18.ปัญหามีไว้พุ่งชน

เบลล่ารู้สึกว่าใบหน้าของเธอมันกำลังชา เพราะเธอไม่รู้ว่าจะตกใจเรื่องไหนก่อนดี!! ท่านเคาน์ริชแมนยกยิ้มก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาหาเธอ

ผมสีเงินและใบหน้าที่งดงามนั่น!!..เขาคือคุณเทวดาในสวนที่เธอเจอวันบรรลุนิติภาวะของเบลล่า นี่คือใบหน้าของชายที่มักมากในกามงั้นเรอะ!

แล้วใบหน้าที่ยกยิ้มนั่นมันคืออะไร เขาควรจะตกใจไม่ใช่รึไงที่เธอมาทำลายงานแต่งของเขา!!

เบลล่ารู้สึกว่าเธอไม่ไว้ใจรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเลย พอรู้สึกตัวอีกทีเธอก็กำลังเดินถอยหลังอยู่ เพราะท่านเคาน์ริชแมนกำลังเดินเข้ามา จวนเจียนจะถึงตัวของเธออยู่แล้ว!!

เขาก้มลงก่อนจะช้อนตัวเธอขึ้นมาอุ้มเอาไว้ในอ้อมกอด

“เจ้ากำลังตั้งครรภ์ลูกของข้า เดินเร็วเช่นนั้นเหมาะสมที่ไหนกัน…”

….เธอควร…จะทำยังไงดีวะในตอนนี้!! จะถอนตัวกลับลำก็ไม่ทันแล้ว ได้แต่ปล่อยให้มันเลยตามเลยไปก่อน!

เบลล่ายกมือขึ้นมากอดคอของเขาเอาไว้ ก่อนที่เธอจะซบลงที่อกแกร่งของเขา ราวกับกำลังเสียใจอยู่

“ท่านเคาน์!!..ท่านควรจะกลับมาทำพิธีให้เสร็จก่อน!!”

บารอนมิเดนรีบเดินออกมาขวางทางเคาน์ริชแมนเอาไว้  ไม่ได้!!..เขาจะปล่อยให้งานแต่งในครั้งนี้ถูกทำลายลงไม่ได้เด็ดขาด!!

“ข้าไม่มีอารมณ์จะแต่งงานแล้ว…โรเจอร์ยกเลิกงานแต่งนี้ลงเสีย”

เคาน์ริชแมนหันไปกล่าวกับเซอร์คนสนิท ก่อนที่เขาจะอุ้มเบลล่าเดินไป

“ไม่ได้นะครับ!!..ท่านเคาน์จะทำเช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาด!!”

หากเขาไม่ได้เงินลงทุนในครั้งนี้ มิเดนได้จบเห่แน่นอน

“บารอนมิเดน เจ้ากำลังรบกวนการพักผ่อนของภรรยาและลูกในท้องของนางด้วย หากลูกของข้าเป็นอะไรไปเจ้ามีปัญญารับผิดชอบงั้นหรือ?”

มือของบารอนสั่นเทาไปด้วยความโกรธแค้น

“ข้าอุตส่าห์ยกลูกสาวที่เป็นดุจแก้วตาดวงใจให้ท่านเคาน์ ท่านทิ้งนางไว้กลางพิธีแต่งงานเช่นนี้แล้ว นางจะมีหน้าไปแต่งเข้าตระกูลใดอีก ไม่รู้ล่ะหากไม่ได้เป็นอนุท่านก็ควรจะรับนางเข้าไปเป็นนางบำเรอด้วย!!!”

เบลล่ารู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูกเลยแฮะ ทว่าเธอในตอนนี้ก็ไม่สามารถจะทำอะไรได้เลยถึงแม้ตอนนี้เธออยากจะวิ่งหนีมากแค่ไหนก็ทำไม่ได้ เพราะเธออยู่ในอ้อมกอดของท่านเคาน์ริชแมน…

“บารอนมิเดน ท่านเป็นใครงั้นหรือ ถึงกล้ามาออกคำสั่งข้า?”

ทุกคนในโบสถ์เงียบอีกครั้ง เซอร์โรเจอร์รีบไปขวางบารอนมิเดนเอาไว้ก่อนที่เขาจะจัดการเคลียร์ผู้คนออกจากโบสถ์

“วันนี้ไม่มีงานแต่งแล้วครับ เชิญทุกคนออกจากโบสถ์ไปได้เลย!!”

ใบหน้าที่สะอาดสะอ้านของดรุณีน้อยผู้หนึ่งยกยิ้มอย่างดีใจ เธอดีใจที่ไม่ต้องแต่งงานกับท่านเคาน์บ้ากามอะไรนั่นแล้ว นักบุญที่ยืนต่อหน้าสตรีที่สวมชุดเจ้าสาวถึงกับทำอะไรไม่ถูก

นี่มัน..เหตุการณ์อะไรกัน เจ้าบ่าวอุ้มสตรีที่อ้างว่านางท้องเดินออกไป ส่วนเจ้าสาวแทนที่เธอจะร้องไห้กลับยกยิ้มอย่างดีใจ!!

นี่มันประหลาดเกินไปแล้ว!

ใช่แล้วด้วยเหตุผลนี้ งานแต่งก็เลยถูกยกเลิก…เพียงเท่านี้เบลล่าก็สามารถไปรับเงินหนึ่งล้านที่ท่านดยุคแล้วซื้อเนื้อย่างกับไวน์ดีๆ สักขวดไปฉลองที่เมบิล

ใช่..มันควรจะเป็นอย่างนั้นหากว่าตอนนี้เธอไม่ได้อยู่บนรถม้าของริชแมน! สายตาของท่านเคาน์ริชแมนมองมาที่เธอจนเธอไม่รู้ว่าจะต้องเอาตาไปไว้ที่ไหน

“ที่รัก..งั้นเหรอ?”

ใบหน้าที่งดงามของท่านเคาน์หัวเราะเบาๆ อย่างขบขัน

ที่บอกว่าใบหน้าของเขางดงามนั้น…เธอไม่ได้โกหกเลยจริงๆ ในคราแรกที่พบหน้าเขาใบหน้าของเขามันตรึงตาตรึงใจของเธอเอาไว้ ราวกับว่าเขานั้นคือเทพบุตรที่แสนดี เป็นเทวดาตัวน้อยที่อยู่บนสรวงสวรรค์ แต่ใครจะไปรู้ว่าภายใต้ใบหน้าหวานๆ ของเขานั้น…เขาจะเป็นคนมักมากในกาม แถมยังมีภรรยาไปทั่วอีกด้วย!!!

นี่สินะถึงมีคำกล่าวว่าอย่างมองคนที่ภายนอก!

“มิลาด้าจ้างเจ้ามาเท่าไหร่?”

เบลล่าเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของท่านเคาน์ริชแมนก่อนที่เธอจะลอบถอนหายใจ

“หนึ่งล้านค่ะ…”

เขาพยักหน้าช้าๆ

“อืม..เช่นนั้นเจ้าควรจะนำเงินส่วนนั้นมาแบ่งข้าสักครึ่งสิ รู้ไหมว่าวันนี้ข้าเสียหายไปเท่าไหร่?”

อะไรกันเนี่ย…คนที่รวยล้นฟ้าเช่นเขามาขอส่วนแบ่งเธอไปทำไมกัน!

“ท่านเคาน์..ล้อเล่นอะไรกันคะ?”

เขาถอนหายใจ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาจะค่อยๆ จางหายไป แววตาที่มองเธอก็เปลี่ยนไปด้วย

“แค่ข้าไม่แบ่งเงินให้ท่านถึงกับต้องโกรธเคืองข้าเช่นนั้นเลยเหรอคะ? ….”

“เลดี้เมบิล ข้าไม่ถูกกับภรรยาเรื่องนั้นเลดี้เองก็น่าจะทราบ ข้าไม่ได้คิดจะยกเลิกงานแต่งงานในวันนี้เลยด้วยซ้ำ!! แต่ทุกอย่างมันเป็นเพราะเลดี้นะครับ”

“ค่ะ..เป็นข้าที่ผิดเอง ท่านเคาน์คงจะกำลังโกรธจนไม่อยากเห็นหน้าข้าเลยใช่ไหมคะ เช่นนั้นท่านควรจะจอดรถม้าให้ข้าลงตรงนี้….”

“เบล…ข้าบอกแล้วไงว่าในคราแรกข้าไม่คิดว่าจะยกเลิกงานแต่ง แต่ที่ข้ายกเลิกมันเป็นเพราะเจ้า เพราะใบหน้าที่งดงามนี้ของเจ้า…”

เขายื่นมือมาจับคางของเธอให้เงยขึ้นมามองหน้าของเขา

“สิบล้านเหรียญสำหรับการกำจัดมิลาด้าออกไปจากริชแมน”

เบลล่าส่ายหน้าช้าๆ

“ข้าทำงานพวกนี้ก็เพื่อเก็บเงินซื้อของที่ข้าอยากได้ และในตอนนี้มันก็กำลังจะครบแล้ว ข้าจะไม่ทำงานพวกนี้แล้วค่ะ”

เขายกยิ้มขึ้นมาอย่างอารมณ์ดีโดยไม่สนใจคำกล่าวปฏิเสธของเธอเลย

“เบล อย่าลืมว่าวันนี้เจ้ากล่าวที่โบสถ์ไปว่าอะไรบ้าง ตอนนี้ผู้คนที่นั่นล่วงรู้แล้วว่าเจ้าตั้งท้องลูกของข้าอยู่ ข่าวนี้จะต้องเข้าไปถึงหูของมิลาด้าแน่นอน ถึงตอนนั้นนางจะต้องหาทางกำจัดเจ้า…”

“ข้าจะเข้าไปพบเคาน์เตสและบอกกล่าวความจริงกับนางเองค่ะ!!”

“ริชแมนมิใช่สถานที่ ที่ใครจะเข้าออกได้โดยง่าย ข้าเองก็เช่นกัน ข้ามิใช่คนที่จะยอมให้สตรีที่หมิ่นเกียรติข้าจากไปโดยง่าย”

ตอนนี้ในใจของเบลล่ามันกำลังร่ำร้องอย่างหนัก ชายผู้นี้กำลังปั่นประสาทเธออยู่รึไง!!

“จะช่วยกำจัดมิลาด้าหรือว่าจะตั้งท้องลูกของข้าจริงๆ ก็เลือกเอา…”

“ข้าไม่เลือกทั้งสองอย่างแล้วท่านเคาน์ก็ไม่มีสิทธิ์มาบังคับข้าด้วย”

เอซยกยิ้ม เขาเลื่อนมือที่จับคางของเธอลงไปกอบกุมข้อมือของเบลล่า ก่อนที่เขาจะใช้เน็กไทมามัดข้อมือเธอติดกับหน้าต่างของรถม้า เขาเลิกกระโปรงของเธอขึ้นไปช้าๆจนเผยให้เห็นขาที่ขาวเนียน

“การครอบครองเจ้าในตอนนี้ทำได้ง่ายเสียยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก…อย่าลืมสิว่าข้าคือใคร “

เคาน์ริชแมน ไอ้คนบ้ากาม! เธอไม่น่าไปหลงใหลกับใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาเลยจริงๆ!!

เอซวางมือบนขาของเธอ ก่อนที่เขาจะเลื่อนมือขึ้นไปช้าๆ โดยไม่มีทีท่าว่าเขาจะหยุด 

“…ตกลงค่ะ! สิบล้านแลกกับการที่เคาน์เตสหย่ากับท่าน!”

เขายกยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นไปนั่งลงข้างเธอ เอซซบลงที่ไหล่ของเบลล่า

“เจ้าจะต้องเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ริชแมน ในฐานะภรรยาของข้า!!”

“ไม่จำเป็น ข้ามีวิธีที่ดีกว่านั้นค่ะ..”

“ไม่ได้!! เจ้าเป็นคนป่าวประกาศกับทุกคนเองไม่ใช่รึไงว่าเจ้าท้องกับข้า!!”

เขาเป็นคนแรก คนแรกจริงๆ ที่ทำให้เธอปวดหัวขนาดนี้!!

“ข้าอยู่ที่นั่นตลอดไปไม่ได้เพราะข้ายังมีงานอย่างอื่นที่ต้องทำอีก…”

“เช่นนั้นหาเวลามาอยู่ที่คฤหาสน์อาทิตย์ละสองวันก็พอ..ข้าจะติดต่อเจ้าผ่านเซอร์โรเจอร์ “

เบลล่าหลับตาลงช้าๆ เพื่อที่เธอจะเรียกสติของเธอกลับคืนมา เพราะตอนนี้ท่านเคาน์ริสแมนกำลังถอดกระดุมเสื้อของตัวเองออก

“ท่านจะถอดเสื้อทำไม!!”

เอซหัวเราะเบาๆ

“ก็ข้าร้อน..ร้อนจนอยากจะถอดกางเกงด้วยเลย….”

เธอกรีดร้องเสียงดังในใจ!!

“ข้าอยากให้ท่านรับปาก ว่าในตอนที่ข้าทำงานกับท่าน ท่านจะไม่…ไม่ทำการสิ่งใดที่เป็นการล่วงเกินข้า!!”

“ไม่รับปากอยู่แล้ว เบลเจ้าไม่ได้อยู่ในสถานะที่สามารถต่อรองข้าได้หรอกนะ..อีกทั้งเจ้าเป็นภรรยาของข้าเวลาอยู่คฤหาสน์เราก็อาจจะ..แตะเนื้อต้องตัวกันบ้างเพื่อความสมจริง”

ให้ตายเถอะ!! เธอพึ่งจะเจอคนแบบนี้ครั้งแรกเลยจริงๆ

…….

เธอทิ้งตัวลงนอนบนเตียง..เตียงที่แสนจะกว้างใหญ่ของเธอ ตอนนี้ที่ด้านหน้าบ้านเซ็ดดริกได้นั่งอยู่ เขานั่งอยู่บนโซฟาเพื่อรอรับเธอไปหาท่านดยุค…

แต่ทว่าเธอได้ยินเสียงท่านแม่กล่าวห้ามเป็นระยะๆ ห้ามเซ็ดดริกกับท่านลุงเจคอปเพราะทั้งสองคนทำท่าราวกับมีเรื่องที่โกรธแค้นกันมาเป็นร้อยปี

แต่ถึงอย่างนั้น…เธอก็ไม่อยากลงไปเลย เธอไม่อยากไปที่คฤหาสน์โอเว่นเพราะเธอรู้ว่าหากเธอไป จะต้องเจอกันอะไร ตอนนี้เบลล่าก็เลยได้แต่ปล่อยให้เซ็ดดริกกับท่านลุงเจคอปทะเลาะกันไปก่อน โดยมีท่านแม่เป็นคนคอยห้าม…

ทบทวนชีวิตของเธอในตอนนี้…

วันจันทร์ อังคาร พุธ ต้องไปสอนหนังสือคิร่าที่คฤหาสน์เคนเนดี้

วันพฤหัสบดี วันศุกร์ ต้องไปที่คฤหาสน์ริชแมนเพื่อทำยังไงก็ได้ให้เคาน์เตสยอมหย่ากับท่านเคาน์

วันเสาร์และวันอาทิตย์ ต้องไปคฤหาสน์โอเว่นเพราะเธอดันไปสัญญากับท่านดยุคเอาไว้

ในคราแรกคิดว่าวันนี้เธอจะอ้างว่าเธอไม่สบาย แต่เซ็ดดริกดันมานั่งรอ…ใช่แล้วเขานั่งรอเธอตั้งแต่เช้ามืด!!

เขาบอกว่า ไม่ว่ายังไงก็ต้องพาเธอไปที่คฤหาสน์โอเว่นให้ได้มิเช่นนั้น วันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายของชีวิตเขา….

เบลล่าหลับตาลง

หนีไปเลยดีไหมนะ..พาท่านแม่เก็บกระเป๋าไปเที่ยวให้รอบโลกด้วยเงินยี่สิบเก้าล้านที่เธอมี แล้วพอเงินหมดค่อยมาหางานรับจ้างตัดเสื้อทำ…

บ้าไปแล้วเบล!  เธอมันบ้าไปแล้ว คิดแบบนั้นได้ยังไงฟะ! ปัญหามันมีเอาไว้แก้ไข อุปสรรคมีไว้พุ่งชน!!

เพราะฉะนั้นตอนนี้เธอควรจะ!! นอนต่ออีกหน่อย…

“ผลัวะ!!!”

เบลล่ามองประตูห้องของเธอที่มันกระเด็นออกมาจากแรงกระแทกของอะไรสักอย่าง ทว่าพอเบลล่าเห็นร่างของคนที่เดินเข้ามาเธอก็ไม่แปลกใจแล้ว ว่าทำไมสภาพประตูของเธอมันถึงเป็นเช่นนั้น

“ใครมันกล้าทำอะไรเจ้าอีก!!!..เซ็ดดริกบอกว่าเจ้าไม่สบาย บอกมาสิว่าไอ้หน้าไหนมันกล้ามาแตะต้องเจ้า!!!”

นี่เขาพูดเรื่องบ้าอะไรกัน….