จำใจใช้หนี้แทนสามีสุดที่รัก [20+]

“เป็นได้แค่คู่นอนนะ เอากันขำ ๆ รับได้ก็ขึ้นรถ รับไม่ได้ก็แค่นี้ ไม่ต้องคุยกันอีก”

         “อืม” เธอก้าวขึ้นรถผมอย่างไม่ลังเล ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่มันถูกหรือแม่งผิดตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม

         “ทำไม อยากมากขนาดนั้นเลย แฟนเธอไปไหน” ถึงจะเอากันขำ ๆ ผมก็ไม่อยากเป็นชู้กับใคร

         “เลิกกันแล้ว”

ใช่สินะ ไอ้นั่นมันไปเรียนต่อเมืองนอกตั้งสี่เดือนแล้วนี่นา แม่งแล้วกูดันรู้ทุกเรื่องของเธอ

         “ของขาด?” ผมถามและเคาะพวงมาลัยในตอนที่ติดไฟแดง

         “อืม” เธอตอบง่าย ๆ เรียบ ๆ ไม่สะทกสะท้าน

         “ดี เราก็ของขาด ของขาดกันทั้งคู่ คงมันดี หึ”

“กูบอกให้มึงจองวีไอพี ๆ ทำไมแม่งได้หน้าแคชเชียร์ ไกลเวทีก็ไกล เด็กเสิร์ฟก็เดินกันให้วุ่น แม่งวุ่นวายฉิบหาย” ผมบ่นไอ้เพื่อนที่ชวนมาเที่ยววันนี้ บอกให้มันจองโซนวีไอพี แต่มันดันจองอะไรของมัน ยิ่งคิดยิ่งน่าโมโห

         “เอาน่า เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง ตั้งแต่เรามาเที่ยวที่นี่สามปีก็ไม่เคยนั่งโซนอื่น นั่งตรงนี้บ้างก็ดีเหมือนกัน ดนตรีไม่ดังดี” คำแก้ตัวของมันฟังแทบไม่ขึ้น

         “ไอ้ไม้ มึงไม่ได้ป่วยใช่เปล่า หรือปิดเทอมไม่กี่อาทิตย์ ทำให้สมองมึงกระทบกระเทือน” ผมยื่นมือไปแตะหน้าผากของเพื่อนดู วันนี้เพื่อนผมมันดูแปลก ๆ

         “มันก็ไม่ได้ป่วยนะไอ้ฟ้า ทำไมมันดูแปลก ๆ” ผมยังหันไปถามความคิดเห็นของไอ้ฟ้า หรือเวหา เพื่อนผมอีกครั้ง

         “แดกเหล้าไป อย่าพูดมาก” ไอ้ไม้ไม่รู้มันอารมณ์เสียมาจากไหน ด่าผมว่าพูดมากอีก

         “มาแปลกจริง ๆ ด้วย” ผมยังบ่นกับมันอีกรอบ นั่งอยู่ไม่ทันไรมีแต่คนมาขอชนแก้ว เพราะอย่างนี้ไงผมถึงไม่ชอบโซนธรรมดา เพราะมันไม่ส่วนตัว

         พวกเราดื่มกันอยู่สักพัก ไอ้ไม้มันก็บอกจะไปห้องน้ำ กว่าจะกลับมาก็นานโข

         “มึงไปขี้มาเหรอ ไปนานมาก” ผมอดบ่นไม่ได้จริง ๆ นั่งโซนนี้ไม่ค่อยจะมีอะไรให้ดู เพื่อนแม่งทิ้งไปอีก

         “ไม่” มันตอบผมด้วยหน้าตาเนือย ๆ

         “ไม่ขี้”

         “ไม่เสือกสิครับเพื่อนทะเล จะขี้ก็รูตูดกูไหม”

ผมอยากจะถีบมันขาคู่ แต่เห็นเพราะว่าหน้าหล่อ ๆ ของมันที่เป็นเดือนมหา’ลัยหรอกนะเลยไม่ได้ทำ

         “กูกลับก่อนนะ” อยู่ดี ๆ ไอ้ฟ้าก็ขอตัวกลับ ตอนนี้เพิ่งจะห้าทุ่ม มันจะรีบไปไหนของมัน