมูลจากปากเน่าๆ ของผู้หญิงคนนี้ การพูดถึงคนอื่นแบบนี้บ่งบอกถึงจิตใจของเมริกาเป็นอย่างดี

ที่ต้องมาเกี่ยวพันกับแม่นางแบบคนนี้ ก็เพราะเวลานี้เอเดรียนยังไม่มีคนรัก และเขาไม่มีรสนิยมมีสัมพันธ์กับผู้หญิงหลายคนให้วุ่นวาย เมริกาสวยรูปร่างดี เป็นคุณลักษณะที่เขาชอบ จึงถูกเลือกให้เป็นคู่ควงด้วยค่าตอบแทนสูง ระหว่างนี้ห้ามมีชายอื่น แรกๆ ยอมรับว่าชอบใจลีลาเชี่ยวชาญของเธอ แต่ได้เห็นเบื้องลึกของกมลสันดานแล้วช่างน่ารังเกียจ

"สัญญาของเราจะหมดเมื่อไหร่"

 แววตาวาวโรจน์น้ำเสียงเคร่งขรึมน่าเกรงขาม ทำเอาหญิงสาวใจเสีย กลัวว่าเขาไม่พอใจอะไรเธอสักอย่างเข้าแล้ว

"สะ สัญญาอะไรหรือคะ? "

"ต่อจากนี้คุณไม่ใช่ผู้หญิงของผมอีกต่อไป" 

"อะ อะไรคะเอเดรียน คุณโกรธอะไรริก้า"

 แทบจะจะกรีดร้องแค่ได้ยินคำว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงของเขา 

"ไม่มีอะไร ผมแค่เบื่อ"

เบื่อหรือ? ใครกันที่ลากเธอเข้ามา กระทำกับเธออย่างหิวโหย ไม่ต่างกับปลุกปล้ำขืนใจเสียด้วยซ้ำ ทำไมอยู่ๆ ก็เบื่อโดยไม่มีเหตุผล

"ไม่ได้นะคะ ริก้าทำอะไรผิด เอเดรียน! " ร่างเปลือยเปล่าคว้ากอด คนตัวใหญ่ที่กำลังหันหลังจาก

"เอเดรียนข๋า ไม่พอใจอะไร ริก้าขอโอกาสแก้ตัวได้ไหม อีกอย่างริก้าพูดกับเพื่อนแล้วว่า จะควงคุณไปงานคุณลุงวิโรจน์"

งานที่โรสเป็นพิธีกรงั้นหรือ เอเดรียนนิ่งไป ผู้หญิงคนนี้น่าจะรู้เรื่องเกี่ยวกับโรสอีกมาก

"ผมจะให้มาร์ตินไปส่ง" พูดแล้วเดินจากโดยไม่ให้คำตอบ เมริกาไม่กล้าคว้ากอดอีกหน ในหัวมีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด

"สวัสดีค่ะท่านประธาน"

พิธีกรสาวสวยไหว้ทักทายวิโรจน์ ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญสุด ในงานเลี้ยงอำลาตำแหน่งประธานใหญ่ของไนท์ สเปซ ชายสูงวัยกว่ารับไหว้ด้วยใบหน้ายิ้มอย่างเป็นมิตร เป็นภาพหาดูยากเพราะต่างฝ่ายต่างไม่ชอบหน้ากันนัก งานนี้เป็นงานกึ่งพิธีการ แล้วยังมีสื่อมวลชนมาทำข่าว โรสจึงต้องทำการบ้านก่อนขึ้นเวที เพื่อให้ภาพที่ออกไปดูดีที่สุด

"เปิดงานโรสจะกล่าวทักทายแขกนะคะ ในงานนี้จะมีนักธุรกิจอสังหาฯ มาสังเกตการณ์หลายคนค่ะ แล้วยังมีสื่อมวลชนทั้งหนังสือพิมพ์ธุรกิจ สื่อออนไลน์ มีทีวี... ฯลฯ "

เธอเตรียมตัวมาดีให้คำแนะนำเจ้าภาพ กล้าโต้เถียงถ้ากิจกรรมไหนดูขัดกับงาน 

"คิวของท่านวิโรจน์จะขึ้นในช่วงประมาณสิบห้านาทีแรกนะคะ จะให้โรสเพิ่มเติมในส่วนไหนอีก"

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • คืนหิ้วรัก   บทส่งท้าย

    "ชุดฉันเรียบร้อยหรือเปล่า" โรสหันซ้ายหันขวาดูความเรียบร้อยของเสื้อผ้า คนมั่นใจในตัวเองกลายเป็นไม่มั่นใจ ตอนนี้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ทั้งหมด เพราะตั้งครรภ์ครบสามเดือน น้ำหนักขึ้นมาสี่กิโลกรัม แล้ววันนี้มีแขกคนสำคัญเสียด้วย เอเดรียนจับแขนหญิงสาวหมุนตัว เธอสวมชุดเดรสเรียบหรูตัวใหญ่ไซซ์เอล ผิดจากเมื่อก่อนสองขนาด"โรสที่รักคุณสวยไม่มีที่ติ ผมชอบที่คุณอวบขึ้นมากกว่า""จำคำนี้เอาไว้นะเอเดรียน ถ้าหลังคลอดน้ำหนักไม่ลด อย่ามาว่าโรสอ้วนนะ""ไม่หรอก ไปกันเถอะที่รัก มัมกับแดดดี้รออยู่""มัมคุณใจดีจริงๆ หรือคะ" ต้องโทษยัยคุณหญิงเด่นดวงทำให้เธอหลอนไปหมด ไม่มั่นใจที่จะพบกับแม่สามี เอเดรียนส่ายหน้าน้อยๆ จูงมือหญิงสาวมาหามารดาของเขา โรสสูดหายใจลึกๆ ระงับอาการตื่นเต้นที่บริเวณโต๊ะที่ลานกลางแจ้งข้างสระว่าย หญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วม หน้าตาดูใจดี นั่งเคียงคู่กับชายต่างชาติ สำหรับเธอแล้วผู้ชายคนนี้เป็นรุ่นคุณปู่มากกว่า ทั้งคู่ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร เอเดรียนแนะนำเธอกับพวกท่าน โรสพูดภาษาอังกฤษได้แต่ไม่เก่งนัก พอได้ฟังภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกัน ถึงกับเงี่ยหูฟัง จึงจะสามารถจับใจความได้"สวัสดีค่ะมัม สวัสดีค่ะแดดดี้""เ

  • คืนหิ้วรัก   ถ้าเธอยังรัก 12.3

    อยากให้ลูกคืนดีกัน แต่อยากเอาคืนด้วย ผู้พ่อสะใจซะเหลือเกินที่ลูกสาวได้ดั่งใจ ไม่ใจอ่อนง่ายๆ มีแต่คุณแม่ขจีที่คอยส่งสายตาอาทรลูกเขย ทิพย์อาภายิ้มเจื่อน ถ้าพ่อรู้ว่าเธอใจอ่อนตั้งแต่วันแรก พ่อคงผิดหวัง ได้แต่ทำเป็นไม่สนใจสามี แต่เขาป่วยแบบนี้จะให้ไม่สนใจได้ยังไงหลังเที่ยงคืนบ้านเงียบสงัด พ่อแม่หลับแล้ว ทิพย์อาภาย่องลงมาเช็ดตัวให้สามี กฤษณ์หลับตาให้เธอซับผ้าไปตามใบหน้ารักแร้แผงอก ได้แต่บอกตัวเองว่าถ้าลืมตาตื่นภรรยาคงรีบหนีไป เขาแกล้งหลับต่อ จนหญิงสาวอังมือที่หน้าผากของเขา"ตัวเย็นลงแล้ว พรุ่งนี้คงหายป่วยแล้วล่ะ" พูดแล้วก็ลุก แต่ถูกจับข้อมือเอาไว้"ยังทิพย์ พี่ยังร้อนมาก จับดูสิ""พี่กฤษณ์ จะทำอะไร"ทิพย์อาภาโวยวายเสียงกระซิบ เพราะเขาดึงมือเธอไปจับที่แท่งเนื้ออุ่นในร่มผ้า พยายามถกมือกลับ แต่คนไข้ลุกขึ้นนั่นกอดรัดร่างเล็กลงที่ตัก กระซิบเสียงพร่าข้างหู"พี่ยังร้อน จริงหรือเปล่าล่ะทิพย์""อื้อ พี่กฤษณ์ ปล่อยนะ อืม" เธอไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนอะไรมาก และอ่อนระทวยไปกับจูบของเขา กฤษณ์บดขยี้ริมฝีปากร้อนเข้ากับเรียวปากสวย กดเธอลงเบื้องล่าง ใช้แววตาหยาดเยิ้มมองสบตาแป๋วของหญิงสาว"พี่รักทิพย์นะ"เสียงบ

  • คืนหิ้วรัก   ลงทัณฑ์คนใจร้าย 12.2

    หน้าบ้านทิพย์อาภา"ออกไปให้พ้นบ้านฉัน!ถ้าแกบุกรุกเข้ามาฉันมีสิทธิ์ยิงได้ออกไปเดี๋ยวนี้!! " "อย่านะคะคุณ! " / "คุณพ่อวางปืนเถอะนะคะ! "เกรียงไกรร้องขู่เล็งปลายกระบอกปืนไปที่กฤษณ์ มือไม้แข้งขาลำตัวสั่นเทิ้ม จนน่าห่วงว่านิ้วสั่นๆ จะลั่นกระสุนใส่ ลูกเขยจริงๆ ทั้งคุณขจีภรรยา และทิพย์อาภาต่างก็ตกใจเข่าแทบทรุด ไม่คิดว่าพ่อจะคว้าปืนพกจ่อหน้าผากสามี แล้วยังเป็นบุตรของผู้มีพระคุณกับตัวเองด้วย แต่บังอาจทำลูกสาวของเขาเสียใจก็คงต้องยอมแตกหักโฮ่งๆๆ แฮ่!!! เจ้านายด่าผู้บุกรุก ปีโป้เจ้าหมาแสนรู้ก็เอาด้วย เห่าเสียงดัง แล้ววิ่งเข้าใส่ ดีที่มันเชื่อฟังขจียอมล่าถอย"ปีโป้อย่าดุสิลูก ไม่น่ารักเลย"ทิพย์อาภาลูบหัวปีโป้ก่อนจะนั่งลงกอดเจ้าตัวสีน้ำตาลเอาไว้ เธออ่อนโยนแม้กระทั่งดุสุนัข ภรรยาน่ารักขนาดนี้ เขายังทำร้ายจิตใจเธอได้ คิดแล้วให้สำนึกผิด พนมมือไหว้ขอความเมตตาจากพ่อตา"คุณพ่อครับ ได้โปรดยกโทษให้ผมเถอะนะครับ ผมจะขอรับ เมียกลับบ้าน" "ฮึ! ฉันไม่มีทางให้ลูกสาวกลับไปทนอยู่กับแกหรอก" ลูกไม่เคยบอกว่าทนกับอะไร ไม่เคยเล่าในสิ่งที่ถูกกระทำ แต่คนเป็นพ่อเจ็บแค้น แค่ทิพย์อาภาบอกว่าสามีขอหย่า ขนของกลับบ้านกอ

  • คืนหิ้วรัก   ลงทัณฑ์คนใจร้าย 12.1

    รายงานข่าวโทรทัศน์"เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้าช่วยนางแบบสาว ในเซฟเฮาท์ของนักธุรกิจชื่อดัง ซึ่งเป็นคุณลุงของเธอเอง โดยสารวัตรสืบสวนสอบสวนสถานีตำรวจ... เปิดเผยว่าได้รับแจ้งจากพลเมืองดีว่า มีเสียงหวีดร้องของผู้หญิงจากบ้านหลังดังกล่าว จึงได้ขอหมายเข้าตรวจค้นภายในบ้านพบหญิงสาวในสภาพเปลือยกาย ถูกทำร้ายบาดเจ็บสาหัส บริเวณใบหน้ามีร่องรอยแผลถูกทุบตี ที่คอมีโซ่ตรวนคล้องไว้ อีกทั้งยังมีเหล็กกลม น้ำหนักไม่ต่ำกว่าหกกิโลกรัม ที่ปลายโซ่อีกด้าน คาดว่าคนร้ายกักขังหน่วงเหนี่ยวทำร้ายหญิงคนดังกล่าวมานานแล้ว อาจกำลังวางแผน นำเธอไปถ่วงน้ำ แต่เจ้าหน้าที่เข้าไปช่วยได้ทัน ขณะนี้ส่งเข้ารักษาตัวที่ห้องผู้ป่วยวิกฤต โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง ทราบชื่อภายหลังเธอคือนางแบบชื่อดังเมริกา ฯลฯ " กฤษณ์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ โชคดีที่เขาไปงานแฟชั่นโชว์เป็นเพื่อนมารดา แล้วบังเอิญไปได้ยินนางแบบซุบซิบกันว่าเมริกาหายตัวไปเกือบเดือน จึงได้ประสานเพื่อนที่เป็นตำรวจสืบหาเพื่อช่วยเหลือเธอ ถึงจะโกรธเกลียดผู้หญิงคนนี้ ก็ไม่อยากให้เธอเสียชีวิต แต่จากดูสภาพเถอะ ข่าววงในว่ากะโหลกร้าว ต้องผ่าตัดเอาเลือดคั่งในสมองออกนายวิโรจน์ก็รอดตัวเช่นเคย ให้สั

  • คืนหิ้วรัก   ไออุ่นที่คุ้นเคย 11.3

    "โรส ผมรู้แล้ว ผมเชื่อคุณ หยุดร้องไห้เถอะนะคนดี""ฮือๆ ฉันหยุดไม่ได้ อึก"ยกมือปิดปากตัวเองไว้ ก็ยังจะร้องอยู่นั่น เอเดรียนปลอบ ทั้งในใจก็มีคำถาม ทำไมโรสอ่อนไหวเป็นคนละคนกับเมื่อก่อน "ผมอยู่นี่แล้วโรส หยุดร้องไห้เถอะ""ขอเวลาฉันสักครู่ค่ะ กอดฉันแน่นๆ ด้วย" วงแขนกำยำโอบโรสไว้ในอ้อมกอด ต่างตะแคงตัวเข้าหากอดกันไว้อย่างนั้น จนโรสหยุดอาการร้องไห้ได้ เธอไม่อยากเป็นแบบนี้หรอกเพราะมันเหนื่อย แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน "เอเดรียน อย่าทิ้งฉันไปอีกนะ ฉันไม่อยากให้เราพลัดพรากกัน ไม่อยากให้คุณหมดโอกาสได้เป็นแดดดี้ของลูก"เอเดรียนเพ่งมองหน้าเธอ เมื่อครู่โรสพูดว่า ‘ลูก’ งั้นหรือ"ลูกหรือ หมายถึง... ""ฉันกำลังท้องลูกของเราค่ะ" รอยยิ้มของเอเดรียนที่รับรู้ว่าเขากำลังจะเป็นพ่อ ทำให้หัวใจของโรสเบ่งบาน"จริงหรือโรส? " ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ตื้นตันใจบรรยายไม่ถูก"คุณรู้ไหมผมภาวนามาตลอด ขอให้คุณตั้งท้องลูกของเรา ผมจะได้ถือโอกาสใช้เป็นข้ออ้างกลับมาหาคุณ"พูดพลางใช้หัวแม่มือเกลี่ยน้ำตาให้เธอ "ผิดกับฉัน ตอนที่ไม่มีคุณฉันภาวนาให้ไม่ท้อง เพราะฉันกลัวว่าหลังคลอดลูกออกมาแล้ว ถ้าเกิดฉันเป็นอะไรไป ลูกจะไม่มีใคร

  • คืนหิ้วรัก   ไออุ่นที่คุ้นเคย 11.2

    "อาการอย่างคุณว่าถ้าเป็นผู้หญิง ก็คงจะแพ้ท้องแล้วค่ะ"ซันนี่หรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้า สีหน้าตื่นตกใจเมื่อสักครู่เปลี่ยนเป็นอมยิ้มอย่างมีนัยบางอย่าง"อาการคล้ายนะครับ ว่าแต่คุณโรสมาทำอะไรหรือ? ""ฉันมาตรวจเลือดค่ะ เอ่อ ฉันอยากจะรู้ว่าฉันเลือดกรุ๊ปอะไร"ไม่ได้คิดที่จะปิดบังที่ตั้งครรภ์ แต่ยังไม่อยากให้เอเดรียนรู้ คู่สนทนาจ้องหน้าหาพิรุธ เพราะรู้มาว่าผู้ชายสามารถแพ้ท้องแทนผู้หญิงได้จริงๆ ทำให้โรสถามเรื่องอื่นเพื่อกลบเกลื่อน"เอเดรียนกลับมาเมืองไทยตั้งแต่เมื่อไหร่หรือคะ? " "มาได้เกือบสัปดาห์แล้วครับ""งั้นหรือคะ ฉันเข้าเยี่ยมเขาได้ไหม เขาห้ามหรือเปล่า"ไม่รู้ว่าเขายังโกรธเกลียดเธออยู่ไหม ตอนนี้หัวใจเปราะบางเหลือเกิน หากเพียงได้ยินคำว่าเขาไม่ปรารถนาจะพบเธอ ก็คงเจ็บปวดมาก"ไม่เลยครับ เขาอาจจะอยากเจอคุณซะด้วยซ้ำแต่ไม่พูด""งั้นฉันขอไปรอคิวเจาะเลือดของฉันก่อนนะคะ เสร็จแล้วฉันจะไปเยี่ยมเขาค่ะ"หลังเจาะเลือดรับยาบำรุง โรสรีบไปเยี่ยมไข้คนที่เธอยากเจอเหลือเกิน คนตัวใหญ่ในชุดคนไข้ของโรงพยาบาล นอนรับน้ำเกลืออยู่บนเตียงผู้ป่วย เขามองหน้าเธอตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องด้วยแววตานิ่ง ไม่แสดงออกถึงอาการตื่น

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status