LOGINShare
บทที่ 7 ร้อนรุ่ม (03)
publish date:
2026-09-14 00:23:34“วันนี้มีเด็กเสิร์ฟของเราขอลางานไปสองคนเลยนะครับ”
แค่ถึงบ่ายของวันต่อมา คิระที่ไปถึงร้านก็ได้รับแจ้งปัญหาทันที
“รวมของเมื่อวานก็เป็นสามแล้วครับ ผมว่าคงไม่พ้นแอบไปทำงานให้ฝั่งนั้น แต่ผมก็หาสำรองไว้แล้วครับ”
กรวัฒน์ยังร่ายต่อ น่าหงุดหงิดไม่น้อยกับร้านเปิดใหม่นั่น เขาคิดเห็นไม่ต่างจากรุ่นพี่ว่าฝ่ายนั้นตั้งใจขัดขาและอาจจะมีตื้นลึกหนาบาง เพราะอีกฝ่ายเปิดฉากมาโดยไม่ไว้เชิงทางธุรกิจเลย ราวกับเปิดมาเพื่อทุบร้านของเขาให้ย่อยยับลง
คิระพยักหน้า โชคดีที่มีกรวัฒน์คอยจัดการเรื่องต่างๆ ให้ แล้วก้าวเท้าไปยังห้องทำงาน เขาต้องคิดกลยุทธ์ในการดึงลูกค้ากลับมา ส่วนเรื่องบริษัทใหม่ในตอนนี้ได้ให้ทางหุ้นส่วนอีกคนเป็นฝ่ายจัดการ เพราะมีความชำนาญมากกว่า
คิระสั่งให้พนักงานทุกคนเตรียมสแตนด์บายไว้ ถ้ามีปัญหาเกิดขึ้นจะได้จัดการได้ทันที พอตกเย็นกลับมีสิ่งที่ทำให้เขาเลิกคิ้วขึ้น
ก๊อกๆ
เสียงเคาะห้องไม่ได้ทำให้เขาแปลกใจ แต่เป็นผู้หญิงรูปร่างเล็กที่โผล่หน้ามาพร้อมรอยยิ้มต่างหาก
“พะวามาแล้วค่ะคุณคี”
“เขาไม่ได้ไปทำงานเหรอ” คิระมองอย่างสงสัย เมื่อตกลงกันไว้ว่าหากสัปดาห์ไหนสรชัชเข้ากะดึก พะวาจะรอเขาอยู่ที่บ้าน
“ไปค่ะ แต่พะวาอยากมาช่วยค่ะ รับรองว่าพะวาจะไม่ทำให้วุ่นวายกว่าเดิมแน่นอน เชื่อใจพะวาได้”
ก็ทางร้านของคิระกลับมามีปัญหาอีกครั้ง เธอจะทนนิ่งเฉยอยู่ได้อย่างไร พลันปั้นยิ้มส่งไปเป็นกำลังเสริม ไม่ทันจะได้เอ่ยถามอะไรเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นแทรก
ก๊อกๆ
“มีอะไรเก่ง” คิระเอ่ยถามรุ่นน้องที่เดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“เด็กเสิร์ฟที่ผมหาไว้มาไม่ได้ครับ มาได้แค่คนเดียว”
“เดี๋ยวฉันจะให้ทางร้านไอ้ปิงส่งคนมาช่วยสักคน”
กรวัฒน์พยักหน้า นาทีถัดมาก็หันไปมองพะวาที่ขันอาสา คิระก็เช่นกัน
“วันนี้ท่าทางจะวุ่นวายกว่าเดิม ให้พะวาช่วยนะคะ พะวาน่าจะพอยกน้ำ ยกเหล้าไปเสิร์ฟได้” มันคงไม่ยากเกินความสามารถ และเธอมั่นใจว่าจะไม่สะดุดขาตัวเองล้มลงแล้วทำแก้วแตกแน่นอน
“มันไม่ยากหรอกครับ แต่มันก็อันตรายพอตัวนะครับ พอเหล้าเข้าปาก บางคนก็จะเผยมุมมืดของตัวเองออกมา มีหลายครั้งที่เด็กเสิร์ฟถูกลูกค้าลวนลาม”
ในสถานที่อโคจรเช่นนี้อะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ กรวัฒน์จึงอธิบายให้พะวาเข้าใจ
“แต่ร้านเราก็มีพี่การ์ดคอยช่วย คอยดูแลใช่ไหมคะ” พะวาเอ่ยถาม แล้วเห็นฝ่ายนั้นพยักหน้า
“งั้นพะวาก็ไม่กลัวหรอกค่ะ คืนนี้ลูกค้าต้องเยอะแน่ๆ เลยค่ะ เพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุด และคุณคีไม่ต้องห่วงว่าพะวาจะนอนไม่พอนะคะ คืนนี้กลับไปพะวาจะนอนยาวถึงบ่ายเลยค่ะ”ปลายประโยคพะวาหันไปมองคิระ เพราะคนต้องตัดสินใจย่อมเป็นชายหนุ่ม แค่เห็นสายตาคมกริบก็รู้ว่าเขาคงกังวลในนักเสิร์ฟมือใหม่อย่างเธอ
“ให้พะวาช่วยนะคะคุณคี พะวาทำได้ และพะวาสัญญาว่าจะไม่ทำแก้วแตกแม้สักใบแน่นอน”
“แค่ดูแลตัวเองดีๆ ก็พอ” เขาไม่ได้ห่วงจานชามหรือแก้วว่าจะแตก ห่วงก็แต่พะวานั่นแหละ กลัวว่าจะถูกเสือสิงห์จับกินเอาได้ แต่เชื่อว่าพะวาที่ทั้งเก่งและฉลาดเอาตัวรอดได้
“ได้เลยค่ะ” พะวายิ้มหน้าบานเมื่อคิระอนุญาต
“ขอบใจนะ/ขอบคุณนะครับ”
คิระมองพะวาอย่างซึ้งใจ กรวัฒน์ก็ไม่ต่างกัน ก่อนอีกฝ่ายจะเอ่ยอีกประโยคแล้วถอยล่าไป
“เดี๋ยวผมไปหยิบชุดของทางร้านมาให้นะครับ”
“พะวาพร้อมแล้วค่ะ”
ไม่นานพะวาที่เข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำก็ออกมาในชุดเมดแมวสีขาวตัดสีดำ กระโปรงนั้นยาวเกือบถึงเข่า มีที่คาดผมเป็นรูปหูแมว เป็นชุดที่ดูน่ารัก ไม่ได้โป๊หวาบหวิวอะไร
“อย่ากินอะไรแปลกๆ ที่ลูกค้าให้รู้ไหม เหล้าเบียร์ก็ควรเลี่ยง” คิระกวาดมองพะวา จู่ๆ เขาก็อยากมีแมวเป็นของตัวเอง ลำตัวขยับลุกขึ้นเดินเข้าไปหาพร้อมเอ่ยถ้อยคำกำชับ
“พะวาจะไม่รับอะไรจากลูกค้าเลยค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ” พะวาให้สัญญาอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกไปหากรวัฒน์ มีคิระเดินตามหลังมาก่อนแยกกันตรงทางเดิน ชายหนุ่มเดินออกไปตรวจตราตรงจุดเกิดเหตุที่มีลูกค้าร้านเปิดใหม่มาแย่งที่จอดรถของทางร้านตน
ส่วนพะวาเดินไปรวมกลุ่มกับพวกพนักงานเสิร์ฟที่เห็นหน้าค่าตาเธอมาบ้างแล้ว รวมถึงฟังคำแนะนำในการปฏิบัติตัว
หลังจากนั้นพะวาก็ก้าวเท้าเข้าสู่สนามจริง รอยยิ้มถูกปั้นขึ้นต้อนรับลูกค้ากลุ่มชายสี่ หญิงสอง
“ลูกค้ามากันหกคนนะคะ เชิญนั่งโต๊ะนี้ได้เลยค่ะ ว่าแต่จะรับอะไรกันดีคะ”
“มีอะไรแนะนำบ้างคะน้อง” หนึ่งในสองสาวเอ่ยถาม
“พะวาว่าเมนูนี้เด็ดค่ะ” พะวาเปิดภาพเมนูขายดีให้กับลูกค้า รวมถึงรายละเอียดของค็อกเทลที่เป็นเครื่องดื่มยอดฮิต แล้วร้องถามกลับเสียงใส
“ลองไหมคะ”
“น่าลองครับ” ชายในกลุ่มเอ่ยพร้อมจ้องมองเด็กเสิร์ฟที่รูปร่างหน้าตาใช้ได้ รอยยิ้มที่เจ้าตัวมีก็ดูซุกซน น่าเอ็นดูไม่น้อย
“งั้นพะวาสั่งนะคะ” พะวาก้มหน้ากดปลายนิ้วลงบนไอแพด กดเมนูที่แนะนำไป เสี้ยววินาทีกลับชะงัก แค่รับลูกค้าโต๊ะแรก ดูท่าเธอก็จะถูกทดสอบการเอาตัวรอดเสียแล้ว
“ผมหมายถึงน้องพะวาน่าลองน่ะครับ”
“อุ้ย...วันนี้คงจะลองไม่ได้ค่ะ พะวามากับพ่อ” พะวาเอ่ยเสียงใส และยังยิ้มให้อย่างเป็นมิตร
“พ่อคงไม่มาเฝ้าที่ทำงานหรอกมั้งครับ” ชายคนเดิมทำสีหน้าไม่เชื่อ เป็นไปไม่ได้หรอก มุกแบบนี้เขาตามทันหรอกน่า
“พ่อไม่ได้มาเฝ้าค่ะ แต่พ่อมาทำงานด้วย พ่อเป็นการ์ดยืนอยู่ตรงนั้น” พะวาชี้นิ้วไปยังมุมที่มีการ์ดคนหนึ่งยืนอยู่ แล้วเห็นอีกฝ่ายพยักหน้าให้
“งั้นไว้วันอื่นนะครับ” ชายที่ดูท่าว่าวันนี้จะก้าวเท้าออกจากบ้านผิดข้างรีบถอยทัพ แต่ก็ยังไว้เชิงเล็กน้อย
“พ่อมาด้วยทุกวันค่ะ”
โชคดีที่เธอดิวกับการ์ดคนนั้นไว้ อีกฝ่ายเป็นผู้ชายรูปร่างสูง หน้าดุ มีอายุเล็กน้อย จึงเหมาะสมในการแอบอ้างเป็นบิดา
“งั้นเราสั่งเครื่องดื่มกันดีกว่าเนอะ” เพื่อนๆ ในกลุ่มรีบหาทางออก ก่อนเพื่อนจะหน้าซีดไปมากกว่านี้ ส่วนพะวาก็เต็มใจบริการต่อ และทำสุดความสามารถ
Latest chapter
คุณคี บทที่ 8 ทุกส่วนของร่างกาย (04)
“อื่อ...” เสียงพึมพำแผ่วเบาราวกับดังอยู่แค่ในลำคอบ่งบอกได้ดีว่าเจ้าของร่างที่นอนหลับใหลไปนานเริ่มรู้สึกตัวแล้ว ดวงตากะพริบขึ้นแม้จิตใจจะสั่งให้ดำดิ่งกลับไปสู่ห้วงนิทรา เพราะสัมผัสได้ว่าร่างกายถูกโอบด้วยอาการขบเมื่อยและปวดร้าว โดยเฉพาะส่วนบอบบาง แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาทำให้ดวงตาคู่สวยปิดลงอีก นาทีถัดมาถึงเปิดขึ้นปรับแสง ดวงหน้าหันไปมองคนที่นอนอยู่ข้างกาย พะวาถึงกับต้องจ้องมองโครงหน้า ลำคอ และที่ต้นแขนของคิระ ในทันใดน้ำตาเม็ดกลมๆ ก็เอ่อขึ้นมาคลอหน่วยอย่างง่ายดาย เธอจำได้ดีว่าเมื่อคืนทำอะไรไปบ้าง แต่ไม่อาจยับยั้งได้เลย ก่อนค่อยๆ ฝืนขยับตัวขึ้น มือยื่นไปสัมผัสเบาๆ ที่รอยฟันแดงเถือกบนต้นคอแกร่ง ไม่ทันที่พะวาจะได้เอ่ยอะไร ชายหนุ่มก็ลืมตา “ร้องไห้ทำไมพะวา เจ็บใช่ไหม ไม่เป็นไรนะ” แค่เห็นปากนุ่มที่เบะออก คิระก็กระเด้งตัวขึ้นมากอบกุมร่างเล็กไว้ในวงแขน “อึก” แค่ได้รับความห่วงใย คนที่พยายามไม่ให้น้ำตารินไหลก็บอกอย่างรู้สึกผิด “พะวาขอโทษ พะวาทำร้ายคุณคี” พนมมือขึ้นไหว้ เธอห้ามตัวเองไม่อยู่จริงๆ “เด็กโง่”
คุณคี บทที่ 8 ทุกส่วนของร่างกาย (03)
“ตรงนี้กลางสี่แยกนะพะวา” คิระลดน้ำหนักของเสียง เขาทำพลาด เขาไม่ควรเสียงดังใส่คนที่สูญเสียการควบคุม ส่วนพะวานิ่งไป ไม่ว่าเขาจะใช้น้ำเสียงแบบไหน เธอก็รู้สึกถูกตำหนิ ความน้อยใจจึงก่อเกิด ลำตัวรั้งกลับมานั่งนิ่งๆ อย่างทบทวนตัวเอง “พะวา…” คิระรู้สึกเจียนจะบ้า ยิ่งถ้อยคำที่พะวากล่าวตามหลังออกมายิ่งทำให้รู้สึกผิด “พะวาขอโทษค่ะ” พะวาไม่ยื่นมือไปยุ่มย่ามกับเนื้อตัวของชายหนุ่มอีก เธอก้มหน้าลง จู่ๆ ก็อยากร้องไห้ ไม่ทันสั่งห้ามความคิด เสียงร้องไห้โฮก็ดังพ้นปาก “ฮื่อ...” คนที่อึดอัดแต่ทำอะไรไม่ได้ จึงได้แค่ร้องไห้ เธอไม่ได้โกรธคิระ โกรธตัวเองที่ไม่มีความอดทน ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน คิระขบกรามแน่นยามได้ยินเสียงสะอึกสะอื้น เขาต้องทำอะไรสักอย่างแล้วจึงเลี้ยวเข้าข้างทาง กรอบหน้าคมเข้มโน้มไปใกล้หน้าสวยหวานแล้วฉกจูบดูดดึงเรียวปากอิ่ม ปรนเปรอป้อนความปรารถนา มือลูบไล้ต้นแขนขาว ส่วนพะวาเงยหน้ารับทั้งน้ำตา แต่กลับรู้สึกดีไม่น้อย พลันจูบตอบกลับไปฉับไว ความต้องการยิ่งเพิ่มทวี จนเป็นฝ่ายยกมือไปล็อกต้นคอแกร่งไว้ ไม่อ
คุณคี บทที่ 8 ทุกส่วนของร่างกาย (02)
“ได้ครับ” “กูจะรีบกลับไป” เมื่อสิ้นบทสนทนาคิระรีบเหยียบคันเร่งรถ หัวใจลอยปลิวไปหาคนตัวเล็ก อยากจะรีบวิ่งเข้าไปกอดปลอบประโลมเด็กที่คงเสียขวัญหวาดกลัวไม่น้อย แต่ระยะทางยังอีกไกลพอควร มือแกร่งรีบต่อสายหาคนที่ห่วงใย ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไรกัน ด้านคนที่ร้อนไปทั้งใบหน้า ลำตัว และทุกสัดส่วนความรู้สึกครางงึมงำเบาๆ พยายามตั้งสติ ท่อนแขนเรียวยาวยกขึ้นกอดตัวเองประโลมความทรมาน ภายในหัวใจเวลานี้คิดถึงแต่คิระ นาทีนั้นดวงหน้าก็มีรอยยิ้มผุดขึ้น เพราะสมาร์ตโฟนแจ้งเตือนว่าคนที่ต้องการติดต่อกลับมาแล้ว “คุณคี” น้ำเสียงของพะวาบ่งบอ
คุณคี บทที่ 8 ทุกส่วนของร่างกาย
“ไม่เลย” ทางรุ่นพี่เงียบหายไป เขาเองก็นึกห่วงอยู่เช่นกัน แล้วเห็นพะวาใช้มือทุบต้นขาเบาๆ “พักเถอะพะวา ลูกค้าก็เริ่มน้อยแล้ว” “พะวายังไหวค่ะ” เมื่ออาสาจะช่วยแล้ว เธอเองก็อยากจะทำสุดความสามารถ ไม่ใช่เหนื่อยนิดเหนื่อยหน่อยก็ล่าถอย “ขอบใจนะพะวา” กรวัฒน์ส่งยิ้มซึ้งใจไปให้ เอ็นดูเด็กขยันอย่างพะวา หญิงสาวยิ้มรับ นั่งพักต่ออีกราวห้านาทีก็ขยับตัวไปช่วยงาน เพียงว่าหัวคิ้วเหนือดวงตากลมโตเลิกขึ้นเพราะมีคลื่นความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นในร่างกาย “ทำไมร้อนขึ้นมาได้ อย่าเพิ่งมาไม่สบายตอนนี้นะพะวา ช่วยงานคุณคีให้เสร็จก่อน” แปลกที่จู่ๆ ร่างกายก็เกิดความร้อนขึ้น พะวาคิดว่าคงอาจจะป่วยพร้อมบ่นตัวเองในใจ แต่ก็ก้าวเท้าไปทำงานต่อให้เสร็จ ปากนั้นยิ้มอย่างเป็นมิตรไปให้กับลูกค้าที่กำลังต้องการสั่งเครื่องดื่มเพิ่ม “ได้เลยค่ะ พะวาจะรีบสั่งให้ค่ะ” พะวาหยิบไอแพดขึ้นมากดสั่งค็อกเทลให้แก่กลุ่มลูกค้าผู้หญิง แล้วถอยล่าไปยืนอยู่ที่มุมหนึ่งพร้อมทั้งนิ่งงันไปเนิ่นนานหลายนาที ก่อนหันไปหาน้องพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่ง “พี่ฝากดูโต๊ะนั้นแทนได้ไ
คุณคี บทที่ 7 ร้อนรุ่ม (04)
“งั้นเราสั่งเครื่องดื่มกันดีกว่าเนอะ” เพื่อนๆ ในกลุ่มรีบหาทางออก ก่อนเพื่อนจะหน้าซีดไปมากกว่านี้ ส่วนพะวาก็เต็มใจบริการต่อ และทำสุดความสามารถ จากโต๊ะนี้ไปโต๊ะนั้น แล้วเคลื่อนย้ายร่างกายไปเรื่อยๆ ในช่วงแรกก็มีกดผิดกดถูกอยู่บ้าง เล่นเอาหัวหมุน พอผ่านไปได้ราวครึ่งชั่วโมงทุกอย่างก็ค่อยๆ ดีขึ้น ยิ่งดึกผีเสื้อราตรียิ่งโบยบิน แสงสีเป็นจุดดึงดูดไม่น้อย ไหนจะโพรโมชันดีๆ ที่ทางร้านมอบให้อีก เสียงเพลงมันๆ ที่มีการอัปเดตเพลงฮิตอยู่เรื่อยๆ ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลให้ผับแห่งนี้มีลูกค้าวนเวียนเข้าออกอยู่ตลอด พอมีจังหวะให้อู้สักราวห้านาทีหลังเพื่อนนักเสิร์ฟคนหนึ่งรับหน้าที่แทน พะวาก็เดินไปทิ้งตัวลงนั่งในมุมด้านในที่เป็นพื้นที่สำหรับพนักงาน พร้อมทั้งเอ่ยปากชวนคิระที่เดินตามหลังมาพูดคุย “วันนี้คนเยอะมากเลยนะคะ” “อื้อ แต่ระวังตัวด้วยล่ะ” เขาอยากให้พะวานึกถึงความปลอดภัยของตนเองเป็นอันดับแรก “ค่ะ” พะวาพยักหน้า เธอจะพยายามระวังตัวให้มากที่สุด ก่อนต้องส่ายหน้าในคำถามของชายหนุ่ม “น้ำไหม” “พะวายังไม่หิวค่ะ” เธอรู้สึกเมื่อยขาม
คุณคี บทที่ 7 ร้อนรุ่ม (03)
“วันนี้มีเด็กเสิร์ฟของเราขอลางานไปสองคนเลยนะครับ” แค่ถึงบ่ายของวันต่อมา คิระที่ไปถึงร้านก็ได้รับแจ้งปัญหาทันที “รวมของเมื่อวานก็เป็นสามแล้วครับ ผมว่าคงไม่พ้นแอบไปทำงานให้ฝั่งนั้น แต่ผมก็หาสำรองไว้แล้วครับ” กรวัฒน์ยังร่ายต่อ น่าหงุดหงิดไม่น้อยกับร้านเปิดใหม่นั่น เขาคิดเห็นไม่ต่างจากรุ่นพี่ว่าฝ่ายนั้นตั้งใจขัดขาและอาจจะมีตื้นลึกหนาบาง เพราะอีกฝ่ายเปิดฉากมาโดยไม่ไว้เชิงทางธุรกิจเลย ราวกับเปิดมาเพื่อทุบร้านของเขาให้ย่อยยับลง คิระพยักหน้า โชคดีที่มีกรวัฒน์คอยจัดการเรื่องต่างๆ ให้ แล้วก้าวเท้าไปยังห้องทำงาน เขาต้องคิดกลยุทธ์ในการดึงลูกค้ากลับมา ส่วนเรื่องบริษัทใหม่ในตอนนี้ได้ให้ทางหุ้นส่วนอีกคนเป็นฝ่ายจัดการ เพราะมีความชำนาญมากกว่า คิระสั่งให้พนักงานทุกคนเตรียมสแตนด์บายไว้ ถ้ามีปัญหาเกิดขึ้นจะได้จัดการได้ทันที พอตกเย็นกลับมีสิ่งที่ทำให้เขาเลิกคิ้วขึ้น ก๊อกๆ เสียงเคาะห้องไม่ได้ทำให้เขาแปลกใจ แต่เป็นผู้หญิงรูปร่างเล็กที่โผล่หน้ามาพร้อมรอยยิ้มต่างหาก “พะวามาแล้วค่ะคุณคี” “เขาไม่ได้ไปทำงานเหรอ” คิระม
You May Also Like
เกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้268.4K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว172.6K viewsเพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง164.4K viewsน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M viewsพี่เลี้ยงซ่อนรัก
กุหลาบดิน16 viewsแฟนคลับข้ามภพมารักแม่ทัพ
Ladyporn11 viewsบ่วงอาคม (มนตราอาคม The Series)
TanyaT380 viewsพ่ายรักพลิน
SHASHA9 views
