ตอนที่ 16

แอ่นนมทั้งสองเต้าเข้าหา

แกนกายของพ่อเลี้ยงรณชัยเวลานี้ ไม่เพียงแค่อัดแน่นด้วยน้ำกาม แต่มันกำลังจะทะลักออกมา ถ้าขืนยังเป็นฝ่ายอยู่เบื้องล่างและถูกเสียดสีอย่างหนักอีกต่อไป

สถานการณ์ยิ่งเลวร้านหนักกว่าเดิม เมื่อหล่อนแอ่นจุกนมที่กำลังชูชันเข้าใกล้ ความเป็นผู้ชายและความเป็นมนุษย์ปุถุชนของพ่อเลี้ยงรณชัย ทำให้แรงต้านแรงขืนของเขาแทบไม่มีเหลือ ยิ่งหล่อนส่ายจุกนมจนกระทั่งสามารถสัมผัสกับริมฝีปากของเขา ถึงตอนนี้ อะไรจะเกิดขึ้น เขาเองยังไม่กล้าการันตี

หัวนมสัมผัสกับริมฝีปากเข้าอย่างจัง แข็งกับนุ่ม ความชูชันที่ใคร ๆ ก็อยากจะสัมผัส แต่เขากลับพยายามฝืนตัวเอง มันจะทนได้สักกี่น้ำ

พ่อเลี้ยงรณชัยรับรู้ได้ว่า ความหื่นกระหายที่เขามีอยู่ในตัวนั้น บัดนี้กำลังถูกหญิงสาวร่ายมนต์เพื่อปลดปล่อยตัวตนแท้จริงออกมา

“คุณพ่อขา ดูดสิคะ บางทีอะไร...อะไร อาจจะดีขึ้นก็ได้นะคะ”

ออดอ้อนคงไม่เท่ากับเวลานี้มีการเสียดสีระหว่างจุกนมกับริมฝีปากที่พยายามเม้มเข้าหากันของพ่อเลี้ยงรณชัย

แต่แล้วดูเหมือนว่าพ่อเลี้ยงรณชัยจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้จนได้

ปากที่เม้นนั้นเผยอออก วาวไหมใช้มือช่วยประคองส่งหัวนมชูชันแทรกผ่านริมฝีปากของเขาเข้าไปจนสำเร็จ

“อ้ำ....อืมมมม...อูยยยย.... คุณพ่อขา”

ใบหน้าพริ้มเพราเวลานี้เข้มระเรื่อด้วยเลือดสาวหงี่ปรารถนากำลังพลุ้งพล่าน กลีบปากของหล่อนเผยอ ส่งเสียงครวญครางออกมาเหลืออด

ซึ่ง...ก็คงไม่ต่างอะไรกับพ่อเลี้ยงรณชัย

ที่อยู่ในปากคือจุกนมของหญิงสาวผู้ยังคงมีสถานะเป็นว่าที่สะใภ้ มันเกิดขึ้นแล้วชนิดที่เขาไม่สามารถระงับอารมณ์เอาไว้ได้

เขาไม่เข้มแข็งมากพอ

ใจไม่แข็ง แต่แกนกายแทบระเบิด เมือกเหนียวถึงกับเยิ้มปลาย เสียวไปทั่วทั้งแท่ง ส่งผลถึงทั่วทั้งสรรพางค์กาย

เหมือนไม่เคยพบเคยเจอผู้หญิงมาก่อนอย่างนั้นแหละ ทั้ง ๆ ที่ในความเป็นจริงตรงกันข้าม เจอมากมาย แค่ยังไม่รู้สึกกับใครเหมือนอย่างคนนี้

มือเรียวของวาวไหมเวลานี้ ประคองศีรษะของพ่อเลี้ยงรณชัย สายตาของหล่อนจับอยู่ที่ริมฝีปากที่กำลังดูดดื่มนมจากเต้าของตัวเอง

ลิ้นของพ่อเลี้ยงรณชัยสะบัดรัวข้างในอย่างผู้มีประสบการณ์ แข็งอยู่แล้วจึงยิ่งชูยิ่งชัน ส่งผลถึงอวัยวะซ่อนเร้นอย่างอื่นอย่างเลี่ยงไม่ได้

โหนกนูนสวาทกระตุกตอด เม็ดทับทิมที่ซ่อนตัวอยู่ข้างในตอบสนองด้วยการแข็งเหมือนมีเลือดคั่งอยู่ในนั้น หากแหวกออกจะเห็นคล้ายกับอัญมณีชนิดหนึ่งเลยทีเดียว

ที่สำคัญ น้ำเหนียวผุดพรายชโลมผนังช่องทางรักจนซึมออกมาข้างนอก

วาวไหมมีอารมณ์เหลือเกิน

หล่อนเปลี่ยนนมอีกข้างให้พ่อเลี้ยงรณชัยดูด คราวนี้พ่อเลี้ยงหลับตาพริ้ม เหมือนกับไม่กล้าสบตากับหล่อน หรือไม่กล้ามองความงดงามตรงหน้า ใช่แล้ว ณ เวลานี้เขาคือผู้พ่ายแพ้ให้แก่เสน่ห์ของหญิงสาวอย่างสิ้นเชิง

พ่อเลี้ยงดูดนมอีกข้างที่วาวไหมป้อนให้อย่างหื่นกระหาย สำนึกชั่วดีอาจจะยังมีอยู่ เพียงแต่ไม่อาจอยู่เหนือตัณหา

“อูยยย คุณพ่อขา”

เสียงร้องครวญครางของวาวไหม ยิ่งเท่ากับฝังสำนึกชั่วดีของพ่อเลี้ยงรณชัยไม่ให้โงหัวขึ้นมาได้อีก

“ใจจะขาดอยู่แล้วค่ะคุณพ่อ”

เสียงครวญครางของหญิงสาวแหบพร่าสั่นเครือ อารมณ์ของหล่อนเป็นอย่างนี้จริง ๆ ไม่ได้เสแสร้ง

หัวใจที่ถูกดูดหัวนมเวลานี้เต้นรัวไม่เป็นส่ำ เลือดสาวสูบฉีดทั่วทั้งสรรพางค์ กลีบรักพองโต ข้างในตอดรัว

พลังทางเพศคุกรุ่น เร่าร้อนอยู่ตลอดเวลา

พ่อเลี้ยงรณชัยคือผู้ชายคนแรกของหล่อน นี่คือความจริง แม้ว่าท่าทางของหล่อนดูจัดจ้านราวกับผ่านประสบการณ์ทางเพศมาอย่างมากมาย ซึ่ง...ไม่ใช่หรอก หล่อนเซ็กซี่ เร่าร้อน และเกิดอารมณ์แบบนี้กับผู้ชายที่ใช่เท่านั้น

“คุณพ่อขา...ซี๊ดดดด...”

จุกนมของหล่อนถูกพ่อเลี้ยงดูดจนแก้มตอบ สลับกับลิ้นฉ่ำละเลงรัววนไป

วาวไหมขยับออกห่าง แต่พ่อเลี้ยงรณชัยดูเหมือนจะยังติดใจ ผงกศีรษะยกขึ้นตามดูด และแล้วหัวนมของหญิงสาวก็ถูกริมฝีปากของพ่อเลี้ยงครอบเข้าหาพร้อมกับดูดเม้มอย่างหื่นกระหายอีกครั้งจนได้

วาวไหมนั่งคร่อมตอแข็งของพ่อเลี้ยง เรียวขาเกี่ยวคีบเอวทั้งสองข้าง

ส่วนพ่อเลี้ยงรณชัยทอดปลายเท้ายาวเหยียด แกนกายแข็งถูกหญิงสาวนั่งบด ไม่ต้องห่วงอีกแล้ว...ปลายเปียกเยิ้มด้วยน้ำกามที่ซึมออกมาตามภาวะอารมณ์ที่กำลังเป็นอยู่

“หือออม์ อือออมมม” น้ำเสียงที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากมีนมคาปากของพ่อเลี้ยงรณชัยเวลานี้คงจะพอบอกได้ว่าเขากำลังอยู่ในห้วงอารมณ์ใด

มือหนาแข็งแรงที่พยายามหลีกเลี่ยงสัมผัสเรือนร่างของวาวไหม ตอนนี้เลื่อนไล้บนแผ่นหลังนวลเปลือยของหล่อนอย่างแผ่วเบา ราวกับเกรงว่าจะทำให้ความงดงามดังกล่าวบุบสลายอย่างนั้นแหละ

ทรงฤทธิ์ได้ระเบิดอารมณ์กับลูกน้องใกล้ชิดแล้วก็ยังไม่หายหงุดหงิด ชายหนุ่มกลับมาที่ห้องของพ่อเลี้ยงรณชัยอีกครั้ง เขาควรจะทำอะไรบางอย่างเพื่อให้บิดากลับมาไว้วางใจให้ได้เหมือนเดิม การเปิดศึกแบบซึ่งหน้าย่อมไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขา มันยังมีเวลาอีกนาน ความคับแค้นใจสิบปีก็นับว่าไม่ช้า

“คุณพ่อครับ”

ทรงฤทธิ์ตัดสินใจเคาะประตูเรียก

“....” ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ

ทันใด สังหรณ์บางอย่างวาบเข้ามาในหัวของชายหนุ่ม ก่อนที่จะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปอีกครั้ง จริงอย่างสังหรณ์ ห้องยังอยู่ในสภาพเดิม

พ่อเลี้ยงรณชัยยังไม่กลับเข้ามา ก็แปลว่า...!

ทรงฤทธิ์ผลุนผลันออกจากห้องของพ่อเลี้ยงรณชัย สับเท้ารัว ๆ เป้าหมายอยู่ที่ห้องพักของวาวไหม

แม้พยายามระงับอารมณ์ความรู้สึกเอาไว้อย่างสุดกำลังก็ยังไม่สำเร็จ แสดงออกชัดจากสีหน้าและแววตาในยามนี้

ร่างสูงหยุดอยู่หน้าประตูห้องของวาวไหม ยกมือรัวเคาะพร้อมกับส่งเสียงเรียกอย่างร้อนรน

“คุณพ่อครับ คุณพ่อ!”