บทที่3 บุคคลปริศนา?

“เดี๋ยวสิ!”

ฉันตะโกนออกไปตามหลังมันติดๆ แต่ก็ไม่เป็นผล เพกาซัสตัวนั้นวิ่งหายเข้าไปในป่า ทิ้งให้ฉันยืนทำหน้างงงวยอยู่คนเดียว ถึงแม้จะเป็นแค่ความฝันแต่ก็ตื่นเต้นมากๆเลย ฉันอยากรู้ว่ามันสามารถพูดได้เหมือนในการ์ตูนที่เคยดูตอนเด็กไหม อยากจะเข้าไปทักทาย แต่ก็นั่นแหละ มันหนีไปก่อนซะแล้ว เอ่อ… ตอนนี้ฉันก็ชักจะเริ่มหิวขึ้นมาแล้วสิ ถ้าเกิดมีใครมาได้ยินเสียงท้องร้องของฉันคงเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเสียงฟ้าร้องแน่ๆ T—T และแล้วก็เริ่มต้นภารกิจ จะกินอะไรกันดี!? อืม… แม้จะเป็นในโลกแห่งความฝัน แต่ฉันก็ไม่กล้ากินอะไรสุ่มสี่สุ่มห้านะ ขืนท้องเสียหรืออาจถึงขั้นสู่ขิตขึ้นมาเดี๋ยวจะแย่เอา ผลไม้ก็ไม่เลวนะ คิดไปฉันก็พลางกวาดสายตาไปมารอบๆป่า หรืออาจจะต้องเดินลึกเข้าไปอีกหน่อยถึงจะเจอของที่กินได้ ว่าแล้วฉันก็เริ่มเดินเท้าดุ่มๆเข้าไปในป่าลึกกว่านี้ หวังว่ามันคงจะไม่มีตัวอะไรน่ากลัวๆโผล่ออกมานะ แต่เอ่อ… ถ้าสถานที่นี้ใช่แมพที่ฉันเคยเล่นในเกมจริงๆ ตามบทแล้วในป่านี้ควรจะมีมอนสเตอร์อยู่ด้วย และฉันก็ต้องรับบทเป็นตัวละครหลักเพื่อมาปราบมันนี่ล่ะ เอายังไงดี… มันก็แค่ความฝันน่ะ ฉันก็แค่ฝันถึงเกมนี้เพราะเล่นมากเกินไปจนเก็บมาฝันแบบนี้ เดี๋ยวอีกไม่นานฉันก็จะตื่น เพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัวหรอกว่าจะกินอะไรเข้าไปและก็ไม่ต้องกลัวสู่ขิตด้วย อ๊ะ! เจอแล้ว มีต้นแอปเปิ้ลอยู่จริงๆด้วย โอ้โห… แต่มันสูงมากเลยอ่ะ (╯▽╰) ถ้าปีนขึ้นไปเก็บจะได้ไหมนะ แต่ถ้าหล่นลงมาก็อาจจะถึงขั้นพิกงพิการได้ เพราะต้นแอปเปิ้ลนี่ต้นใหญ่ม๊ากกก อืมๆ… ฉันยืนคิดอยู่พักนึงและก็ได้คำตอบว่า ก็คงต้องปีนนั่นแหละจ้า เพราะไม่มีทางอื่นแล้วจริงๆ และอีกอย่าง ฉันเริ่มเหนื่อยแล้วอ่ะ ไม่อยากเดินหาของกินอย่างอื่นแล้ว ดูๆไปแล้วต้นไม้นี้ก็ไม่น่าจะปีนยากนัก แค่ค่อยๆปีนขึ้นไปเรื่อยๆ แต่ร่างกายฉันจะไหวไหมเนี่ย ขอตื่นจากฝันตอนนี้และไปหาข้าวกินที่บ้านเลยได้ไหม ฮึ่บ! ฉันเริ่มต้นปีนป่ายขึ้นไปแบบช้าๆ ต้นไม้นี่มันก็ใหญ่ซะเหลือเกิน ไม่เคยเห็นต้นแอปเปิ้ลที่ใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลยให้ตายเถอะ ในขณะที่ฉันพยายามจะเอื้อมมือไปคว้าผลแอปเปิ้ลสีแดงสดที่ห้อยอยู่บนกิ่งไม้อย่างสุดความสามารถ อีกนิดเดียว... อีกนิดเดียวก็จะถึงแล้ว! ฉันพึมพำขณะเขย่งปลายเท้า แต่กิ่งไม้ที่ฉันกำลังเหยียบอยู่กลับเปราะหักดัง เป๊าะ! ทำให้ร่างของฉันเสียหลักกะทันหันก่อนจะร่วงดิ่งลงจากที่สูงเกินกว่าจะตั้งตัวทัน

"เหวออออ! ไม่นะ!" ฉันหลับตาปี๋พร้อมส่งเสียงกรีดร้องออกมาดังลั่น แต่แทนที่จะเป็นความเจ็บปวดจากการกระแทกพื้น ฉันกลับสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มและอุ่นร้อนที่โอบล้อมร่างเอาไว้ ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ และสิ่งที่เห็นก็ทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น ฉันไม่ได้ลงไปนอนกองอยู่บนพื้นหญ้า แต่กำลังนั่งอยู่บนหลังของเพกาซัสตัวนั้น ปีกคู่มหึมาอันแข็งแรงของมันกำลังขยับช้าๆเพื่อประคองตัวกลางอากาศ ขนปีกที่ฉันเคยเห็นว่าสวยงามเมื่อมองจากระยะไกล ตอนนี้มันอยู่ใกล้จนฉันสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากแผ่นหลังของมันที่แผ่ออกมา

"เอ่อ… คือ… ทำไมถึงช่วยฉันไว้เหรอ?"

ฉันถามด้วยเสียงสั่นเครือ เพกาซัสตัวนั้นไม่ได้ตอบอะไร แต่มันกลับเงยหน้าขึ้นแล้วส่งเสียงร้องทุ้มต่ำดังกังวานก่อนจะค่อยๆ ร่อนตัวลงจอดบนผืนหญ้าอย่างนุ่มนวลที่สุด ทันทีที่เท้าถึงพื้น ฉันทรุดตัวลงนั่งด้วยความขาสั่น ฮือ ยังกลัวอยู่เลยอ่ะ นึกว่าตัวเองจะต้องตุยซะแล้ว ตุยในโลกแห่งความฝันเนี่ยไม่อยากจะคิดเลยว่ามันจะเป็นยังไง อาจจะทำให้ชีวิตจริงหลับไม่ตื่นเลยก็ได้นะ หรือฉันคิดมากเกินไป T—T เพกาซัสแสนสวยตัวที่ช่วยชีวิตฉันเอาไว้ลัดนี้มันยืนเผชิญหน้ากับฉันตรงหน้าฉัน ดวงตาสีอำพันคู่นั้นของมันจ้องลึกเข้ามาในดวงตาฉันราวกับอยากจะบอกอะไรบางอย่าง เหมือนมันไม่ใช่แค่เพียงสัตว์ในป่า แต่มันดูเหมือนผู้พิทักษ์ที่จงใจมารับฉันโดยเฉพาะ

“นั่นใครน่ะ?”

จู่ๆก็มีเสียงจากบุคคลปริศนาคนหนึ่งโพล่งเข้ามา ฉันที่หันหน้าไปมองตามเสียงนั้นถึงกับทำหน้าเหวอไปเลย นี่มัน… เอลิน่า!!! ตัวละครหลักที่ฉันใช้บังคับอยู่ในเกมนี่นา! รูปร่าง หน้าตา และการแต่งกายถอดแบบมาจากในเกมเป๊ะๆเลย ลืมคิดไปเลยว่านอกจากฉันแล้วจะไม่มีมนุษย์คนอื่นอีกเลยเหรอ เอลิน่าคือมนุษย์คนแรกเลยที่ฉันได้พบเจอบนโลกในเกมนี้ ราวกับว่าเพิ่งกดเริ่มเกมใหม่ยังไงยังงั้น (~ o ¯▽¯) ในขณะที่ฉันกำลังยืนทำหน้างงและกำลังอ้ำอึ้ง ยัยเอลิน่าก็เดินเข้ามาหยุดตรงหน้าฉัน หล่อนมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า

“กลิ่นอายของเจ้าแปลกมากเลยนะ ไม่เคยรู้สึกถึงกลิ่นอายแปลกๆแบบนี้จากใครมาก่อนน่ะ“ เอลิน่าพูดพลางทำหน้าสงสัย

“หมายความว่ายังไงเหรอ?“

”ก็กลิ่นอายของเจ้าไม่ใช่กลิ่นอายจากมนุษย์บนโลกนี้น่ะ และดูจากลักษณะ เจ้าก็คงจะไม่ใช่พวกมอนสเตอร์แน่นอน หรือว่า… เจ้าคือแม่มดดำปลอมตัวมา?!“ เอลิน่าพูดจบก็รีบชักดาบที่แนบอยู่ข้างตัวเธอออกมาชี้ตรงมาที่ฉันทันที

แม่มดดำเหรอ? ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเกมนี้มีตัวละครแม่มดอยู่ด้วย หรือฉันจะพลาดภารกิจไหนไปนะ หรืออาจจะยังเล่นไม่ถึงแมพนั่นก็ได้ (+_+~) แต่จะเอายังไงกับเอลิน่าดี ยัยนี่ดูท่าท่างมุ่งมันที่จะใช้ดาบฟันฉันมากเลยในตอนนี้ สายตาก็ดูดุดันเหมือนในเกมตอนที่หล่อนกำลังจะต่อสู้เลย เฮ้ย ฉันเปรียบเสมือนแม่ที่ชุบเลี้ยงแกมานะ แกจะมาฟันฉันตายตรงนี้ไม่ได้เด็ดขาด!