22.ได้มี่ไหนกัน

เอซส่งยิ้มให้เบลล่า พร้อมกับมองไปที่องค์รัชทายาทวัลโด้

“ก็แค่…ให้เจ้าเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดที่ข้าไม่อยากจะกล่าวถึง…”

“แล้วท่านรู้ได้ยังไงว่าข้าจะมาที่นี่!”

เบลล่ารู้สึกขนลุกไปหมดกับคำกล่าวของท่านเคาน์ริชแมน นี่เขาเป็นแม่มดหมอผีรึไง!

“….บังเอิญล้วนๆ ที่รัก แผนการของข้าถูกคิดขึ้นมาหลังจากที่เจ้าเข้ามาในร้าน”

“แล้ว…ท่านไม่คิดจะทำอะไรหน่อยเหรอ ภรรยาของท่านอยู่ในห้องกับชายอื่น?”

เอซหัวเราะร่า…

“เรียกว่าภรรยานั้นดูค่อยจะไม่เหมาะสมเท่าไหร่ เจ้าน่าจะได้ข่าวมาบ้างแล้วสิ ว่าข้ามิได้ร่วมเตียงกับนาง”

เอซยกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่ม

“ข้าจะเรียกสตรีว่าภรรยาก็ต่อเมื่อข้าได้ร่วมเตียงแล้วเท่านั้น”

เบลล่ามองที่คิร่า โดยไม่สนสายตาที่แสนจะร้อนแรงของเคาน์ริชแมนที่มองเธอเลย

“ข้าคิดว่า ข้าคงจะต้องกลับก่อน…”

เบลล่าลุกขึ้นพร้อมทั้งก้มหน้าให้ท่านเคาน์และบุรุษอีกคน..

“ข้าจะไปส่งนางเอง..”

วัลโด้กล่าวขึ้นมาพร้อมกับส่งยิ้มให้เบลล่า

“ฝันไปเถอะค่ะ…ข้าไม่มีทางปล่อยคิร่าในสภาพไร้สติกับท่านที่ดูไม่น่าไว้ใจหรอก!!”

วัลโด้ขมวดคิ้วมองเบลล่า ในขณะที่เอซหัวเราะเสียงดัง

“อ่า..ให้ตายเถอะ นางกล่าวว่าพระองค์ดูไม่น่าไว้ใจล่ะ…”

เบลล่าเหลือบไปมองที่ท่านเคาน์ริชแมน

…พระองค์งั้นเหรอ? เมื่อครู่ท่านเคาน์ใช้คำแทนชื่อบุรุษผู้นั้นว่าพระองค์?

เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก…แต่ถึงวัลโด้จะเป็นใครก็ตาม เบลล่าก็ไม่คิดจะปล่อยเพื่อนของเธอไปกับเขาอย่างแน่นอน!!

“เหตุใดถึงอยากไปส่งข้า? ..เพราะรู้สึกสงสารหรือคะ?”

คิร่าลืมตาขึ้นมา ก่อนที่เธอจะกล่าวถามวัลโด้

“ผิดแล้ว ข้ามิใช่คนที่มีความเมตตาขนาดจะมาสงสารสตรีที่ถูกคู่หมั้นนอกใจ…ที่ข้าทำไปเพราะว่าข้าสนใจต่างหาก…”

คิร่าถอนหายใจ เธอหยิบแก้วเหล้ารัมขึ้นมาทำท่าจะดื่มแต่เบลล่ารีบแย่งไปจากมือของเธอแล้วยกขึ้นมาดื่มเองจนหมด

“เจ้าไม่ควรจะเมาไปมากกว่านี้…”

“ข้าดื่มเพราะว่าอยากดื่ม เจ้าก็รู้นี่ว่าข้ามิได้รู้สึกอะไรกับดยุคแม็คซิมัสเลย…”

“เคล ไปเอาเหล้ามาเพิ่ม!!”

วัลโด้กล่าวพร้อมกับยกยิ้ม

“ข้าไม่อยากจะพูดแบบนี้สักเท่าไหร่ แต่ข้ากำลังจะเอาคืนสตรีที่เป็นชู้กับคู่หมั้นของเลดี้…”

คิร่าส่งยิ้มให้เคาน์ริชแมน

“อ่า ดีเลยช่วงนี้ข้ากำลังว่างๆ พอดี ไม่ว่าบุรุษและสตรีที่ชั่วช้าทั้งสองคนนั้นจะมีแผนการอะไร ข้ายินดีจะร่วมมือกับท่านเพื่อหยุดยั้งคนทั้งคู่เอง ข้าไม่ได้เสียใจเพราะถูกนอกใจ แต่รู้สึกเสียเกียรติที่ถูกหลอก….”

“ข้าร่วมด้วยสิ!!..ข้าชอบเรื่องราวที่ดูน่าสนุกนี้นะ”

วัลโด้กล่าวพร้อมกับยกแก้วไวน์มาชนกับแก้วเหล้าของคิร่า

….ไปกันใหญ่แล้ว เบลล่าอยากจะกล่าวห้ามคิร่า เธอไม่อยากให้เพื่อนจะต้องมาทำอะไรที่มันเสี่ยงอันตรายเช่นนี้เลย แต่เธอกลับพูดไม่ออก เพราะแววตาที่เจ็บปวดของคิร่า เธอจึงทำได้แค่ปล่อยให้มันเลยตามเลย

ว่าแต่วัลโด้นี่..เป็นใครกันนะ!!

“หากว่าท่านจะช่วยเรา ท่านก็ควรจะบอกชื่อและตัวตนที่แท้จริงของท่านให้ข้าและคิร่าได้รู้จัก…”

“เจ้าถือเป็นสตรีที่ฉลาดมากทีเดียวเบล…สมกับที่เอซ..เลือก..”

เบลล่าหันไปมองเคาน์ริชแมนที่กำลังยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม เอซ เอเซล่า…นามแฝงอีกนามหนึ่งของท่านเคาน์ริชแมน

“ให้ตายเถอะ น่าแปลกใจจังเลยนะคะ ที่มาเจอที่รักตรงนี้…”

ใบหน้าของมิลาด้ายิ้มแย้มเธอเดินเข้ามากอดคอของท่านเคาน์ริชแมนจากด้านหลัง  โอ้โห..สุดยอดเลยไม่ใช่รึไง…พึ่งออกมาจากห้องทั้งที่ทำเรื่องแบบนั้น…กับชายอื่น

สตรีผู้นี้ยังมีกระจิตกระใจมาทักทายสามีอีก!!

แววตาของท่านเคาน์นั้นว่างเปล่า เขาไม่แม้แต่จะกล่าวคำใดกับเคาน์เตสด้วยซ้ำ คราวนี้เป็นดยุคแม็คซิมัสที่เดินออกมา ใบหน้าของเขานั้นตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นคิร่า แต่ว่าเขาก็รีบดึงใบหน้าให้เป็นปกติ

“นี่เจ้ามาเที่ยวงั้นหรือ?”

คิร่าแสยะยิ้ม ก่อนที่เธอจะปรายตามองไปที่ดยุคโลเวล

“ในคราแรกข้าก็คิดว่าจะมาเที่ยว แต่ก็บังเอิญพบเจอชายที่ดูน่าสนใจ…”

พอกล่าวจบคิร่าก็ลุกขึ้นเดินไปนั่งลงบนตักของวัลโด้ เธอยกมือขึ้นมากอดคอของเขาเอาไว้หลวมๆ

“ท่านดยุคเองก็คงจะพบเจอสตรีที่ถูกใจเช่นเดียวกันสินะคะ…”

คิร่ายกยิ้มก่อนที่เธอจะก้มลงจูบที่สันกรามของวัลโด้เบาๆ วัลโด้มองที่คิร่าอย่างหลงใหล เขายกมือขึ้นมากอดเอวของเธอ อย่างรู้งาน…สีหน้าของดยุคแม็คซิมัสนั้นกลายเป็นเดี๋ยวดำเดี๋ยวแดงด้วยความโกรธ

“เจ้าควรจะรักษาหน้าของแม็คซิมัสบ้าง!!!”

คิร่าขมวดคิ้วก่อนที่เธอจะหัวเราะออกมา

“โลเวล ท่านยังไม่เคยคิดรักษาหน้าของเคนเนดี้เลย…อ่า..อดใจรอให้ถึงวันที่เราจะแต่งงานกันไม่ไหวแล้ว หากเราได้อยู่ร่วมกันแล้ว ทีนี้ท่านจะมาที่นี่ก็อย่าลืมพาข้ามาด้วยนะคะ….”

“คิร่า!!”

“วางใจเถิด หากว่าท่านพาข้ามาข้าจะไม่ใช้ห้องร่วมกันท่านแน่นอนค่ะ ท่านยังคงสามารถหาความสำราญ..กับสตรีที่ท่านชอบ ส่วนข้าก็จะหาความเร้าใจกับบุรุษที่ถูกใจข้าเช่นกัน..”

โลเวลทำท่าจะกระโจนเข้ามาหาคิร่าและวัลโด้แต่เซอร์เคลรีบเดินเข้ามาขวางเอาไว้…

นี่มัน…บรรยากาศอะไรกันฟะเนี่ย!!! ความสัมพันธ์มันพันกันยุ่งเหยิงไปหมด!!

“เลดี้เคนเนดี้ได้โปรดอย่าโกรธเคืองโลเวลเลยนะคะ เขาก็แค่เล่นสนุกเท่านั้นเอง…หากว่าเขาแต่งงานกับเลดี้ โลเวลก็คงจะไม่ทำเรื่องเช่นนี้…ข้าพูดถึงในกรณีที่เลดี้สามารถมัดใจเขาได้นะคะ”

มิลาด้ากล่าวพร้อมกับหัวเราะเบาๆ เบลล่ากำมือแน่น!! สตรีผู้นี้กล้าหมิ่นเกียรติเพื่อนเธองั้นเรอะ!!!

“แล้วเหตุใดท่านเคาน์ริชแมนถึงยังมาหาความสุขนอกคฤหาสน์ล่ะคะ? ..อ่า..เพราะว่าเคาน์เตสไม่มีความสามารถจะมัดใจสามีได้นี่เอง…”

เบลล่ามองที่ใบหน้าของมิลาด้าด้วยรอยยิ้มที่แสนจะใสซื่อ….

รอยยิ้ม…ปรากฏบนใบหน้าของเอซ เขารู้สึกว่าหัวใจของเขามันกำลังเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น

“เลดี้ท่านนี้คือใครกันคะ? ..ดูท่าทางว่าท่านจะยังไม่ได้ออกเรือน มาวิจารณ์เรื่องภายในของครอบครัวคนอื่นนี่สมควรแล้วอย่างนั้นหรือคะ?”

หางตาของมิลาด้านั้นถึงกับกระตุกเพราะความโมโห เบลล่ายกยิ้มเธอมองไปที่มิลาด้าอย่างไร้เดียงสา

“..ขออภัยค่ะท่านเคาน์เตสข้าเสียมารยาทไปซะแล้ว ที่จริงข้าจะต้องแนะนำตัวกับเคาน์เตสก่อน เบลล่า เมบิลค่ะ ข้าเป็นภรรยาคนที่สี่ของท่านเคาน์ริชแมนที่จะย้ายเข้าไปในคฤหาสน์ริชแมนอีกสองวันข้างหน้า”

มิลาด้าปล่อยมือที่กอดคอเอซออก แววตาที่เธอมองมาที่เบลล่าก็เปลี่ยนไปเช่นกัน

“ข้าเฝ้ารอวันที่จะเข้าไปในริชแมนมาตั้งนานแล้วค่ะ เพราะข้าอยากจะพบเจอเคาน์เตสริชแมนที่งดงาม…”

เบลล่ายกมือขึ้นมากอดคอของท่านเคาน์ริชแมนให้เขาโน้มลงมาซบที่ไหล่เธอ

“ข้าอยากจะรู้มานานแล้วว่าเคาน์เตสเป็นสตรีเช่นไร…เหตุใดถึงปล่อยให้ท่านเคาน์เหงาจนมาหาข้าอยู่เรื่อย..แต่พอมาเจอท่านในวันนี้ข้าก็ไม่แปลกใจแล้วค่ะ”

เบลล่ากล่าวพร้อมกับหัวเราะเบาๆ

“เจ้า!..อย่าได้หวังว่าจะอยู่ในริชแมนได้อย่างมีความสุข!”

ใบหน้าที่งดงามของมิลาด้านั้นเปลี่ยนเป็นใบหน้าที่บิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธ!!

“เคาน์เตสวางใจเถอะค่ะ หากอยู่ในริชแมนแล้วไม่มีความสุขข้ากับท่านเคาน์ก็แค่มาเช่าโรงแรมด้านนอกเป็นบางคืนก็พอ แต่กับเคาน์เตสนี่สิคะ…”

เบลล่าถอนหายใจ

“เพราะท่านไม่มีความสุขในริชแมนไม่ใช่หรือคะ ท่านถึงต้องออกมาหาความสุขกับท่านดยุคแม็คซิมัสเช่นนี้…..”

“กรี๊ด!!!..นังนี่!!”

วิลาด้ายกมือขึ้นมาเพื่อจะฟาดไปที่หน้าของเบลล่าแต่เอซรีบคว้าข้อมือของเธอเอาไว้

“กลับไปซะ….”

คำพูดเพียงแค่คำเบาๆ แต่เบลล่าสัมผัสได้ถึงความเย็นชาและความรังเกียจในคำพูดนั้นได้อย่างชัดเจน.…เคาน์เตสริชแมนเดินจากไปพร้อมกับท่านดยุคแม็คซิมัสด้วยสายตาที่ราวกับจะฆ่าเธอให้ได้!!

เบลล่ายกมือขึ้นมานวดที่ขมับเบาๆ

ในตอนแรก ใช่..ในตอนแรกเธอคิดว่าจะตอบโต้ไปเบาๆ เพราะจะปกป้องคิร่าเท่านั้น ไปๆ มาๆ กลายเป็นเธอปกป้องท่านเคาน์ริชแมนไปซะงั้น ราวกับว่าเธอได้กระโดดลงเรือแห่งความวุ่นวายนี้ไปเรียบร้อยแล้ว…

คิร่านั้นนึกขำเบลล่าในใจ

เธอรู้จักนิสัยของเบลล่าดีกว่าใครว่าเพื่อนของเธอนั้นเป็นคนทำอะไรมีแผนการในใจตลอด แต่เรื่องราวเมื่อครู่มันออกมาจากอารมณ์ที่ห่วงเธอล้วนๆ เลย

คิร่าจะลุกขึ้นจากอ้อมกอดของวัลโด้แต่ทว่าเขากลับกอดเธอแน่นไม่ยอมปล่อย

“ปล่อย..ได้แล้วค่ะ!!”

“เจ้าเป็นคนมากอดข้าเอง..นี่คือความเสียหายของข้าที่เจ้าต้องจ่าย….”

เขามองไปที่เหล้ารัมสี่แก้วบนโต๊ะ…

“หากดื่มหมดทั้งสี่แก้วนี้ข้าจะปล่อยเจ้าไป…”

นั่นมันได้ที่ไหนกันฟะ!!! ไอ้คนราชวงศ์ผู้นี่กำลังล่อลวงเพื่อนเธองั้นเรอะ!!

เบลล่ามองไปที่วัลโด้อย่างไม่พอใจ ทว่าสิ่งที่ดึงสายตาของเธอกลับมาคือท่านเคาน์ริชแมนที่ล้มตัวลงมานอนบนตักเธอ

“อ่า…รู้สึกดีชะมัดที่มีคนมาปกป้อง..เจ้ากำลังทำให้หัวใจของข้าเต้นแรงอยู่นะ….”