Share

บทที่ 2

Penulis: หรงหรงจื่ออี
หลังจากขึ้นรถ เสิ่นชิงซูนำที่ตรวจครรภ์ใส่ไว้ในกระเป๋า

ผู้ช่วยชื่อลู่เสี่ยวหานโทรศัพท์เข้ามา

“พี่ชิงซู เมื่อกี้ลูกค้าโทรมาขอให้เราส่งมอบวัตถุโบราณที่ชื่อว่า ‘รั่วหลาน’ ชิ้นนั้นให้พวกเขาพรุ่งนี้เลยค่ะ”

เสิ่นชิงซูขวมดคิ้ว “ตกลงกันไว้ว่าหนึ่งอาทิตย์ส่งงานไม่ใช่เหรอ?”

“เหมือนว่าฝั่งนั้นจะเจอปัญหานิดหน่อยค่ะ ผู้รับผิดชอบบอกว่าขอแค่ส่งมอบตามเวลาที่บอกได้ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา”

เสิ่นชิงซูใคร่ครวญชั่วครู่ ก่อนกล่าว “เธอบอกผู้รับผิดชอบฝ่ายนั้นว่าจะส่งมอบให้ในวันมะรืน และบวกเงินเพิ่มห้าสิบเปอร์เซ็นต์”

“แต่ผู้รับผิดชอบฝ่ายนั้นท่าทีแข็งกร้าวมาก…”

“ฉันเร่งมือให้ได้เร็วสุดภายในวันมะรืน” เสิ่นชิงซูยืนกรานแน่วแน่ “ถ้าลูกค้ารับไม่ได้ งั้นฉันก็จะคืนเงินให้”

“ได้ค่ะ ฉันจะไปแจ้งพวกเขาเดี๋ยวนี้”

พอวางสายแล้ว เสิ่นชิงซูตั้งท่าจะวางมือถือลง ก็เผลอไปกดโดนข้อความแจ้งเตือนแนะนำการค้นหายอดฮิตเข้า

ฟู่ซือเหยียนติดอันดับการค้นหายอดฮิตแล้ว

ถ้าจะพูดให้ถูกคือฟู่ซือเหยียนกับราชินีภาพยนตร์ที่กำลังโด่งดังอย่างโจวอวี๋ชูติดอันดับการค้นหายอดฮิตด้วยกันต่างหาก

#ราชินีภาพยนตร์โจวอวี๋ชูกับแฟนเศรษฐีหนุ่มร่วมทริปเที่ยวปารีสหนึ่งอาทิตย์อย่างใกล้ชิด เพิ่งกลับประเทศมาด้วยกันกลางดึกเมื่อคืนนี้!#

ในรูปไม่ได้ถ่ายติดภาพหน้าตรงของฟู่ซือเหยียน แต่แม้จะเป็นเพียงมุมหันข้าง เสิ่นชิงซูก็ยังมองออกในแวบแรกว่าเป็นเขา

เธอจดจ้องรูปถ่ายนั้นโดยไม่กะพริบตา

ผ่านไปสักพัก ขนตาของเธอกระพือเบา ๆ ก่อนจะปัดปลายนิ้วเพื่อออกจากแฮชแท็กการค้นหายอดฮิต

กดเปิดไทม์ไลน์ของโจวอวี๋ชู

เป็นดังที่คาดไว้ โจวอวี๋ชูได้โพสต์ภาพพระอาทิตย์ขึ้นภาพหนึ่งตอนตีห้า

คำบรรยาย : {ออกตามหาไปจนทั่ว สุดท้ายก็วนกลับมาที่เดิม แต่โชคดีที่คุณยังอยู่}

เสิ่นชิงซูมองรูปพระอาทิตย์ขึ้น และราวกับสามารถมองเห็นภาพของฟู่ซือเหยียนกับโจวอวี๋ชูที่กำลังกอดกันดูพระอาทิตย์ขึ้นผ่านภาพถ่ายนี้ได้อย่างไรอย่างนั้น

ที่แท้เมื่อคืนเขารีบร้อนออกจากบ้านขนาดนั้นก็เพื่อไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกับคนรักนี่เอง

เธอเหยียดริมฝีปากออกเล็กน้อย

ยิ้มเยาะตัวเองที่ทำตัวน่าสมเพช

รู้อยู่เต็มอกว่าในใจเขาไม่มีเธอ ทว่ายังคงอดไม่ได้ที่จะสนใจเขา เหมือนโจรน้อยที่ต่ำช้าคนหนึ่งที่ซุกซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดมิดสอดส่องทุกการเคลื่อนไหวของเขากับคนรัก

ไม่สามารถควบคุมหัวใจตัวเองได้ แมงเม่าบินเข้ากองไฟ แม้กระทั่งตัวเธอก็ยังดูถูกตัวเอง

โชคดีที่โจวอวี๋ชูกลับประเทศมาแล้ว

เธอคิดว่าอีกไม่นานฟู่ซือเหยียนก็ต้องขอหย่าแน่

ความจริงแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

พอหย่ากันแล้วเธอก็จะออกมาจากโลกของฟู่ซือเหยียนได้อย่างสิ้นเชิง

นับแต่นี้ทางใครทางมัน ไม่ข้องเกี่ยวกันอีก

ถึงตอนนั้น ความคิดเพ้อฝันต้อยต่ำน่าขำที่เก็บซ่อนอยู่ในใจเธอก็สมควรต้องหยุดลงแล้ว...

……

ครั้นมาถึงบ้านใหญ่ตระกูลฟู่

เสิ่นชิงซูจอดรถไว้ในตำแหน่งที่จอดรถชั่วคราว

ลงจากรถแล้ว ก็เดินตรงเข้าไปด้านใน คนรับใช้ที่เธอเดินผ่านเพียงมองเธอด้วยแววตาเรียบเฉย ต่างคนก็ต่างทำงานของตัวเองต่อ

เสิ่นชิงซูสีหน้าราบเรียบ

แต่งงานกับฟู่ซือเหยียนมาห้าปี ฉินฟางยังคงดูถูกดูแคลนเธอเหมือนวันแรก แม้แต่คนรับใช้ของตระกูลฟู่ก็ยังปฏิบัติต่อเธออย่างไม่ใส่ใจ หากไม่ใช่เพราะฟู่ซืออวี่ เธอก็ไม่อยากมาเหยียบบ้านหลังนี้เหมือนกัน

“แม่ครับ!”

เสียงสดใสของเด็กน้อยดังขึ้นมา เสิ่นชิงซูเพิ่งจะย่างเท้าเข้ามาในห้องรับแขก เงาร่างเล็กที่คุ้นเคยก็กระโจนเข้ามาแล้ว

“แม่ครับ ในที่สุดแม่ก็มารับผมสักที!”

ฟู่ซืออวี่ในวัยห้าขวบเกาะเสิ่นชิงซูเหมือนหมีโคอาล่าก็ไม่ปาน น้ำเสียงน้อยอกน้อยใจ “เมื่อกี้ย่ายังหลอกผมอยู่เลย ย่าบอกว่าแม่ไม่เอาผมแล้ว”

เสิ่นชิงซูถึงกับชะงักงัน ก่อนจะช้อนตามองไปยังฉินฟาง

ฉินฟางที่แต่งตัวหรูหรานั่งสง่าอยู่ในตำแหน่งนายหญิง ส่วนคนที่นั่งอยู่ข้างกายเธอคือโจวอวี๋ชูผู้มีรูปร่างหน้าตาโด่นเด่นกิริยาอ่อนหวาน

เสิ่นชิงซูไม่คิดว่าจะได้มาเจอโจวอวี๋ชูที่นี่

แต่พอลองนึกดูอีกที ก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ

ฟู่ซือเหยียนขอโจวอวี๋ชูแต่งงานแล้ว ซ้ำยังติดอันดับการค้นหายอดฮิตอีกต่างหาก แบบนี้ดูท่าคงคิดจะเปิดตัวแล้ว

และที่วันนี้โจวอวี๋ชูมาปรากฏตัวที่ตระกูลฟู่ คิดคงเพราะได้รับการยอมรับจากฉินฟางแล้ว

“แม่ครับ ทำไมแม่ไม่พูดล่ะ?” ฟู่ซืออวี่มองเสิ่นชิงซู “หรือที่ย่าบอกเป็นความจริง? แม่จะหย่ากับพ่อจริงเหรอครับ? แม่ไม่เอาผมแล้วเหรอ?”

เสิ่นชิงซูก้มหน้าลง สบกับสายตากระวนกระวายของฟู่ซืออวี่ เธอพลันรู้สึกขมขื่นขึ้นมาในใจ

ห้าปีมานี้เธอเห็นฟู่ซืออวี่เหมือนเป็นลูกแท้ ๆ ของตัวเอง ไม่ว่าจะเรื่องไหน ๆ ของฟู่ซืออวี่ ล้วนเป็นเธอที่ดูแลจัดการเองกับมือทั้งสิ้น ความสัมพันธ์แม่ลูกในตลอดห้าปีเต็มนี้ไม่ใช่ของปลอม

เมื่อนึกได้ว่าพอหย่าแล้วก็ต้องแยกจากกับฟู่ซืออวี่ ในใจของเสิ่นชิงซูก็รู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง

“ซืออวี่ มานี่” ฉินฟางโบกมือเรียกฟู่ซืออวี่

“ผมไม่เอาหรอก!” ฟู่ซืออวี่กอดเสิ่นชิงซูแน่น “ผมจะกลับบ้านกับแม่!”

ฉินฟางสีหน้าเคร่งขรึมโดยพลัน น้ำเสียงดุดัน “จะให้ย่าบอกอีกกี่ครั้ง เสิ่นชิงซูไม่ใช่แม่ของเธอ แม่เธอคือคนนี้ต่างหาก ราชินีภาพยนตร์โจวอวี๋ชูที่กำลังโด่งดังน่ะ”

ได้ยินดังนั้น เสิ่นชิงซูพลันอึ้งงัน!

แม่ผู้ให้กำเนิดของฟู่ซืออวี่คือโจวอวี๋ชู?

แต่ฟู่ซือเหยียนบอกว่าแม่บังเกิดเกล้าของฟู่ซืออวี่ตายไปนานแล้วไม่ใช่เหรอ?

หรือว่า...ฟู่ซือเหยียนโกหกเธอมาตลอด?

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 803

    เสิ่นชิงซูเม้มริมฝีปากฟู่ซือเหยียนเห็นเธอไม่โต้แย้ง ก็รู้ว่าตัวเองพูดถูกแล้วเขาจูบแก้มเธอเบา ๆ แล้วพูดต่อว่า“สถานะท่านเจ็ดซับซ้อนและพิเศษมาก ก่อนที่ปฏิบัติการสีเทาจะจบลง จะเปิดเผยง่าย ๆ ไม่ได้”เสิ่นชิงซูลังเลครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยถาม “งั้นเงินที่คุณเอามาลงทุนพวกนั้น จริง ๆ แล้วก็ไม่ถูกกฎหมายด้วยเหรอคะ?”“วางใจเถอะ ถ้าผิดกฎหมาย ผมจะให้คุณได้ยังไง? ตามข่าวลือเลย ช่วงแรกเริ่มจากตลาดมืดในประเทศเอจริง ๆ ก็คือค้าอาวุธนั่นแหละ เพราะตอนนั้นปฏิบัติการสีเทาดำเนินการยากลำบากมาก จำเป็นต้องใช้ช่องทางความร่วมมือพิเศษ อย่างเช่นทหารรับจ้างแบบซ่งหลานอินที่มีจุดยืนทางการเมืองไม่ชัดเจน หวังแต่เงิน สถานะ ‘ท่านเจ็ด’ ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อติดต่อกับคนพวกนี้โดยเฉพาะ แน่นอนว่าต่อมาพอสถานการณ์เริ่มนิ่ง เงินทุนผ่านการหมุนเวียนหลายรอบ จนกลายเป็นเงินถูกกฎหมายแล้วถึงเริ่มนำมาลงทุนในแวดวงธุรกิจภายในประเทศ เพราะงั้นถูกกฎหมายทั้งหมด”เสิ่นชิงซูฟังแล้วยังรู้สึกเหลือเชื่ออยู่ดีนั่นเป็นโลกที่เธอจินตนาการไม่ออกเลยสักนิดจะบอกว่าเธอเปรียบเสมือนผ้าขาวสำหรับฟู่ซือเหยียนก็ไม่เกินจริงเลย“อาซู จริง ๆ แล้วตอนแรกที่ผมลงสน

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 802

    เสิ่นชิงซูชะงัก หันไปมองเขาชายหนุ่มปัดเส้นผมข้างแก้มเธอออก ก้มหน้าจูบมุมปากเธอเบา ๆ“คุณรับปากผมก่อน ว่าจะไม่โกรธ ตกลงไหม?”เสิ่นชิงซูเลิกคิ้ว “งั้นก็ต้องดูว่าคุณทำเรื่องอะไร ถ้าคุณทำเรื่องผิดต่อฉัน แล้วยังจะให้ฉันไม่โกรธ คุณว่ามันยุติธรรมเหรอคะ?”“ไม่ใช่ความหมายนั้น ผมหมายถึง...” ฟู่ซือเหยียนเม้มปาก ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ถึงพูดต่อว่า “ก็คือเกี่ยวกับเรื่องทรัพย์สินส่วนตัวนิดหน่อย”พอได้ยินดังนั้น เสิ่นชิงซูก็ค่อนข้างแน่ใจว่าเรื่องที่เขาจะพูดก็คือเรื่องนั้นแต่เธอรู้สึกว่าฟู่ซือเหยียนปิดบังเธอมานานขนาดนี้ ในใจก็ยังขุ่นเคืองอยู่บ้าง เลยคิดจะถือโอกาสแกล้งเขาเล่น“ทรัพย์สินส่วนตัว? มีอะไรเหรอคะ? ขอแค่คุณไม่ได้มาบอกฉันว่าคุณซุกซ่อนลูกนอกสมรสไว้ข้างนอกก็พอ”ฟู่ซือเหยียนยิ่งร้อนรน “อาซู ผมเคยแตะต้องแค่คุณ ลูกของผมมีแค่เสี่ยวอันหนิงกับเนี่ยนอันเท่านั้น”เสิ่นชิงซูจงใจกลั่นแกล้ง “ชีหมิงเสวียนคลอดชีเยว่ออกมาได้ยังไงคุณลืมไปแล้วเหรอคะ?”ฟู่ซือเหยียน “...”ผู้ชายที่โลดแล่นอยู่ในวงการธุรกิจและวงการกฎหมายได้อย่างรุ่งโรจน์ แต่ต่อหน้าคนรัก กลับอึดอัดทำตัวไม่ถูกอย่างที่สุดฟู่ซือเหยียนเดาใจเธอ

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 801

    ซือฟู่เหยียนขัดเธอไม่ได้ จึงเดินไปตรงหน้าเธอแล้วย่อตัวลงเสิ่นชิงซูมองเขาอย่างสงสัย “คุณทำอะไรคะ?”“ขี่หลังผมสิ”เสิ่นชิงซูมองฉือกั่วเอ๋อร์กับเจ้าของโฮมสเตย์แวบหนึ่ง รอบ ๆ ยังมีนักท่องเที่ยวประปราย...“ไม่เอาค่ะ ฉันโตป่านนี้แล้ว มันดูแปลก ๆ นะคะ”“คุณดูข้างหน้าสิ”เสิ่นชิงซูมองไปข้างหน้าคุณลุงคนหนึ่งกำลังแบกคุณป้าอยู่เสิ่นชิงซู “...”ฉือกั่วเอ๋อร์ช่วยเชียร์อยู่ข้าง ๆ “ประธานเสิ่นคะ คนที่มาที่นี่แล้วไม่สบายมีเยอะแยะไปค่ะ คุณฟู่ตัวสูงใหญ่แข็งแรง เขาแบกคุณก็สมควรแล้ว ดูคุณลุงคนนั้นยังแบกคุณป้าเลย จริง ๆ แล้วทุกคนเข้าใจได้ค่ะ สุขภาพร่างกายแต่ละคนไม่เหมือนกัน ไม่น่าอายหรอกค่ะ”“นี่มัน... ฟู่ซือเหยียน!”เสิ่นชิงซูยังลังเลอยู่ ข้อมือก็ถูกฟู่ซือเหยียนกระตุก ตัวเธอก็ถลาไปเกาะอยู่บนหลังฟู่ซือเหยียนทันทีฝ่ามือใหญ่ของชายหนุ่มประคองบั้นท้ายเธอไว้ ไม่เปิดโอกาสให้เธอขัดขืนแล้วลุกขึ้นยืนทันทีเสิ่นชิงซูทั้งร้อนรนทั้งเขินอาย ซุกหน้าต่ำลงตามสัญชาตญาณ กดเสียงต่ำบอกให้เขารีบปล่อยเธอลง“อาซู ใจเย็น ๆ หน่อย ยิ่งตื่นเต้นอาการแพ้ความสูงจะยิ่งกำเริบหนักนะ”เสิ่นชิงซู “...คุณปล่อยฉันลงฉันก็ไม่

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 800

    ประมาณสิบนาที ประตูห้องน้ำก็เปิดออกฟู่ซือเหยียนสวมชุดนอนผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มเดินออกมาชายหนุ่มถือผ้าขนหนูเช็ดผมสั้นที่เปียกชื้นบนเตียง เสิ่นชิงซูพิงหัวเตียง ในมือถือบทละครอ่านอยู่ฟู่ซือเหยียนมองเธอแวบหนึ่ง จากนั้นเปิดไดร์เป่าผมเป่าผมในห้องนอนที่เงียบสงบมีเพียงเสียงไดร์เป่าผมทำงานผ่านไปครู่หนึ่ง ไดร์เป่าผมหยุดลง เสิ่นชิงซูวางบทละครลง แล้วนอนตะแคงข้างฟู่ซือเหยียนเก็บไดร์เป่าผมเข้าที่ ปิดไฟแล้วขึ้นเตียงชายหนุ่มโอบกอดเธอจากด้านหลังเสิ่นชิงซูรู้สึกเพียงความเย็นเยียบเธอขมวดคิ้วเล็กน้อย “ทำไมคุณอาบน้ำเย็นคะ?”“ดับร้อนน่ะ” ฟู่ซือเหยียนกอดเธอ ความรุ่มร้อนในร่างกายที่เพิ่งสงบลงพลันหวนกลับมาอีกครั้งในชั่วพริบตาแต่เขาไม่ได้ทำอะไร เพียงแค่หลับตาลง น้ำเสียงทุ้มต่ำ “ดึกมากแล้ว นอนเถอะ”จะตีสองแล้ว ดึกมากจริง ๆเสิ่นชิงซูขานรับ แล้วหลับตาลงแม้ฟู่ซือเหยียนจะมีถ้อยคำนับพันหมื่นอยากจะพูดกับเสิ่นชิงซู แต่พอนึกถึงว่าพรุ่งนี้ต้องปีนภูเขาหิมะ เขาเกรงว่าเสิ่นชิงซูจะนอนไม่พอจนส่งผลต่อสภาพร่างกาย จึงเลือกที่จะไม่พูดก่อน......ยามเช้า แสงแดดสดใสเสิ่นชิงซูที่กำลังหลับสนิทขมวดคิ้วเล็ก

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 799

    มิหนำซ้ำ ตอนนั้นเพราะยังมีเฉียวซิงเจียและเวินจิ่งซีคอยอยู่เป็นเพื่อน นอกจากต้องคอยดูแลฟู่ซืออวี่ที่เปลืองแรงไปบ้างแล้ว ที่เหลือก็ถือซะว่ามาเที่ยวพักผ่อนเสิ่นชิงซูพิมพ์ข้อความตอบกลับ [มันผ่านไปหมดแล้วค่ะ]ภายในวิลล่าหลีเจียง ฟู่ซือเหยียนจ้องมองข้อความนี้ คิ้วขมวดมุ่นเด็กสองคนกำลังเล่นเป็นเพื่อนเสี่ยวเนี่ยนเนี่ยนอยู่ข้าง ๆภายในบ้านตลบอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็ก ๆทว่าจิตใจของฟู่ซือเหยียนกลับร้อนรุ่มกระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูกเขาลุกขึ้นยืน กดโทรศัพท์หาเส้าชิง “ยื่นเรื่องขอเส้นทางบินเดี๋ยวนี้ ผมจะไปเมืองอวิ๋น”......เสิ่นชิงซูและฉือกั่วเอ๋อร์ทานข้าวเสร็จ เดินเล่นละแวกนั้นสักพัก ก็กลับมาที่โฮมสเตย์พรุ่งนี้ต้องขึ้นภูเขาหิมะ เจ้าของโฮมสเตย์เตือนพวกเธอว่านักท่องเที่ยวต่างถิ่นบางคนขึ้นภูเขาหิมะแล้วจะเกิดอาการแพ้ความสูง จึงให้พวกเธอรีบเข้านอนแต่หัวค่ำ เก็บแรงไว้ให้เต็มที่ พรุ่งนี้ขึ้นเขาจะได้ไม่เกิดอาการแพ้ความสูงได้ง่าย ๆทั้งสองคนจึงรีบแยกย้ายกันกลับห้องเสิ่นชิงซูกลับมาถึงห้อง หยิบมือถือขึ้นมาดูฟู่ซือเหยียนไม่ได้ตอบข้อความกลับมาอีกเธอวางโทรศัพท์ลง หยิบชุดนอนเดินเข้าไปในห

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 798

    “ฉันเหรอคะ...” ชีหมิงเสวียนชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยว่า “ก็คงเดินทางท่องเที่ยวไปเรื่อย ๆ แหละค่ะ ไม่ได้มีแผนอะไรเป็นพิเศษ”“ไปพักผ่อนหย่อนใจมันก็ดีค่ะ แต่คุณจะร่อนเร่พเนจรอยู่ข้างนอกตลอดไปไม่ได้ ถึงชีเยว่จะกลับตระกูลหานไปแล้ว แต่คุณก็ยังเป็นแม่ของเขา คุณตัดใจไม่สนใจแกเลยได้จริง ๆ เหรอคะ?”“ฉันกับคุณไม่เหมือนกันค่ะ ตั้งแต่ชีเยว่เกิดมาจนถึงตอนนี้ เวลาที่ฉันเลี้ยงแกมากับมือมีน้อยมาก จริง ๆ แล้วฉันกับเขาไม่ได้มีความผูกพันลึกซึ้งอะไรกัน ยิ่งบวกกับความสัมพันธ์ของฉันกับหานหมิงอวี่ที่เข้าขั้นน้ำกับไฟด้วยแล้ว คนเป็นแม่อย่างฉันทำตัวไร้ตัวตนหน่อยจะดีกว่าค่ะ”ชีหมิงเสวียนพูดออกมาอย่างปลอดโปร่งแต่เสิ่นชิงซูฟังแล้วกลับรู้สึกเศร้าใจ“ชีหมิงเสวียน ถ้าคุณรู้สึกเหนื่อยเกินไปจริง ๆ อยากจะวางทุกอย่างลงชั่วคราวแล้วออกไปพักผ่อนหย่อนใจ ฉันสนับสนุนคุณนะคะ ชีเยว่เป็นเด็กรู้ความ ฉันเชื่อว่าถ้าคุณคุยกับเขาดี ๆ เขาต้องเข้าใจคุณแน่ แต่ฉันไม่เห็นด้วยที่คุณจะใช้วิธีตัดรอนแบบนี้มาจัดการความสัมพันธ์ของพวกคุณสามคน ถึงคุณกับหานหมิงอวี่จะไร้วาสนาต่อกัน แต่คุณกับชีเยว่ยังไงก็เป็นแม่ลูกกัน คุณไม่จำเป็นต้องตัดขาดการติ

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 550

    #ความจริงเบื้องหลังการแกล้งตายในอุบัติเหตุเครื่องบินตกเมื่อยี่สิบห้าปีก่อนของฟู่ไป๋เซิงน่าตกตะลึง!# [แฉ!]ประเด็นร้อนแรงแพร่สะพัดไปทั่วทุกแพลตฟอร์ม แถมยังถูกปล่อยออกมาตอนกลางดึก กว่าฟู่ไป๋เซิงจะรู้ตัว กระแสก็แพร่กระจายออกไปแล้วจะลบประเด็นร้อนหรือบล็อกคีย์เวิร์ดก็ไม่มีประโยชน์!ฟู่ไป๋เซิงใช้ความส

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 561

    สามวันต่อมา เสิ่นชิงซูได้รับข้อความที่ซ่งหลานอินส่งมา[ขอบคุณสำหรับอัลบั้มรูปค่ะ ฟู่ซือเหยียนตัดสินใจไปรักษาตัวที่สวิตเซอร์แลนด์แล้ว]เสิ่นชิงซูกำลังประชุมประจำสัปดาห์อยู่ที่ฮ่วนซิง พอข้อความเข้ามา เธอก็ได้แค่อ่าน แต่ไม่ได้ตอบกลับไปหลังการประชุมสิ้นสุดลง เธอเดินออกจากห้องประชุมและตรงไปยังห้องทำง

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 533

    เสิ่นชิงซูเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นที่ฟู่ซื่อ และเรื่องที่ตนเห็นฟู่ซือเหยียนกระอักเลือดให้เฉียวซิงเจียฟังเฉียวซิงเจียฟังจบ ก็เงียบไปอยู่นานสองนานทันใดนั้น เธอก็นึกอะไรขึ้นได้ แล้วพูดอย่างเข้าใจในทันที “มิน่าล่ะฉันถึงรู้สึกว่าช่วงนี้ความถี่ต้องไปรักษาฉุกเฉินของฉินเยี่ยนเฉิงสูงขึ้นมาก เชื่อมโยงกันแล้วเข

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 495

    สัปดาห์ที่ผ่านมาเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นในแวดวงธุรกิจของเมืองเป่ยเสิ่นกรุ๊ปที่ประสบปัญหาในการดำเนินงานในช่วงไม่กี่ปีมานี้ถูกซื้อกิจการไปแล้ว!ตามที่คนวงในเปิดเผย ผู้ที่อยู่เบื้องหลังการซื้อกิจการกลุ่มธุรกิจตระกูลเสิ่นคือท่านเจ็ด แต่ตัวเขาเองนั้นลึกลับ ไม่ได้ปรากฏตัวในเมืองเป่ย เรื่องการซื้อกิจการทั้งหม

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status