2.2 | หาตัวช่วย

               หลังจากที่อคิณเล่าอาการทุกอย่างให้หมอฟังโดยละเอียด ก็ได้รับคำยืนยันที่น่าเอาหัวโหม่งโลกให้รู้แล้วรู้รอดจากหมอว่า

               “อย่างที่หมอเคยบอก ว่าอุบัติเหตุทำให้ประสาทไขสันหลังของคุณได้รับความกระทบกระเทือน คุณอาจจะมีอาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศหรือไม่ก็อาจจะไร้สมรรถภาพไปเลย” หมอบอกด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าคนไข้ฟังแล้วช็อกตาค้าง แทบจะต้องหามเข้าห้องไอซียูกันเลยทีเดียว

               “ทำไมถึงเป็นแบบนี้”

               “คุณต้องทำความเข้าใจก่อนว่า กลไกการทำงานของเจ้าหนูของผู้ชายมันมาจากสิ่งเร้าที่กระตุ้นลงมาจากศีรษะเลย เพราะสมองก็เป็น sex organ อย่างหนึ่งเหมือนกัน ถ้ามองเห็นสิ่งเร้า ก็จะกระตุ้นให้เกิดอารมณ์ แล้วส่งกระแสประสาทผ่านไขสันหลังลงมา ทำให้เลือดวิ่งเข้าไปเลี้ยงส่วนนั้น ในอวัยวะเพศจะมีเส้นเลือดมากมาย พอเลือดเข้าไปเลี้ยงจนเต็มแล้วประตูมันปิด มันก็พองขึ้น ใหญ่ขึ้น”

               “ปัญหาของผมก็คือประสาทไขสันหลังไม่ทำงาน...?”

               “ใช่ครับ พอประสาทไขสันหลังไม่ทำงาน เลือดก็เข้าไปเลี้ยงเจ้าหนูไม่ได้ มันก็เลยไม่โต” หมอพูดติดตลกเพื่อไม่ให้บรรยากาศตึงเครียดเกินไป “ประกอบกับช่วงนี้คุณเครียดด้วย คุณต้องผ่อนคลาย พยายามทำจิตใจให้สดชื่นไปพร้อมกับการทำกายภาพบำบัดถึงจะหายเป็นปกติได้เร็วขึ้น”

               “ผมจะหายเป็นปกติได้แน่ใช่มั้ยครับหมอ” อคิณถามเสียงแผ่ว มือเย็นเฉียบ ไม่คิดว่าพระเจ้าจะกลั่นแกล้งเขารุนแรงถึงขนาดนี้

               “หายได้ครับ แต่อาจจะต้องใช้เวลานานหน่อย”

               “นานแค่ไหนครับ” คนไข้ถามอย่างร้อนใจ เพราะเขามีเวลาไม่มาก เขาต้องมีลูกชายเพื่อรักษาเก้าอี้ประธานกรรมการบริหารโรงแรม

               “การรักษาอาจจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยหกเดือน หรือมากกว่านั้น ขึ้นอยู่กับว่าคุณขยันทำกายภาพบำบัดมากแค่ไหน และนอกจากทำกายภาพบำบัดแล้ว คุณต้องหาตัวช่วยด้วย จะได้หายเร็วขึ้น”

               “ตัวช่วยอะไรครับ”

               “คุณต้องหาสิ่งเร้า เพื่อช่วยกระตุ้นสมองให้สร้างอารมณ์เพื่อส่งกระแสประสาทไปยังไขสันหลัง เช่นดูหนังที่กระตุ้นอารมณ์ทางเพศอะไรทำนองนี้”

               อคิณฟังแล้วเครียดหนัก ถ้าจะให้เขานั่งดูหนังเอวี เรตเอ็กซ์ เรตอาร์ ทุกวัน เขาคงถูกมองว่าเป็นพวกโรคจิตหื่นกามแน่ “มีวิธีอื่นอีกมั้ยครับ”

               “ถ้าคุณมีภรรยาก็จะง่ายขึ้น เพราะภรรยาของคุณจะช่วยปลุกเร้าและกระตุ้นความต้องการของคุณได้”

               “หมอก็รู้ว่าผมเพิ่งถูกเจ้าสาวทิ้งไปในวันแต่งงาน” อคิณขบกรามแน่นด้วยความโกรธมากกว่าเสียใจ

               “ผู้หญิงคนเมื่อกี้ ท่าทางเธอเป็นห่วงคุณอยู่นะ ผมว่าเธอน่าจะช่วยคุณได้”

               “รดาน่ะเหรอ” อคิณแค่นยิ้มอย่างพอคาดเดาคำตอบได้ว่า เธอต้องปฏิเสธ เพราะแค่ขอจูบเธอยังไม่ยอม ถ้าขอให้มายั่วยวนปลุกเร้าความต้องการ มีหวังต้องโดนตบหน้าหันอีกแน่

               “คุณอคิณอย่าเพิ่งเครียดนะครับ เพราะยิ่งเครียด อาการก็จะยิ่งแย่”

               “นี่มันเรื่องใหญ่ของผู้ชายเลยนะครับหมอ จะไม่ให้เครียดได้ยังไง” คนป่วยบอกกับหมอด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหยโรยแรง จากนั้นก็ขอตัวกลับห้องพัก โดยมีคุณหมอเข็นรถไปส่ง แต่พอเปิดประตูห้องออกมาแล้วเห็นว่าสุมาลีและแพรวารออยู่ หมอจึงยกหน้าที่พาคนไข้กลับห้องให้ให้พี่สาวและแม่ของเขา