17.ล้มงานแต่ง

บนใบหน้าที่แสนจะงดงามของเบลล่ายกยิ้มอย่างอารมณ์ดี เธอเดินออกมาจากคฤหาสน์เคนเนดี้พร้อมทั้งมองกระดาษที่เขียนตัวเลขสามล้านในมือ

วันนี้มันดีจังเลยนะ~

“….เจ้าดูมีความสุขมากเลยนะ มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นงั้นหรือ?”

เบลล่าตกใจเล็กน้อยที่เห็นท่านดยุคโอเว่นยืนรอเธออยู่

“ท่านดยุคมา..ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”

“…ขึ้นรถสิข้ามีเรื่องจะคุยด้วย”

เลโอเดิขึ้นรถม้าของโอเว่น เบลล่าถอนหายใจก่อนที่เธอจะเดินตามเขาขึ้นไป

ท่านดยุคคงจะมาถามเธอเกี่ยวกับเรื่องงานที่ต้องทำพรุ่งนี้แน่นอน ให้ตายเถอะเพราะสองวันนี้เธอมัวแต่โกรธท่านเคาน์ก็เลยไม่ได้คิดเรื่องการล้มงานแต่งท่านเคาน์ริชแมนเลย!!

พอเธอเข้ามาในรถม้าท่านดยุคก็ดึงเธอเข้าไปกอด ก่อนจะประกบปากของเขาลงมาที่ริมฝีปากของเธออย่างรวดเร็วจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว

“อื้อ!!”

ราวกับว่าเขากำลังช่วงชิงลมหายใจของเธอไป มันเป็นจูบที่รุนแรงและดุดันจนเบลล่าได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ที่ปลายลิ้นของเธอยังสัมผัสได้ถึงรสชาติหวานของไวน์ ที่ท่านดยุคพึ่งดื่มมา

เธอพยายามยกมือขึ้นมาผลักเขาออก แต่ทว่าอ้อมกอดของเขามันกลับรัดเธอแน่นจนเบลล่าไม่อาจขยับตัวได้ เธอทำได้เพียงร้องครางในลำคอเพื่อประท้วงการกระทำของเขาเท่านั้น..

เลโอรู้สึกหงุดหงิดที่เธอยกมือขึ้นมาผลักเขาออก..เขาอยากจะถามว่าเธอรังเกียจสัมผัสของเขาอย่างนั้นหรือ?

รังเกียจเขาแต่กลับยอมให้เคาน์เคนเนดี้สัมผัสเธอ เหตุใดถึงดูถูกความรู้สึกของเขาเช่นนั้น เหตุใดปฏิเสธเขาแต่ยอมให้ชายผู้นั้นได้ครอบครองเธอ!!

เบลล่าจำยอมต้องยกมือขึ้นมาคล้องคอของท่านดยุคเอาไว้…เพราะตอนนี้เธอนั่งอยู่บนตักของเขา และเขากำลังโน้มใบหน้าลงมาหาเธอ เบลล่ากลัวว่าตัวเองจะหงายหลังเธอจึงจำยอมต้องกอดคอเขาเอาไว้

แต่เธอกลับสัมผัสได้ถึงความเบาลงของอารมณ์ดุดันในตอนแรก ท่านดยุคอ่อนโยนจนเห็นได้ชัดเมื่อเธอเปลี่ยนจากผลักไส มาเป็นกอดเขา

เบลล่าจึงเลื่อนมือมากุมใบหน้าของเขาเอาไว้ เธอออกแรงดันเขาช้าๆ ให้เขาเอนหลังไปพิงที่พนักพิงบนรถม้า เลโอเลิกคิ้วมองเบลล่าที่มีท่าทีเปลี่ยนไป..เธอดันเขาไปด้านหลังช้าๆ และในตอนนี้ก็เป็นเธอที่จูบเขาอยู่…

เขาหลับตาลง เพื่อดื่มด่ำกับสัมผัสหวานล้ำที่เธอกำลังบรรจงส่งมอบให้เขา…

เบลล่าผละริมฝีปากออกอย่างเชื่องช้า เธอและเขาสบตากันเนิ่นนานจนหัวใจของเบลล่ามันเต้นผิดจังหวะ

“ทำต่อสิ….ข้าอยากใส่มันเข้าไปในตัวเจ้าจะแย่แล้ว”

และสิ่งที่เรียกสติของเธอกลับมาก็คือคำพูดของท่านดยุค…ให้ตายเถอะ เธอไม่ควรจะใจเต้นแรงไปกับคนอย่างเขาเลยจริงๆ

“ท่านดยุคบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับข้า?”

“ไม่มีแล้ว ไม่อยากคุยอะไรทั้งนั้น ข้าอยากทำอย่างอื่นมากกว่า”

เขายกมือขึ้นมาจับที่บั้นท้ายของเธอเอาไว้ก่อนจะออกแรงกดเบาๆ เพื่อให้มันแนบลงไปกับตัวตนของเขา

“เบล เจ้าทำให้มันตื่น”

หลังจากที่เธอได้ใช้เวลาอยู่กับท่านดยุคมา นิสัยของเขาเป็นพวกชอบเอาชนะ หากว่าเธอขัดขืนหรือปฏิเสธเขาจะต้องจับเธอกินอย่างโหดร้ายและทารุณบนรถม้านี้แน่..

เบลล่ายกยิ้มจางๆ ก่อนที่เธอจะยกมือขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากของท่านดยุคเอาไว้

“พรุ่งนี้ข้าต้องทำภารกิจที่ได้รับมอบหมาย…”

เธอลากนิ้วลงมาจากริมฝีปากของเขาไล่ลงมาจนถึงหน้าอกแกร่ง

“ท่านควรจะให้เวลาข้าเตรียมตัว”

“เช่นนั้นก็ไม่ต้องทำแล้ว ภารกิจบ้าบออะไรนั่น”

ไม่ทำได้ยังไงละโว้ย!! เงินหนึ่งล้านของเธอล่ะ!

“ท่านดยุคก็น่าจะทราบดีว่าข้าในตอนนี้ต้องการใช้เงิน..”

“เบล ขอเพียงเจ้าอยู่ข้างกายข้า ทุกสิ่งที่เจ้าปรารถนาข้าจะหามันมาให้เอง”

“ข้าไม่อยากเป็นสตรีที่ต้องพึ่งพาสามีอย่างเดียว หากจะเป็นภรรยาของใครสักคนข้าก็อยากจะเป็นภรรยาที่ยืนเคียงข้างสามีได้โดยที่ไม่ถูกนินทาว่าร้ายในภายหลัง…”

เมื่อครู่ เธอบอกว่าไม่อยากพึ่งพาสามี…นั่นเธอหมายถึงเขาอย่างนั้นเรอะ!

ใบหน้าที่หล่อเหลาของเลโอยกยิ้มขึ้นมาอย่างพึงพอใจ ในเมื่อเธอเป็นคนเอ่ยปากเองเช่นนี้เขาจะทำอย่างไรได้…เขาจะยอมเป็นสามีที่คอยสนับสนุนเธออยู่ข้างหลังก็แล้วกัน

“เช่นนั้นหลังจากจบเรื่องเคาน์ริชแมนเจ้าต้องมาอยู่ที่คฤหาสน์โอเว่นทุกวันเสาร์อาทิตย์…”

เบลล่ายกยิ้มให้ท่านดยุค ตอนนี้รับปากส่งๆ ไปก่อนเถอะ! เดี๋ยวค่อยหาทางหนีทีหลัง

“ได้ค่ะ ตามที่ท่านดยุคปรารถนา”

“เช่นนั้นวันนี้…ข้าก็จะปล่อยเจ้าไปก่อน ได้แต่หวังว่าเจ้าจัดการเรื่องของเคาน์ริชแมนให้จบลงโดยไว”

เขาสอดมือเข้าไปในเสื้อของเบลล่าก่อนจะออกแรงบีบที่เนินออกของเธอเบาๆ

“มีคนว่าจ้างให้สืบข้อมูลของเคาน์ริชแมนด้วย แค่เจ้าเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขา แล้วนำมาวาดขาย น่าจะทำเงินได้หลายแสนเหรียญ มีคนยอมจ่ายไม่อั้น ทุกข้อมูลที่เกี่ยวกับริชแมน”

“อ๊ะ!!..ขะ..เข้าใจแล้วค่ะ”

เลโอใช้นิ้วของเขาคลึงที่ยอดอกของเธอสลับไปดึงเบาๆ

รถม้าเคลื่อนตัวไปช้าๆ พร้อมกับบรรยากาศที่ร้อนระอุภายในรถม้า เลโออ้างว่าเขาต้องการมัดจำในการรอคอยที่สมน้ำสมเนื้อ เขาจึงสัมผัสเบลล่าไปทุกส่วนของร่างกาย…

……

พอเธอกลับมาถึงที่เมบิลก็รีบอ่านข้อมูลของมิเดน เกรซ ว่าที่อนุภรรยาคนที่สี่ของตระกลูริชแมน

อนุคนที่สี่ แต่มีนางบำเรออีกนับไม่ถ้วน

เกรซคือบุตรสาวของตระกูลบารอนมิเดน ข้อเสนอในการแต่งงานครั้งนี้คือ เงินจำนวนห้าล้านเหรียญที่จะลงทุนในธุรกิจผ้าม่านและสิ่งทอของมิเดน…

ท่านเคาน์ลงทุนในนามของริชแมนห้าล้านและ ในนามเอเซล่าห้าล้าน พอได้อ่านดีๆ ในช่วงปีที่แล้วจนถึงตอนนี้ทุกๆ ครั้งที่ลงทุนในนามของริชแมน ท่านเคาน์จะลงทุนในนามของเอเซล่าควบคู่ไปด้วย

เบลล่าเขียนรายละเอียดพวกนี้ลงไปในกระดาษ บารอนมิเดนไม่มีทางยินยอมให้การแต่งงานนี้ถูกยกเลิกแน่นอนเพราะธุรกิจของเขากำลังประสบปัญหาในการขาดสภาพคล่อง

เคาน์ริชแมนก็คงจะมีความรู้สึกเช่นเดียวกับบารอน คือเขาเองก็คงจะไม่ให้คนของเคาน์เตสมาล้มงานแต่งได้ง่ายๆ ทำไมดูยากเย็นจังนะ เธอเหลือเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น…

ล้มเลิกงานแต่ง..

…ไม่ให้งานแต่ดำเนินต่อไปได้…

เบลล่ายกยิ้มขึ้นมา…บางทีเธอควรจะลองใช้แผนพื้นๆ แบบไม่ต้องคิดเยอะบ้างนะ!

เธอลุกขึ้นมาก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า แล้วเลือกชุดที่ดูงดงามออกมาสักสองสามชุด พร้อมกับเครื่องประดับ

“มิเกลพรุ่งนี้ข้าต้องไปงานเลี้ยงตั้งแต่เช้า รบกวนแต่งหน้าของข้าให้งดงามที่สุดด้วยนะ..”

รอยยิ้มที่มั่นใจ ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเบลล่า เธอได้นอนประมาณสี่ชั่วโมง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เบลล่ารู้สึกง่วงเลย ตรงกันข้ามเธอในตอนนี้กำลังอารมณ์ดี

รถม้าเคลื่อนตัวมาจอดที่โบสถ์เล็กๆ..มีแขกรออยู่ไม่กี่คน เบลล่ายกยิ้มก่อนจะส่งบัตรเชิญเข้างานให้อัศวินด้านหน้าประตู

เธอเดินเข้ามาก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ แขกในวันนี้สวมชุดที่ทำจากผ้าไหมราคาถูกอีกทั้งที่ด้านหน้าโบสถ์ก็แทบไม่มีรถม้าจอดอยู่เลย…

เดาได้เลยว่าคนที่มางานในวันนี้จะต้องเป็นแขกที่ถูกเชิญจากบารอนมิเดนแน่นอน

เบลล่าเดินเข้าไปเรื่อยๆ เธอหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาก่อนจะเดินไปที่สวนด้านหลังของโบสถ์ เธอกำลังรอคอย อย่างใจเย็น

แผนการที่ดีควรจะดำเนินในเวลาที่เหมาะสม..เธอยกไวน์ขึ้นมาดื่มอย่างอารมณ์ดี

เธอสวมชุดเดรสปาดไหล่รัดรูปสีส้มอ่อน วันนี้เบลล่าเน้นให้มิเกลทาปากของเธอให้เป็นสีแดงอีกทั้งให้แต่งหน้าเข้มกว่าปกติ ส่วนผมรวบขึ้นไปด้านบนเสริมให้ได้ลุคที่ดูเป็นสตรีที่ร้อนแรงและมั่นใจ

เสียงระฆังดังขึ้นเป็นสัญญาณเริ่มต้นพิธีแต่งงาน ตอนนี้เจ้าบ่าวคงกำลังยืนรอเจ้าสาวไปกล่าวคำสาบานต่อหน้านักบุญ  เธอวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะก่อนจะลุกขึ้นแล้วสำรวจดูความเรียบร้อยของชุดเธออีกครั้ง

ท่านเคาน์ริชแมนตัณหากลับผู้นั้นคงจะเป็นชายชราที่มีใบหน้าชวนสะอิดสะเอียนเป็นแน่ เรื่องใบหน้าที่แท้จริงของท่านเคาน์ถูกปิดเป็นความลับ เพราะเขาไม่ออกงานสังคมใดๆ ส่วนงานแต่งก็ไม่เชิญชนชั้นสูงตระกูลใดมาร่วมงานทั้งสิ้น

เบลล่ายกยิ้มก่อนที่จะเดินเข้าไปในโบสถ์ ทุกคนกำลังมองดูคู่บ่าวสาวที่เริ่มต้นกล่าวคำสาบานด้วยใบหน้าที่ซาบซึ้ง เธิสูดหายใจเข้าเต็มปอด หนึ่งล้านเหรียญทองของข้า ที่อยู่เพียงแค่เอื้อมนี้!!

ข้าจะคว้าเจ้ามาเอง!!

“ที่รัก!!…ท่านทำแบบนี้กับข้าได้ยังไง!!”

ตอนนี้ทุกสายตาในโบสถ์ ต่างหันมาจับจ้องที่ใบหน้าของสตรีผู้หนึ่งที่กำลังเดินเข้ามา ชุดสีส้มอ่อนกับใบหน้าที่งดงามสะดุดตานั้นทำเอาคนที่มาร่วมงานมองหน้ากันอย่างกระอักกระอ่วน เพราะพวกเขาต่างก็รู้ดีถึงความมักมากในกามของเคาน์ริชแมน

เพียงแต่พวกเขาไม่คิดว่าท่านเคาน์จะปล่อยให้หนึ่งในนางบำเรอ มาทำลายบรรยากาศของงานแต่งเช่นนี้

“ท่านกล่าวว่าจะมาแต่งงานกับข้าแล้วเหตุใดถึงไปแต่งงานกับสตรีผู้นั้นกันคะ?”

…เล่นใหญ่ไปรึเปล่านะ

ตอนนี้ทุกสายตาต่างมองมาที่เธอรวมถึงผู้คนเริ่มจะจับกลุ่มกระซิบกระซาบกันแล้ว ทว่าท่านเคาน์ริชแมนยังไม่หันหน้ามามองเธอเลย!!

เบลล่าเดินเข้าไปบนทางเดินที่ทอดยาว พร้อมกับยกมือขึ้นมาทำทีว่าเช็ดน้ำตา

“ที่รัก!!..ท่านเมินเฉยสตรีที่กำลังตั้งท้องลูกของท่านงั้นหรือ!! จิตใจของท่านนั้นทำด้วยอะไรกัน!”

“……”

เสียงพูดคุย หรือแม้แต่เสียงของนักบุญที่กำลังกล่าวอวยพรเงียบลงไปทันทีที่เบลล่ากล่าวจบ ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่เธออย่างตกใจไม่เว้นแม่แต่สายตาของเจ้าสาว

เธออุตส่าห์ลงทุนทำเช่นนี้แล้ว หากเขาไม่หันมาหาเธอแล้วยังจะดึงดันแต่งงานต่อไปเธอก็ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว!

“อ่า..เลดี้เมบิล..ท่านกำลังอุ้มท้องลูกของข้างั้นหรือ?”

“!!!!!”