Share

คลอดบุตร

last update Tanggal publikasi: 2026-02-01 10:54:30

กลางดึกของค่ำคืนที่ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยม่านหมอกของพายุฝนฟ้าคะนอง พระชายาเอกไป๋ซือเย่วสะดุ้งตื่นเพราะตกใจเสียงฟ้าร้องซึ่งดังจนเตียงนอนสั่นสะเทือน

ทว่าต่อมาก็มีอาการปวดหน่วงที่ช่องท้องด้านล่างรุนแรง น้ำสีใสปนเลือดจาง ๆ ไหลออกมาตามหว่างขา แน่ชัดแล้วว่านางกำลังจะคลอดบุตร

พระชายาผู้ไม่ได้รับความรักจากสวามี นอนปวดท้องถี่กระชั้นชิดลมหายใจสะดุดขาดห้วงอยู่บ่อยครั้ง หัวใจมารดามือใหม่เต้นระรัวทั้งหวาดกลัวและเจ็บปวด

นับตั้งแต่ตั้งครรภ์ไม่เคยมีใครใส่ใจ หรือมาแนะนำวิธีปฏิบัติในการดูแลครรภ์แรก และสอนวิธีรับมือการคลอดบุตรเลยสักครั้ง นางจึงรู้สึกหวาดกลัวมากด้วยเกรงว่าบุตรจะไม่รอดชีวิต

ดวงหน้าเรียวงามซีดเผือดไร้สีเลือดเป็นตายเท่ากัน ข้างกายมีเพียงนางกำนัลคนสนิทซึ่งเดินทางติดตามมาจากแคว้นหวงหลิง

“ชิงอีข้าไม่ไหวแล้ว ข้าปวดท้องมาก”

“พระชายาอดทนไว้ก่อนนะเพคะ หม่อมฉันจะรีบไปแจ้งให้จวิ้นอ๋องรับรู้”

“รีบเถิดข้าไม่ไหวแล้วชิงอี”

หลังจากจวิ้นอ๋องรับรู้จึงให้ม้าเร็วไปแจ้งสำนักหมอหลวงในพระราชวัง เพื่อขอให้หมอหญิงมาทำคลอดพระชายาที่ตำหนัก ค่ำคืนนี้เรื่องทุกอย่างต้องชัดเจนกระจ่างแจ้ง

หมอหลวงหญิงวัยกลางคนผู้หนึ่ง ได้รับมอบหมายให้เดินทางมาทำคลอดที่ตำหนักจวิ้นอ๋อง หากสังเกตดี ๆ จะเห็นว่านางมีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงสตรีตำแหน่งสูงศักดิ์อีกคน

หมอหญิงเข้าไปทำคลอดไม่นาน ก็มีเสียงร้องของทารกแรกเกิดดังไปทั่วตำหนักใหญ่

อุแว้! อุแว้!

“เด็กชายเพคะ พระชายา”

ชิงอีกระซิบบอกกล่าวผู้เป็นนายด้วยน้ำเสียงดีใจ นางคอยอยู่เป็นผู้ช่วยหมอหลวงตลอดระยะเวลาทำคลอด

“ลูกชายของแม่ช่างน่ารักน่าชังยิ่งนัก”

พวงแก้มสองข้างสีแดงเปล่งปลั่งของเด็กทารกเพศชาย นำพาความสุขมาเติมเต็มหัวใจแห้งเหี่ยวของมารดา

เมื่อเริ่มเบาใจที่เห็นบุตรชายคลอดอย่างปลอดภัย ไป๋ซือเย่วจึงหลับตาลงเพื่อพักผ่อนเอาแรง ร่างกายของนางอ่อนล้าเต็มทีจึงฝืนลืมตาต่อไปไม่ไหว

ทางด้านชิงอีที่พึ่งทำความสะอาดเด็กทารกเสร็จ ทำทีจะปักหลักเฝ้าดูแลผู้เป็นนายไม่ยอมถอยห่าง กลับถูกหมอหญิงไล่ออกจากห้องคลอด ด้วยเหตุผลเรื่องความสะอาดและปลอดภัย

“เจ้าออกไปจากห้องคลอดได้แล้ว ข้าจะตรวจดูอาการแรกคลอดของเด็ก อยู่กันเยอะย่อมสกปรกเผลอ ๆ อาจเป็นอันตรายต่อชีวิตเด็ก”

หมอเจียงหว่านกระซิบข้างหูนางกำนัลข้างกายพระชายาเอก หากสตรีผู้นี้ยังอยู่นางคงทำการบางอย่างไม่สะดวก

“เจ้าค่ะ ท่านหมอ” ชิงอีรับคำแล้วรีบถอยห่างจากคุณชายตัวน้อย

ทันทีถึงแม้จะนึกเสียดายอยู่มาก ที่ไม่ได้เห็นทุกความเคลื่อนไหวของคุณชาย แต่นางก็เป็นกังวลเรื่องความปลอดภัยเช่นกัน

ยามนี้ในห้องคลอดจึงมีเพียงหมอหลวงหญิง กับไป๋ซือเย่วผู้หลับใหล และทารกแรกเกิดตัวขาวอวบอ้วน ที่มีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงบิดาผู้ให้กำเนิด

เรื่องราวเลวร้ายได้เริ่มต้นขึ้นจากวันนี้ หากย้อนเวลากลับไปได้ไป๋ซือเย่วคงฝืนทนไม่นอนหลับในค่ำคืนนี้อย่างเด็ดขาด

ผ่านไปราวครึ่งชั่วยามหมอหญิงจึงเดินออกมาจากห้องคลอด นางถือจอกน้ำชาเล็ก ๆ ติดมือมาด้วย จากนั้นจึงขอเข้าพบเจ้าของตำหนัก ซึ่งกำลังรอคอยอยู่ในห้องหนังสือส่วนตัว

“ท่านหมอแน่ใจหรือว่าเลือดเป็นของเด็กคนนั้น” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นเมื่อน้ำในถ้วยยังคงเป็นสีแดงตามปกติ

หัวหน้าหมอหลวงส่งหมอหญิงผู้นี้มาพร้อมกับถ้วยตรวจสอบ เขาจึงวางใจให้จัดการเรื่องสำคัญเพียงลำพัง

“แน่ใจเพคะ ในห้องคลอดมีเพียงหม่อมฉันกับพระชายาไป๋และเด็กทารก”

หมอหลวงหญิงวัยกลางคนก้มหัวลงรายงานเรื่องสำคัญให้เจ้าของตำหนักรับรู้ ริมฝีปากคนรายงานแอบอมยิ้ม หากไม่สังเกตให้ดีย่อมไม่มีผู้ใดมองเห็น

“ไป๋ซือเย่วเห็นท่านหมอนำเลือดเด็กออกมาจากห้องคลอดหรือไม่” คำถามนี้เพื่อยืนยันอีกครั้ง ว่าเลือดเป็นของทารกแรกเกิดจริง ๆ 

“เห็นเพคะ พระชายาไม่ได้นอนหลับ คงรู้ว่าพระองค์ต้องการตรวจสอบตามวิธีของราชวงศ์”

“เจิ้งหลงไปส่งท่านหมอ”

จวิ้นอ๋องสั่งการเสียงเข้ม เพราะอารมณ์ไม่คงที่สักเท่าไหร่ เขาต้องการอยู่เงียบ ๆ เพื่อคิดไตร่ตรองบางเรื่องให้ถี่ถ้วน

“พ่ะย่ะค่ะ”

คล้อยหลังหมอหญิงเดินจากไปแล้ว จวิ้นอ๋องหนานจิงชวนจึงนำถ้วยตรวจสอบถ้วยใหม่ มาตรวจสอบความเข้ากันของเลือดอีกครั้ง เขาทำใจอยู่นานกว่าจะกล้าหยดเลือดของเด็กชายลงไปในถ้วย

หลังจากหยดเลือดเด็กชายลงไป น้ำในถ้วยตรวจสอบยังคงเป็นสีแดงตามเดิม ไม่ได้เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มอย่างที่ควรจะเป็น

ซึ่งแน่ชัดแล้วว่าเด็กชายแรกเกิด กับตระกูลหนานแห่งแคว้นถิงโจว ไม่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกัน!

“ไม่จริง ซือเย่วไม่เคยมีใคร นางเป็นสตรีของข้าเพียงผู้เดียว ต้องมีบางอย่างผิดพลาดแน่ ๆ”

หนานจิงชวนยังหลงเหลือความเชื่อใจในตัวพระชายาเอก และอยากให้โอกาสสตรีผู้แต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างแคว้นแก้ตัวอีกสักครั้ง

คนร้อนใจรีบเดินออกจากห้องหนังสือ มุ่งหน้าตรงไปยังห้องคลอดในตำหนักใหญ่ เพื่อจัดการตรวจสอบทุกอย่างด้วยตนเอง

ทว่าถ้วยตรวจสอบสายเลือดของราชวงศ์ ยังคงเป็นถ้วยกลุ่มเดิมที่หมอหญิงผู้นั้นนำมาให้!

ผ่านไปชั่วครู่หนานจิงชวนจึงเดินกลับมาที่ห้องหนังสือ เขาถือจอกน้ำชาใบเล็กติดมือมาด้วย สองมือของเขาสั่นเทาทั้งอยากรู้ผลและไม่อยากรู้ผล

บุรุษที่หัวใจเต็มไปด้วยบาดแผลขนาดใหญ่ตั้งสติให้มั่น แล้วลงมือตรวจสอบสายเลือดอีกครั้ง แต่ผลลัพธ์ก็ยังเป็นเช่นเดิมครั้งแล้วครั้งเล่า!

ร่างสูงโปร่งทรุดตัวลงนั่งกับพื้นห้องเย็นเฉียบ ความรู้สึกผิดหวังรุนแรงผสมกับความรู้สึกเสียใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ก่อเกิดเป็นความแค้นฝังลึกยากจะให้อภัย

“ไป๋ซือเย่ว เจ้ากล้าหลอกลวงข้าถึงเพียงนี้เลยหรือ เหตุใดจึงกล้าหยามเกียรติข้าเช่นนี้!”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • จอมยุทธ์หญิงเกิดใหม่เป็นพระชายาแสนรันทด   เรียกว่าความสุข (ตอนจบ)

    หนึ่งเดือนผ่านไปข่าวการประหารชีวิต พระชายาเอกและพระชายารองของจวิ้นอ๋องหนานจิงชวน ก็กลายเป็นข่าวดังไปทั่วเมืองท่าทุกอย่างเห็นพร้อมด้วยพยานและหลักฐานแน่นหนา สตรีทั้งสองถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยการดื่มยาพิษชนิดออกฤทธิ์เฉียบพลันเจียงซูหลิงมีโทษทัณฑ์เดิมซึ่งหนักหนาสาหัสอยู่แล้ว บวกกับโทษใหม่ที่ไปเข้าร่วมกับพวกซยงหนูอีกกลุ่ม ครั้งนี้จึงได้รับโทษตายโดยไม่มีละเว้น แม้แต่ความดีของบิดายังไม่สามารถช่วยเหลือได้ลู่เจี้ยนหงมีความผิดหนัก ๆ หลายเรื่อง ตั้งแต่สังหารนางกำนัลนับสิบชีวิต รวมไปถึงเข้าร่วมและจ้างงานพวกซยงหนู จึงได้รับโทษตายอย่างไร้ขอกังขาในเวลาเดียวกันหมอหลวงลู่เว่ยเซา บิดาของลู่เจี้ยนหงซึ่งอาศัยอยู่ที่เมืองหลวง ก็ถูกหนานกงหมิงฮ่องเต้ตัดสินโทษประหารชีวิตไม่ต่างกันเพราะเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการอพยพเข้ามายังแคว้นถิงโจว ของพวกซยงหนูหลายร้อยชีวิต เท่ากับเป็นบุคคลขายแผ่นดินลู่เว่ยเซาเข้าร่วมกับเผ่าที่เป็นศัตรูกับแคว้นถิงโจวเพื่อผลประโยชน์ส่วนตนมานานหลายปี ความผิดจึงรุนแรงถึงขั้นตัดหัวเสียบประจานสองปีผ่านไปเรื่องราวในตระกูลลู่ยังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข อาจจะมากกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ เพราะยาม

  • จอมยุทธ์หญิงเกิดใหม่เป็นพระชายาแสนรันทด   ต่างก็ไม่ยอมกัน

    “ไม่มีวันนั้นแน่นอนเพคะ บาดแผลเพียงเท่านี้รักษาไม่ถึงเดือนก็หาย ส่วนเรื่องอื่นย่อมไม่มีผลเพราะพระองค์ไม่เคยใส่ใจหม่อมฉันอยู่แล้ว”นอนกับบุรุษกี่คนสวามีก็ไม่โกรธเคือง มันน่าน้อยใจยิ่งนัก!“ระวังไว้บ้างเล่าเพราะเมืองท่าแห่งนี้ หาใช่สถานที่ที่เจ้าจะเดินเที่ยวเล่นได้ตามใจชอบ”จวิ้นอ๋องรู้เพียงแหล่งกบดานของผู้ไม่ประสงค์ดี แต่องครักษ์หลวงยังไม่สามารถเข้าไปด้านในได้ จึงยังไม่รู้ว่ามีบุคคลต่างแคว้นเข้ามาร่วมก่อกวนช่วงหัวค่ำของวันเดียวกันนั้น ลู่เจี้ยนหงแอบเร้นกายหายไปในความมืดมิด ถ้อยคำของสวามีทำให้นางจิตตกอยู่ไม่น้อย จึงอยากเร่งให้งานเดินหน้าเร็วกว่าที่ตกลงกันไว้ คืนนี้ทุกอย่างต้องจบ!สตรีผู้ปิดบังอำพรางใบหน้ามิดชิด ตรงเข้าไปในเรือนทรุดโทรมหลังเดิม ชายฉกรรจ์ทั้งสิบกำลังนั่งพูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลและร่วมดื่มสุราไปตามเรื่อง เพราะเป็นช่วงเวลาผ่อนคลายร่างกายทว่าน้ำเสียงคุ้นเคยที่ดังมาจากหน้าประตูเรือน ทำให้บุรุษกลุ่มใหญ่หยุดพูดคุยกัน แล้วตั้งใจฟังคำสั่งอย่างที่เคยปฏิบัติมาโดยตลอด หากทำดีเท่ากับว่ามีตำลึงไว้เที่ยวเล่นไม่มีวันหมด ดีกว่าอยู่อย่างแร้นแค้นในดินแดนบ้านเกิด“ลงมือคืนนี้เลย”“งานเร่งเช

  • จอมยุทธ์หญิงเกิดใหม่เป็นพระชายาแสนรันทด   ไม่ใช่ที่เล่นสนุก

    “ข้าขอตัวไปพักก่อนนะขอรับอาสะใภ้ ส่วนท่านอาก็เพลา ๆ ลงบ้าง สถานการณ์ช่วงนี้ไม่เหมาะต่อการตั้งครรภ์กระมัง”ประโยคหลังบุรุษอายุน้อยกระซิบหยอกล้อผู้เป็นอา จึงถูกฝ่าเท้าสะกิดบั้นท้ายเกือบล้มคว่ำหน้าลงไปกองกับพื้น“โอ๊ย! พี่สาวช่วยข้าด้วย ท่านอารังแกข้า”ร่างสูงโปร่งวิ่งไปหลบหลังพี่สาวใจดี ซึ่งยามนี้กลายมาเป็นอาสะใภ้สมใจนึก ไม่เสียแรงที่เขาทั้งผลักทั้งดันบุรุษทึมทื่อให้เร่งรุกเข้าหา“หึ หึ”คนถูกเรียกขานว่าพี่สาวดังวันวาน หัวเราะด้วยความสาแก่ใจ เด็กดื้อต้องถูกตีเสียบ้างนับว่าสมเหตุสมผล“รีบกลับไปเลยเจ้าเด็กคนนี้ บอกกี่ครั้งว่าห้ามเรียกอาสะใภ้ว่าพี่สาว”“ไปแล้วขอรับ ขี้หวงกับหลานชายก็ไม่เว้น แล้วใครกันรีบมาปรึกษาข้าตั้งแต่วันแรก คิดได้อย่างไรเอาหมอนไม่ซักไปมอบให้สาวงาม”ลู่ซิ่วหยวนทั้งบ่นทั้งรีบกระโดดถอยหนีให้ห่างฝ่าเท้าผู้เป็นอาตอนรู้ความลับสุดยอดในการเอาชนะใจสาวงาม จากคำพูดไร้เดียงสาของหลานชายตัวน้อย เขาหัวเราะจนน้ำตาแทบเล็ด ไม่น่าเชื่อว่าพี่สาวผู้แข็งแกร่งจะใจอ่อนเพราะได้รับหมอนไปนอนกอด!“นี่เจ้า…”ผู้เป็นอาไม่ทันได้บ่น หลานชายก็กระโดดหายไปทางหน้าต่างเสียแล้ว“คิดจะทำการใดเจ้าคะ ถึงรีบไ

  • จอมยุทธ์หญิงเกิดใหม่เป็นพระชายาแสนรันทด   เอาคืน

    ไป๋ซือเย่วกล่าวอย่างชัดเจน แล้วเดินจากไปพร้อมกับสามีใหม่ทันที ปล่อยให้จวิ้นอ๋องกับพระชายานั่งดื่มน้ำชาเลิศรสกันตามลำพัง“เจ้ากับนางฝีมือคนละชั้นกัน หากไม่เชื่อฟังคงสุดแล้วแต่จะเป็นไป”สวามีเอ่ยเตือนตามความเหมาะสม เมื่อเห็นสายตาอาฆาตแค้นของสตรีในปกครอง“เพคะ”น้ำเสียงนิ่งสงบตอบรับอย่างว่าง่าย ทว่าในใจมีเพียงนางที่รู้ดีที่สุดณ ตรอกซอกซอยลับสายตาบริเวณใกล้กับท่าเรือ มีสตรีแต่งกายมิดชิดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ใบหน้าเรียวเล็กสวมผ้าคลุมสีดำปิดบังอำพรางสองขาก้าวเดินเข้าไปในเรือนทรุดโทรมหลังหนึ่ง สถานที่แห่งนี้บิดาของนางเป็นเจ้าของมานานหลายปีแล้ว มีเพียงนางกับมารดาที่รู้ความลับดำมืด และคอยสนับสนุนด้วยดีมาโดยตลอดตั๋วฝากเงินมูลค่าสูงจำนวนหลายใบ ถูกโยนลงต่อหน้าชายร่างท้วมผู้เป็นหัวหน้าชุมชนลึกลับ หากไม่มีสัญลักษณ์บางอย่างก็ไม่สามารถเข้านอกออกในสถานที่แห่งนี้ได้“หากงานสำเร็จ ข้าจะมอบเคล็ดวิชาลับให้อีกหนึ่งฉบับ”“แค่สตรีกับเด็กคนหนึ่ง คุณหนูยอมจ่ายหนักเพียงนี้เชียวหรือ”ตั๋วฝากเงินมูลค่าสูง ถูกนำไปแจกจ่ายให้ชายฉกรรจ์นับสิบคนอย่างครบถ้วน“สามีของมันเป็นผู้มีวรยุทธ์ขั้นสูงอย่าประมาทเด็ดขาด”สายข

  • จอมยุทธ์หญิงเกิดใหม่เป็นพระชายาแสนรันทด   รวมญาติโดยแท้จริง

    “เจ้าจะทำการใด ถอยออกไปให้ห่างเลย”เมื่อเห็นท่าทีขึงขังเอาเรื่องของน้องสาว ไป๋ซือกวงก็รู้สึกหวั่นเกรงอยู่ไม่น้อย ยิ่งเห็นสายตาดุร้ายจ้องมองมา ขนในกายหนุ่มยิ่งลุกชันไปทั่วร่าง สตรีไร้มารดาผู้นี้น่าเกรงกลัวตั้งแต่เมื่อไหร่กัน“ผู้ใดกล้าแตะต้องบุตรของข้าย่อมไม่ตายดี อย่าว่าแต่ชีวิตขององค์รัชทายาทผู้ไร้ความสามารถเลย ชีวิตของบุรุษชรากับสตรีชั่วช้าแห่งแคว้นหวงหลิงข้าก็ไม่ปรานี”กึก!!!เสียงบีบลำคอแกร่งด้วยแรงของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสูงสุด ร่างสูงโปร่งของบุรุษสูงศักดิ์ต่างแคว้น ถูกยกขึ้นเหนือพื้นห้องด้วยมือเพียงข้างเดียว มุมปากงามแสยะยิ้มด้วยท่าทีมุ่งร้าย“ข้าไม่ใช่สตรีอ่อนแอดั่งวันวาน พวกเจ้าอยากทำร้ายบุตรชายของข้าเช่นนั้นหรือ”ดวงตาเหี้ยมโหดถูกเผยออกมาให้เห็นเป็นครั้งแรก ที่ผ่านมานางใช้ชีวิตแบบสงบเรียบง่ายมาโดยตลอด ไม่เคยระรานผู้ใดก่อนถึงแม้จะมีวรยุทธ์สูงเป็นลำดับต้น ๆ ในยุทธภพทว่าบุรุษโง่เขลาผู้นี้กล้ากล่าวล่วงล้ำคนสำคัญในชีวิต จึงต้องยอมรับผลของการกระทำให้ได้นับว่ายังเห็นแก่สายเลือดเดียวกัน นางเลยไม่ทำลายวรยุทธ์ทิ้งไป แต่หากมีครั้งหน้าคงไม่แน่!อึก! อึก!“หากยังอยากมีชีวิตอยู่ จงหลบหลีกให้ห่

  • จอมยุทธ์หญิงเกิดใหม่เป็นพระชายาแสนรันทด   ชุมนุมญาติ?

    “คุณหนูระวังตัวด้วยนะเจ้าคะ หากไม่ชอบมาพากลให้รีบกลับจวนทันที นายท่านไม่ปล่อยให้คุณหนูเดือดร้อนอย่างเด็ดขาด”“เข้าใจแล้ว เจ้าอย่ากังวลไปเลย”“ท่านแม่พวกเราไม่เข้าไปพร้อมกันหรือขอรับ”เด็กชายได้ยินว่าต้องรีบกลับจวน แต่มารดาไม่ได้กลับไปด้วยจึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“แม่พบคนรู้จักและมีเรื่องต้องพูดคุยกัน หากอาเฟยตามไปด้วยเกรงว่าท่านลุงจะน้อยใจที่อาเฟยคุยกับคนอื่น อาเฟยรีบไปบอกท่านลุงว่าแม่กำลังพูดคุยกิจธุระดีหรือไม่”“ขอรับ อาเฟยจะรีบกลับไปบอกท่านลุงเอง” เด็กชายรับคำด้วยท่าทีแข็งขันเมื่อรถม้าจากจวนตระกูลลู่ถอยห่างออกไปไกล ไป๋ซือเย่วจึงเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยมหม่าหลง นางทำทีเดินผ่านโต๊ะที่มีบุรุษต่างถิ่นสี่คนนั่งพูดคุยกันอยู่โฉมสะคราญเดินทอดน่องอย่างเชื่องช้า ไม่ได้หันไปมองผู้ใดทั้งนั้น จุดมุ่งหมายคือห้องนั่งดื่มน้ำชาส่วนตัวบนชั้นสองของโรงเตี๊ยมแผนล่อให้ปรากฏตัวได้ผลเกินคาด ชายหนุ่มเรือนกายสูงโปร่งผู้เป็นหัวหน้ากลุ่ม มองตามสตรีงดงามด้วยความดีใจ เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินตามมาติด ๆ ห่างออกไปไม่ไกลยังมีบุรุษเจ้าถิ่นเดินตามมาเช่นกัน แต่ยังไม่เปิดเผยตัวให้โฉมงามรับรู้ทว่าไม่มีใครสังเกตเห็นเลย ว่

  • จอมยุทธ์หญิงเกิดใหม่เป็นพระชายาแสนรันทด   ผู้มาเยือน

    จวิ้นอ๋องหนานจิงชวนกับผู้ติดตาม เดินทางรอนแรมผ่านป่าเขาและพื้นที่รกร้าง ไปตามเส้นทางของรถม้านานถึงสองเดือน จึงเดินทางมาถึงเขตแดนของเมืองท่า เพราะระหว่างทางมีเหตุให้จอดพักรถม้าอยู่บ่อยครั้งบุรุษผู้นำขบวนรู้สึกเบื่อหน่ายพระชายาเอกคนใหม่จนแทบไม่อยากมองหน้า ถูกเข้าหาหวังแนบชิดในรถม้าอยู่บ่อยครั้ง เขาก

  • จอมยุทธ์หญิงเกิดใหม่เป็นพระชายาแสนรันทด   อยากมีสถานะ

    ขบวนเดินทางของผู้สูงศักดิ์ เคลื่อนที่มุ่งตรงไปข้างหน้าอย่างราบรื่นตลอดเส้นทาง ไร้ซึ่งโจรผู้ร้ายมากล้ำกลายองครักษ์รอบกายโอรสสวรรค์ล้วนแล้วแต่เป็นผู้มีวรยุทธ์ ซึ่งเรื่องนี้ไม่ผิดกฎของแคว้นแต่อย่างใด เพราะองครักษ์หลวงมีสิทธิ์ฝึกยุทธ์เพื่อคุ้มกันคนในราชวงศ์จวิ้นอ๋องเอนกายพักผ่อนอยู่ในรถม้าคันแรกตามลำ

  • จอมยุทธ์หญิงเกิดใหม่เป็นพระชายาแสนรันทด   หมอนเจ้าปัญหา

    ลู่ชุนหยางจ้องมองคนที่พูดโดยไม่ลืมตา เพียงเท่านี้ก็รู้โดยสัญชาตญาณว่าถูกหมางเมินเข้าแล้วมุมปากหยักอมยิ้มอย่างพึงพอใจ นับว่าเป็นครั้งแรกที่เขาถูกสตรีเมินเฉย ท่าทีเช่นนี้ทำให้รู้สึกปลอดภัย และสบายใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน“ข้าเอาหมอนมาให้ เจ้าจะได้นอนพักสบาย ๆ นั่งเอนหลังแบบนั้นไม่เมื่อยหรือ”หมอนหนุน

  • จอมยุทธ์หญิงเกิดใหม่เป็นพระชายาแสนรันทด   มอดไหม้

    “ฮึก ฮึก คิดถึงท่างแม่ทุกวันเยย”มือน้อย ๆ เอื้อมมาจับมือมารดาเป็นครั้งแรกในชีวิต เสียงสะอื้นไห้ดังขึ้นแผ่วเบา เพราะเจ้าตัวดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่“แม่รู้อาเฟยคนดี แต่คืนนี้ต้องรีบออกเดินทางก่อน อาเฟยจะได้มีจวนอุ่น ๆ นอนดีหรือไม่เล่า หลังจากนี้พวกเราสามคนจะได้อยู่ด้วยกันทุกวันเลย” มือมารดาคนใหม่ยกขึ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status