บีบให้จนตรอก 4.2

"ให้มันจริงเถอะ ฉันจะหักนิ้วคุณทั้งสองเลย อ๊ะ! "

ไม่ทันตั้งตัวมือหนาก็ล้วงเข้าไปในหัวกางเกงเอวยืด โรสสะดุ้งโหยงแผ่นหลังกระแทกเข้ากับผนังห้อง คนเจ้าเล่ห์แทรกนิ้วเข้าไปในผ้าแพรตัวจิ๋วทันที นิ้วชี้กับนิ้วกลางเขี่ยสะกิดปุ่มกระสัน หญิงสาวคว้าจับข้อมือเขาเอาไว้ สองมือของเธอยังสู้กำลังแขนข้างเดียวของชายหนุ่มไม่ได้

นิ้วเท้าทั้งสิบจิกยันพื้น พยายามพยุงกายกับแผ่นปูนด้านหลัง ไม่ไหวแล้วมันสยิวจนยืนไม่อยู่ คางเรียวเชิด ยิ่งข่มอารมณ์ก็ยิ่งเหมือนคนกำลังจมน้ำต้องกลั้นหายใจเพราะกลัวน้ำเข้าจมูก ทนได้ไม่กี่นาทีก็ต้องโผล่ขึ้นมาหอบหายใจกระเส่าทางปาก

เอเดรียนยกยิ้ม มองหญิงสาวดิ้นพล่านเบียดข้างฝา ทั้งที่เขาไม่ได้ออกแรงสักนิด เพียงแค่เขี่ยคลึงเบาๆ บดขยี้กลีบกุหลาบ เธอเองนั่นแหละที่ไวต่อสัมผัส ชุ่มฉ่ำง่ายดาย นิ้วยาวที่สุดถูกสอดเข้าในจุดอ่อนนิ่ม 

"อา พะ พอแล้วฉันทนไม่ไหว อ๊า" 

เขาเริ่มเคลื่อนไหวในกายเธอ 

"แค่นิ้วเดียวเอง คนเก่งอย่างคุณยอมแพ้แล้วหรือโรส" สีหน้าคำพูดคำจายั่วยวนกวนโมโห 

"อย่ามาเยาะเย้ยฉัน คุณมันขี้โกง อา ยะ อย่าเร็วนักสิ"

เรียวแขนทั้งสองเหวี่ยงขึ้นโอบรัดรอบคอแกร่ง เพื่อพยุงร่างอันอ่อนระทวยไม่ให้กองลงกับพื้น บิดกายเร่าๆ 

"โอ๊ะ... บีบรัดนิ้วผมแน่นมาก โรสที่รักคุณจะหักนิ้วผมจริงๆ เหรอ" พูดด้วยน้ำเสียงเจือขบขัน 

"คนบ้า อา เอเดรียน..หยุดนะ" หญิงสาวซุกหน้าเสียดสีกับแผงอกกำยำ ทำเอาเอเดรียนตัวสั่นปวดหนึบส่วนล่าง ความเป็นชายของเขา ต้องการเข้าไปอยู่ในจุดชุ่มน้ำที่นิ้วกำลังสัมผัสอยู่

"คุณแพ้แล้วโรส" เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหู

"ไม่ อา" คัดค้านเสียงแผ่ว แต่ถูกเขารัวนิ้วเข้าใส่ จนต้องแหงนหน้าร้องคราง ลมหายใจอุ่นๆ รินรดหน้าผากทำให้ลืมตาขึ้นมองหนุ่มหล่อที่ตัวเองโอบกอดเอาไว้ เอเดรียนสบตาอันพร่ามัวของเธอ โฉบริมฝีปากลงมาประกบจูบดูดดึง ช่วงชิงลมหายใจอันหอบเหนื่อยของหญิงสาว ไร้อาการขัดขืน ซ้ำยังเปิดปากรับตวัดลิ้นนัวเนียเกี่ยวพันกัน

 มือน้อยทั้งสองที่เกาะรอบคอแกร่ง ค่อยๆ แทรกนิ้วเข้าไปในเส้นผมสั้น นวด จิก ดึง ตามจังหวะความสยิวของเรียวลิ้นตวัดในอุ้งปาก เอเดรียนผละใบหน้าออกมาสบตากันอีกครั้ง ทั้งคู่หายใจหอบจนตัวโยน เธอยังโอบรั้งศีรษะเขาไว้ ชายหนุ่มชักมือออกจากจุดสงวน มาประคองใบหน้างาม

"คุณแพ้ผมแล้วโรส"

หญิงสาวน้ำตาคลอหน่วย เขาไม่ได้ออกแรงเลยสักนิด แต่กลับไม่อาจต่อต้านการกระทำแสนวาบหวามนั้น จากเคยคิดว่ายอมตายเสียดีกว่า ถ้าต้องมีสัมพันธ์กับคนที่ไม่ได้รัก ในตอนนี้กลับไม่ใช่ สัมผัสของชายหนุ่มทำให้โรสเกิดความปรารถนาในตัวเขา มันช่างทรมานใจ เมื่อร่างกายทรยศต่อสิ่งที่ยึดมั่น ทั้งที่ในทุกวันนี้ยังมีพี่กฤษณ์อยู่ในห้วงคำนึง

หนุ่มลูกครึ่งตอกย้ำชัยชนะด้วยจุมพิตเร่าร้อน ชวนให้คนพ่ายแพ้วาบหวิวอ่อนปวกเปียกไปทั้งตัว พิษสงของลิ้นร้อนแผ่กระแสไฟฟ้ากระจายซ่านไปถึงศูนย์กลางความเป็นหญิง แล้วกายเธอก็ร้อนรุ่มดั่งไฟ โรสกดรั้งใบหน้าสากแนบชิด คนตัวใหญ่แกะกระดุมเสื้อตัวเองอย่างรีบเร่ง โดยยังไม่ถอนปากจากหญิงสาว

จากนั้นปลดเข็มขัดรูดซิปกางเกง เขาถอยจากเธอเพื่อจัดการดึงรูดผ้ายีนเนื้อหนาออกจากขา ขณะที่โรสพยุงกายกับผนังห้อง เหมือนรอคอยให้ชายหนุ่มจัดการเปลื้องผ้าให้เรียบร้อย แล้วจู่โจมเข้าประกบจูบใหม่ สูดกลิ่นหอมน่าหลงใหลเข้าปอด ดึงเสื้อยืดตัวบางของโรสทิ้งลงกับพื้น

 ชื่นชมทรวงอกคู่งามด้วยปากและลิ้น ดูดเน้นหนักสลับกับจับเคล้น แล้วจึงเลื่อนใบหน้าเคราครึ้มเข้าไซ้ซอกคอขาว กายงามบิดเลื้อยเคลิบเคลิ้มไปกับชายหนุ่ม แต่ในเวลานั้น เหมือนเธอนึกอะไรได้

"เดี๋ยว! " เสียงหวานร้องห้ามขัดจังหวะ ก้มหน้างุดใช้ฝ่ามือผลักแผงอกกำยำเอาไว้

"อะไรอีก อย่าห้ามนะ ผมไม่ยอมหรอก" เอเดรียนเอ่ยถามเสียงกระเส่า แต่ไม่ยอมหยุดจูบซุกไซซอกคอ เรียกร้องจากเธอ

"ค คุณ มี เครื่องป้องกันหรือเปล่า"

ที่แท้เธอกังวลใจเรื่องคุมกำเนิด แต่สำหรับชายหนุ่มไม่สนเรื่องนั้นแล้ว ท้องก็รับ ไม่เห็นจะเป็นอะไร

"ผมไม่อยากใส่คอนดอม อยากถูกเนื้อคุณบีบรัด ตอดผม อยากให้คุณ... พ่นน้ำรดด้วย"

"บ้า! ทุเรส พูดน่าเกลียด อย่างน้อยก็ป้องกันโรคเถอะ"

โรสต่อว่าเสียงสูง เขินจนแก้มแดง เอเดรียนเอาแต่ใจ เป็นเผด็จการที่ใช้ความดื้อด้านและลูกอ้อน ไม่ใช่แนวผู้ร้ายบังคับขู่เข็ญ ดูเอาเถอะจากที่เธอตั้งใจจะไม่ยอม ตอนนี้กลับพร้อมให้เขาทำทุกอย่าง

"ผมสดกับโรสที่รักคนเดียว แต่เรื่องอื่นไว้ก่อนเถอะที่รัก คุณหอมหวานไปทั้งตัวรู้ไหม"

พร่ำคำป้อยอแล้วย่อตัวจูบไล่ลงมาหน้าท้องแบน วนขึ้นมาโอ้โลมหยอกเย้าอกตูมอีก กายสาวสะท้าน หายใจขาดห้วง ท่อนเนื้อยักษ์ถูไถเสียดสี ทำให้เกิดกระสันอยากในตัวเขามากขึ้น แต่ความต้องการทั้งหมดถูกปิดกั้น เพราะสมองอันแสนพยศสั่งการให้ขัดขืน และเอเดรียนรู้สึกได้ เขาสบตาเธออีกครั้ง

"ผมแพ้คุณเช่นกันโรสที่รัก หลงคุณคิดถึงจนแทบบ้า จนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ได้โปรดมีความสุขไปกับผม"

แววตาประกายวับกับคำหวานเป็นเพียงลมปาก หรือจริงใจ ก็ไม่อาจหาคำตอบได้ในเวลานี้ แต่มันทำให้หญิงสาวหวั่นไหว เอเดรียนจับขอบกางเกงขาสั้นดึงร่นลงไปกองกับเท้าของเธอ ยกเรียวขาหนึ่งข้างพาดข้อพับ จับท่อนเนื้อแทรกเข้าสู่กลีบกายนิ่ม ต้องออกแรงกระทุ้งจึงผ่านเข้าได้ โรสนิ่วหน้าเจ็บแสบ ร่องกายเธอคับแคบเกินไปเมื่อเทียบกับตัวตนของเขา มันแน่น อึดอัด และจุกระคนไป

"อา โรสคนดี บีบแบบนี้ คุณจะหักของผมใช่ไหมหืม"