เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 10
วันที่เผยแพร่:
2026-08-24 14:59:53ไม่ถึงชั่วโมงต่อมา ไคก็กลับมาถึงห้องทำงานส่วนตัวบนตึกสูงของเขา เขาถอดเสื้อนอกออกแล้วโยนมันลงบนโซฟาอย่างแรงด้วยความโกรธที่แทบจะระเบิดออกมา
“ซอสช็อกโกแลตใส่ไมโครโฟน เธอคิดว่าฉันเป็นตัวตลกหรือไง!” เขาไม่เคยรู้สึกอับอายขายหน้าเท่านี้มาก่อนในชีวิต การกล่าวสุนทรพจน์ที่สำคัญที่สุดแห่งปีของเขาต้องพังไม่เป็นท่า เพราะคู่หมั้นที่อ้างว่าความจำเสื่อมและเห็นไมโครโฟนเป็นงู! “คุณไคครับ ข่าวเริ่มออกแล้วครับ...” ผู้ช่วยคนสนิทเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ไคหันไปมองหน้าจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ในห้องทำงาน ซึ่งกำลังฉายภาพหน้าตรงของเขาที่ยืนอยู่ข้างไมโครโฟนเปื้อนซอสช็อกโกแลต และพาดหัวข่าวก็ทำให้น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบยิ่งกว่าเดิม "เกิดอะไรขึ้นกับทายาทดัง? คู่หมั้นโชว์ความแปลก! ต้องคิดหนักเรื่องการร่วมลงทุนหรือไม่?" “ยอดเยี่ยม” ไคหัวเราะในลำคออย่างบ้าคลั่ง “เธอเล่นได้สมบทบาทมาก โมเน่! เธอใช้ความจำเสื่อมเป็นโล่กำบังได้แนบเนียน ทำให้ฉันไม่สามารถทำอะไรเธอได้เลย” ไคเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ มองแสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพ ด้วยสายตาคมกริบ เขาใช้ความคิดอย่างหนัก... จะถอนหมั้นตอนนี้ไม่ได้! ถ้าถอนหมั้นตอนนี้ มันจะดูเหมือนเขายอมแพ้ให้กับผู้หญิงป่วย ที่ทำให้เขาอับอาย และจะส่งผลเสียต่อความน่าเชื่อถือทางธุรกิจของเขาอย่างรุนแรง “คิดผิดแล้ว ถ้าคิดว่าฉันจะถอนหมั้นง่ายๆ แค่นี้!” อีกด้าน “โอ๊ย! ลูกสาวกู ออกบ้านทีมีแต่เรื่อง” มือข้างหนึ่งรัชตะกุมขมับไว้แน่นด้วยความปวดหัวอย่างแสนสาหัส เขามองไปยังโรมที่นั่งอยู่บนโซฟา “ใครอนุญาตให้แกพาน้องไปไม่ทราบ” “พ่อครับ ผมก็อยู่คุมตลอดนะ” โรมถอนหายใจยาว “แต่จู่ๆ น้องก็กรี๊ดแล้วบอกว่าเห็นงูในไมโครโฟน... หมอก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอครับ ว่าบางทีอาการของคนไข้ที่สมองกระทบกระเทือนก็จะมีพฤติกรรมแปลกๆ ที่ควบคุมไม่ได้แบบนี้” “ฉันรู้!” คุณรัชตะกุมขมับแน่นขึ้น “แต่... โอ๊ย ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน! ฉันก็สงสารลูกนะ แต่ถ้างานหมั้นนี้พัง... บริษัทเราจะทำยังไง!” คุณรัชตะเดินวนไปมาอย่างสับสนระหว่างความโกรธและความรู้สึกเห็นใจลูกสาวที่น่าสงสาร กริ๊ง... กริ๊ง... โทรศัพท์บ้านดังขึ้น โรมรีบเดินไปรับสาย และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นจริงจังในทันที “ครับ... คุณวรโชติครับ... ครับ” ในขณะที่พ่อกับพี่ชายกำลังวุ่นวายกับการรับมือกับสถานการณ์อยู่ด้านล่าง โมเน่ กำลังอยู่ในห้องด้วยรอยยิ้มที่สดใสราวกับคนบ้า ฮ่าๆ! แผนฉันได้ผลจริงๆ! ฉันมั่นใจกว่าร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าสิ่งที่ไคจะทำต่อไปคือการ ถอนหมั้น! ไม่มีใครที่ไหนจะยอมให้คู่หมั้นป่วยที่ทำลายธุรกิจตัวเองขนาดนี้! การโทรมาอย่างรวดเร็วของพ่อไคต้องเป็นการขอยุติการหมั้นอย่างแน่นอน! “เตรียมตัวสู่การเป็นอิสระได้เลย ยัยน้ำฟ้า” ฉันเตือนตัวเองในกระจกด้วยความตื่นเต้น ไม่นานหลังจากนั้น เสียงรถยนต์คันหรูของตระกูลวรโชติก็เข้ามาจอดที่หน้าคฤหาสน์ ไคเดินเข้ามาในบ้านด้วยชุดสูทที่เนี้ยบที่สุด ใบหน้าของเขาดูสุขุมนุ่มลึกอย่างน่าประหลาด มาไวกว่าที่คิดอีกนะเนี่ย To be continued
บทล่าสุด
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 41
"ทำไมมันถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้" เธอพึมพำกับตัวเอง น้ำตาคลอเบ้าโดยไม่รู้ตัว มือกำแก้วกาแฟแน่นจนข้อนิ้วขาวเธอนึกถึงคืนหนึ่งเมื่อหลายเดือนก่อนที่ไคทำงานดึกจนดึกดื่น เธอเป็นคนเดียวที่อยู่เป็นเพื่อนเขาจนถึงเช้า ทั้งคู่นั่งคุยกันเรื่องต่าง ๆ นานาจนเธอเผลอคิดไปว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากำลังจะพัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้น แต่สุดท้ายทุกอย่างก็เป็นเพียงความเข้าใจผิดของเธอฝ่ายเดียวเท่านั้นเธอจ่ายเงินค่ากาแฟแล้วเดินออกจากร้านด้วยสีหน้าที่แข็งกร้าวขึ้นกว่าเดิม ระหว่างเดินไปที่รถ โทรศัพท์ของเธอสั่นขึ้นพร้อมข้อความจากเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งที่แจ้งว่าบริษัทกำลังจะจัดงานเลี้ยงพันธมิตรอีกครั้งในสัปดาห์หน้า และคราวนี้ไคประกาศชัดเจนว่าจะพาโมเน่ไปร่วมงานด้วยอย่างเป็นทางการในฐานะภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ข่าวนี้ยิ่งจุดไฟความแค้นในใจอริณให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง เธอกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อฝ่ามือ ในหัวเริ่มคิดแผนการใหม่ที่อันตรายกว่าเดิมหลายเท่า แผนที่เธอจะไม่ยอมพลาดอีกต่อไปไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตามคืนนั้น เธอนั่งอยู่คนเดียวในห้องพักส่วนตัว ไล่เรียงรายชื่อคนสนิทที่ยังทำงานอยู่ในคฤหาสน์ของไคที่เธอเคยให้ควา
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 40
หลังจากโมเน่ออกจากโรงพยาบาลได้ไม่กี่วัน ไคก็สั่งรื้อห้องว่างที่อยู่ใกล้ห้องนอนของตัวเองทันที เปลี่ยนให้กลายเป็นห้องเด็กอ่อนสีพาสเทลน่ารักน่าชัง ผนังถูกทาสีฟ้าอ่อนสลับเหลืองอ่อน มีตุ๊กตาหมีตัวใหญ่วางอยู่มุมห้อง เขาซื้อหนังสือ "คู่มือคุณพ่อมือใหม่" มาอ่านทุกคืนอย่างตั้งใจ พร้อมสั่งอาหารออร์แกนิกทุกมื้อมาให้โมเน่กินอย่างพิถีพิถัน"วันนี้ต้องกินผักใบเขียวเยอะ ๆ นะ ดีต่อลูกในท้อง" ไคยื่นจานสลัดให้พลางนั่งเฝ้าดูจนกว่าเธอจะกินหมดจาน"พี่จู้จี้เหมือนคุณยายเลยนะคะเนี่ย" โมเน่บ่นพึมพำแต่ก็ยอมกินตามที่บอกอยู่ดี แอบยิ้มในใจกับความเอาใจใส่ที่ไม่เคยได้รับจากใครมาก่อนไคปฏิเสธการเข้าออฟฟิศแทบทุกวัน สั่งให้ยกเลิกการประชุมสำคัญที่มีอริณเป็นคนดูแลทั้งหมด เพราะรู้ดีว่าโมเน่ไม่สบายใจทุกครั้งที่รู้ว่าทั้งคู่ยังต้องติดต่อกันเรื่องงานการกระทำนี้ทำให้ภาพลักษณ์ของอริณในบริษัทดูด้อยค่าลงทันที เพราะแม้แต่บอสของเธอเองก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์ให้พูดคุยเรื่องงานด้วยซ้ำ อริณต้องเดินเข้าไปทำงานท่ามกลางสายตานินทาของพนักงานคนอื่นที่รู้กันทั่วบริษัทแล้วว่าตอนนี้คุณไคติดคู่หมั้นหนักมาก จนไม่สนใจเรื่องงานเหมือนเดิม"ได้ย
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 39
เธอเอื้อมมือมาลูบผมของไคเบา ๆ อย่างเอ็นดู ก่อนจะกระซิบกับตัวเองเบา ๆ ว่า "นี่ฉันกำลังจะตกหลุมรักไอ้พี่ไก่คนนี้จริง ๆ แล้วสินะ" เธอนอนมองเพดานห้องเงียบ ๆ อยู่นาน ครุ่นคิดถึงเส้นทางชีวิตที่พลิกผันไปไกลจากแผนเดิมที่วางไว้มากมายเหลือเกิน จากที่ตั้งใจจะถอนหมั้นหนีไปให้ไกลที่สุด กลับกลายเป็นว่าตอนนี้เธอกำลังจะมีลูกกับชายคนที่เธอเคยคิดว่าเป็นแค่ตัวร้ายในนิยาย 'ถ้าโมเน่คนเก่ารู้เรื่องนี้เข้า เธอจะโกรธฉันไหมนะ' โมเน่คิดในใจพลางถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ หลับตาลงด้วยความอ่อนเพลีย ปล่อยให้ความคิดวุ่นวายทั้งหมดพักผ่อนไปพร้อมกับเธอในค่ำคืนนั้น เช้าวันรุ่งขึ้น ไคตื่นขึ้นมาก่อนโมเน่ตามเคย เขานั่งมองเธอที่ยังหลับสนิทอยู่ด้วยสายตาอ่อนโยน มือลูบท้องเธอเบา ๆ ผ่านผ้าห่มอย่างระมัดระวัง ราวกับกำลังทักทายลูกน้อยที่ยังไม่รู้จักหน้าตา "อรุณสวัสดิ์ลูก" เขากระซิบเบา ๆ กับหน้าท้องของโมเน่ น้ำเสียงอ่อนโยนที่ไม่มีใครเคยได้ยินจากเขามาก่อนตลอดชีวิตการทำงาน โมเน่ที่แอบตื่นมาได้ยินคำพูดนั้นพอดี รีบหลับตาแกล้งทำเป็นยังหลับอยู่ ใบหน้าแดงก่ำด้วยความประหลาดใจปนซาบซึ้งใจ เธอไม่เคยคิดเลยว่าไคจะมีด้านที่อ่อนโยน
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 38
ข่าวการตั้งท้องของโมเน่แพร่ไปถึงพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายอย่างรวดเร็ว ความโกรธเคืองเรื่อง "ข่าวลบ" ที่เคยเป็นปัญหาใหญ่เมื่อวานถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นดีใจที่จะได้หลานทายาทคนแรกของทั้งสองตระกูลในทันทีวรโชติที่เคยโกรธจัดจนบุกมาที่คฤหาสน์ไค ตอนนี้กลับนั่งยิ้มแก้มปริอยู่ที่โรงพยาบาล พูดคุยกับพ่อของไคทางโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นราวกับลืมเรื่องที่ทะเลาะกันไปเมื่อวานจนหมดสิ้น"งั้นเราจัดงานแต่งงานให้เร็วที่สุดเลยไหมครับ อ้างเรื่องสุขภาพของโมเน่ก็ได้ครับ จะได้ไม่มีใครมาว่าอะไรได้" วรโชติเสนอด้วยความกระตือรือร้น มือถือโทรศัพท์แนบหูอย่างใกล้ชิดทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องต้องกันทันทีที่จะจัดงานแต่งงานอย่างสมเกียรติและรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทุกอย่างถูกวางแผนใหม่หมดภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ทั้งสถานที่ วันเวลา และรายชื่อแขกที่ต้องเชิญในห้องพักฟื้น พี่โรมแอบเข้ามาคุยกับโมเน่สองต่อสองระหว่างที่ไคออกไปคุยธุระข้างนอก เขายืนยันกับน้องสาวว่าตอนนี้พ่อสงบลงแล้วและรู้สึกผิดที่ด่วนตัดสินใจโดยไม่ฟังเหตุผลก่อน"พี่กำลังสืบหาคนปล่อยข่าวอยู่นะ" พี่โรมกระซิบเบา ๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในห้อง "พี่มั่นใจว่าเป็นฝีม
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 37
นอกห้องพักฟื้น อริณยืนแอบฟังอยู่หน้าประตูอย่างเงียบ ๆ มือของเธอกำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อฝ่ามือจนแทบเลือดซิบ ความจริงเรื่องที่โมเน่ตั้งท้องเป็นเหมือนจุดจบของความฝันทั้งหมดที่เธอเฝ้าถนอมมานาน เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าที่ซีดเผือดลงทุกวินาที'ไม่มีทาง...ไม่มีทางที่ไคจะทิ้งเด็กคนนี้ไปได้แน่ ๆ' เธอคิดในใจพลางกัดฟันแน่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเจ็บแค้นและสิ้นหวัง มือที่กำอยู่ข้างลำตัวสั่นเทาจนต้องพิงผนังไว้เพื่อประคองตัวพี่โรมที่เดินมาเยี่ยมน้องสาวพอดีก็เห็นอริณยืนแอบฟังอยู่หน้าห้องพักฟื้นแบบนั้น เขาชะงักฝีเท้าเล็กน้อยแล้วสังเกตเห็นแวว ตาของเลขาคนนี้ที่ดูผิดปกติไปจากที่เคยเห็น มีอะไรบางอย่างในสายตานั้นที่ทำให้เขาเริ่มสงสัยขึ้นมาทันที"คุณอริณมาทำอะไรอยู่ตรงนี้ครับ" พี่โรมถามด้วยน้ำเสียงเรียบ แต่สายตากลับจับจ้องอย่างสังเกตการณ์ พยายามอ่านสีหน้าของเธอให้ออกให้ได้มากที่สุดอริณสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบยิ้มกลบเกลื่อน "อ๋อ...มาเยี่ยมคุณโมเน่น่ะค่ะ เป็นห่วงมากเลยค่ะพอดี" เธอตอบด้วยรอยยิ้มที่ดูฝืน ๆ ผิดปกติจากที่เคยเห็นพี่โรมพยักหน้ารับคำแต่ในใจกลับเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวต่าง ๆ เข้าด้วยกัน ต
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 36
โมเน่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างเชื่องช้า สิ่งแรกที่เห็นคือเพดานสีขาวสะอาดตาของห้องพักฟื้น เธอกะพริบตาสองสามครั้งเพื่อปรับสายตา ก่อนจะรู้ตัวว่ากำลังนอนอยู่บนเตียงคนไข้ในห้องวีไอพีที่หรูหราที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา สายน้ำเกลือระโยงระยางอยู่ที่หลังมือข้างขวา เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดังเป็นจังหวะเบา ๆ อยู่ข้างเตียงคนแรกที่เธอเห็นไม่ใช่พ่อหรือพี่โรมอย่างที่คาดคิด แต่กลับเป็นไคที่นั่งไขว่ห้างอ่านเอกสารอยู่บนโซฟาข้างเตียง สีหน้าเรียบเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้ดวงตาจะยังคงมีร่องรอยความอ่อนล้าให้เห็นอยู่ลาง ๆโมเน่ค่อย ๆ นึกย้อนถึงเหตุการณ์ที่คฤหาสน์ ภาพพ่อที่มาบุกเข้ามาด้วยความโกรธ ภาพไคที่ทิ้งระเบิดคำพูดใส่ทุกคน แล้วเธอก็อาเจียนออกมาต่อหน้าคนทั้งบ้านก่อนจะหมดสติไป เธอได้แต่ถอนหายใจยาวด้วยความอึดอัดใจ พยายามขยับตัวเล็กน้อยแต่รู้สึกอ่อนแรงไปทั้งร่าง"ตื่นแล้วเหรอ" ไคเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงขยับตัว เขาวางเอกสารลงแล้วรีบลุกขึ้นเดินมาที่ข้างเตียงด้วยท่าทีรีบร้อนกว่าที่สีหน้าแสดงออก"หนู...หนูเป็นอะไรไปคะ" โมเน่ถามด้วยเสียงแหบแห้ง ลำคอแห้งผากจนแทบพูดไม่ออกไคยื่นแก้วน้ำมาให้เธอจิบก่อนจะตอ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ไฟรักเร่าร้อน🔥
Me'JinJIn93.0K viewsรวมเรื่องสั้นสุดฟิน
กาสะลอง330.5K viewsท่านประธานกระหายรัก
กาสะลอง86.6K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา146.0K viewsเปลี่ยนคืนเหงาเป็นเราสอง
จินต์พิชา152 viewsนัดดูตัวผิด ดันได้คู่ปรับแฟนเก่าเป็นสามี
เจียงหวู่476 viewsทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์313 viewsมหาเศรษฐีสั่งรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko68 views
