เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 9
วันที่เผยแพร่:
2026-08-23 21:49:01ทันใดนั้น โทรศัพท์ของฉันก็สั่นขึ้น เป็นข้อความจากเลขาฯ ของ คุณย่า ซึ่งเป็นประธานมูลนิธิการกุศล!
เรียนเชิญให้ไปร่วมงานเลี้ยงการกุศลในเย็นวันนี้ เพื่อแสดงความเข้มแข็งหลังประสบอุบัติเหตุ นี่แหละคือโอกาสทองของฉัน! งานของคุณย่า พ่อไม่มีทางห้ามได้เด็ดขาด “พี่โรม! หนูจะต้องออกไปจากบ้านในเย็นนี้ให้ได้!” ฉันเรียกร้องพี่ชายอย่างจริงจัง “จะมืดแล้ว พ่อคงไม่ให้ไปหรอก” พี่โรมกำลังนั่งอยู่บนโซฟา กำลังเถียงกับฉันด้วยสีหน้าเหนื่อยใจ “หนูจะไปงานเลี้ยงการกุศลของมูลนิธิคุณย่าค่ะ! พ่อไม่ได้ห้ามไปงานกุศล! หนูแค่ต้องการบำบัดจิตใจที่บอบช้ำจาก อาการเห็นภาพหลอนและฟั่นเฟื่อน ที่คุณไคเป็นต้นเหตุค่ะ!” ฉันเสนออย่างแนบเนียน โรมมองท่าทาง อินโนเซนต์ที่น่าขนลุกของฉัน แล้วก็ยอมแพ้ในที่สุด “ก็ได้ๆ แต่เธอห้ามทำตัวแปลกๆ ห้ามไปแอบพบไอ้ไค และห้ามสร้างเรื่องวุ่นวายโดยเด็ดขาด!” ขอโทษนะพี่โรม แต่ข้อสุดท้ายหนูรับปากไม่ได้จริงๆ ค่ะ! “โอเค!” ตอบรับไปก่อน งานเลี้ยงการกุศลที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่งในเย็นวันศุกร์เต็มไปด้วยนักธุรกิจและเหล่าเซเลบผู้ใจบุญ ฉันสวมชุดราตรีสีขาวเรียบง่ายที่โรมเป็นคนเลือกให้ เพื่อให้ดูเป็น คุณหนูที่เพิ่งประสบเคราะห์กรรมมามากกว่า คุณหนูวีนแตก สิ่งแรกที่ฉันทำคือเดินเข้าไปทักทายคุณย่าของตระกูลวรโชติ ซึ่งกำลังยืนรับแขกอยู่ “คุณย่าขา” ฉันเดินเข้าไปจับมือคุณย่าอย่างนอบน้อมพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูอ่อนล้า คุณย่ามองฉันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสาร “โอ๊ย! โมเน่! มาได้ยังไงลูก! ย่าดีใจมากที่เห็นหนูออกมา” ท่านลูบหลังฉันเบาๆ “ย่าได้ยินเรื่องอุบัติเหตุของหนู... ไม่เป็นไรนะลูก..” “มีหลง ๆ ลืม ๆ บ้างแต่ค่อยยังชั่วแล้วค่ะ” “มาด้วยเหรอตาโรม” “น้องสาวป่วยก็ต้องมาสิครับคุณย่า” การแสดงบท หลานสาวผู้บริสุทธิ์ที่ความจำเสื่อม ของฉันประสบความสำเร็จอย่างงดงาม คุณย่าดูรักและสงสารฉันมากขึ้นไปอีก ทำให้ฉันรู้สึกผิดนิดหน่อย... แต่เพื่อความอยู่รอด! เป้าหมายของฉันคือ ไค ซึ่งวันนี้ต้องขึ้นเวทีกล่าวสุนทรพจน์เรื่องการบริจาคเพื่อโครงการพลังงานใหม่ของบริษัทเขา ไคมาในชุดทักซิโด้สีดำที่ทำให้เขาดูหล่อเหลาและน่าเชื่อถือจนน่าหงุดหงิด หล่อ แต่ประสาท ฉันยืนรออยู่มุมห้องอย่างสงบเสงี่ยม จนกระทั่งไคเดินขึ้นไปบนเวทีพร้อมกับไมโครโฟนในมือ ทันทีที่เขาเริ่มกล่าวสุนทรพจน์ ฉันก็ค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้เวทีที่สุดเท่าที่ทำได้ “...และด้วยเงินสนับสนุนจำนวนนี้ เรามั่นใจว่าโครงการพลังงานสะอาดของเราจะประสบความสำเร็จและยั่งยืน...” ไคกล่าวอย่างหนักแน่นและสง่างาม ปึ้ก! ฉันจงใจชนกับพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งที่กำลังถือถาดว่างอยู่เบาๆ เพื่อให้ดูเป็นอุบัติเหตุ) แต่แทนที่จะขอโทษ ฉันกลับรีบคว้าขวดซอสช็อกโกแลตที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆ แล้วทำท่าเหมือนกำลังตื่นตระหนกสุดขีด “กรี๊ดดดด! งู!” ฉันตะโกนเสียงหลง พร้อมกับชี้ไปยังไมโครโฟนที่ไคกำลังถืออยู่ด้วยสีหน้าหวาดกลัวสุดขีด งานเลี้ยงเงียบกริบในทันที ทุกคนมองมาที่ฉันด้วยความตกตะลึง ไคมองฉันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเดือดดาล แต่เขาไม่สามารถละจากสุนทรพจน์กลางคันได้ “โมเน่! เธอทำอะไรน่ะ!” โรมกระซิบอย่างตื่นตระหนกจากด้านหลัง ฉันไม่สนใจ แต่กลับรีบวิ่งไปที่เวทีด้วยความรวดเร็ว แล้วบีบขวดซอสช็อกโกแลตที่อยู่ในมือ ใส่ไมโครโฟน เพื่อหวังจะ 'ฆ่างู' ตัวนั้น ฟรืดดดด! ช็อกโกแลตเหลวไหลเยิ้มไปทั่วไมโครโฟนและไหลลงมาโดนมือของไคเล็กน้อย ไคเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะถอยห่างจากไมโครโฟนที่เต็มไปด้วยซอสทันที “นั่น...มันไม่ใช่งูครับ” ไคพยายามควบคุมเสียงตัวเอง แต่น้ำเสียงก็สั่นอย่างเห็นได้ชัด “หนู... หนูขอโทษค่ะ!” ฉันหันไปหาไคด้วยสีหน้าหวาดกลัวอย่างที่สุด “หนูนึกว่ามันคืองูค่ะ! งูสีดำตัวใหญ่! ฮือ! พี่โรม คุณย่า” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือราวกับเป็นเหยื่อผู้บริสุทธิ์จริงๆ “โมเน่!” โรมรีบวิ่งเข้ามาหาฉันด้วยใบหน้าซีดเผือด แต่ก็ยังพยายามทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ “โมเน่เป็นอะไรรึเปล่าลูก” คุณย่ารีบเข้ามาดูฉันอย่างเป็นห่วงและเต็มไปด้วยความสงสาร ผู้คนเริ่มซุบซิบกันทันที “นั่นลูกสาวคุณรัชตะนี่นา... ได้ยินว่าความจำเสื่อมแล้วอาการหนัก” “น่าสงสารจัง... ขนาดไคเป็นคู่หมั้นยังต้องเจออะไรแบบนี้” “บริษัทไคคงต้องคิดหนักเรื่องความสัมพันธ์กับตระกูลนี้แล้วนะ” ฉันแอบมองคนที่ยืนอยู่กลางลานแล้วยิ้มก่อนจะขยับปากโดยไม่ออกเสียง ถอนหมั้น ไคจ้องฉันเขม็ง ดวงตาของเขาลุกเป็นไฟ แต่เขาไม่สามารถด่าฉันออกสื่อได้ เพราะการทำแบบนั้นเท่ากับเป็นการโจมตีคนป่วยทางจิตและจะยิ่งทำให้ภาพลักษณ์ของเขาย่ำแย่ลงไปอีก! “หนูขอโทษค่ะ หนูรู้สึกไม่ค่อยดีเลย... หนูขอกลับบ้านนะคะ” ฉันใช้จังหวะที่ทุกคนกำลังให้ความสนใจกับ อาการป่วย ของฉัน รีบดึงโรมให้พาฉันออกไปทันที โดยทิ้งให้ไคต้องรับผิดชอบสถานการณ์ทั้งหมดบนเวทีที่เปื้อนซอสช็อกโกแลต เอาวะ อายยังดีกว่าตาย To be continued
บทล่าสุด
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 41
"ทำไมมันถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้" เธอพึมพำกับตัวเอง น้ำตาคลอเบ้าโดยไม่รู้ตัว มือกำแก้วกาแฟแน่นจนข้อนิ้วขาวเธอนึกถึงคืนหนึ่งเมื่อหลายเดือนก่อนที่ไคทำงานดึกจนดึกดื่น เธอเป็นคนเดียวที่อยู่เป็นเพื่อนเขาจนถึงเช้า ทั้งคู่นั่งคุยกันเรื่องต่าง ๆ นานาจนเธอเผลอคิดไปว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากำลังจะพัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้น แต่สุดท้ายทุกอย่างก็เป็นเพียงความเข้าใจผิดของเธอฝ่ายเดียวเท่านั้นเธอจ่ายเงินค่ากาแฟแล้วเดินออกจากร้านด้วยสีหน้าที่แข็งกร้าวขึ้นกว่าเดิม ระหว่างเดินไปที่รถ โทรศัพท์ของเธอสั่นขึ้นพร้อมข้อความจากเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งที่แจ้งว่าบริษัทกำลังจะจัดงานเลี้ยงพันธมิตรอีกครั้งในสัปดาห์หน้า และคราวนี้ไคประกาศชัดเจนว่าจะพาโมเน่ไปร่วมงานด้วยอย่างเป็นทางการในฐานะภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ข่าวนี้ยิ่งจุดไฟความแค้นในใจอริณให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง เธอกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อฝ่ามือ ในหัวเริ่มคิดแผนการใหม่ที่อันตรายกว่าเดิมหลายเท่า แผนที่เธอจะไม่ยอมพลาดอีกต่อไปไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตามคืนนั้น เธอนั่งอยู่คนเดียวในห้องพักส่วนตัว ไล่เรียงรายชื่อคนสนิทที่ยังทำงานอยู่ในคฤหาสน์ของไคที่เธอเคยให้ควา
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 40
หลังจากโมเน่ออกจากโรงพยาบาลได้ไม่กี่วัน ไคก็สั่งรื้อห้องว่างที่อยู่ใกล้ห้องนอนของตัวเองทันที เปลี่ยนให้กลายเป็นห้องเด็กอ่อนสีพาสเทลน่ารักน่าชัง ผนังถูกทาสีฟ้าอ่อนสลับเหลืองอ่อน มีตุ๊กตาหมีตัวใหญ่วางอยู่มุมห้อง เขาซื้อหนังสือ "คู่มือคุณพ่อมือใหม่" มาอ่านทุกคืนอย่างตั้งใจ พร้อมสั่งอาหารออร์แกนิกทุกมื้อมาให้โมเน่กินอย่างพิถีพิถัน"วันนี้ต้องกินผักใบเขียวเยอะ ๆ นะ ดีต่อลูกในท้อง" ไคยื่นจานสลัดให้พลางนั่งเฝ้าดูจนกว่าเธอจะกินหมดจาน"พี่จู้จี้เหมือนคุณยายเลยนะคะเนี่ย" โมเน่บ่นพึมพำแต่ก็ยอมกินตามที่บอกอยู่ดี แอบยิ้มในใจกับความเอาใจใส่ที่ไม่เคยได้รับจากใครมาก่อนไคปฏิเสธการเข้าออฟฟิศแทบทุกวัน สั่งให้ยกเลิกการประชุมสำคัญที่มีอริณเป็นคนดูแลทั้งหมด เพราะรู้ดีว่าโมเน่ไม่สบายใจทุกครั้งที่รู้ว่าทั้งคู่ยังต้องติดต่อกันเรื่องงานการกระทำนี้ทำให้ภาพลักษณ์ของอริณในบริษัทดูด้อยค่าลงทันที เพราะแม้แต่บอสของเธอเองก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์ให้พูดคุยเรื่องงานด้วยซ้ำ อริณต้องเดินเข้าไปทำงานท่ามกลางสายตานินทาของพนักงานคนอื่นที่รู้กันทั่วบริษัทแล้วว่าตอนนี้คุณไคติดคู่หมั้นหนักมาก จนไม่สนใจเรื่องงานเหมือนเดิม"ได้ย
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 39
เธอเอื้อมมือมาลูบผมของไคเบา ๆ อย่างเอ็นดู ก่อนจะกระซิบกับตัวเองเบา ๆ ว่า "นี่ฉันกำลังจะตกหลุมรักไอ้พี่ไก่คนนี้จริง ๆ แล้วสินะ" เธอนอนมองเพดานห้องเงียบ ๆ อยู่นาน ครุ่นคิดถึงเส้นทางชีวิตที่พลิกผันไปไกลจากแผนเดิมที่วางไว้มากมายเหลือเกิน จากที่ตั้งใจจะถอนหมั้นหนีไปให้ไกลที่สุด กลับกลายเป็นว่าตอนนี้เธอกำลังจะมีลูกกับชายคนที่เธอเคยคิดว่าเป็นแค่ตัวร้ายในนิยาย 'ถ้าโมเน่คนเก่ารู้เรื่องนี้เข้า เธอจะโกรธฉันไหมนะ' โมเน่คิดในใจพลางถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ หลับตาลงด้วยความอ่อนเพลีย ปล่อยให้ความคิดวุ่นวายทั้งหมดพักผ่อนไปพร้อมกับเธอในค่ำคืนนั้น เช้าวันรุ่งขึ้น ไคตื่นขึ้นมาก่อนโมเน่ตามเคย เขานั่งมองเธอที่ยังหลับสนิทอยู่ด้วยสายตาอ่อนโยน มือลูบท้องเธอเบา ๆ ผ่านผ้าห่มอย่างระมัดระวัง ราวกับกำลังทักทายลูกน้อยที่ยังไม่รู้จักหน้าตา "อรุณสวัสดิ์ลูก" เขากระซิบเบา ๆ กับหน้าท้องของโมเน่ น้ำเสียงอ่อนโยนที่ไม่มีใครเคยได้ยินจากเขามาก่อนตลอดชีวิตการทำงาน โมเน่ที่แอบตื่นมาได้ยินคำพูดนั้นพอดี รีบหลับตาแกล้งทำเป็นยังหลับอยู่ ใบหน้าแดงก่ำด้วยความประหลาดใจปนซาบซึ้งใจ เธอไม่เคยคิดเลยว่าไคจะมีด้านที่อ่อนโยน
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 38
ข่าวการตั้งท้องของโมเน่แพร่ไปถึงพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายอย่างรวดเร็ว ความโกรธเคืองเรื่อง "ข่าวลบ" ที่เคยเป็นปัญหาใหญ่เมื่อวานถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นดีใจที่จะได้หลานทายาทคนแรกของทั้งสองตระกูลในทันทีวรโชติที่เคยโกรธจัดจนบุกมาที่คฤหาสน์ไค ตอนนี้กลับนั่งยิ้มแก้มปริอยู่ที่โรงพยาบาล พูดคุยกับพ่อของไคทางโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นราวกับลืมเรื่องที่ทะเลาะกันไปเมื่อวานจนหมดสิ้น"งั้นเราจัดงานแต่งงานให้เร็วที่สุดเลยไหมครับ อ้างเรื่องสุขภาพของโมเน่ก็ได้ครับ จะได้ไม่มีใครมาว่าอะไรได้" วรโชติเสนอด้วยความกระตือรือร้น มือถือโทรศัพท์แนบหูอย่างใกล้ชิดทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องต้องกันทันทีที่จะจัดงานแต่งงานอย่างสมเกียรติและรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทุกอย่างถูกวางแผนใหม่หมดภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ทั้งสถานที่ วันเวลา และรายชื่อแขกที่ต้องเชิญในห้องพักฟื้น พี่โรมแอบเข้ามาคุยกับโมเน่สองต่อสองระหว่างที่ไคออกไปคุยธุระข้างนอก เขายืนยันกับน้องสาวว่าตอนนี้พ่อสงบลงแล้วและรู้สึกผิดที่ด่วนตัดสินใจโดยไม่ฟังเหตุผลก่อน"พี่กำลังสืบหาคนปล่อยข่าวอยู่นะ" พี่โรมกระซิบเบา ๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในห้อง "พี่มั่นใจว่าเป็นฝีม
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 37
นอกห้องพักฟื้น อริณยืนแอบฟังอยู่หน้าประตูอย่างเงียบ ๆ มือของเธอกำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อฝ่ามือจนแทบเลือดซิบ ความจริงเรื่องที่โมเน่ตั้งท้องเป็นเหมือนจุดจบของความฝันทั้งหมดที่เธอเฝ้าถนอมมานาน เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าที่ซีดเผือดลงทุกวินาที'ไม่มีทาง...ไม่มีทางที่ไคจะทิ้งเด็กคนนี้ไปได้แน่ ๆ' เธอคิดในใจพลางกัดฟันแน่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเจ็บแค้นและสิ้นหวัง มือที่กำอยู่ข้างลำตัวสั่นเทาจนต้องพิงผนังไว้เพื่อประคองตัวพี่โรมที่เดินมาเยี่ยมน้องสาวพอดีก็เห็นอริณยืนแอบฟังอยู่หน้าห้องพักฟื้นแบบนั้น เขาชะงักฝีเท้าเล็กน้อยแล้วสังเกตเห็นแวว ตาของเลขาคนนี้ที่ดูผิดปกติไปจากที่เคยเห็น มีอะไรบางอย่างในสายตานั้นที่ทำให้เขาเริ่มสงสัยขึ้นมาทันที"คุณอริณมาทำอะไรอยู่ตรงนี้ครับ" พี่โรมถามด้วยน้ำเสียงเรียบ แต่สายตากลับจับจ้องอย่างสังเกตการณ์ พยายามอ่านสีหน้าของเธอให้ออกให้ได้มากที่สุดอริณสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบยิ้มกลบเกลื่อน "อ๋อ...มาเยี่ยมคุณโมเน่น่ะค่ะ เป็นห่วงมากเลยค่ะพอดี" เธอตอบด้วยรอยยิ้มที่ดูฝืน ๆ ผิดปกติจากที่เคยเห็นพี่โรมพยักหน้ารับคำแต่ในใจกลับเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวต่าง ๆ เข้าด้วยกัน ต
คู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา! บทที่ 36
โมเน่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างเชื่องช้า สิ่งแรกที่เห็นคือเพดานสีขาวสะอาดตาของห้องพักฟื้น เธอกะพริบตาสองสามครั้งเพื่อปรับสายตา ก่อนจะรู้ตัวว่ากำลังนอนอยู่บนเตียงคนไข้ในห้องวีไอพีที่หรูหราที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา สายน้ำเกลือระโยงระยางอยู่ที่หลังมือข้างขวา เสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดังเป็นจังหวะเบา ๆ อยู่ข้างเตียงคนแรกที่เธอเห็นไม่ใช่พ่อหรือพี่โรมอย่างที่คาดคิด แต่กลับเป็นไคที่นั่งไขว่ห้างอ่านเอกสารอยู่บนโซฟาข้างเตียง สีหน้าเรียบเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้ดวงตาจะยังคงมีร่องรอยความอ่อนล้าให้เห็นอยู่ลาง ๆโมเน่ค่อย ๆ นึกย้อนถึงเหตุการณ์ที่คฤหาสน์ ภาพพ่อที่มาบุกเข้ามาด้วยความโกรธ ภาพไคที่ทิ้งระเบิดคำพูดใส่ทุกคน แล้วเธอก็อาเจียนออกมาต่อหน้าคนทั้งบ้านก่อนจะหมดสติไป เธอได้แต่ถอนหายใจยาวด้วยความอึดอัดใจ พยายามขยับตัวเล็กน้อยแต่รู้สึกอ่อนแรงไปทั้งร่าง"ตื่นแล้วเหรอ" ไคเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงขยับตัว เขาวางเอกสารลงแล้วรีบลุกขึ้นเดินมาที่ข้างเตียงด้วยท่าทีรีบร้อนกว่าที่สีหน้าแสดงออก"หนู...หนูเป็นอะไรไปคะ" โมเน่ถามด้วยเสียงแหบแห้ง ลำคอแห้งผากจนแทบพูดไม่ออกไคยื่นแก้วน้ำมาให้เธอจิบก่อนจะตอ
บางทีคุณอาจจะชอบ
บอสเอวดุ!!!
ซีไซต์330.8K viewsไฟรักเร่าร้อน🔥
Me'JinJIn93.0K viewsHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.9K viewsยั่ว
มังกรเล่นน้ำ206.8K viewsลูกสาวเพื่อน
Sadistic_X229 viewsSUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง
g.ghostflying232 viewsนัดดูตัวผิด ดันได้คู่ปรับแฟนเก่าเป็นสามี
เจียงหวู่478 viewsคุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้
พิชชาพร196 views
