تسجيل الدخولทรงฤทธิ์บดกรามกรอด ยิ่งได้ยินเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะของหญิงสาวฟังดูสดใสเหลือเกิน เขากลับยิ่งรู้สึกเหมือนกับเด็ก ๆ ที่ถูกขัดใจ
ตอนนี้เพิ่มเติมขึ้นมาก็คือ เกิดความหึงหวง
เมื่อคืน พ่อออกคำสั่งห้ามปรามไม่ให้เขายุ่งเกี่ยวกับหล่อน ก็ยิ่งแสดงให้เห็นว่า พ่ออาจคิดอะไรกับหล่อนอยู่ก็เป็นไปได้
ทรงฤทธิ์อยากเอาชนะ!
เขารู้ดีว่า เมื่อใดที่พ่อออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด นั่นแปลว่า การจะเอาชนะย่อมเป็นเรื่องยากกว่าเดิม
บางทีก็ต้องสวมบทบาทกันหน่อย
เรื่องแบบนี้พ่อไม่ทันเกมของเขาหรอก
ชายหนุ่มรอจนกระทั่งพ่อเลี้ยงรณชัยกับหญิงสาวก้าวลับสายตา จึงได้ออกมาจากมุมบังตา เขานิ่งคิดอยู่ครู่ใหญ่ก่อนตัดสินใจก้าวตามคนทั้งสอง
ที่ห้องโถงใหญ่...
ได้ยินเสียงพูดคุยระหว่างพ่อเลี้ยงรณชัยกับวาวไหม ดูเหมือนเป็นการซักถามเรื่องส่วนตัวของหล่อน
ทรงฤทธิ์แอบได้ยินว่าหล่อนเล่าถึงเรื่องส่วนตัวอย่างไรบ้าง เพียงแต่...เขาไม่มีวันเชื่อเด็ดขาดว่านั่นคือความจริง
เพราะลิ้นไม่มีกระดูก จะเล่าอย่างไรก็ได้
เขายังเชื่อว่าหล่อนคืออีตัว ผู้หญิงที่ยอมมาเข้าพิธีหมั้นหมายอย่างฉุกละหุกแบบนี้ ถ้าไม่เพราะเงิน คงไม่มีเหตุผลอย่างอื่น
ชายหนุ่มแอบถามคนของพ่อแล้วว่า ได้หล่อนมาจากนายหน้าส่งผู้หญิงไปค้าสวาทในต่างแดน เพราะฉะนั้น มันจะเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้
หล่อนเป็นอีตัว
เรื่องที่หล่อนกำลังเล่าให้กับพ่อของเขาฟังนั้น ไม่มีทางว่าจะเป็นเรื่องจริง ที่น่ากังวลก็คือพ่อดันเชื่อเสียด้วย
ทรงฤทธิ์ตัดสินใจก้าวเข้าไปขัดจังหวะ
“คุยอะไรกันอยู่ครับ”
สีหน้าที่กำลังเบิกบานของพ่อเลี้ยงรณชัยเปลี่ยนเป็นเรียบเฉย
วาวไหม มองมาทางชายหนุ่ม ค่อนข้างเหวอ ดูเหมือนไม่รู้จะปรับสีหน้าอย่างไรมากกว่า
“แกหายไปไหนมา”
พ่อเลี้ยงรณชัยถาม
“เมื่อคืนเหรอครับ ออกไปข้างนอก”
“ทำไมไม่ค้างที่นี่”
“ผมกลัวนี่ครับ”
“แกกลัวอะไร”
“กลัวความผิดของตัวเอง”
“แกรู้สึกผิดก็เป็นด้วยเรอะ”
“โธ่ คุณพ่อ เมื่อคืนผมเมามาก คุณพ่อก็ทราบนี่ครับว่าเวลาเมาผมเลวแค่ไหน”
“อืม...งั้นแกก็ขอโทษหนูวาวไหมซะ”
ทรงฤทธิ์หันไปทางหญิงสาวพร้อมกับรอยยิ้มท่าทางเหมือนสำนึกผิดจริง ๆ
“ผมขอโทษนะครับที่ทำรุ่มร่ามกับคุณ”
“ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไรจริง ๆ”
“เห็นไหมครับคุณพ่อ เธอยกโทษให้ผมแล้ว”
บทบาทของทรงฤทธิ์ต้องเรียกว่าขั้นเทพ เพราะสามารถทำให้พ่อเลี้ยงรณชัยพยักพเยิดหน้าเหมือนกับยอมรับว่า ลูกชายเริ่มสำนึกแล้วจริง ๆ
“แกต้องขอบคุณหนูวาวไหมนะ ไม่ใช่พูดจาดูถูกเหยียดหยามเธอ ถ้าไม่ได้เธอมาช่วยกู้หน้า ฉันนี่แหละจะเสียผู้ใหญ่ เห็นไหมล่ะผู้หลักผู้ใหญ่หลายท่านที่มาในงานน่ะ”
“ครับคุณพ่อ ผมขอโทษ”
“ฉันจะส่งหนูวาวไหมเรียนต่อ เธอจบม.ปลายมาแล้ว ต่อปริญญาตรีได้ทันที”
“ครับคุณพ่อ”
“แกคงไม่ว่าอะไรนะทรงฤทธิ์”
“ยินดีเลยครับผมก็อยากได้แฟนเป็นคนมีการศึกษาเท่าเทียมกันครับ คงพูดจากันไม่ยาก”
“ใช่ ฉันก็คิดแบบนั้น” พ่อเลี้ยงรณชัยเห็นด้วย
ทรงฤทธิ์แอบกระหยิ่มเมื่อเห็นผู้เป็นพ่อเริ่มไว้วางใจ รอให้พ่อกลับไปดูแลทางเหนือก่อนเถอะ วาวไหมจะต้องเจอกับการต้อนรับอย่างจัดหนัก
เขายังแค้นใจไม่หายที่ถูกพ่อตบ
จนวินาทีนี้ ทรงฤทธิ์ก็ยังคงเชื่อว่าวาวไหมโกหกทุกเรื่องทุกคำตอบ หล่อนก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ต้องการเงิน ก็เหมือนกับผู้หญิงสวย ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเขาไม่เว้นแต่ละวัน
อีก 2 วันต่อมา...
ในแต่ละวัน วาวไหมยังคงถูกเรียกตัวให้เข้าไปช่วยดูแลงาน โดยเฉพาะในส่วนกลาง ราวกับว่าพ่อเลี้ยงรณชัยต้องการวางตัวหล่อนให้เป็นคนดูแลที่นี่ในอนาคต
ทรงฤทธิ์ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงตัวเองจริง ๆ เขาคอยให้คำแนะนำหญิงสาว สอนงานในเบื้องต้นตามคำสั่งของพ่อเลี้ยงรณชัย
“ฉันดีใจนะที่เห็นแกเข้ากับหนูวาวไหมได้” พ่อเลี้ยงเอ่ยกับลูกชายตรง ๆ
“เธอน่ารักดีครับคุณพ่อ”
“เห็นไหมล่ะว่าแกก็ยังรู้สึกได้เหมือนฉัน”
“ผมนิสัยเสียไปหน่อย”
“แค่รู้ตัวว่านิสัยเสียแล้วปรับปรุงตัวเองใหม่ คงไม่ใช่เรื่องเลวร้าย คนเรามันเปลี่ยนแปลงกันได้”
“ครับคุณพ่อ จริงสิ คุณพ่อจะกลับต่างจังหวัดวันไหนครับ”
“คงอีกสักวันสองวัน แกถามทำไม”
“เปล่าครับ แค่อยากให้คุณพ่อวางใจว่าผมดูแลที่นี่ได้”
“ฉันไม่คิดจะให้แกอยู่ที่นี่นะ โดยเฉพาะในระยะนี้”
“อ้าว...”
“ฉันจะส่งแกไปอีกสาขา”
“อืม แล้วแต่คุณพ่อเถอะครับ ผมยินดีทุกอย่าง”
“อย่าค่ะ”
วาวไหมปรามเสียงพร่า หล่อนยังนุ่งกระโจมอกด้วยผ้าขนหนู มันผืนหนาก็จริงอยู่แต่ว่าเมื่อภายใต้ผ้าขนหนูนั้นเปลือยเปล่า ก็เท่ากับทำให้เน้นเรือนร่างของหล่อนให้เด่นชัดขึ้น และปลุกเร้าอารมณ์ของทรงฤทธิ์อย่างเห็นได้ชัด
ชายหนุ่มหน้าแดงก่ำ ดวงตามีประกายหื่นกระหาย
“ไม่เอาน่า อีกหน่อยเราก็เป็นผัวเมียกันจริง ๆ แล้ว จะหวงตัวทำไม”
“หนูยังไม่พร้อมค่ะ”
เขาพยายามจะซุกใบหน้าเข้าหาซอกคอของหญิงสาว กลิ่นหอมอ่อน ๆ ภายหลังอาบน้ำ กระตุ้นอารมณ์ทางเพศคุโชน
มือหนาตะปบเข้าหาเต้านมเคร่งครัด และพยายามจะกระตุกปมผ้าขนหนูให้หลุดออก
“อย่าขัดใจซี่”
“ได้โปรดเถอะค่ะคุณทรงฤทธิ์”
“ได้โปรดอะไร คุณไม่มีอารมณ์ เดี๋ยวผมทำให้มีเอง”
“ไม่ค่ะ”
“ขัดใจผมอีกแล้ว”
“ขอร้อง...” หญิงสาวปรามไม่ทันจะขาดคำ ทรงฤทธิ์ก็รุนหล่อนไปที่เตียงแล้วผลักจนล้มลง ไม่เท่านั้น ผ้าขนหนูที่ห่อหุ้มร่างเปลือยนั้นเอาไว้ก็ถูกกระตุกหลุดติดมือออกมา
วาวไหมหน้าเสีย ทรงฤทธิ์เหมือนจะรู้อยู่แล้วว่า วันนี้พ่อเลี้ยงรณชัยเดินทางกลับตั้งแต่เช้า เขาหายหน้าไปเช่นกัน หล่อนไม่แน่ใจนักว่าเขาอยู่ส่วนไหนของโรงแรม แต่การที่ไม่เห็นเขา หล่อนกลับรู้สึกถึงความปลอดภัยมากกว่า
จู่ ๆ ทรงฤทธิ์ปรากฏตัว ในช่วงค่ำ ถือวิสาสะเข้ามาในห้องด้วยกุญแจสำรองเหมือนคราวก่อน
โอกาสเป็นของเขาจริง ๆ หล่อนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ตัวยังหอม น้ำยังหมาด สำหรับวาวไหมคงเป็นเรื่องเลวร้ายมากกว่า
หล่อนยังไม่พร้อม ทรงฤทธิ์เองก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนัก เขาดูดี ทั้งรูปกาย หนำซ้ำยังเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของพ่อเลี้ยงรณชัย ทำไมจะไม่ดูดี เพียงแต่...ความรู้สึกที่ว่าไม่พร้อมนั้น หล่อนไมได้เสแสร้ง มันเกิดขึ้นเอง
ทรงฤทธิ์ควรจะให้โอกาสหล่อนตั้งหลัก หรือเรียนรู้หล่อนมากกว่านี้
วาวไหมใจเสีย เมื่อทรงฤทธิ์คงไม่ปล่อยให้หล่อนรอดพ้นเงื้อมมือแน่ เขาโถมร่างตามเข้ามา ทาบทับร่างเปลือยที่เพิ่งขยับลุกขึ้น มีอันต้องหงายหลังล้มลงไปอีกครั้ง
“อย่าค่ะ!”
เรี่ยวแรงของทรงฤทธิ์เหนือกว่าหล่อนหลายเท่า ยิ่งเขากำลังหื่นกระหายแบบนี้ด้วยแล้ว
เรือนร่างงดงามเปลือยเปล่าของหล่อนปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศของเขาให้ลุกโพลง เวลานี้ความเป็นชายแข็งจนแทบระเบิดลาวาออกมาเสียเดี๋ยวนั้น
เขาแทรกเข้ากลางลำตัว บังคับให้ปลายเท้าของหล่อนฉีกออกจากกัน
“อย่า...!”
หล่อนขืนตัว ดิ้นรน ยิ่งดิ้น ทรงฤทธิ์ยิ่งกดน้ำหนักทาบทับ หล่อนเริ่มหมดแรง เหงื่อซึม ใบหน้าแดงเข้ม
“ก็แค่อยู่เฉย ๆ”
ทรงฤทธิ์พูดเอาแต่ได้ ดวงตาเบิกกว้าง จ้องเขม็งที่เต้าคู่ของหญิงสาว
เขาซุกใบหน้าเข้าหากลางร่องนม มือสองข้างเคล้นฟอนเฟ้นหนักหน่วง ลมหายใจของเขาดังฟืดฟาด
วาวไหมน้ำตาคลอ
รู้ทั้งรู้ว่าการจะหลีกเลี่ยงจากทรงฤทธิ์คงเป็นไปได้ยาก แต่ก็ยังอดรู้สึกเสียใจไม่ได้อยู่ดี หล่อนไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ นะหรือ...
หล่อนนอนตัวแข็งทื่อ ขณะที่ทรงฤทธิ์เปลือยท่อนล่างของตัวเองหลุดออกไป
แท่งเอ็นแข็งผงาดออกมา
เขากดแท่งจ่อเข้าหาเนินสวาทของวาวไหม แต่ยังไม่เสือกไสเข้าไป หญิงสาวหลับตา น้ำใส ๆ เอ่อล้นออกมาเอง
“ซู้ดดด” ทรงฤทธิ์สูดปากกักขฬะหยาบคาย
วาวไหมเสียงเครือ หล่อนยังหาทางออกให้กับตัวเองอย่างมีสติมากกว่าเดิม จะเอาแรงสู้คงไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้วและคำพูดของหล่อนดูเหมือนสามารถ ‘หยุด’ พ่อเลี้ยงเชิดเอาไว้ได้“เธอก็บอกมาสิว่าชอบแบบไหน”หญิงสาวซ่อนยิ้ม“ไม่ใช่แบบที่พ่อเลี้ยงทำกับหนูในเวลานี้แน่ค่ะ”“แล้วแบบไหน”“หนูไม่ชอบถูกกระทำ มันไม่มีอารมณ์ หนูชอบขึ้นเองต่างหากล่ะคะ”“ฉันจะไว้ใจได้ไง”“ก็แล้วแต่พ่อเลี้ยงสิคะ”“ฉันต้องแน่ใจก่อนว่า เธอพร้อมจะมีอะไรกับฉันจริง ๆ”พ่อเลี้ยงเชิดซุกใบหน้าเข้าหาซอกคอของหญิงสาวอีกครั้ง และคราวนี้จงใจเล้าโลมอารมณ์ของหล่อนอย่างมาดหวังเขาคงไม่รู้หรอกว่า ยิ่งกระทำ ความรู้สึกของผู้หญิงยิ่งเลวร้าย เกลียดชัง เพราะวาวไหมคือผู้หญิงในชีวิตจริง ๆ ไม่ใช่ในหนังเอวี อารมณ์พิศวาสไม่มีทางเกิดขึ้นได้ง่าย ๆมันเป็นเรื่องของความรู้สึก วาวไหมดูเป็นคนเซ็กซ์จัดก็จริง แต่นั่นต้องเริ่มจากความรู้สึกดี ๆ กับผู้ชายที่หล่อนพึงพอใจแต่แรกด้านนอกเวลานั้น รถเก๋งหรูทะยานเข้ามาจอด ประตูเปิดออก ร่างของพ่อเลี้ยงรณชัยก้าวออกมาไม่ทันได้ขยับก้าว คนของพ่อเลี้ยงเชิดเข้ามาขวางทาง เหมือนพยายามจะอธิบายพลันนั้นเอง กำปั้นของพ่อเลี้ยงรณชั
น้ำเสียงอันเคร่งเครียดของพ่อเลี้ยงรณชัย ทำให้ปลายสายต้องรีบตอบรับละล่ำละลัก พ่อเลี้ยงรณชัยเองก็ไม่สามารถทนอยู่ได้เช่นกันเขาพยายามโทร.ติดต่อเบอร์ของลูกชายที่มีอยู่ แทบจะขว้างมือถือทิ้งเมื่อไม่สามารถติดต่อได้หัวใจของเขากำลังเดือดดาลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ระหว่างลูกชายสายเลือดแท้ ๆ กับวาวไหมที่บัดนี้เป็นอันแน่ใจได้ว่า หล่อนสามารถกุมหัวใจของเขาเอาไว้ได้ มันไม่สามารถบอกได้ว่าจะเลือกเอาใครต่างก็เป็นที่รัก เพียงแต่ในสถานะที่แตกต่างกันเท่านั้นทางด้านของวาวไหม...ตั้งแต่ไม่มีทางเลี่ยง จำเป็นต้องมาพร้อมกับทรงฤทธิ์และพ่อเลี้ยงเชิด หล่อนก็รู้ดีว่า โอกาสในการหนีรอดแทบเป็นไปไม่ได้พวกเขาค่อนข้างฉลาดหล่อนคงเกมก็คราวนี้ นึกถึงคำพูดของพ่อเลี้ยงรณชัยที่เพิ่งพูดกับหล่อนเมื่อเช้า หัวใจก็ยิ่งหวั่นไหวขึ้นมาอีกครั้งที่นี่น่าจะเป็นเซฟเฮาส์สักแห่งของพ่อเลี้ยงเชิด เพราะสังเกตเห็นคนในบริเวณนั้นแสดงท่าทางยำเกรงเมื่อเห็นพ่อเลี้ยงเชิดลักษณะเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้น มีรั้วรอบขอบชิด อยู่ห่างจากตัวเมืองเกือบ 10 กิโลเมตร“พ่อเลี้ยงคะ” หล่อนถาม หลังถูกพาเข้ามาในห้องโถงนั่งเล่นของบ้าน “พาหนูมาที่นี่ทำไมคะ ไหนบอกว่า
“หนู บางทีพ่ออาจจะส่งหนูไปเรียนต่างประเทศ”“จริงเหรอคะคุณพ่อ แค่ในประเทศนี่ก็เกินความฝันของหนูแล้วนะคะ”“พ่อกำลังเกรงว่าจะรับมือกับทรงฤทธิ์ไม่ได้ พ่อไม่รู้ว่าเขากำลังวางแผนอะไรอยู่ บอกตามตรง พ่อเป็นห่วงหนู”“คงไม่เป็นไรหรอกค่ะ หนูไม่ได้มีค่าอะไรกับเขาขนาดนั้น”“มันไม่ได้เกี่ยวกับมีค่าหรือไม่มีค่า แต่มันเกี่ยวกับการเสียหน้า ทรงฤทธิ์มีนิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้น ข้อนี้พ่อเข้าใจเขาดีที่สุด”“ช่างเถอะค่ะคุณพ่อ ถ้าเขาทำก็คงทำ คงห้ามไม่ได้หรอกค่ะ”“พ่อจะไม่ยอมให้เกิดอะไรกับหนูอย่างเด็ดขาด”น้ำเสียงของพ่อเลี้ยงรณชัยหนักแน่น แสดงถึงการปกป้องอย่างเต็มที่“จริง ๆ ถ้าจะส่งหนูไปเมืองนอก พ่อก็คงใจหายแหละ” พ่อเลี้ยงรณชัยสารภาพความรู้สึกอันแท้จริงของตัวเองวาวไหมยิ้มหวานขณะอิงศีรษะแนบไหล่ของพ่อเลี้ยงรณชัย “หนูคงไม่ไปหรอกค่ะ ไม่อยากไปไหนไกลคุณพ่ออีกแล้ว” ไม่เฉพาะแค่คำพูด มือเรียวยังซุกซน จนเลือดของหนุ่มใหญ่ร้อนฉ่า “หนูกลัวคุณพ่อเหงา”แค่กลิ่น แค่น้ำเสียงยั่วยวน ก็เกินพอที่จะทำให้อารมณ์ของพ่อเลี้ยงรณชัยปั่นป่วนได้ไม่ยากในที่สุดมือของวาวไหมก็ซุกซนจนถึงเป้าหมายสำคัญของพ่อเลี้ยงรณชัย ทำเอาใบหน้าของเขาแดงเข้มขึ
มือเรียวของหญิงสาวจิกเกร็ง ก้นเด้งลอยแล้วค้างอยู่กลางอากาศปากของพ่อเลี้ยงรณชัยยังประกบแน่นจมูกโด่งเขี่ยเข้าหาเม็ดทับทิมรัว ๆ ลิ้นแทรกเข้าสู่ร่องลึกล้ำ“คุณพ่อขา หนูเสร็จแล้วค่ะ เสร็จแล้ว”เสียงของวาวไหมแตกพร่า ร่างกายขับเอาน้ำกามสีขาวขุ่นทะลักออกมาอย่างมากมาย ทว่าถูกทำให้สะอาดเกลี้ยงเกลาด้วยปากของพ่อเลี้ยงรณชัยนั่นเอง เหงื่อผุดพรายออกมาจากใต้ผิวหนังจนชุ่ม จังหวะหายใจกระชั้นถี่แล้วค่อย ๆ สงบลงพ่อเลี้ยงรณชัยถอนริมฝีปากออก ดวงตาประกายวาวจ้องเขม็งที่เนินสวาทเนียนที่ยังมันวาวของหล่อนมือของหญิงสาวฉุดร่างของพ่อเลี้ยงให้ขยับขึ้นประกบ พร้อมกับล้วงเข้าหาแกนกายของเขาเพื่อจะปลดปล่อยให้หลุดออกมาพ่อเลี้ยงรณชัยยินยอม ซิบถูกรูดเปิดออก มือเรียวของวาวไหมล้วงเข้าไป หัวใจของหล่อนเต้นรัวผิดจังหวะ เมื่อได้สัมผัสกับแกนกายที่อยู่ในกางเกงในของพ่อเลี้ยงรณชัย“ใหญ่จังค่ะคุณพ่อ”ใบหน้าของหญิงสาวแดงเข้ม อารมณ์กระเจิดกระเจิง ทั้งที่เพิ่งเสร็จไปหยก ๆ หล่อนอยากให้แท่งดุ้นนี้แทรกผ่านเข้ามาในกลีบสวาทของหล่อน แค่คิดก็ชวนให้สะท้านแล้วละพ่อเลี้ยงรณชัยอึดอัดเต็มที จึงช่วยถอดกางเกงออก คราวนี้งัดดุ้นของจริงออกมาม่านตา
มือหนาบีบเคล้น แล้วสอดแทรกเข้าไปรั้งยกทรงจนร่นขึ้นไปกองเหนือเต้านมความงดงามเผยเต็มสองตาเม็ดปทุมคู่สีแดงระเรื่ออมชมพูกำลังดีดตัวขึ้นมาชูชัน ท้าทายริมฝีปากของพ่อเลี้ยงรณชัยซะเหลือเกิน“ดูดสิคะคุณพ่อ”หล่อนไม่ได้ท้าทายเพียงแค่กิริยาเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ยังท้าทายด้วยคำพูดหนุ่มใหญ่ผู้ยังมีเลือดเนื้อความต้องการล้นปรี่จึงคว่ำหน้าเข้าหา แล้วแลบลิ้นออกมาเลียจุกชูชันของหญิงสาววาวไหมสะดุ้ง สองมือขยุ้มและจิกลงไปเส้นผมของพ่อเลี้ยงรณชัย พร้อมกับเสียงครวญคราง“อูยยย คุณพ่อ”พ่อเลี้ยงรณชัยละเลงลิ้นจนฉ่ำ อีกข้างหนึ่งใช้นิ้วเขี่ยไล้วน กามตัณหามาเต็ม เขาเริ่มเด้าเอวเข้าหากระเปาะเนื้อกลางลำตัวของวาวไหมเรียวขาของหญิงสาวถึงกับฉีกออกกว้าง เปิดทางให้ความแข็งแกร่งปะทะเข้าหากระเปาะเนื้อนุ่ม ๆ ของหล่อนอย่างจัง“เอาจริงเถอะค่ะคุณพ่อ หนูอยากเหลือเกินค่ะ”หล่อนวิงวอน ไฟสวาทกระเจิดกระเจิง พ่อเลี้ยงรณชัยครอบริมฝีปากเข้าที่จุกนมแล้วดูดสลับกับการใช้ลิ้นละเลง เลือดหนุ่มใหญ่คุกรุ่นไม่ต่างอะไรกับหญิงสาวนั่นแหละกลีบปากเผยออ้า ส่งเสียงรุ่มร้อนเปลวไฟตัณหา“คุณพ่อขา”“หืมมม อืมมมม”น้ำเสียงของพ่อเลี้ยงรณชัยที่เล
หล่อนดูดนมของเขาจนกระทั่งได้ยินเสียงครางในลำคอมือหนาเริ่มเลื่อนไล้บนแผ่นหลัง แม้ยังไม่เปลือยเปล่า ทว่าภาพเปลือยนั้นก็ยังกระจ่างชัดอยู่ในหัวของพ่อเลี้ยงรณชัยความนุ่ม กลิ่นหอมนัวยั่วอารมณ์...วาวไหมเริ่มขยับตัว เนื้ออูมของหล่อนกำลังบดเข้าหาแกนกลางลำตัวของพ่อเลี้ยงรณชัย หล่อนสามารถรับรู้ได้จากสัมผัสว่า แท่งนั้นกำลังจะตอบสนองหล่อนอีกครั้ง“คุณพ่อขา”ความไม่สบายใจกำลังจะถูกอารมณ์ของหญิงสาวลบเลือน อย่างน้อยก็สักชั่วระยะเวลาหนึ่ง พ่อเลี้ยงรณชัยหลับตา ใบหน้าเข้มขึ้นด้วยเลือดที่ฉีดพลุ้งพล่าน แกนกายที่ถูกหญิงสาวบดด้วยเนื้ออูมกลางขาของหล่อนนั้น มีอำนาจเหนือความดีงามที่มีอยู่อย่างสิ้นเชิงเลือดเนื้อความเป็นชายยังมีอยู่เต็มเปี่ยม น้ำกามยังอัดแน่นอยู่เต็มลำกล้อง หัวใจไม่ต้องพูดถึง สู้เสมอเสียงของหญิงสาวยิ่งเร่งเร้า กระตุ้นให้อารมณ์ลุกโพลงเต็มที่อีกครั้ง และแล้วเพียงไม่นานของการเสียดสี แท่งของพ่อเลี้ยงรณชัยก็ผงาดเต็มเป้า ยามที่ถูกหญิงสาวบดขยี้เสียดสี ถึงกับปลดปล่อยเมือกเหนียวเยิ้มออกจากปลายแท่งอย่างชนิดที่ไร้ปัญญาสะกดกั้นคราวนี้...มือเรียวของหญิงสาวเลิกชายเสื้อของพ่อเลี้ยงรณชัยขึ้นไปกองเหนือจุกนม







